ଏକ ଦିନ, ଶ୍ରୀଭାଗବତ ଅମୃତ ପାନ କରିବା ପାଇଁ ଅନେକ ଜଣ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ଆଗ୍ରହରେ ଗଲେ, ଏବଂ ସବୁଠୁ ପ୍ରଥମେ ଭକ୍ତମାନେ—ଵୈଷ୍ଣବମାନେ—ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଏଠାରେ ବ୍ରୁଗୁ, ଵଶିଷ୍ଠ, ଚ୍ୟବନ, ଗୌତମ, ମେଧାତିଥି, ଦେବଳ, ଦେବରାତ, ରାମ, ଗାଧିଙ୍କର ପୁତ୍ର, ଶାକଳ, ମୃକଣ୍ଡୁଙ୍କର ପୁତ୍ର, ଅତ୍ରି, ଏବଂ ପିପ୍ପଳାଦ ଆସିଥିଲେ। ଯୋଗର ନିପୁଣ ଶ୍ରୀ ବ୍ୟାସ ଓ ପରାଶର, ଚାୟାଶୁକ, ଜାଜଲି, ଜହ୍ନୁ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାମୁନିମାନେ, ସେମାନଙ୍କର ପୁତ୍ର, ଶିଷ୍ୟ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସମସ୍ତେ ବଡ ଆସକ୍ତି ନେଇ ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ। ଏଠାରେ ବେଦାନ୍ତ, ବେଦ, ମନ୍ତ୍ର, ତନ୍ତ୍ର, ସେମାନଙ୍କର ଅନୁଷ୍ଠିତ ସ୍ୱରୂପ, ଦଶ ଓ ସାତ ପୁରାଣ, ଛଅ ଶାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ। ଗଙ୍ଗା ଆଦି ନଦୀ, ପୁଷ୍କର ଆଦି ହ୍ରଦ, ତୀର୍ଥ, ସମସ୍ତ ଦିଗ, ଦଣ୍ଡକ ଆଦି ବନ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ପାହାଡ଼ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ, ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ଭାର ଦ୍ୱାରା, ଭୃଗୁ ନିର୍ଦେଶ ଦେଇ ସେମାନେ ଆଣିଥିଲେ। ନାରଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇ, ଉତ୍ତମ ଆସନ ଦିଆଯାଇ, କୁମାରମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣରେ ଲୀନ ହୋଇ ବସିଥିଲେ। ଭକ୍ତମାନେ, ବିରକ୍ତ, ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ସମସ୍ତେ ସାମ୍ନାକୁ ଦଉଡ଼ିଲେ, ଏବଂ ନାରଦ ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ବରେ ବସିଥିଲେ। ଏକ ଭାଗରେ ଋଷିମାନେ, ଅନ୍ୟ ଭାଗରେ ଦେବମାନେ, ଅନ୍ୟ ଭାଗରେ ବେଦ ଓ ଉପନିଷଦ, ତୀର୍ଥ ଏକ ଭାଗରେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଭାଗରେ ମହିଳାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଜୟଧ୍ୱନି, ନମସ୍କାରର ଚିତ୍କାର, ଶଙ୍ଖଧ୍ୱନି ଚାରିପଟେ ଶୁଣିଗଲା; ଭଲି ଭଲି ଭଜା ଧାନ୍ୟ ଓ ଫୁଲ ତ୍ୟାଗ ହେଲା। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଅକାଶ ରଥରେ ବସି, କାମଧେନୁ ଗଛର ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରି ଦେଲେ। ଏପରି ଭାବରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟ କିଛି ଚିନ୍ତାରେ ମନ ଦେଇନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ନାରଦଙ୍କୁ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତର ମହିମା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ କହିଲେ। ତାପରେ କୁମାରମାନେ କହିଲେ—"ଏବେ ଆମେ ଶୁକଦେବଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ରର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା; ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣିଲେ ମାନେ ମୁକ୍ତି ହାତରେ ପଡ଼ିଯାଏ।" ଏହି ଶ୍ରୀଭାଗବତ କଥା ସଦା ସେବନୀୟ, ସଦା ସେବନୀୟ; କେବଳ ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା ହରି ହୃଦୟରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଅଠାର ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଅଛି, ଦ୍ୱାଦଶ ସ୍କନ୍ଧରେ ବିଭକ୍ତ; ପରୀକ୍ଷିତ ଓ ଶୁକଙ୍କର ସମ୍ବାଦ ଏହି ଭାଗବତ, ଶୁଣ। ଏହି ଭବଚକ୍ରରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଶୁକଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣିନଥିଲେ, ଜଣେ ଜନ ଅଜ୍ଞାନରେ ଭ୍ରମଣ କରେ। ଅନେକ ଶାସ୍ତ୍ର ପୁରାଣ ଶୁଣିବା କ’ଣ ଲାଭ? ଏକ ଭାଗବତ ଗ୍ରନ୍ଥ ମୁକ୍ତି ଦେଇ ବିଜୟ ଘୋଷଣା କରେ। ଯେଉଁ ଘରରେ ଦିନେ ଭାଗବତ କଥା ହୁଏ, ସେଠି ତୀର୍ଥ ହୋଇଯାଏ, ଘରବାସୀଙ୍କର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏକ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଏବଂ ଶତ ଵାଜପେୟ ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶୁକଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ର କଥାର ଏକ ଶୋଳା ଭାଗ ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରତି ନହିଁ। ଓ ତପସ୍ୱୀମାନେ, ଭାଗବତ ଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣିନଥିଲେ ପାପ ଏହି ଦେହରେ ରହିଥାଏ। ଗଙ୍ଗା, ଗୟା, କାଶୀ, ପୁଷ୍କର, ପ୍ରୟାଗ ମଧ୍ୟ ଶୁକଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ର କଥାର ଫଳ ସମାନ ନୁହେଁ। ଉଚ୍ଚତମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଚାହୁଁଥିଲେ, ଦିନକୁ ନିଜ ମୁଁହରେ ଭାଗବତର ଅର୍ଦ୍ଧ ଶ୍ଲୋକ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଶ୍ଲୋକ ଉଚ୍ଚାରଣ କର। ବେଦ, ବେଦମାତା, ପୁରୁଷ ସୂକ୍ତ, ତ୍ରିବେଦ, ଭାଗବତ, ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର— ଦ୍ୱାଦଶ ଆତ୍ମା, ପ୍ରୟାଗ, ବର୍ଷ ରୂପ କାଳ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର, କାମଧେନୁ ଗାଈ, ଦ୍ୱାଦଶୀ— ତୁଳସୀ, ବସନ୍ତ ଋତୁ, ଏବଂ ପରମପୁରୁଷ—ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହି ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ମୂଳ ତାତ୍ତ୍ୱିକ ତଫାତ ଦେଖନାହାନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣ ଭାଗବତ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଜ୍ଞାନ ସହ ଦିନ ଓ ରାତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେ ମିଳିଯାଇଥିବା କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ପାପ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି—ଏହାର କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଜଣ ଦିନକୁ ଅର୍ଦ୍ଧ ଶ୍ଲୋକ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଶ୍ଲୋକ ଭାଗବତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେ ରାଜସୂୟ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ସମାନ ଫଳ ପାନ୍ତି। ଦିନକୁ ଭାଗବତ ଉଚ୍ଚାରଣ, ହରିର ଚିନ୍ତନ, ତୁଳସୀର ଉପାସନା, ଗାଈର ସେବା—ଏହି ସମସ୍ତ ଏକ ସମାନ। ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଯେଉଁ ଜଣ ଶୁକଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦ ଭକ୍ତି ସହ ଶୁଣନ୍ତି—ଗୋବିନ୍ଦ ସେଉଁ ଜଣକୁ ବୈକୁଣ୍ଠ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣ ଏହି ଭାଗବତକୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସିଂହାସନ ଉପରେ ସଜାଇ ଏକ ଵୈଷ୍ଣବକୁ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କୃଷ୍ଣ ସହ ଏକତ୍ୱ ପାନ୍ତି। ଯଦି ଜଣେ ଜଣ, ଜନ୍ମ ଠାରୁ ଚତୁର୍ତ୍ତ ଚିତ୍ତ ରଖି, ଶୁକଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ର କଥା ରସ ଚାଖିନାହାନ୍ତି, ସେ ଚଣ୍ଡାଳ କିମ୍ବା ଗଧା ସମାନ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ନିର୍ଥକ, ମାତା ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁ ଜଣ ଜୀବନ୍ତ ଶବ୍ଦ, ତାଙ୍କର କର୍ମ ପାପମୟ, ଏବଂ ଶୁକଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ର କଥା ଅଳ୍ପ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିନାହାନ୍ତି, ସେ ଜନ୍ତୁ ସମାନ, ଭୂମିର ଭାର; ଏହିପରି ଦେବସଭାର ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ କହନ୍ତି। ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ଉପଖ୍ୟାନ ଏହି ଜଗତରେ ଦୁର୍ଲଭ; ଏହା କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମିଳେ। ତେଣୁ, ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ଏହି ଯୋଗ ଧନକୁ ଉଦ୍ୟମ ସହ ଶୁଣ; ଦିନର କିଛି ସୀମା ନାହିଁ—ସମୟ ସମୟରେ ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ସମୟ ସମୟରେ ଶୁଣିବା ଉଚିତ, ସତ୍ୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାର୍ୟ ସହ; କିନ୍ତୁ କଳିରେ, ଅସମ୍ଭବତା ଦ୍ୱାରା, ଏଠାରେ ଶୁକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଶେଷ ନିୟମ ଦିଆଯାଇଛି। ମନ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ନିୟମ ପାଳନ, ଦୀକ୍ଷା ଏହି କଳିରେ କଠିନ; ତେଣୁ ସପ୍ତାହ ଶୁଣିବା ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଯେଉଁ ପ୍ରତିଦିନ ଭକ୍ତି ସହ ଶୁଣନ୍ତି, ବିଶେଷ କରି ମାଘ ମାସରେ, ସେମାନେ ଶୁକଙ୍କ ସପ୍ତାହ ଶୁଣିବା ଫଳ ପାନ୍ତି। ମନ ଜିତ କରିବାର ଅସମ୍ଭବତା, ରୋଗ, ଲୋକଙ୍କର ଆୟୁ ହ୍ରାସ, କଳିର ଅନେକ ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା, ସପ୍ତାହ ଶୁଣିବା ନିୟମ ଦିଆଯାଇଛି। ତପ, ଯୋଗ, ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳିନାହିଁ, ସପ୍ତାହ ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳ ସହଜରେ ମିଳିଯାଏ। ସପ୍ତାହ ଶୁଣିବା ଯଜ୍ଞ, ଉପବାସ, ତପସ୍ୟା, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା—ସମସ୍ତ ଉପରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।