ମଘବାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, “ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ପରମ ପୁରୁଷ, ମହାତ୍ମା, ତୁମକୁ ଶତ୍-ଶତ୍ ନମସ୍କାର। ବାସୁଦେବ, କୃଷ୍ଣ, ସାତ୍ୱତମଣ୍ଡଳର ସ୍ୱାମୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଦେହ ଧାରଣ କର, ତୁମର ଦେହ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୂଳବୀଜ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା, ସେହି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଅହଂକାର ଓ କ୍ରୋଧରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ, ଏହି ଗୋପଗ୍ରାମକୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ ବାୟୁ ଓ ବର୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲି, କାରଣ ମୋର ଯଜ୍ଞ ବିଘ୍ନିତ ହୋଇଥିଲା। ତୁମ ପ୍ରସାଦରେ ମୋର ଅହଂକାର ଦୂର ହୋଇଛି ଓ ମୋର ଅନର୍ଥକ ଚେଷ୍ଟା ବିନାଶ ହୋଇଛି। ଏବେ ମୁଁ ତୁମର ଶରଣାଗତ ହୋଇଛି, ତୁମେ ପ୍ରଭୁ, ଗୁରୁ, ଓ ଆତ୍ମା। ତାପରେ ଶୁକଦେବ କହିଲେ, ଏପରି ଭାବେ ମଘବାନ୍ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଭଗବାନ୍ କୃଷ୍ଣ ହସିକି ମଘବାନ୍ଙ୍କୁ ଗମ୍ଭୀର ମେଘର ଧ୍ୱନି ପରି କଥା କହିଲେ—“ଓ ମଘବାନ୍, ମୁଁ ତୁମର ଯଜ୍ଞ ବିଘ୍ନ କଲି, ତାହା ତୁମ ପ୍ରତି ମୋର କୃପା ଦେଖାଇବା ପାଇଁ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ସଦା ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିବ, ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ୱର ଅହଂକାରରେ ମତ୍ତ ହେବ ନାହିଁ। ଧନ ଓ ପଦର ଗର୍ବରେ ଅନ୍ଧ ଲୋକ ଦଣ୍ଡଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିପାରେ ନାହିଁ, ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଚାହେଁ, ସେମାନଙ୍କର ଶ୍ରୀମତି ହରଣ କରେ, ତାହା ମୋର କୃପା। ଏବେ ଯାଅ, ଶକ୍ର, ତୁମର କଲ୍ୟାଣ ହେଉ। ମୋର ଉପଦେଶ ଅନୁସର କର, ନିଜ କର୍ମରେ ଲଗ୍ନ ଓ ଅହଂକାର ରହିତ ହୋଇଥିବା ଉଚିତ।” ଏହି ସମୟରେ ଚିନ୍ତାଶୀଳା ସୁରଭି ଗାଈ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ସହ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି, ଗୋପାଳ ରୂପୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସୁରଭି କହିଲେ, “କୃଷ୍ଣ, କୃଷ୍ଣ, ମହାଯୋଗୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା, ମୂଳକାରଣ, ଆମେ ତୁମେ ଜଗତ୍ନାଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ। ତୁମେ ଆମ ପରମ ଦେବତା, ଇନ୍ଦ୍ର ନୁହଁ, ଗଓ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା ଓ ସଜ୍ଜନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ତୁମେ ଅବତରଣ କରିଛ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ଅଭିଷେକ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଏହି ଭୂମିର ଭାର ହରିବା ପାଇଁ ତୁମେ ଅବତରଣ କରିଛ।" ଶୁକଦେବ କହିଲେ, ଏପରି ଭାବେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ସୁରଭି ନିଜ ଦୁଧ ଓ ଏୟାରାବତ ହାତୀ ଦ୍ୱାରା ଆଣାଯାଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ। ଏଥିରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବମନ୍ୟ ଋଷିମାନେ, ଦେବମାତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦଶାର୍ହବଂଶୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ‘ଗୋବିନ୍ଦ’ ଭାବେ ଅଭିଷେକ କଲେ। ତାପରେ ତୁମ୍ବୁରୁ, ନାରଦ, ଗାନ୍ଧର୍ବ, ବିଦ୍ୟାଧର, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଆସି, ହରିଙ୍କର ଯଶଗାନ କଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଳ ଦୂର କରେ, ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ମନୋହର ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି ହେଲା, ତିନୋଟି ଲୋକ ଅଦ୍ଭୁତ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲା, ଗଓମାନେ ଅଧିକ ଦୁଧ ଦେଲେ। ନଦୀ ଓ ବୃକ୍ଷମାନେ ମଧୁ ବହାଇଲେ, ଧାନ ଓ ଔଷଧି ଚାଷ ଛଡ଼ା ବଢ଼ିଲା, ପାହାଡ଼ମାନେ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଭିଷେକ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମକ୍ରୁର ଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଶତ୍ରୁତା ଛାଡ଼ିଲେ। ଏପରି ଭାବେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରି, ଗୋ, ଗୋପମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ବିଦାୟ ନେଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଲିଗଲେ। ପରେ କହାଯାଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଦୁର୍ଗା, ବିନାୟକ, ବ୍ୟାସ, ବିଷ୍ୱକ୍ଷେନ, ଗୁରୁମାନେ, ଦେବତାମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଦିଗ ଦେଖି ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେଇ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଚନ୍ଦନ, କପୂର, କୁଙ୍କୁମ, ଅଗୁରୁ, ଓ ସୁଗନ୍ଧ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଦିନ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ବକ ସ୍ନାନ କରେଇବା ଉଚିତ। ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଘର୍ମାନ୍, ମହାପୁରୁଷବିଦ୍ୟା, ପୌରୁଷ ସୂକ୍ତ, ସାମନ୍ ଓ ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ। ବସ୍ତ୍ର, ଉପବୀତ, ଆଳଙ୍କାର, ପତ୍ରମାଳା, ଓ ସୁଗନ୍ଧ ତେଲ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେମରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଶୋଭା କରାଯିବା ଉଚିତ। ପାଦ୍ୟ, ଆଚମନୀୟ, ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ, ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ, ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ବିଶ୍ୱାସରେ ଦେବା ଉଚିତ। ଗୁଡ଼-ପାୟସ, ଘୃତ, ତଳିଆ ଲଡୁ, ଚିତ୍ରାନ୍ନ, ମିଠା, ଦହି, ଶାକ ଓ ଅନ୍ୟ ଭୋଜ୍ୟ, ଯାହା ଯଥାସମ୍ଭବ, ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରତିଦିନ ଓ ପର୍ବଦିନରେ ତେଲ ଲଗାଇବା, ମାଲିଶ, ଦର୍ପଣ, ଦାନ୍ତ ମାଜିବା, ସ୍ନାନ, ଭୋଜନ, ପାନ, ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପଦ୍ଧତିରେ, ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ, ଦର୍ଭା, ଇଂଧନ, ବେଦି ଏବଂ ନିଜ ହାତରେ ଆବଶ୍ୟକ ଯଥା ଚାଲିଥିବା ଉଚିତ। କୁଶ ପତ୍ର ପତିଆଇ, ତୀର୍ଥଜଳ ଛିଟିକି, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଉପଚାର ସଜାଇ, ଅଗ୍ନି ପାଖକୁ ଯାଇ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ। ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ—ମୋତେ ପିଗ୍ଧ ସୁବର୍ଣ୍ଣପରି ଚମକୁଥିବା, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଚାରିଟି ହାତ, ଶାନ୍ତ, କମଳକେଶର ରଙ୍ଗର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା। ମୁକୁଟ, କଙ୍କଣ, କମରବନ୍ଧ, ଭୂଷଣ ରେ ଶୋଭିତ, ଛାତିରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ, କଉସ୍ତୁଭ ମଣି ଓ ବନମାଳା ଧାରଣ କରିଥିବା ମୋତେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଧ୍ୟାନ ଓ ପୂଜା କରି, ଉପଚାର ଓ ଘୃତସିଞ୍ଚିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରି, ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ଘୃତ ଅଂଶ ଦେଇ, ମୁଖ୍ୟ ହବିଷ୍ୟ ଘୃତରେ ଡୁବାଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ପୂଜା କରି, ନମସ୍କାର କରି, ସେବକମାନେ ପାଇଁ ଦାନ ଦେଇ, ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ବ୍ରହ୍ମ ଧ୍ୟାନ କରି, ନାରାୟଣ ସ୍ୱରୂପକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଅଚମନୀୟ ଓ ଅବଶେଷ ଦେଇ, ବିଷ୍ୱକ୍ଷେନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ପାନସୁପାରି ଓ ସୁଗନ୍ଧ ମୁଖବାସ କ୍ରମାନୁସାରେ ଦେବା ଉଚିତ। ଗୀତ, ସ୍ତୁତି, ନୃତ୍ୟ, ମୋର କଥା ଅଭିନୟ, ମୋର ଲୀଳା କଥା କହିବା ଓ ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା କିଛି ସମୟ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଏ। ଉଚ୍ଚ-ନିମ୍ନ ଗୀତ, ପୁରାଣ ଓ ସାଧାରଣ ଭାଷାର ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା, ‘ହେ ପ୍ରଭୁ, କୃପା କର’ ବୋଲି ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ। ମୁଣ୍ଡ ମୋର ଚରଣରେ ଓ ହାତ ଦୁଇଟି ମିଳାଇ, ‘ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁ ସମୁଦ୍ର ଓ ତାହାର ଫାଦରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଶରଣ ଗ୍ରହଣ କରିଛି’ ବୋଲି ଅନୁରୋଧ କରିବା ଉଚିତ।