ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁଠାରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଅସୀମ ଶକ୍ତି ଦେଖିଲେ ଓ ଶୁଣିଲେ, ତାଙ୍କର ମନରେ ତିନି ଲୋକର ଶାସକ ଭାବର ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ ହେଲା। ସେ ଭୟ ଓ ଭକ୍ତିରେ ହାତ ଯୋଡି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର ନିବାସ ସତ୍ତ୍ୱମୟ, ଶାନ୍ତ, ତପସ୍ଵୀ ଓ ରଜ-ତମ ରହିତ। ଏହି ମାୟାମୟ ଗୁଣ ଆପଣଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିପାରେ ନାହିଁ, ଆପଣଙ୍କୁ କିଛି ଆସକ୍ତି ନାହିଁ। ତେଣୁ ଲୋଭ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଜ୍ଞାନ ଜନିତ କାରଣ କେମିତି ଆପଣଙ୍କୁ ଛୁଇଁପାରିବ? ତଥାପି, ଧର୍ମର ରକ୍ଷା ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନିବାରଣ ପାଇଁ ଆପଣ ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଆପଣ ସମସ୍ତ ଜଗତର ପିତା, ଗୁରୁ, ଶାସକ ଓ ଅତିକ୍ରମ୍ୟ କାଳ। ଆପଣ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଦଣ୍ଡ ଧରି ଅଭିମାନୀ ଜଗତପତିମାନଙ୍କର ଅହଂକାର ହରଣ କରନ୍ତି। ଆମ ପରି ଯେଉଁମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଆଦେଶକୁ ଅବହେଳା କରି ନିଜକୁ ଲୋକପତି ଭାବିଥାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ସମୟ ଆସିଲେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖି ତାଙ୍କର ଅହଂକାର ଚାଡି ଅନ୍ୟାୟ ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି; ଦୁଷ୍ଟମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ଶିକ୍ଷା କାର୍ଯ୍ୟକର। ଏହିପରି, ମୋର ଅଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତିର ଗର୍ବରୁ ହୋଇଥିବା ଅପରାଧକୁ ଦୟାକରି ମାନ୍ୟ କରନ୍ତୁ, ପ୍ରଭୁ। ମୋର ମନ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଥିଲା; ପୁନି ସେମିତି ଅନର୍ଥ ଚିନ୍ତା ମୋ ମନରେ ଆସିନ ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ଅଧୋକ୍ଷଜ, ଆପଣଙ୍କ ଏହି ଅବତାର ପୃଥିବୀର ଭାର ହରଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାମାନଙ୍କର ନାଶ, ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ଚରଣାଶ୍ରୟୀ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ। ଆପଣଙ୍କୁ, ହେ ବାସୁଦେବ, କୃଷ୍ଣ, ସାତ୍ୱତମପତି, ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ଯିଏ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଦେହ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଜ୍ଞାନମୟ ରୂପ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ସମସ୍ତଙ୍କର ମୂଳ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା, ସେଇ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଅହଂକାର ଓ ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧରୁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ଏହି ଗୋପଗ୍ରାମକୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲି, ଯାହା ଏକ ଅଭିମାନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଧ୍ୱଂସ ହୋଇଥିଲା। ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ ମୋର ଗର୍ବ ହରାଗଲା, ମୋର ଅଫଳ ପ୍ରୟାସ ନଶ୍ଟ ହେଲା; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଛି, ଆପଣ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ଗୁରୁ ଓ ଆତ୍ମା। ଏପରି ଭାବେ ମଘବାନ୍ (ଇନ୍ଦ୍ର) କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଶୁକଦେବ କହିଲେ, ଏହା ଶୁଣି କୃଷ୍ଣ ମୃଦୁ ହସିଲେ, ତାଙ୍କର କଳ୍ମଷ ମେଘ ସମ ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱରରେ କହିଲେ, “ମଘବାନ୍, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମର ଯଜ୍ଞ ବିଗ୍ନ କରିଥିଲି, ଯେଉଁଠି ତୁମେ ସଦା ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିବ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ୱର ଗର୍ବରେ ମୂଡ଼ ହେବ ନାହିଁ। ଧନ ଓ ଶକ୍ତିର ଗର୍ବରେ ଅନ୍ଧ ଲୋକ ଦଣ୍ଡଧାରୀକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଦୟା କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ସେମାନଙ୍କର ଶ୍ରୀ ନଶ୍ଟ କରିଦେଏ। ଏବେ ଶକ୍ର, ତୁମେ ତୁମ ବ୍ୟବହାର କର, ଗର୍ବ ଛାଡ଼, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରୁହ।" ଏହି ସମୟରେ ଚିନ୍ତାଶୀଳ ସୁରଭି ଗାଈ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ସହ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଆସିଲେ। ସେ କହିଲେ, “କୃଷ୍ଣ, କୃଷ୍ଣ, ମହାୟୋଗୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା, ଆମେ ତୁମେ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ହେ ଅଚ୍ୟୁତ। ଆମର ପ୍ରଧାନ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର ନୁହଁନ୍ତି, ତୁମେ। ଗାଈ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା ଓ ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ତୁମେ ଅବତାର ନେଇଛ। ଆମେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ତୁମକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ଅଭିଷେକ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।" ଶୁକଦେବ କହିଲେ, ସୁରଭି ନିଜ ଦୁଧ ଓ ଏୟାରାବତ ଦ୍ୱାରା ଆଣା ଦିବ୍ୟ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ। ଏହି ଅବସରରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବମୁନିମାନେ ଓ ଦେବୀମାନଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ ଦଶାର୍ହବଂଶଜ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ‘ଗୋବିନ୍ଦ’ ଭାବେ ଅଭିଷେକ କଲେ। ତୁମ୍ବୁରୁ, ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗାନ୍ଧର୍ବ, ବିଦ୍ୟାଧର, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣମାନେ ହରିଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଗାଇଲେ, ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ। ଦେବମୁଖ୍ୟମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରି ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି କରିଲେ, ତିନି ଲୋକ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲା, ଗାଈମାନେ ଦୁଧର ଧାରା ଝରିଲେ। ନଦୀ ଓ ଗଛମାନେ ମଧୁ ଝରାଇଲେ, ଧାନ ଓ ଔଷଧି ଅପେକ୍ଷା ବିନା ବଢ଼ିଲା, ପାହାଡ଼ମାନେ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲାବେଳେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ଵଭାବରୁ କ୍ରୂର, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱେଷମୁକ୍ତ ହେଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏହା ପରେ, ଦୁର୍ଗା, ବିନାୟକ, ବ୍ୟାସ, ବିଷ୍ବକ୍ଷେଣ, ଗୁରୁମାନେ ଓ ଦେବମାନେ ନିଜ ନିଜ ଦିଗରେ ଉପଚାର ଦେଇ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ। ଚନ୍ଦନ, କପୂର, କୁଙ୍କୁମ, ଅଗୁରୁ ଓ ସୁଗନ୍ଧ ଜଳରେ ପ୍ରତିଦିନ ମନ୍ତ୍ରସହିତ ସ୍ନାନ କରାଇବା ଉଚିତ। ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଘର୍ମା ହ୍ୟମ୍ନ, ମହାପୁରୁଷବିଦ୍ୟା, ପୌରୁଷ ସୂକ୍ତ ଓ ସାମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ନିୟମିତ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ବସ୍ତ୍ର, ଜନ୍ୟ, ଅଳଙ୍କାର, ପତ୍ରମାଳା, ଓ ସୁଗନ୍ଧ ତେଲ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତିସହିତ ଶ୍ରୀବିଗ୍ରହକୁ ଶୋଭାଯିତ କରିବା ଉଚିତ। ପାଦ୍ୟ, ଆଚମନୀୟ ଜଳ, ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ, ଅକ୍ଷତ, ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ ଭକ୍ତିସହିତ ଦେବତାକୁ ଦିଅ। ଗୁଡ଼-ଚାଉଳ, ଘୃତ, ତଳିତ ପିଠା, ଛେନା, ଦଧି, ଶାକ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ନିବେଦନ କର। ତେଲ ଲଗାଇବା, ମାଲିଶ, ଦର୍ପଣ, ଦନ୍ତଧାୌନ, ସ୍ନାନ, ଭୋଜନ, ପାନ, ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା ପ୍ରତିଦିନ ଓ ଉତ୍ସବ ଦିନରେ କରିବା ଉଚିତ। ନିୟମିତ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ, ଦର୍ଭି, ସମିଧା, ବେଦୀ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି ସ୍ଥାପନ କରି, ପ୍ରସ୍ତୁତି ନିୟମାନୁସାରେ ଦେଇ, ପବିତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧି କରି, ଅଗ୍ନିର ସମ୍ନିଧାନେ ନିବେଦନ କର। ମୋତେ ଗଳିତ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ସମ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ପଦ୍ମଧାରୀ, ଚାରିଭୁଜା, ଶାନ୍ତ, କମଳର ଶୃଙ୍ଗାର ରଙ୍ଗର ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ମୁକୁଟ, କଙ୍କଣ, କଟିସୂତ୍ର, ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଓ କୌସ୍ତୁଭ ମଣି, ଭୃଙ୍ଗାର ମାଳା ଧାରଣ କରିଥିବା ରୂପରେ ଧ୍ୟାନ କର। ଏପରି ଧ୍ୟାନ ଓ ପୂଜା କରି, ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ହବି ଓ ତିଳ ଦେଇ, ପିତୃ ଓ ଦେବମାନେ ପାଇଁ ହୋମ କରି, ଶେଷରେ ମୁଖ୍ୟ ହବି ନିବେଦନ କର। ପୂଜା ଓ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେବକମାନେ ପାଇଁ ଦାନ ଦେଇ, ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ବ୍ରହ୍ମ ଧ୍ୟାନ କର, ନାରାୟଣ ତତ୍ତ୍ୱ ସ୍ମରଣ କର।