ଏହି ଉତ୍କଳ ମଧୁର କଥାରେ, ଶ୍ରୀହରି କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ମିତ୍ରଙ୍କ ର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ହାତ ରଖି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଇ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦେମନ ଅରିଷ୍ଟା ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ପୃଥିବୀକୁ ନିଜ ଖୁରାରେ ଖୁଣ୍ଡି ଦେଇ ଚାପି ଚାଲିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଉଠା ଲାଗା ଗୋପାଳ ତଳା ମেঘ ଭଳି ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଥିଲା, ଏବଂ ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ବିପୁଳ କ୍ରୋଧରେ ଦୃତ ଗତିରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଗଲା। ଅରିଷ୍ଟା ତାଙ୍କ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଆଗରେ ରଖି, ରକ୍ତରଞ୍ଜିତ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରୋଶରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦୃଢ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତକି ଏକ ଦେବ ଶୂଳ ଭଳି ଉପରେ ଚାଲିଗଲା। ତେବେ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଶିଙ୍ଗକୁ ଧରି, ଅଠାର ପଦ ଫିରି, ଅରିଷ୍ଟାକୁ ଏକ ହାତୀ ଅନ୍ୟ ହାତୀକୁ ଟାଣିବା ଭଳି ଟାଣି ନେଲେ। ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକ୍ଷିପ୍ତ ହେଇ, ଅରିଷ୍ଟା ପୁନି ଦୃତ ଗତିରେ ଉଠିଗଲା, ସମଗ୍ର ଶରୀର ଘମରେ ଭିଜିଗଲା, ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ଶ୍ୱାସ ଦେଇ, ଆଉ ଏକବାର ଆକ୍ରମଣ କଲା। ଏହି ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଶିଙ୍ଗକୁ ଧରି, ତାଙ୍କ ପାଦରେ ଦବାଇ ଭୂମିରେ ପେଲାଇ ଦେଲେ; ଜଳ ଭିଜିଥିବା ପୋଷାକ ଭଳି ତାଙ୍କୁ ଚିପି ଦେଲେ, ଶିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କରି ଭୂମିରେ ଫେଲାଇ ଦେଲେ। ଅରିଷ୍ଟା ରକ୍ତ ଓ ମୂତ୍ର ଓ ବିସ୍ଥା ସ୍ରାବ କରି, ଚକ୍ଷୁ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ, ପାଦ ହଲେଇ, ଦେହ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ତଳାଇ ନିରୃତିଙ୍କ ହାତରେ ପ୍ରାଣ ଦେଲେ। ଦେବତାମାନେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୁଷ୍ପ ବର୍ଷା କରି ପ୍ରଶଂସା ଦେଲେ। ଏଭଳି ଭୟଙ୍କର ବୃଷ ଦେମନ କୁକୁଦ୍ମିନ କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରି, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ଅଶେଷ ହୋଇ, କୃଷ୍ଣ ବଳରାମ ସହିତ ଗୋପଗ୍ରାମକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଏକ ଉତ୍ସବ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା। ଏହି ଦିନ, ଅରିଷ୍ଟା ଦେମନ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ କୌଶଳରେ ବିଧ୍ୱଂସ ହେଲା ବେଳେ, ଦିବ୍ୟ ଋଷି ନାରଦ, ଯେଉଁ ଦେବମାନେ ଦେଖିପାରନ୍ତି, କଂସଙ୍କୁ ଏହା ଖବର ଦେବାକୁ ଗଲେ। ସେ କଂସଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଯଶୋଦାର ଜନ୍ମିତା କନ୍ୟା, ଦେବକୀର କୃଷ୍ଣ, ଓ ରୋହିଣୀର ବଳରାମ, ଭୟଭୀତ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରା ନନ୍ଦଙ୍କୁ ଭରସା କରାଯାଇଛନ୍ତି।" "ସେମାନେ ନନ୍ଦଙ୍କ ଗୋପଗ୍ରାମରେ ରହିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ଲୋକମାନେକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଛନ୍ତି।" ଏହା ଶୁଣି, ଭୋଜରାଜା କଂସ କ୍ରୋଧରେ ଅନ୍ତର ଉତ୍ତପ୍ତ ହେଲା, ତିକ୍ତ କଟାର ଉଠାଇ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା, କିନ୍ତୁ ନାରଦ ତାଙ୍କୁ ରୋକିଲେ ଓ ଜଣାଇଲେ, "ଏହି ଦୁଇ ପୁତ୍ର ତୁମ ମୃତ୍ୟୁ ହେବେ।" ଏହି ଜ୍ଞାନ ପାଇ, କଂସ ବସୁଦେବ ଓ ତାଙ୍କ ଜନନୀକୁ ଲୋହା ଶୃଙ୍ଖଳରେ ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ଦିବ୍ୟ ଋଷି ବିଦାୟ ନେଲା ପରେ, କଂସ କେଶିନ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, "ଯାଅ, ବଳରାମ ଓ କେଶବ କୁ ମାରିଦେ; ପରେ ମୁଷ୍ଟିକ, ଚାଣୁର, ଶଳ, ତୋଶଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପଠା।" ତାପରେ, ଭୋଜରାଜା ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ହାତୀ ରକ୍ଷକମାନେକୁ ଡାକି କହିଲେ, "ଏହି ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୁସ୍ତିବାଜ ଚାଣୁର ଓ ମୁଷ୍ଟିକ ଅଛନ୍ତି।" "ନନ୍ଦଙ୍କ ଗୋପଗ୍ରାମରେ ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭିଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ବଳରାମ ଓ କୃଷ୍ଣ ରହୁଛନ୍ତି; ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ସେମାନେ ଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିତ।" "ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଏଠାରେ କୁସ୍ତି ରେ ସେମାନେକୁ ମାରିଦେବା; ନିଜେ ଅନେକ ମଞ୍ଚ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଆଖଡା ରେ ଚତୁର୍ଦିଗ ଦେଖିବା ପାଇଁ ନଗର ଓ ଗ୍ରାମବାସୀମାନେ ଆସିପାରିବେ।" "ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ, ହାତୀ କୁବଳୟାପୀଡକୁ ଆଖଡା ଦ୍ୱାର ନିକଟେ ଆଣିଦିଅ; ଏଠାରେ ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାରିଦେବା।" "ଚତୁର୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଧନୁ-ଯଜ୍ଞ ପ୍ରାରମ୍ଭ କର, ବିଧି ଅନୁସାରେ; ଶୁଦ୍ଧ ପଶୁମାନେକୁ ଆଣି, ଭଗବାନଙ୍କୁ ନିବେଦନ କର।" ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟଦକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ, କଂସ ଯଦୁମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଅକ୍ରୂରଙ୍କୁ ଡାକି, ତାଙ୍କ ହାତ ଧରି କହିଲେ, "ଉତ୍ତମ, ଦୟାଳୁ ଲୋକ, ମୋ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଦେଉ, ମୋ ସହିତ ମିତ୍ରତା ସ୍ଥାପନ କର। ଭୋଜ ଓ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇଛ।" "ସେହିପାଇଁ, ଉତ୍ତମ, ମୁଁ ତୁମେ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି; ଇନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ଅନ୍ତତଃ ବିଷ୍ଣୁ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ନିଜ କାମ ସାଧନ କରିଥିଲେ।" "ନନ୍ଦଙ୍କ ବ୍ରଜକୁ ଯାଅ; ଏଠି ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭିଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଅଛନ୍ତି। ସେମାନେକୁ ଏହି ରଥରେ ଏଠାକୁ ଆଣିଦିଅ।" "କହାଯାଉଛି, ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ବୈକୁଠର ଦେବମାନେ ପଠାଇଛନ୍ତି; ନନ୍ଦ ଓ ଗୋପମାନେ ସହିତ ସେମାନେକୁ ଉପହାର ସହିତ ଆଣିଦିଅ।" "ସେମାନେ ଆଣିଦିଆଯିବା ପରେ, ଆଖଡା ଦ୍ୱାରରେ ମୃତ୍ୟୁ ସ୍ୱରୂପ ହାତୀ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସେମାନେକୁ ମାରିଦେବି; ଯଦି ସେମାନେ ପଳାଇଯିବେ, ତେବେ କୁସ୍ତିବାଜ ଦ୍ୱାରା ବିଜ୍ଳି ଭଳି ତୀବ୍ର ଭାବରେ ମାରିବି।" "ଏହି ଦୁଇ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, ବସୁଦେବ ଓ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବି ନଶ୍ଟ କରିଦେବି; ତାଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟ—ବୃଷ୍ଣି, ଭୋଜ, ଦଶାର୍ହମାନେ—କୁ ବି ସଂହାର କରିଦେବି।" "ଉଗ୍ରସେନ, ମୋ ବୃଦ୍ଧ ପିତା ଯେ ରାଜସିଂହାସନ ଚାହୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କ ଭାଇ ଦେବକା ଓ ଅନ୍ୟ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବି ମାରିଦେବି।" "ତାପରେ, ମୋ ବନ୍ଧୁ, ଏହି ପୃଥିବୀ କଣ୍ଟକ ମୁକ୍ତ ହେବ; ଜରାସନ୍ଧ ମୋର ଗୁରୁ, ଦ୍ୱିବିଦ ମୋର ମିତ୍ର।" "ଶମ୍ବର, ନରକ, ବାଣ ମୋର ସହଯୋଗୀ; ସେମାନେ ସହିତ ଦେବମାନେ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଜାମାନେକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରି, ପୃଥିବୀ ଉପଭୋଗ କରିବି।" "ଏହି ଜ୍ଞାନ ରଖି, ଦୃତ କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମକୁ ଆଣିଦିଅ, ଯେଉଁମାନେ ଖେଳରେ ମନ ଲଗାନ୍ତି, ଧନୁ-ଯଜ୍ଞ ଦେଖିବାକୁ ଓ ଯଦୁନଗର ରୂପ ଦେଖିବାକୁ।" ଶ୍ରୀ ଅକ୍ରୂର କହିଲେ, "ରାଜା, ଆପଣଙ୍କ ଆଦେଶ ଯଥାଯଥ ଅଟୁଟ; ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କରିବା ଆପଣଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ଫଳ ଦୈବ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।" "ଲୋକମାନେ ଦୈବ ବିପରୀତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଇଛା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି; ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଦୁଃଖ ଦୁଇଁରେ ବନ୍ଧିତ। ତଥାପି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଳନ କରିବି।" ଶ୍ରୀ ଶୁକଦେବ କହିଲେ, "ଏଭଳି ଅକ୍ରୂରଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେକୁ ବିଦାୟ କରି, କଂସ ନିଜ ମହଳକୁ ଗଲେ, ଅକ୍ରୂର ବି ନିଜ ଘରକୁ ଫିରିଗଲେ।