ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତର ଦିବ୍ୟ ଉପାଖ୍ୟାନରେ, ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଭକ୍ତି, ନିୟମିତ ଅନୁଷ୍ଠାନ, ଦ୍ୱେଷ ମୁକ୍ତ ହୃଦୟ, ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ମିତ୍ରତା ଭାବ ଓ ସେବା ପ୍ରତି ଉତ୍ସୁକତା ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଦୟା ମିଳେ। ବାହ୍ୟ ଭୋଗ ରୁ ଅଲଗା, ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତ, ଦ୍ୱେଷ ନାହିଁ, ଶୁଧ୍ଧ ହୃଦୟ ଓ ପ୍ରଭୁକୁ ସମସ୍ତ ଆପ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ଅତିପ୍ରିୟ ଭାବରେ ଦେଖିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦାନ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ମାତା, ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନକୁ ଏକଥର ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ମନକୁ ପ୍ରଭୁ ଉପରେ ଏକାଗ୍ର କରି ପାଠ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏପରେ ଶ୍ରୀ ଶୁକଦେବ ମହାରାଜ କହିଲେ—ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଅତି ମନୋହର ବାଣୀ ଶୁଣି ଗୋପୀମାନେ ଅନ୍ୟତମ ବିୟୋଗର ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ବିସରି ଦେଲେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ ହେଲା। ଏଠି, ଗୋବିନ୍ଦ ଦେବ ଦେବୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆକଣ୍ଠ ଭକ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦରେ ରାସ ଲୀଳା ଆରମ୍ଭ କରିଲେ; ଗୋପୀମାନେ ମୁକୁତା ମାଣି ଭଳି ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟ ଆଉଁ ଗଳାରେ ବାହୁ ପରେଇ ଲଗି ଥିଲେ। ଏହି ରାସ ମହୋତ୍ସବରେ, କୃଷ୍ଣ ଏକ ଏକ ଗୋପୀ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଇ ଦୃଶ୍ୟକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରିଥିଲେ। ସେ ଗୋପୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରି ତାଙ୍କୁ ଗଳାରେ ଆକୁଁ ଦେଇ ଆପଣାକୁ ନିକଟ କରିଲେ; ଏହା ଦେଖି ଜଣେ ଦର୍ଶକ ଆକାଶରେ ଶତ ଶତ ଉଡୁଥିବା ରାଜମହଲ ଦେଖୁଥିବା ଭାବ ଅନୁଭବ କରିପାରିବେ।