ଅକୃରା ଦ୍ୱାରା କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ପ୍ରଶଂସା ଦିଆଯାଇଛି, ତାଙ୍କର କଥା ଏପରି ଥିଲା: “ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, କଂସ ଓ ତାଙ୍କର ବୃଦ୍ଧି ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ନିଃଶେଷ କରାଯାଇଛି, ଏହି ବଂଶ ଏକ ବଡ଼ ଆପଦରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଛି ଓ ଆପଣମାନେ ଏହାକୁ ପୁନଃ ସ୍ଥାପିତ କରିଛନ୍ତି। ଆପଣମାନେ ଦୁଇଜଣ ଏହି ବିଶ୍ୱର ଉତ୍ପତ୍ତି କାରଣ ଓ ତତ୍ତ୍ୱ, ଆପଣମାନେ ଛଡ଼ା ଉପର-ନିମ୍ନ କିଛି ନାହିଁ। ଏହି ବିଶ୍ୱ ଆପଣମାନେ ନିଜେ ଏକ ସୃଷ୍ଟି କରି, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଏହି ସବୁ ଶ୍ରବଣ ଓ ଦୃଢତା ଦ୍ୱାରା ଅନୁଭବ କରାଯାଏ। ସମସ୍ତ ଜୀବରେ, ଚଳନ ଓ ଅଚଳନ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଆମ ପ୍ରଜା ମାନଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଦେଖାଯାଏ; ଏପରି, ଏହି ଜଗତରେ ଆପଣ ନିଜେ ନିଜ ଉତ୍ପନ୍ନ ଜୀବରେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶ ହୁଅନ୍ତି, ନିଜରେ ନିଜ ନିର୍ଭର। ଆପଣ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ ସୃଷ୍ଟି, ସଂହାର ଓ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ତଥାପି ଏହି ଗୁଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବାନ୍ଧି ନୁହଁନ୍ତି, କାରଣ ଆପଣ ଜ୍ଞାନର ଆତ୍ମା—ଏହି ଆପଣଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିବା କାରଣ କିପରି ହେବ? ଆପଣଙ୍କର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଶରୀର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସୀମା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ନୁହଁନ୍ତି, ଏହିପରି ଆପଣ ଏକା ସ୍ୱରୂପ ଅଟୁଟ; ତେଣୁ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ବାନ୍ଧନ କିମ୍ବା ମୁକ୍ତି ନାହିଁ—ଆମେ ଆପଣ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କେବେ ଭ୍ରମିତ ହେବୁ ନାହିଁ। ପ୍ରାଚୀନ ବେଦୀୟ ପଥ ଯେତେବେଳେ ଅସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ବାଧା ପାଏ, ଆପଣ ଲୋକମଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ଶୁଦ୍ଧ ଶ୍ୱଭାବ ନେଇ ନିଜେ ପ୍ରକାଶ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି, ଆଜି ଆପଣ ନିଜ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ବସୁଦେବଙ୍କ ଘରେ ଅବତରଣ କରିଛନ୍ତି, ଭୂମିର ଭାର ହଟାଇ ଶତାଧିକ ଦୁଷ୍ଟ ରାଜାଙ୍କର ସେନାକୁ ନିଃଶେଷ କରି, ଏହି ବଂଶର କୀର୍ତି ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି। ଆଜି ଆମ ଘର ସତ୍ୟରେ ଧନ୍ୟ, କାରଣ ଆପଣ—ସମସ୍ତ ଦେବ, ପିତୃ, ଜୀବ ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ରୂପ, ଯାଙ୍କର ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଜଳ ତିନି ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରେ, ଏହି ବିଶ୍ୱର ଗୁରୁ, ଅଧୋକ୍ଷଜ—ଆମ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି। କେଉଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଆପଣଙ୍କୁ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କୌଣସିଠାରେ ଆଶ୍ରୟ ଚାହିବେ? ଆପଣ ଭକ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟ, ଆପଣଙ୍କର ଉକ୍ତି ସତ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କର ମିତ୍ର ଓ କୃତଜ୍ଞ, ଆପଣ ଉପାସନାକାରୀଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଆପଣ ପାଇଁ ଲାଭ ଓ ହାନି ସ୍ୱୟଂ ଅର୍ଥହୀନ। ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ଜନାର୍ଦନ, ଆପଣ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଯୋଗର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ; ଦୟାକରି ଆମ ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟିତ ପୁତ୍ର, ପତ୍ନୀ, ଧନ, ବାନ୍ଧବ, ଘର, ଶରୀର ଓ ଏହିପରି ଆସକ୍ତିର ବନ୍ଧନକୁ ଶୀଘ୍ର ଛିନ୍ଦନ୍ତୁ। ଏପରି ଭକ୍ତି ଓ ପ୍ରଶଂସାରେ ପୂଜିତ ହୋଇ, ଶ୍ରୀହରି ଅକୃରାଙ୍କୁ ହସି ହସି କଥା କହିଲେ, ତାଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଅକୃରାକୁ ମନୋହର କରିଲେ। ଶ୍ରୀହରି କହିଲେ: “ଆପଣ ଆମର ଗୁରୁ, ପିତୃବନ୍ଧୁ, ସଦା ସମ୍ମାନିତ କିନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ଆଶ୍ରିତ; ଆପଣ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ, ପୋଷିତ ଓ ଦୟାଲୁ ହେବା ଉଚିତ। ଆପଣଙ୍କ ପରି ଉତ୍ତମ ଅତିଶୟ ଜନ, ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ଚାହିଁନ୍ତି, ସଦା ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ; ଦେବତାମାନେ ନିଜ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଉତ୍ତମ ଜନ ତେଣୁ ନୁହଁନ୍ତି। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ କେବଳ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇନାହିଁ, ଦେବତାମାନେ କେବଳ ମୂର୍ତ୍ତି ନୁହଁନ୍ତି; ଉତ୍ତମ ଜନଙ୍କର ଦର୍ଶନ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପବିତ୍ର କରେ। ଆପଣ ଆମର ମଙ୍ଗଳକାମୀ, ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତେଣୁ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଏବେ ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ଯାଆନ୍ତୁ। ଆମେ ଶୁଣିଛୁ, ପିତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ପିଲାମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ମାତାକୁ ରାଜା ନିଜ ନଗରକୁ ଆଣିଛନ୍ତି ଓ ସେମାନେ ଏଠାରେ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ଅଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା, ଅମ୍ବିକାଙ୍କର ପୁତ୍ର, ନିଜ ଭାଇଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନେ ପ୍ରତି ନିଷ୍ପକ୍ଷ ନୁହଁନ୍ତି; ନିଜ ଦୁଷ୍ଟ ପୁତ୍ରର ଅନୁଗତ ହୋଇ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଅନ୍ଧା ହୋଇଯାଇଛି। ଆପଣ ତାଙ୍କର ବର୍ତ୍ତମାନ ଅବସ୍ଥା ଜାଣିବାକୁ ଯାଆନ୍ତୁ, ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ; ବୁଝିବା ପରେ, ଆମେ ଆମ ବନ୍ଧୁମାନେ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ କରିବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା। ଏପରି ଅକୃରାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ, ଶ୍ରୀହରି, ସର୍ବନିୟନ୍ତା, ସଂକର୍ଷଣ ଓ ଉଦ୍ଧବ ସହିତ ନିଜ ନିବାସକୁ ଯାଇଲେ। ଏଠିରେ ଏହି ବିଭାଗର ଅଠାଉଁ ଅଧ୍ୟାୟ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରଥମ ଅର୍ଧର ଦଶମ ଶତକର ଶେଷ ହେଲା। ଶୁକଦେବ କହିଲେ: ଅକୃରା ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ଯାଇ, ପୌରବ ବଂଶର ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏହି ନଗରରେ ଅମ୍ବିକାଙ୍କର ପୁତ୍ର, ଭୀଷ୍ମ, ବିଦୁର ଓ ପୃଥାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ବାହ୍ଲୀକ ଓ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର, ଭାରଦ୍ୱାଜ ଓ ଗୌତମ, କର୍ଣ୍ଣ, ସୁୟୋଧନ, ଅଶ୍ୱଥାମା, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ବନ୍ଧୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ଗାନ୍ଦିନୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏକେକ ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ନମସ୍କାର କରିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁମାନେ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଅକୃରା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ଜାଣିଲେ। ସେ କିଛି ମାସ ହସ୍ତିନାପୁରରେ ରହି, ଦୁଷ୍ଟ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଥିବା, ତତ୍ତ୍ୱହୀନ ଓ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କର ଇଛା ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ରାଜାଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ ରାଜା ପୃଥାଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନେ ପ୍ରତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଶକ୍ତି, ପ୍ରତାପ, ଵିନୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣ, ଏବଂ ଲୋକଙ୍କର ଆସ୍ତା ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁନାହିଁ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ କରିଥିବା ବିଷ ଦେବା ଓ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟାୟ ଅକୃରାକୁ ପୃଥା ଓ ବିଦୁର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିଲେ। ପୃଥା ନିଜ ଭାଇ ଅକୃରାକୁ ଦେଖି, ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ଉମ୍ମତ୍ତି ହେଇ ଅଶ୍ରୁଭରା ଚକ୍ଷୁରେ ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ: “ଓ ସୁମନ, ମୋ ପିତାମା, ଭାଇ, ଭଉଣୀ, ଭଉଣୀପୁତ୍ର, ଭଉଣୀବହୁ, ବନ୍ଧୁମାନେ ଏପରି ଆମକୁ ମନେ ରଖନ୍ତି କି? ମୋ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭଉଣୀପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣ, ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତମାନେ ଆଶ୍ରୟ ଓ ପ୍ରିୟ, ଓ ଲୋଟସ୍-ନୟନ ବଳରାମ, ତାଙ୍କର ମାମାଘର ପୁତ୍ରମାନେ ମନେ ରଖନ୍ତି।