କୃଷ୍ଣ, ପ୍ରଭୁ ସ୍ୱୟଂ, ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ବଳରାମ ଓ ଉଦ୍ଧବଙ୍କୁ ନେଇ, ଏକ ବିଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିବା ଓ ଅକୃରୁରାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ, ଅକୃରୁରାଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଦୂରରୁ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟ, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଦେଖି, ଅକୃରୁରା ଅନନ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ଉଠି, ସେମାନୋଁକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ ଓ ହୃଦୟଘନ୍ତା ଆତିଥ୍ୟ ଦେଇ ସ୍ୱାଗତ କଲେ। ସେ ପ୍ରଥମେ କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ଅଭିବାଦନ କଲେ। ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରେ, ଅକୃରୁରା ନିୟମିତ ଭାବରେ ସେମାନୋଁକୁ ପୂଜା କଲେ। ତାପରେ, ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ପାଇଁ ଜଳ ଦେଇ, ସେ ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିଲେ, ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ପୋଷାକ, ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୂଷଣ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଏହିପରି ପୂଜା କରି, ଶିର ନମାଇ, ଦୁଇ ହାତରେ ପାଦ ଧୋଇ, ଅକୃରୁରା ନିମ୍ନତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ସେ କହିଲେ: "ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ଦୁଷ୍ଟ କଂସ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ନିହତ ହେଲେ, ଏହି ବଂଶ ଦୀର୍ଘ ସଙ୍କଟରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଆପଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୁନଃ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା। ଆପଣମାନେ ଦୁଇଁଜଣ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ ଓ ତତ୍ତ୍ୱ, ଆପଣଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଉପରେ କିମ୍ବା ତଳେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ। ଏହି ବିଶ୍ୱ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି, ଆପଣ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଏଥିରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହାକୁ ବିଭିନ୍ନ ରୂପେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ମହାବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦ ରୂପେ ଶ୍ରବଣ ଓ ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଅନୁଭୂତି ହୁଏ। ଯେପରି ସମସ୍ତ ଜୀବରେ, ଚର ଅଚର ରୂପେ, ବିଭିନ୍ନ ଗର୍ଭରେ ଆମ ଭଳି ଦେହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେପରି ଆପଣ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନିଜରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ନିଜେ ସ୍ୱାଧୀନ। ଆପଣ ରଜ, ତମ, ସତ୍ତ୍ୱ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି, ସଂହାର ଓ ପାଳନ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହି ଗୁଣ କିମ୍ବା କ୍ରିୟା ପାଇଁ ବନ୍ଧନ ନାହିଁ, କାରଣ ଆପଣ ଜ୍ଞାନର ଆତ୍ମା। ଆପଣଙ୍କ ଦେହ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କିଛି ଉପାଧି ଦ୍ୱାରା ପରିଚୟ ନୁହେଁ, ଏହି ଥିଲେ ଆପଣ ପାଇଁ ବନ୍ଧନ କିମ୍ବା ମୋକ୍ଷ ନାହିଁ—ଆମେ କେବେ ଆପଣଙ୍କ ବିଷୟରେ ଭ୍ରମିତ ନ ହେଉ। ଯେତେବେଳେ ପ୍ରାଚୀନ ବେଦମାର୍ଗ କୁପଥ ଓ ଅସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାବଧାନ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ଲୋକମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତ୍ୱ ରୂପେ ଅବତରଣ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଭାବେ, ଏ ଦିନେ ଆପଣ, ପ୍ରଭୁ, ବସୁଦେବଙ୍କ ଘରେ ନିଜ ଅଂଶ ସହ ଅବତରି, ପୃଥିବୀର ଭାର ହରିବାକୁ, ଶତଶଃ ଶତ୍ରୁ ରାଜାମାନଙ୍କ ଚୋଉଣ୍ଡ ନାଶ କରିବାକୁ ଓ ଏହି ବଂଶର କୀର୍ତ୍ତି ବିସ୍ତାର କରିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ଆଜି ଆମ ଗୃହସମୂହ ପବିତ୍ର ହେଲା, କାରଣ ଆପଣ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦେବ, ପିତୃ, ଜୀବ, ମନୁଷ୍ୟର ରୂପ, ଯାଙ୍କ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଜଳ ତିନି ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରେ, ଜଗତ୍ଗୁରୁ, ଅଧୋକ୍ଷଜ, ଆମ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି। କିଏ ଅନ୍ୟ କାହାର ଆଶ୍ରୟ ନେବ, ଯେଉଁଠାରେ ଆପଣ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସୁହୃଦ୍, କୃତଜ୍ଞ, ପୂଜାକାରୀଙ୍କ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଲାଭ ଓ ହାନି ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ ନାହିଁ? ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଆପଣ ଆମ ସାମ୍ନାରେ ଆସିଛନ୍ତି—ଯେଉଁଠାରେ ଯୋଗେଶ୍ୱର ଓ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଦୁର୍ଲଭ ମନେ କରନ୍ତି। ଦୟାକରି ଆମର ପୁତ୍ର, ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଧନ, ବାନ୍ଧବ, ଘର, ଦେହ ଆଦିରେ ଆସକ୍ତିର ମୋହ ବନ୍ଧନକୁ ଆପଣଙ୍କ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଦୃତ କାଟିଦିଅନ୍ତୁ। ଏପରି ଭାବରେ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜିତ ଓ ସ୍ତୁତିତ, ଭଗବାନ୍ ହରି ହାସ୍ୟମୂକୁରେ ଅକୃରୁରାଙ୍କୁ ମନୋହର ଶବ୍ଦରେ କଥା କହିଲେ। ପ୍ରଭୁ କହିଲେ: “ତୁମେ ଆମର ଗୁରୁ, ପିତୃବନ୍ଧୁ, ନିତ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ ଆତ୍ମୀୟ; ଆମେ ତୁମର ଆଶ୍ରିତ, ତୁମେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା, ପୋଷଣ ଓ କୃପା କରିବା ଉଚିତ। ତୁମଭଳି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମହାନ ଲୋକଙ୍କୁ, ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ସେବା କରିବା ଉଚିତ; ଦେବତାମାନେ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଧର୍ମାତ୍ମାମାନେ ତେଣୁ ନୁହଁନ୍ତି। ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ତଳା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଏନାହିଁ, ଦେବତାମାନେ କେବଳ ମୃଣ୍ମୟ ପ୍ରତିମା ନୁହଁନ୍ତି; ଧର୍ମାତ୍ମାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପବିତ୍ର କରେ। ତୁମେ ଆମର ମଙ୍ଗଳକାମୀ, ସମସ୍ତ ଉପାୟରେ ଆମର ଭଲ ଚାହିଁଛ; ତେଣୁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଏବେ ତୁମେ ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ଯାଅ। ଆମେ ଶୁଣିଛୁ, ସେମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ମାଆ ସହିତ ନିଜ ସହରକୁ ନେଇଯାଇଛନ୍ତି, ଓ ଏବେ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ଅଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା ଅମ୍ବିକାନନ୍ଦନ ତାଙ୍କ ଭାଇଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସମଦୃଷ୍ଟି ନୁହଁନ୍ତି; ନିଶ୍ଚିତ, ତାଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ ପୁଅ ପ୍ରଭାବରେ, ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଅନ୍ଧକାରିତ। ତୁମେ ଯାଇ ସେମାନଙ୍କ ଅବସ୍ଥା କେମିତି ଅଛି ଜାଣ, ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ; ଜାଣିବା ପରେ, ଆମେ ଆମର ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଯଥୋଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା।" ଏପରି ଭାବରେ ଅକୃରୁରାଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ, ଭଗବାନ୍ ହରି, ସର୍ବୋତ୍ତମ ନିୟନ୍ତା, ବଳରାମ ଓ ଉଦ୍ଧବ ସହ ନିଜ ନିବାସକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର ପ୍ରଥମାର୍ଧର ଅଠଚାଳିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଶୁକଦେବ ଗୋସ୍ୱାମୀ କହିଲେ: ଅକୃରୁରା ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ଯାଇ, ପୌରବ ବଂଶର ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସେଠାରେ ଅମ୍ବିକାନନ୍ଦନ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ଭୀଷ୍ମ, ଵିଦୁର ଓ ପୃଥାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ବାହ୍ଲୀକ ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅ, ଭାରଦ୍ୱାଜ, ଗୌତମ, କର୍ଣ୍ଣ, ସୁୟୋଧନ, ଅଶ୍ୱଥାମା, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ବନ୍ଧୁମାନୋଁକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ଗାନ୍ଦିନୀପୁତ୍ର ଅକୃରୁରା ପ୍ରତ୍ୟେକ ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ମିଶି, ସେମାନୋଁକୁ ସୁସ୍ଥତା ପୃଷ୍ଟି କଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସୁସ୍ଥତା ଅନୁସନ୍ଧାନ କଲେ। ଅକୃରୁରା ସେଠାରେ କିଛି ମାସ ରହିଲେ, ରାଜାଙ୍କ ଆଚରଣ ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ଯିଏ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ, ଦୃଢ଼ତାହୀନ ଓ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ।