ଏହି ଯୁଦ୍ଧର ଦୃଶ୍ୟ ରେ, ବଳଭଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମୁଷ୍ଟିରେ ମୁଷ୍ଟିକା ପ୍ରଥମେ ଭୟଙ୍କର ଆଘାତ ପାଇଲେ, ତାପରେ ତାଙ୍କ ତଳେ ମୁଷ୍ଟିକା ଭୟଭୀତ ହେଲେ। ମୁଷ୍ଟିକା ରୁ ରକ୍ତ ଝରିବା ଲାଗିଲା, ତିନି ବିନ୍ଦୁ ଦୁଃଖରେ ଦେହ ଛାଡି ଭୂମିରେ ପଡିଗଲେ, ଏକ ବାତାସରେ ଗଛ ଭାଙ୍ଗି ପଡିଯାଇଥିବା ପରି। ତାପରେ ରାମ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସହଜରେ କୁଟାକୁ ତାଙ୍କ ବାମ ମୁଷ୍ଟିରେ ଅବହେଳା ଆଘାତ ଦେଇ ହତ୍ୟା କରିଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଚରଣରେ ଶଳାର ମୁଣ୍ଡ ଆଘାତ କରିଲେ, ତୋଶଳକା ଓ ଶଳା ଦୁଇଜଣ ଦେହ ଭାଙ୍ଗି ମହାବୀର ଭୂମିରେ ପଡିଗଲେ। ଚାଣୂର, ମୁଷ୍ଟିକା, କୁଟା, ଶଳା, ତୋଶଳକା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ଅନ୍ୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ପହେଳାନ୍ମାନେ ଜୀବନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମ ତାଙ୍କ ଗୋପମିତ୍ରମାନେଙ୍କୁ ଏକାଠି କରି, ସଙ୍ଗୀତ ଚାଲିଥିବା ସମୟରେ ଆନନ୍ଦରେ ନୃତ୍ୟ କରିବା ଲାଗିଲେ, ତାଙ୍କ ଗୁଂଠି ଝଙ୍କାରି ଉଠିଲା। ଲୋକମାନେ ବଳରାମ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି ଆନନ୍ଦ ଭରି ଉଚ୍ଚ୍ୱାସ କରିଲେ, କିନ୍ତୁ କଂସ ଛଡି ଅଗ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଧର୍ମିକ ଲୋକମାନେ 'ବାହ! ବାହ!' ଭାବରେ ଶ୍ରେୟସ୍ କରିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ପହେଳାନ୍ମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ହେବା ଓ ଭୋଜ ରାଜା କଂସ ଭୟଭୀତ ହେବା ପରେ, ସେ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞମାନେଙ୍କୁ ବନ୍ଦ କରି ଏହି ଶବ୍ଦ କହିଲେ: "ଏହି ଦୁଇ ଦୁଷ୍ଟ ବସୁଦେବପୁତ୍ରଙ୍କୁ ନଗର ଚ୍ୟୁତ କର; ଗୋପମାନେଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଅଟକାଇଦେ; ନନ୍ଦାକୁ ବାନ୍ଧିଦେ, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଅଟକାଇଦେ। ବସୁଦେବ, ଏହି କୁଟିଲ ମନ ଅଟକାଇଦେ, ତାଙ୍କୁ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡାମାନେଙ୍କୁ ମାର; ଉଗ୍ରସେନ, ମୋ ପିତା, ଯିଏ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷରେ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଅନୁୟାୟୀଙ୍କୁ ମାର।" କଂସ ଏପରି ଦମ୍ଭ କରିଥିବାବେଳେ, ଅବିନାଶୀ କୃଷ୍ଣ କ୍ରୋଧରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଉଚ୍ଚ ମଞ୍ଚକୁ ଚଢିଗଲେ। କୃଷ୍ଣ ଆଗକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଭାବି, କଂସ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କ ଆସନରୁ ଉଠି ତାଙ୍କ ଢାଳ ଓ ତଳୱାର ଧରିଲେ। ତଳୱାର ନେଇ କଂସ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆକାଶରେ ଶ୍ୟେନା ପରି ଦକ୍ଷିଣ ବାମ ଚାଲିଲେ; କିନ୍ତୁ ଦୂର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ କୃଷ୍ଣ ଗରୁଡ଼ ପରି ସାପକୁ ଧରିବା ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ କଂସକୁ ଧରିଲେ। ତାଙ୍କ ଚୁଲ ଧରି, କଂସର ମୁକୁଟ କମ୍ପିତ, ଉଚ୍ଚ ମଞ୍ଚରୁ ମଞ୍ଚରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ; ତାପରେ ରାଜା କୃଷ୍ଣ, ଶ୍ରୀହରି, ତାଙ୍କ ଶରୀର ଉପରେ ଚଡ଼ି ଗଲେ। କୃଷ୍ଣ କଂସର ମୃତ ଦେହକୁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ହାତୀକୁ ଟାଣିବା ପରି ଭୂମିରେ ଟାଣିଲେ; ତାପରେ ଲୋକମାନେ 'ହା! ହା!' ବୋଲି ଦୁଃଖରେ ଚିତ୍କାର କରିଲେ। କଂସ, ଯାହାର ମନ ସଦା ଭୟରେ ଥିଲା, ଖାଇବା, କଥା କହିବା, ଚାଲିବା, ଶୁଇବା, ଶ୍ୱାସ ନେବା ସମୟରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚକ୍ର ଦେଖିଥିଲେ; ଏହିପରି ଭାବେ ସେ ଦୁର୍ଲଭ କୃଷ୍ଣର ରୂପକୁ ଅଭିଗମନ କରିଲେ। ତାଙ୍କ ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟ ଭାଇ—କଙ୍କ, ନ୍ୟଗ୍ରୋଧକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—ଭୟଙ୍କର ରୋଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଭାଇଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବାକୁ ଆଗକୁ ଆସିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ରୋହିଣୀନନ୍ଦନ ବଳରାମ ତାଙ୍କ ଗଦା ଦେଇ ସେମାନେଙ୍କୁ ସିଘ୍ର ଆଘାତ କରିଲେ, ସିଂହ ଜନ୍ତୁମାନେକୁ ଆଘାତ କରିବା ପରି।