ଏକ ଦିନ, ବ୍ରଜର ମହାନ ନନ୍ଦ ମହାରାଜଙ୍କୁ ଏକ ବିପଦ ଆକ୍ରମଣ କଲା। ଏକ ବିଶାଳ ସର୍ପ ତାଙ୍କୁ ଗୋଟେ ଦୂର୍ବଳ ଅବସ୍ଥାରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ଚିହ୍ନି ଧରି ରଖିଲା। ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ମଣିଷମାନେ ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳା ଦେଇ ସର୍ପକୁ ଜଳାଇବାରେ ଲାଗିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ସତ୍ତ୍ୱେ ସର୍ପ ନନ୍ଦକୁ ଛାଡ଼ିଲା ନାହିଁ। ଏହି ସମୟରେ, ସାତ୍ୱତମାନଙ୍କ ନାଥ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଏଠାରେ ଆସିଲେ ଏବଂ ନିଜ ଚରଣରେ ସର୍ପକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଚରଣ ସ୍ପର୍ଶ ପାଇବା ସହିତ, ସର୍ପର ଦୁଷ୍ଟତା ନଷ୍ଟ ହେଲା। ସର୍ପ ତାହାର ସର୍ପ ରୂପକୁ ଛାଡ଼ି, ଏକ ଦିପ୍ତିମାନ ଦେହ ଧାରଣ କଲା, ଯାହା ଭିଦ୍ୟାଧରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।