ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ଅନେକ ରୂପ ଯିଏ ନିଜ ମାୟା ଶକ୍ତିରେ ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ପ୍ରଳୟ କରନ୍ତି, ସେ ଠାରେ କୌଣସି ପରିବର୍ତ୍ତନ ନାହିଁ। ମନର ଅସ୍ଥିରତା ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଭିନ୍ନତା ବୋଧ ହୁଏ, ତାହା କେବଳ ମନର ଖେଳ। ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ୱୟଂ-ନିର୍ଭର ଭାବେ ଚିହ୍ନିଛୁ। ଯୋଗୀମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସରେ ବିଭିନ୍ନ କ୍ରିୟା ଓ ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ପୂଜନ୍ତି। ବେଦ ଓ ତନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ, ସେଇ ଆପଣ ସମସ୍ତ ଜୀବ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ମନରେ ବ୍ୟାପ୍ତ। ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ଆଦି ପୁରୁଷ, ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅଦୃଶ୍ୟ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଛି। ସେଇ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ରଜ, ସତ୍ତ୍ୱ, ତମ ଗୁଣ ଭିନ୍ନ ହୁଏ। ଆପଣଙ୍କୁ ଠାରୁ ମହତ୍ତତ୍ୱ, ଆକାଶ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ଜଳ, ପୃଥିବୀ, ଦେବତା, ଋଷି ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ସୃଷ୍ଟିକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଆପଣ ଚାରିପ୍ରକାର ଦେହରେ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଅଂଶ ଭାବରେ ବସିଛନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହି ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଚିହ୍ନନ୍ତି, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ରସକୁ ମଧୁ ଭଳି ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି କାଳର ତୀବ୍ର ରଥ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ଟାଣି ନେଇଯାନ୍ତି। ପଞ୍ଚ ଭୂତ ମେଘମାଳା ଭଳି ଅସ୍ପଷ୍ଟ, ଆପଣ ବାୟୁ ସଦୃଶ, ଅସହ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଲୋକମାନେ କର୍ମ, ଲୋଭ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୁଖରେ ମଗ୍ନ ହୋଇ ଥିବାବେଳେ, ଆପଣ ସଦା ସଚେତନ ଥାନ୍ତି ଓ ସର୍ପ ମୂଷାକୁ ଗିଲି ନେବା ଭଳି ହଠାତ୍ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ହେ ମୃତ୍ୟୁ। ଜ୍ଞାନୀ କିଏ ଆପଣଙ୍କ ଅର୍ଚ୍ଚିତ ପଦପଦ୍ମକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବେ? ଚୌଦ ମନୁ, ଯେଉଁମାନେ ଆମ ପୁଜ୍ୟ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୟରେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲେ, ଯେଣୁ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପଦରୁ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ନ ହୋନ୍ତି। ତେଣୁ, ହେ ପରମବ୍ରହ୍ମ, ଆପଣ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଶରଣ ସ୍ଥାନ। ବିଶ୍ୱ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭୟରେ ବିକଳ ହେଲେ, ଆପଣ ଭୟରହିତ ଆଶ୍ରୟ। ଏହି ଉପଦେଶ, ହେ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରି, ଆପଣଙ୍କ ମନୋଭାବ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରି, ପଢ଼ିବାକୁ ଉଚିତ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମମାନେ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କରିବ। ସେଇ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ବସିଛନ୍ତି, ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ବସିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସଦା ହରିଙ୍କୁ ଗାନ ଓ ଧ୍ୟାନ କର। ଯୋଗ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରି, ଋଷିମାନଙ୍କ ବ୍ରତ ରଖି, ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଏହି ଉପାସନା କରିବାକୁ ଉଚିତ। ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ, ସୃଷ୍ଟିର ଆଧିପତ୍ୟ ଥିବା ପ୍ରଭୁ ଏହି ଉପଦେଶ ଆମକୁ ଦେଇଥିଲେ, ଭୃଗୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ରଗଣ ଉତ୍ପାଦନ ଓ ସୃଷ୍ଟି ଇଚ୍ଛାରେ। ଆମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାପତିମାନେ ସୃଷ୍ଟି କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରେରିତ ହେଇନଥିଲୁ, କିନ୍ତୁ ଏହି ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହୋଇ, ଏବେ ନିଜେ ନିଜେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଯିଏ ସଦା ଏହି ଉପଦେଶ ଆଦର ସହିତ ପଢ଼େ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କରି, ଭଗବାନ୍ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିଥାଏ। ଏଠାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଳ୍ୟାଣ। ଜ୍ଞାନର ନୌକା ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖର ଦୁର୍ଗମ ସମୁଦ୍ର ସହଜରେ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ। ଯିଏ ଏହି ପ୍ରଶଂସାକୁ ବିଶ୍ୱାସରେ ପଢ଼େ, ସେ ଦୁର୍ଲଭ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି। ଏହି ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଲୋକ ଯାହା ଚାହାଏ, ଶୀଘ୍ର ଲାଭ କରେ। ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ଯୋଗ ହାଥ ମିଳାଇ, ଯିଏ ଏହି ଗୀତକୁ ଶ୍ରବଣ କିମ୍ବା ପାଠ କରେ, ସେ କର୍ମବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ହେ ଦେବମାନବ ପୁତ୍ରମାନେ, ଏହି ପ୍ରଶଂସା, ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ଗୀତ, ମୁଁ ଗାଇଛି; ଏହାକୁ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ପଢ଼, ଏହି ତପସ୍ୟା କର, ଶେଷରେ ତୁମେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ। ଏହିପରି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ରୋଷରେ, ବ୍ରଜବାସୀମାନେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏବଂ ଗୋବର୍ଧନ ଉଠାଇବା ଘଟଣା ଘଟିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର, ମହାବଳୀ ସାଂବର୍ତ୍ତକ ମେଘମାନେକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରି, ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, "ହଁ! ଏହି ଗୋପମାନେ ଏବଂ ଅରଣ୍ୟବାସୀମାନେ କୃଷ୍ଣ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଅବମାନନା କରିଛନ୍ତି। ଯେପରି ଅନେକେ ତର୍କ ଶାସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ି, କେବଳ କ୍ରିୟା ଓ ନାମ ଦ୍ୱାରା ଭବସାଗର ତରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସେପରି ଏହି ଗୋପମାନେ କୃଷ୍ଣ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ କରି, ମୋତେ ଅବମାନିତ କରିଛନ୍ତି। ଏମାନେ ନିଜ ଧନରେ ଅନ୍ଧ, କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ଅଭିମାନୀ, ତାଙ୍କର ଏହି ଅଭିମାନ ଧ୍ୱଂସ କରିବି, ତାଙ୍କର ଗୋଧନ କୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେବି। ମୁଁ ଏଇରାବତ ହାତୀରେ ଚଢ଼ି, ବାୟୁଦେବଙ୍କ ସହ କ୍ରୋଧରେ ନନ୍ଦଙ୍କ ଗୋପଗାଁକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବି।" ଶୁକଦେବ କହିଲେ: ଏପରି ମଘବାନଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ସେଇ ମେଘମାନେ ନିର୍ବାଧ ଭାବେ ନନ୍ଦଙ୍କ ଗୋପଗାଁ ଉପରେ ବର୍ଷା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଚମକି, ମେଘ ଗର୍ଜନା କରି, ତୀବ୍ର ବାୟୁ ଚାଲି, ପ୍ରଚଣ୍ଡ ବର୍ଷା ଓ ଶିଳାବୃଷ୍ଟି ହେଲା। ପ୍ରବଳ ବର୍ଷାରେ ଛୋଟ-ବଡ଼ ଝରଣା ଅବିରତ ଝରିଲା, ପୃଥିବୀ ଜଳରେ ଡୁବିଗଲା, ଉଚ୍ଚ-ନିମ୍ନ ଦୃଶ୍ୟ ହେଉନଥିଲା। ଅତି ତୀବ୍ର ବାୟୁରେ ପଶୁମାନେ କାପିଉଠିଲେ। ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନେ ଶୀତରେ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ। ଶିଶୁ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଆଚ୍ଛାଦନ କରି, ବେପରୁଆ ବର୍ଷାରେ ଶିରି ଉଠି, ସେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପଦପଦ୍ମରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ। ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ କ୍ରୋଧରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ: "କୃଷ୍ଣ, କୃଷ୍ଣ, ମହାଭାଗ, ଗୋକୁଳ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣରେ, ଦେବତାଙ୍କ ରୋଷରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଭକ୍ତପ୍ରିୟ!" ହରି ଦେଖିଲେ ଯେ, ଶିଳାବୃଷ୍ଟିରେ ଜୀବମାନେ ଅଚେତନ ହେଉଛନ୍ତି, ଏହି ଘଟଣା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କ୍ରୋଧରୁ ହେଉଛି। "ଆମେ ଯଜ୍ଞ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରିଥିଲୁ, ତେଣୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ନାଶ ଇଚ୍ଛାରେ ଏହି ଅସାଧାରଣ, ତୀବ୍ର, ଶିଳାଭରା ବର୍ଷା ଓ ବାୟୁ ପଠାଇଛନ୍ତି।" "ମୁଁ ଏଠାରେ ନିଜ ଯୋଗ ଶକ୍ତିରେ ଏହାକୁ ପ୍ରତିହତ କରିବି; ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ଜଗତ୍ନାଥ ଭାବନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମୂଢ଼ତାର ଅଭିମାନ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବି। ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ନିଜର ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଭୁର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଅନଧିକାରୀମାନେ ଅଭିମାନ ଭଙ୍ଗରେ ଶାନ୍ତି ପାଆନ୍ତି।