ଦୂରରୁ ନିଜ ଜନମାନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଦେଖି, ଅକୃରା ଆନନ୍ଦରେ ଉଠିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଆଲିଂଗନ କରି ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଉଲ୍ଲାସରେ ସ୍ୱାଗତ କରିଲେ। ସେ କୃଷ୍ଣ ଓ ରାମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉପଚାର କଲେ; ନିୟମାନୁସାରେ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରି, ଅକୃରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ତାଙ୍କ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଜଳକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରି, ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର, ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା ଓ ଉତ୍ତମ ଭୂଷଣ ଦେଇ ଉପଚାର କଲେ। ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରି, ଅକୃରା ନମ୍ରତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ କୃଷ୍ଣ ଓ ରାମଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ, “ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ଦୁଷ୍ଟ କଂସ ଓ ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନେ ନିହତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଆମ ପରିବାର ବଡ଼ ବିପଦରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଛି ଓ ଆପଣମାନେ ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରିଛନ୍ତି। ଆପଣମାନେ ଦୁଇଜଣ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଉତ୍ପାଦକ ଓ ଏହାର ଦ୍ରବ୍ୟ, ଆପଣମାନେ ବିନା କେହି ଉଚ୍ଚ ନିମ୍ନ ନୁହଁନ୍ତି। ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଆପଣମାନେ ନିଜେ ସୃଷ୍ଟି କରି, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କରି ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଏହା ଶ୍ରବଣ ଓ ଦ୍ରୁଶ୍ୟ ଅଭିଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଉପଲବ୍ଧ। ଯେପରି ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ, ଚଳିତ ଓ ଅଚଳ, ନିଜ ନିଜ ଗର୍ଭରେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶ ହୁଅନ୍ତି, ଏହିପରି ଆପଣ, ନିଜରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ଆପଣ ସ୍ଵୟଂନିର୍ଭର। ଆପଣ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ସୃଷ୍ଟି, ସଂହାର ଓ ପାଳନ କରନ୍ତି—ରଜ, ତମ, ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରେ; କିନ୍ତୁ ଆପଣ ସେଗୁଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବାନ୍ଧି ନୁହଁନ୍ତି, କାରଣ ଆପଣ ଜ୍ଞାନର ଆତ୍ମା—ଆପଣଙ୍କୁ ବାନ୍ଧନର କାରଣ କେଉଁଠି? ଆପଣଙ୍କ ଅସ୍ତିତ୍ୱ କୌଣସି ଶରୀର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଉପାଧି ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ନୁହଁନ୍ତି, ତେଣୁ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ବାନ୍ଧନ କିମ୍ବା ମୋକ୍ଷ ନାହିଁ—ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ବିଷୟରେ କଦାଚିତ ଭ୍ରମିତ ନ ହେଉ। ଯେତେବେଳେ ପ୍ରାଚୀନ ବେଦ ମାର୍ଗ କୁ ତର୍କ ବିପରୀତ ଧାରଣା ଓ ଅସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବାଧା ଦିଅଯାଏ, ଆପଣ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରେ ଅବତରଣ କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ଆଜି ଆପଣ ବସୁଦେବଙ୍କ ଘରେ ନିଜ ଅଂଶରେ ଅବତରଣ କରି, ଭୂମିର ଭାର ଦୂର କରି, ଶତ ଶତ ଶତ୍ରୁ ରାଜାଙ୍କ ଏନାମି ଦଳ ନଷ୍ଟ କରି, ଏହି ବଂଶର କୀର୍ତ୍ତି ଚାରିପାଖରେ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି। ଆଜି ଆମ ଘରଗୁଡିକ ଧନ୍ୟ ହେଲା, କାରଣ ଆପଣ—ସମସ୍ତ ଦେବ, ପିତୃ, ଜୀବ, ମନୁଷ୍ୟର ରୂପ—ଯେଉଁ ଆପଣଙ୍କ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଜଳ ତିନି ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରେ, ବିଶ୍ୱ ଗୁରୁ ଅଧୋକ୍ଷଜ, ଆମ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେହି ଜାଣିଶିଳା ବ୍ୟକ୍ତି କେଉଁଠି ଆଶ୍ରୟ ନେବେ? ଆପଣ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଆପଣଙ୍କ ବାଣୀ ସତ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମିତ୍ର ଓ କୃତଜ୍ଞ, ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ନିଜ ଲାଭ ଓ ହାରାଇବା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କୁ କିଛି ମାନେ ନାହିଁ। ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଆପଣ ଆମ ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରକାଶ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଯୋଗୀଶ୍ୱର ଓ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଅଭିଲାଷ କରନ୍ତି, ତେଣୁ ଆମର ପରିବାର, ପୁତ୍ର, ପତ୍ନୀ, ଧନ, ଆପ୍ତ, ଗୃହ, ଶରୀର ଓ ଆଦି ଉପରେ ଆସକ୍ତିର ମୋହ ଆପଣଙ୍କ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଦୂର କରିଦିଅନ୍ତୁ। ଏଭଳି ଭକ୍ତି ଓ ସ୍ତୁତିରେ ଅକୃରା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ଏବଂ ଶ୍ରୀହରି ମୁସ୍କାନ ଦେଇ ଅକୃରାଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ କରିବା ପରି କଥା କହିଲେ। ଭଗବାନ କହିଲେ, “ତୁମେ ଆମର ଶିକ୍ଷକ, ପିତୃବନ୍ଧୁ, ଏବଂ ସଦା ସମ୍ମାନିତ ଜନ; ଆମେ ତୁମର ନିର୍ଭର, ତୁମେ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା, ପୋଷଣ ଓ ଦୟା ଦେବାର ଅଧିକାରୀ। ଉତ୍ତମ ଜନମାନେ, ତୁମେ ପରମ ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନେ ସଦା ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ଚାହିଁ ସେବା କରିବା ଉଚିତ; ଦେବତାମାନେ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସଜ୍ଜନମାନେ ତାହା କରନ୍ତିନାହିଁ। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ କେବଳ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇନାହିଁ, ଦେବତାମାନେ କେବଳ ମୃତ୍ତିକା ଓ ପଥର ମୂର୍ତ୍ତି ନୁହଁନ୍ତି; ଉତ୍ତମ ଜନଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର କରେ। ତୁମେ ଆମର ହିତେଷୀ, ଆମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଯୋଗ୍ୟ; ତେଣୁ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଏବେ ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ଯାଅ। ଆମେ ଶୁଣିଛୁ, ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ପିତାମାତା ସହିତ ପିଲାମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ସହରକୁ ଆଣି, ଏଠାରେ ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ ରହୁଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅମ୍ବିକାପୁତ୍ର ରାଜା ତାଙ୍କ ଭାଉଣ୍ଡିଆପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ନିଷ୍ପକ୍ଷ ନୁହଁନ୍ତି; ଦୁଷ୍ଟ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଅଧିନରେ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଅନ୍ଧା ହୋଇଛି। ତୁମେ ତାଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ ଜାଣିବାକୁ ଯାଅ, ଜାଣିଲାପରେ ଆମେ ନିଜ ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା। ଏଭଳି ନିର୍ଦେଶ ଦେଇ, ଶ୍ରୀହରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିୟନ୍ତା, ସଂକର୍ଷଣ ଓ ଉଦ୍ଧବ ସହିତ ନିଜ ନିବାସକୁ ଯାଇଲେ। ଏହିପରି ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର ପ୍ରଥମ ଅର୍ଧର ଅଠଚାଳିଶ ପଠ ଶେଷ ହେଲା, ଯାହା ପରମହଂସଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ମହାପୁରାଣର ଶାସ୍ତ୍ର। ଶୁକଦେବ କହିଲେ: ଅକୃରା ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ଗଲା, ଯାହା ପୌରବ ରାଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ସେଠାଏ ଅମ୍ବିକାପୁତ୍ର ରାଜା, ଭୀଷ୍ମ, ବିଦୁର ଓ ପୃଥାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ବାହ୍ଲିକ ଓ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଭାରଦ୍ୱାଜ ଓ ଗୌତମ, କର୍ଣ୍ଣ, ସୁଯୋଧନ, ଅଶ୍ୱଥାମା, ପାଣ୍ଡବ ଓ ଅନ୍ୟ ମିତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ଗାନ୍ଦିନୀପୁତ୍ର ଅକୃରା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆପ୍ତଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବେ ଆଗ୍ରହ କରି, ତାଙ୍କ ସୁସ୍ଥିତି ଜାଣିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଚାଳ ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଁ, ଅକୃରା କିଛି ମାସ ରହିଲେ, ଦୁଷ୍ଟ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା, ଅସାର ଓ ଅସୁଧା ରାଜାଙ୍କ ଆଚରଣ ଦେଖିବାକୁ ଚାହିଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ, ରାଜା ପୃଥାପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଶକ୍ତି, ପ୍ରତାପ, ନମ୍ରତା ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣ, ଲୋକମାନଙ୍କ ଆସକ୍ତି ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁନାହିଁ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରମାନେ କରିଥିବା ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟାୟ, ବିଷ ଦେଇବା ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମ, ପୃଥା ଓ ବିଦୁର ଅକୃରାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିଲେ।