ଅନେକ ଲୋକ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଆଚାର୍ୟଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ, ଶିବଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରଣ କରି, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଶିବ ଭାବେ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କର ମନ୍ୟ ଅନ୍ୟତରେ ଲଗିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତେ ଅନ୍ତତଃ ଆପଣଙ୍କୁ—ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ନିବାସସ୍ଥାନ—ପୂଜା କରନ୍ତି, ହେ ନାଥ। ଯେପରି ଗିରିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ନଦୀମାନେ, ବର୍ଷା ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ସେପରି ସମସ୍ତ ପଥ ଅନ୍ତେ ଆପଣଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି ଦେଇଥାଏ। ସତ୍ତ୍ୱ, ରଜସ୍, ତମସ୍—ଏହି ତିନି ଗୁଣ ଆପଣଙ୍କର ସ୍ୱଭାବର ଅଂଶ; ଏହି ଗୁଣମାନେ ମଧ୍ୟମେ, ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସ୍ଥାବର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ବିନ୍ଧା ହୋଇଛନ୍ତି। ହେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା, ଅସଙ୍ଗ ଦୃଷ୍ଟିଧାରୀ, ଚିତ୍ତ ସାକ୍ଷୀ, ଅଜ୍ଞାନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ଗୁଣମୟ ଧାରା ଦେବ, ମନୁଷ୍ୟ, ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରେ—ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଆପଣଙ୍କ ଅଙ୍ଗରେ ବିସ୍ତୃତ—ଅଗ୍ନି ଆପଣଙ୍କ ମୁଖ, ପୃଥିବୀ ପାଦ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ନୟନ, ଆକାଶ ନାଭି, ରଥ ହୃଦୟ, ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକ କାନ, ସ୍ୱର୍ଗ ମଣ୍ଡଳ ମଣ୍ଡ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଭୁଜା, ସମୁଦ୍ର ଉଦର, ବାୟୁ ଶ୍ୱାସ, ଶକ୍ତି ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତି ଭାବେ ବ୍ୟକ୍ତ। ଗଛ ଓ ଔଷଧି ଆପଣଙ୍କ ଲୋମ, ମୁଣ୍ଡର କେଶ ଉଦ୍ଭିଦ, ମେଘ ଅସ୍ଥି ଓ ନଖ, ପାହାଡ଼ ଦାନ୍ତ, ଦିନ-ରାତି ଆପଣଙ୍କ ଞ୍ଚକ୍ଷୁପଟ, ପ୍ରଜାପତି ମନ, ବର୍ଷା ଜନନେନ୍ଦ୍ରିୟ, ପୁରୁଷତ୍ୱ ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତି। ଅବିନାଶୀ ଆତ୍ମା ଭାବେ ଆପଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ପୁରୁଷ, ସମସ୍ତ ଲୋକ, ତାଙ୍କର ଅଧିପତି ଓ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀ, ଯେପରି ଜଳରେ ଜଳଚର, ଅଞ୍ଜିର ଗଛରେ ମକ୍କି, ମନରେ ଭାବନା, ସେପରି ଏକତ୍ରିତ। ଆପଣ ଯେଉଁ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି ଲୀଳାବଶେ, ସେହି ରୂପମାନେ ଦ୍ୱାରା ଜଗତ ଦୂଷଣରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଆନନ୍ଦରେ ଆପଣଙ୍କ ମହିମା ଗାଇଥାଏ। ପ୍ରାଚୀନ ମତ୍ସ୍ୟ ଭାବେ ଜଳରେ ବିହରିଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ, ଅଶ୍ୱଶିର ଭାବେ, ମଧୁ ଓ କୈଟଭ ନାଶକ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବିଶାଳ ଅସୀମ ଆଶ୍ରୟ, ମନ୍ଦର ଉଦ୍ଧାରକ, ଭୂମି ଉଦ୍ଧାରରେ ଆନନ୍ଦିତ ବରାହ ଭାବେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଅଦ୍ଭୁତ ସିଂହ ଭାବେ ଧର୍ମିକଙ୍କ ଭୟ ହରାଇଥିବା, ବାମନ ଭାବେ ତିନି ଲୋକ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଭୃଗୁଙ୍କ ନାଥ, ଅହଙ୍କାରୀ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ନାଶକ, ରଘୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ ଭାବେ ରାବଣ ନାଶକ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବାସୁଦେବ, ସଙ୍କର୍ଷଣ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ, ସାତ୍ୱତଙ୍କ ନାଥ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧ ଭାବେ ଦୈତ୍ୟ-ଦାନବମାନେ ମୋହିତ କରିଥିବା, କଳ୍କି ଭାବେ ଅଧର୍ମୀ ଶାସକଙ୍କ ନାଶକ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଜଗତ ଆପଣଙ୍କ ମାୟାରେ ମୁହଁ ହୋଇ, 'ମୁଁ' ଓ 'ମୋର' ଭାବନା ଧାରଣ କରି କର୍ମ ମାର୍ଗରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଛି। ମୁଁ ମଧ୍ୟ, ଦେହ, ସନ୍ତାନ, ଘର, ଧନ, ବାନ୍ଧବ ଇତ୍ୟାଦିକୁ ସତ୍ୟ ଭାବି, ଏହି ମୃଗମରୀଚିକା ଭଲି ଭ୍ରମରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଘୁଞ୍ଚିଯାଉଛି। ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ମୁହଁ ହୋଇ, ଅନ୍ଧକାରରେ ଏକାଗ୍ର, ନିଜ ପ୍ରିୟ କ'ଣ ତାହା ଜାଣିପାରୁନାହିଁ; ଅନିତ୍ୟ, ଅନାତ୍ମା ଓ ଦୁଃଖଦାୟକ ଜିନିଷରେ ଆସକ୍ତ ହୋଇଛି। ଯେପରି ଅଜ୍ଞାନୀ ଜଳ ଛାଡ଼ି, ଘାସରେ ଲୁଚିଥିବା ମୃଗମରୀଚିକା ପଛରେ ଦୌଡ଼େ, ସେପରି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ମୁହଁ ହୋଇ ଭ୍ରମଣ କରୁଛି। ମୋ ଦୁଃଖିତ ମନ, ଇଚ୍ଛା ଓ କର୍ମରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି, ମୁଁ ସେଠାରେ ନେଉଛି, ଏହା ରୋକିପାରୁନାହିଁ। ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଚରଣକମଳରେ ଶରଣ ନେଇଛି, ଯାହା ଅପାତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ; ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଭାବି ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରେ। ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁ ଚକ୍ରରୁ ମୁକ୍ତି ତେବେ ମିଳେ, ଯେବେ ମନ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ଆପଣଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲିନ ହୁଏ। ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନା ଭାବେ, ସମସ୍ତ ନିଶ୍ଚୟର କାରଣ, ପୁରୁଷ ଓ ପ୍ରଧାନଙ୍କ ନାଥ, ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିର ବ୍ରହ୍ମା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବାସୁଦେବ, ସମସ୍ତ ଭୂତମାନଙ୍କ ନାଶକ, ହୃଷୀକେଶ, ଶରଣାଗତ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏହିପରି ଅକୃରଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ, ପୂଜ୍ୟ ଭାଗବତ ମହାପୁରାଣର ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର ପ୍ରଥମ ଭାଗର ଚଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ, 'ଅକୃରଙ୍କର ସ୍ତୁତି' ନାମକ, ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଶ୍ରୀ ଶୁକଦେବ କହିଲେ: ଅକୃର ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିବାବେଳେ, ପ୍ରଭୁ ଜଳରେ ନିଜ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ, ପରେ ନଟ ନିଜ ନାଟକ ଶେଷ କରିଥିବାପରି, କୃଷ୍ଣ ଏହି ଦର୍ଶନକୁ ଉପସମ୍ହାର କରିଦେଲେ। ଦର୍ଶନ ଅଲୋପ ହେବା ସାଥିକୁ, ଅକୃର ତଡ଼ିତ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହୋଇ ଜଳରୁ ବାହାରି, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ରଥକୁ ଫେରିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ହୃଷୀକେଶ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ତୁମେ ଏତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ କାହିଁକି? ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ କିମ୍ବା ଜଳରେ କଣ ଦେଖିଲେ?" ଅକୃର କହିଲେ: "ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଛି, ସେ ସମସ୍ତ କିଛି ଆପଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ମୁଁ ଏଠି କଣ ଦେଖିପାରିବି ଯାହା ଆପଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନାହିଁ?" ସେଉଁଠି ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଅଦ୍ଭୁତ ବିଦ୍ୟମାନ, ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଆଉ କ'ଣ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିପାରିବି? ଏପରି କହି, ଗାନ୍ଦିନୀପୁତ୍ର ଅକୃର ରଥକୁ ଚଲାଇ, ଦିନ ଶେଷରେ ବଳରାମ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମଥୁରାକୁ ନେଇଗଲେ। ମାର୍ଗରେ ଗ୍ରାମବାସୀମାନେ ଏଠାଉଠା ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ବସୁଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁ ରହିଗଲେ। ଏପରି ସମୟରେ, ନନ୍ଦ ଓ ଗୋପମାନେ ନେତୃତ୍ୱରେ ବ୍ରଜବାସୀମାନେ ମଥୁରା ଉଦ୍ୟାନରେ ପହଞ୍ଚି, ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ସେଉଁଠି ଆସି, ଜଗନ୍ନାଥ କୃଷ୍ଣ ଅକୃରଙ୍କୁ ଅଭିବାଦନ କଲେ, ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ହସ୍ତ ନେଇ ହସିଲେ। ପ୍ରଭୁ କହିଲେ: "ତୁମେ ଆମଠାରୁ ପୂର୍ବରୁ ଚଳି ନିଜ ଘରକୁ ଯାଅ, ଆମେ ଏଠି ରହିବା; ପରେ ନଗର ଦର୍ଶନ କରିବା।" ଅକୃର କହିଲେ: "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣମାନେ ବିନା ମୁଁ ମଥୁରା ପ୍ରବେଶ କରିବିନାହିଁ; ମୋତେ ଛାଡ଼ନ୍ତୁ ନାହିଁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଭକ୍ତ, ଆପଣ ଭକ୍ତପ୍ରିୟ।