ଉଦ୍ଧବ ଯିବାକୁ ଯେବେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଥିଲେ, ତେବେ ନନ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୋପମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଉପହାର ହାତରେ ନେଇ, ଅନେକ ସ୍ନେହରେ ତାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ଚକୁ ଲୁହାରେ ଭରିଯାଇଥିଲା। ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆମର ମନ ସଦା କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଉ, ଆମର ମୁଁହ କେବଳ ତାଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁ, ଓ ଆମର ଦେହ ତାଙ୍କର ସେବାରେ ନମିତ ହେଉ। ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଯେପରି ହେଉ, ଆମେ କାର୍ମିକ ଫଳରେ ଯେଉଁଠି ଯିବାକୁ ପଡ଼ୁ, ଏହି ବିପଦ ଓ ଅନୁଗ୍ରହ ମଧ୍ୟରେ ଆମର କୃଷ୍ଣଭକ୍ତି ଅଚଳ ରୁହୁ।” ଏଭଳି ଭାବରେ ଗୋପମାନେ ଉଦ୍ଧବଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିରେ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ମଥୁରାକୁ ପଠାଇଲେ। ଉଦ୍ଧବ ମଥୁରାକୁ ପହଞ୍ଚି, ପ୍ରଥମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ତାପରେ ଭାବବିହ୍ୱଳ ହୃଦୟରେ ଭ୍ରଜବାସୀମାନେ ପାଇଁ ଭକ୍ତି ଭରି, ବସୁଦେବ, ବଳରାମ ଓ ରାଜାଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶୁକଦେବ କହିଲେ—ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କର ଆତ୍ମା, ସର୍ବଜ୍ଞ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ, ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ କୁବ୍ଜାଙ୍କର ଭାବନା ଜାଣି ଓ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚାହିଁ, ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ। କୁବ୍ଜାଙ୍କ ଘର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ ଥିଲା—ମୁକ୍ତାମାଳା, ପତାକା, ଛତା, ଶୈୟା, ଆସନ, ଧୂପ, ଦୀପ, ମାଳା ଓ ସୁଗନ୍ଧି ରେ ଅଳଙ୍କୃତ। ଭଗବାନ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଦେଖି, କୁବ୍ଜା ଲଜ୍ଜା ଓ ଉତ୍ସାହରେ ଉଠି, ସଂଗିନୀମାନେ ସହିତ ଯଥାଯଥ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଆସନ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେଲେ। ଉଦ୍ଧବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ମିଳିଲା, ସେ ଆସନ ସ୍ପର୍ଶ କରି ବସିଲେ। କୃଷ୍ଣ ଲୋକାଚାର ଅନୁସାରେ ଶୋଭାମୟ ଶୈୟାରେ ବସିଲେ। କୁବ୍ଜା ସ୍ନାନ କରି, ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ, ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧି, ମାଳା, ସୁଗନ୍ଧି ଲଗାଇ, ପାନ ଖାଇ, ଲଜ୍ଜା ଓ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସାମ୍ନା କଲେ। ଭଗବାନ ତାଙ୍କ ହାତ ଧରି, ଶୈୟା ଉପରେ ବସାଇଲେ ଓ ତାଙ୍କ ସହ ସମ୍ପୃକ୍ତ ହେଲେ, କାରଣ କୁବ୍ଜା ପୂର୍ବେ ତାଙ୍କୁ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଛାତି ଓ ହୃଦୟ ଅନୁରାଗରେ ଜଳିଉଠିଥିଲା, ଚକୁ ଆଶାରେ ତାଙ୍କ ପଦର ସୁଗନ୍ଧ ଶ୍ୱାସ କଲେ, ତାଙ୍କ ପାଦ ମସାଜ କଲେ, ଓ ବାହୁ ଓ ଛାତିରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଦୀର୍ଘ ଦୁଃଖର ସମାପ୍ତି ଅନୁଭବ କଲେ। ଏପରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ମୁକ୍ତିନାଥ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପାଇ, କୁବ୍ଜା ତାଙ୍କୁ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ଏକ ବର ମାଗିଲେ—“ମୋର ପ୍ରିୟ, କିଛି ଦିନ ଏଠାରେ ରୁହ, ମୋ ସହ ଆନନ୍ଦ କର, କାରଣ ତୁମେ ଛାଡ଼ି ରହିବାକୁ ମୁଁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।” କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି, ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଉଦ୍ଧବ ସହ ନିଜ ପୂଜ୍ୟ ନିବାସକୁ ଫେରିଗଲେ। ଶୁକଦେବ କହିଲେ—ଯେଉଁଠି ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମହାଭକ୍ତିରେ ପୂଜି, ମନର ପ୍ରିୟ ବର ମାଗିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଯଦି ସତ୍ଗୁଣ ନାହିଁ, ତେବେ ସେ ଅବିବେକୀ। ଏହା ପରେ କୃଷ୍ଣ, ବଳରାମ ଓ ଉଦ୍ଧବ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ ଓ ଅକୃରକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଅକୃରଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ। ଅକୃର ଦୂରରୁ ତାଙ୍କ ନିଜ ବନ୍ଧୁମାନେ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ଆନନ୍ଦରେ ଉଠି, ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ସମ୍ମାନ କଲେ। ସେ କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ତାଙ୍କର ନିୟମାନୁସାରେ ଆସନ ଦେଲେ ଓ ପୂଜା କଲେ। ତାଙ୍କ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନର ପାଣି ମାଥାରେ ଧରି, ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର, ମାଳା ଓ ଅଳଙ୍କାର ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ। ପୂଜା ପରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରି, ଅକୃର ନମ୍ରତାରେ କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମଙ୍କୁ କହିଲେ—“ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଦୁଷ୍ଟ କଂସ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି, ଏହି ପରିବାର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି। ଆପଣମାନେ ଦୁଇଜଣ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରୁଷ, ଏହି ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ ଓ ତତ୍ତ୍ୱ, ଆପଣମାନେ ଛଡ଼ା ଉପର-ନିମ୍ନ କିଛି ନାହିଁ। “ଏହି ବିଶ୍ୱ ଆପଣମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରି, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଶ୍ରବଣ ଓ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ଯେପରି ନାନା ରୂପ ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ଆପଣମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଅନେକ ଜନ୍ମରେ ପ୍ରକାଶ ପାନ୍ତି। ତିନି ଗୁଣ—ରଜ, ତମ, ସତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି, ସଂହାର, ପାଳନ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ବନ୍ଧନ ନାହିଁ, କାରଣ ଆପଣମାନେ ଜ୍ଞାନସ୍ୱରୂପ। “ଦେହ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପାଧି ଦ୍ୱାରା ଆପଣମାନେ ସୀମିତ ନୁହନ୍ତି, ତେଣୁ ବନ୍ଧନ-ମୋକ୍ଷ ଆପଣଙ୍କୁ ଲାଗୁ ହୁଏ ନାହିଁ—ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ବିଷୟରେ କଦାଚିତ୍ ଭ୍ରମିତ ନ ହେଉ। ପ୍ରାଚୀନ ବେଦମାର୍ଗ ଯେବେ ଅସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ବାଧା ପାଏ, ତେବେ ଆପଣ ଲୋକମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି। “ତେଣୁ ଭଗବାନ, ଆଜି ଆପଣ ବସୁଦେବଙ୍କ ଘରେ ଅଂଶ ସହ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଭୂଭାର ହରଣ କରିଛନ୍ତି, ଶତଶଃ ଶତ୍ରୁ ରାଜାମାନେ ନଶ୍ଟ କରି, ଏହି ବଂଶର କୀର୍ତ୍ତି ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି। ଆଜି ଆମ ଗୃହ ସଫଳ ହେଲା, କାରଣ ତିନି ଲୋକ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଆପଣଙ୍କ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଜଳ ଏଠି ପହଞ୍ଚିଛି, ଆପଣ ସମସ୍ତ ଦେବ, ପିତୃ, ପ୍ରାଣୀ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ରୂପ, ଶିକ୍ଷକ, ଅଧୋକ୍ଷଜ ଭାବେ ଏଠି ଆସିଛନ୍ତି। “କିଏ ଆଉ କୌଣସି ଅନ୍ୟ ଆଶ୍ରୟ ନେବ? ଆପଣ ଭକ୍ତମାନେ ପ୍ରିୟ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସୁହୃଦ୍, କୃତଜ୍ଞ, ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ନିଜ ଲାଭ-ହାନିରେ ଅସଙ୍ଗ। ଭାଗ୍ୟରେ ଆଜି ଆପଣ ଆମ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ, ଯେଉଁଠି ଦେବ ଓ ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ। ଦୟାକରି ଆମର ପ୍ରେମର ବନ୍ଧନ—ସନ୍ତାନ, ସ୍ତ୍ରୀ, ଧନ, ବନ୍ଧୁ, ଘର, ଦେହ ଓ ଆଦିର ମୋହ—ଯାହା ଆପଣଙ୍କ ମାୟା, ଛିନ୍ଦି ଦିଅନ୍ତୁ।” ଏପରି ଭାବରେ ଅକୃରଙ୍କ ଭକ୍ତି ଓ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଭଗବାନ ହରି ହସି କହିଲେ—“ତୁମେ ଆମର ଗୁରୁ, ପିତୃବନ୍ଧୁ, ସଦା ସମ୍ମାନିତ; ଆମେ ତୁମର ଆଶ୍ରିତ, ତୁମେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା, ପୋଷଣ ଓ କୃପା କରିବା ଉଚିତ। ତୁମ ପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁରୁଷମାନେ ସ୍ୱ-କଳ୍ୟାଣ ଚାହାଁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହେବା ଉଚିତ; ଦେବମାନେ ନିଜ ଲାଭ ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ତାହା କରନ୍ତି ନାହିଁ। ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ମାତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ନୁହେଁ, ଦେବତାମାନେ କଳିମାଟିର ମୂର୍ତ୍ତି ନୁହେଁ, ଏକ ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପବିତ୍ର କରେ। “ତୁମେ ଆମର ମଙ୍ଗଳଚିନ୍ତକ, ତେଣୁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଏବେ ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ଯାଅ।