ଅକୃର ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ଶରୀର ଉଲ୍ଲାସରେ କମ୍ପିତ ହେଉଥିଲା, ହୃଦୟ ଭକ୍ତିରେ ଭରିଯାଇଥିଲା, ଚକ୍ଷୁ ଅଶ୍ରୁସିଚିତ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଏପରି ଦେଖି, ସେ ଶାନ୍ତ ଓ ଧୈର୍ୟ ଧରି, ମନୋଭାବରେ ଭାସ୍କରି, ମୃଦୁ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ହାତ ଯୋଡି ଭଗବାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଏହିପରି ଭାବରେ, ଦଶମ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରଥମାର୍ଧର 'ଅକୃରର ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ' ନାମକ ଉନଚାଳିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହେଲା। ଅକୃର କହିଲେ, "ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ, ନାରାୟଣଙ୍କୁ, ସେଇ ପ୍ରାଚୀନ ଓ ଅବିନାଶୀ ପୁରୁଷ, ଯାହାଙ୍କ ନାଭିକମଳରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଯାହାଠାରୁ ଏହି ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି। ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ଆକାଶ, ପଞ୍ଚମହାଭୂତ, ଅବ୍ୟକ୍ତର ଆଦି, ମନ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟବିଷୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତା—ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ।" "ତଥାପି, ଏହି ସମସ୍ତ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଆଦିରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ତୁମ ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ଜାଣିପାରେନାହାନ୍ତି, କାରଣ ଏହା ସ୍ୱ-ପର ବିଚାରରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥାଏ। ଅଜନ୍ମା ମଧ୍ୟ, ଗୁଣରେ ବନ୍ଧା, ନିଜର ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣିପାରେନାହାନ୍ତି, କେବଳ ଗୁଣାତୀତକୁ ଜାଣନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତୁମ ସ୍ୱରୂପକୁ ନୁହେଁ।" "ଯୋଗୀମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ୱୟଂ ପରମ ପୁରୁଷ ଭାବେ, ମହାପୁରୁଷ ଭାବେ, ଆତ୍ମା ଭାବେ, ଜୀବ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟମାନ ତତ୍ତ୍ୱ ଭାବେ ଉପାସନା କରନ୍ତି। କିଛି ଦ୍ୱିଜମାନେ ବେଦମାର୍ଗ ଅନୁସରି, ବିଭିନ୍ନ ନାମ ଏବଂ ରୂପର ବହୁବିଧ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି।" "ଅନ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତ କାର୍ମାନୁଷ୍ଠାନ ତ୍ୟାଗ କରି, ଶାନ୍ତି ସ୍ଥିତି ଲାଭ କରି, ଜ୍ଞାନ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି। କିଛି ମନୋଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନିୟମ ଅନୁସରି, ଏକ ଅନେକ ରୂପରେ ଥିବା ତୁମକୁ ଏକ ରୂପ ଭାବେ ଉପାସନା କରନ୍ତି। କିଛି ଶିବ ମାର୍ଗ ଅନୁସରି, ଶିବଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ତୁମକୁ ଶିବ ଭାବେ ଉପାସନା କରନ୍ତି।" "ବାସ୍ତବରେ, ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭଜୁଥିବା ଲୋକମାନେ ବି ତୁମକୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି, କାରଣ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତୁମରେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ। ଯେପରି ଅନେକ ନଦୀ ପର୍ବତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ବର୍ଷା ଜଳରେ ପୂରିତ ହୋଇ, ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଉଛି, ସେପରି ସମସ୍ତ ମାର୍ଗ ଶେଷରେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସି ପହଞ୍ଚେ।" "ସତ୍ତ୍ୱ, ରଜସ୍, ତମସ୍—ଏହି ତିନି ଗୁଣ ତୁମ ସ୍ୱଭାବର ଅଂଶ; ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଅଚଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏହି ଗୁଣରେ ବିନ୍ଧା। ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଦୃଷ୍ଟି ଅଲିପ୍ତ, ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା, ମନର ସାକ୍ଷୀ; ଏହି ଗୁଣମୟ ପ୍ରବାହ ଅଜ୍ଞାନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ, ପଶୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିଚରିଥାଏ।" "ଓ ପ୍ରଭୁ, ଅଗ୍ନି ତୁମର ମୁଖ, ପୃଥିବୀ ତୁମର ପାଦ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମର ଚକ୍ଷୁ, ଆକାଶ ତୁମର ନାଭି, ରଥ ତୁମର ହୃଦୟ, ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକ ତୁମର କାନ, ସ୍ୱର୍ଗ ତୁମର ମୁଣ୍ଡ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେ ତୁମର ବାହୁ, ସମୁଦ୍ର ତୁମର ଜଠର, ବାୟୁ ତୁମର ଶ୍ୱାସ, ଶକ୍ତି ତୁମର ତେଜ।" "ଗଛ ଓ ଔଷଧି ତୁମର ଲୋମ, ମୁଣ୍ଡର କେଶ ଉଦ୍ଭିଦ, ମେଘ ତୁମର ଅସ୍ଥି ଓ ନଖ, ପାହାଡ଼ ତୁମର ଦାନ୍ତ, ଦିନ ରାତି ତୁମର ଞ୍ଚକ୍ଷୁପାଟ, ପ୍ରଜାପତି ତୁମର ମନ, ବିଜନ୍ଦ୍ରିୟ ବର୍ଷା ଏବଂ ପୁରୁଷତ୍ୱ ତୁମର ଶକ୍ତି।" "ଅବିନାଶୀ ପୁରୁଷ, ତୁମରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଏବଂ ତାଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀ ଏମିତି ଅବସ୍ଥିତ, ଯେପରି ଜଳରେ ଜଳଚର, ଡୁମୁର ଗଛରେ ମକୁଣ, କିମ୍ବା ମନରେ ଭାବନା।" "ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଲୀଳାବଶତଃ ଯେପରି ରୂପ ଧାରଣ କର, ସେହି ରୂପ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଲୋକ ପାପ ଶୁନ୍ୟ ହୋଇ ତୁମ ମହିମା ଗାନ କରନ୍ତି।" "ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ମତ୍ସ୍ୟ ରୂପରେ, ଯିଏ ବିପ୍ଳବ ସମୟରେ ଜଳରେ ବିହାର କରିଥିଲେ; ହୟଶିରା ରୂପରେ, ମଧୁ ଓ କୈଟଭ ନାଶକୁ ନମସ୍କାର।" "ଅପାର ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ମନ୍ଦରାଚଳ ଧାରଣକାରୀ, ବରାହ ରୂପରେ ଭୂମି ଉଦ୍ଧାରକୁ ନମସ୍କାର।" "ବିସ୍ମୟକର ନୃସିଂହ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଧର୍ମିକଙ୍କର ଭୟ ଦୂରକାରୀ; ବାମନ ରୂପରେ ତିନି ଲୋକ ବ୍ୟାପିଥିବାକୁ ନମସ୍କାର।" "ଭୃଗୁମୁଖ୍ୟଙ୍କ ନାଥ, ଅଭିମାନୀ କ୍ଷତ୍ରିୟ ନାଶକୁ ନମସ୍କାର; ରଘୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରାବଣ ବିଧ୍ୱଂସକୁ ନମସ୍କାର।" "ବାସୁଦେବ, ସଙ୍କର୍ଷଣ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ, ସାତ୍ୱତମାନଙ୍କ ନାଥ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧ ରୂପରେ ଦାୟିତ୍ୟ ଦାନବ ମୋହକୁ ନମସ୍କାର; କଳ୍କି ରୂପରେ ଅଧର୍ମୀ ଅଶୁଦ୍ଧ ରାଜାଙ୍କ ନାଶକୁ ନମସ୍କାର।" "ପ୍ରଭୁ, ଏହି ସଂସାର ତୁମର ମାୟାରେ ମୋହିତ, 'ମୁଁ' ଓ 'ମୋର' ଭାବନାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ କର୍ମର ମାର୍ଗରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଛି।" "ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଦେହ, ସନ୍ତାନ, ଘର, ଧନ, ଆତ୍ମୀୟ ଭାବି, ସତ୍ୟ ଭାବି ଭ୍ରମଣ କରୁଛି; ଏହି ସବୁ ଅସତ୍ୟ ସ୍୵ପ୍ନ ଭାବି ତାହାକୁ ସତ୍ୟ ଭାବି ହେଉଛି।" "ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ମନ ଭ୍ରାନ୍ତ, ଅନ୍ଧକାରରେ ଏକାନ୍ତ, ନିଜ ଆତ୍ମା ପ୍ରତି କ'ଣ ପ୍ରିୟ ତାହା ଜାଣିପାରୁନାହିଁ, ଅସ୍ଥାୟୀ, ଅନ୍ୟ, ଦୁଃଖଦାୟକ ଜିନିଷରେ ଆସକ୍ତ।" "ଯେପରି ଅଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଘନ ଉଦ୍ଭିଦ ଦ୍ୱାରା ଢାଙ୍କା ଜଳ ଛାଡି ମୃଗମରୀଚିକା ପଛରେ ଦୌଡ଼େ, ସେପରି ମୁଁ ତୁମକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ମାୟା ଆସ୍ତରେ ଦୌଡ଼ୁଛି।" "ମୁଁ ଅପରିପକ୍ୱ ମନ, ଇଚ୍ଛା ଓ କାର୍ମାନୁଷ୍ଠାନରେ ପୀଡ଼ିତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦ୍ୱାରା ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରୁନାହିଁ, ଯେଉଁଠି ମନ ଏଠୁ ସେଠି ଭାସିଯାଏ।" "ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ମୁଁ ତୁମର ଚରଣକମଳକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛି, ଯାହାକି ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ; ଏହା କେବଳ ତୁମର କୃପାବଶତଃ। ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁ ଚକ୍ରରୁ ମୁକ୍ତି ତା'କୁ ମିଳେ, ଯେଉଁଠି ମନ ନିୟମିତ ଭାବେ ତୁମର ସେବାରେ ଲିନ।" "ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନା, ସମସ୍ତ ନିଶ୍ଚୟର କାରଣ, ପୁରୁଷ ଓ ପ୍ରଧାନଙ୍କ ନାୟକ, ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିର ବ୍ରହ୍ମ।" "ବାସୁଦେବ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ନାଶକ, ହୃଷୀକେଶ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, କାରଣ ମୁଁ ଶରଣାଗତ।