ତାଙ୍କର ତିନିଟି ଲାଇନ୍ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ଉଦର, ଶ୍ୱାସ-ପ୍ରଶ୍ୱାସର ନିୟମିତ ଗତିରେ ଚଳିତ, ଏପରି ଲାଗୁଥିଲା ଯେ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ତାଙ୍କର ନାଭିର ଗଭୀର ଚକ୍ରରେ ଏକାଠି ହେଉଛି ଓ ପୁନର୍ବାର ମୁକ୍ତ ହେଉଛି। ତାଙ୍କର ଶ୍ୟାମ ଶରୀର ଉପରେ ଚମତ୍କାର ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ସୁନା ବେଲ୍ଟ୍ ଦ୍ୱାରା ମେଢ଼ିଏ ଅଳଙ୍କୃତ, ତାଙ୍କର ଉରୁ, ଜାଙ୍ଘ, ଗୁଡ଼ି ଏବଂ ଗୋଡ଼ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗଢ଼ାଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କର ପାଦ ଶରତ୍କାଳୀନ ପଦ୍ମ ପୁଷ୍ପ ପରି ଜ୍ଵଳମାନ, ପାଦନଖ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରୁଥିବା ଆଲୋକ ବିକିରଣ କରୁଥିଲା। ହେ ଗୁରୁଦେବ, ଆପଣ ନିଜ ପାଦକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତୁ, ଏହି ଅଜ୍ଞାନର ଅନ୍ଧକାର ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପଥ ଏହି ପାଦ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ରୂପକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଆତ୍ମାଶୁଦ୍ଧି ଅଭିଲାଷୀ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ଏହି ରୂପ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖିଲେ, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଆପଣ କେବଳ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଦେହୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ। ସ୍ୱୟଂ ଆତ୍ମାର ସାର୍ବଭୌମ ଅବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ଏହି ଏକାନ୍ତିକ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଲାଭିତ ସ୍ୱରୂପ ଠାରୁ ଅଧମ। ଏମିତି ଦୁର୍ଲଭ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଏକାଗ୍ର ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୂଜିଲେ, ତାଙ୍କ ପାଦ ଛାଡ଼ି କିଛି ଅନ୍ୟ ଇଚ୍ଛା କିଏ କରିପାରିବ? ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନିର୍ବିକାର ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ମୃତ୍ୟୁ ଆସିପାରେ ନାହିଁ, ଯଦ୍ୟପି ମୃତ୍ୟୁ ସାରା ବିଶ୍ୱକୁ ଭୟଙ୍କର ଭୃକୁଟି ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଉଛି। ଏହି ଭଗବତ୍ସଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ଅର୍ଦ୍ଧ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପରିମାଣ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଵର୍ଗ କିମ୍ବା ମୋକ୍ଷ ସହିତ ତୁଳନୀୟ ନୁହେଁ, ଅନ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ତ କଥା ଛାଡ଼ନ୍ତୁ। ଏହିପରି, ହେ ପାପରହିତ, ଆମେ ଏହି ପରି ଶୁଦ୍ଧ ଚରିତ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁମାନେ ଆପଣଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ବାହ୍ୟ ନିମ୍ଜନ କରି ନିଜ ଦୋଷ ଧୋଇଦେଇଛନ୍ତି। ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ ଆମ ପାଇଁ ପରମ ଦୟା। ଯେଉଁ ମୁନି ମନ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ବିଷୟରେ ଭ୍ରମିତ ହୁଏ ନାହିଁ, ଅଜ୍ଞାନର ଅନ୍ଧକାର ଗୁହାକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ ନାହିଁ, ଯେଉଁ ମନ ଭକ୍ତି ଓ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଆପଣଙ୍କ ପଥକୁ ଦେଖନ୍ତି। ଯେଉଁ ସତ୍ୟରେ ଏହି ବିଶ୍ୱ ପ୍ରକଟ ହୁଏ, ଏବଂ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବିଶ୍ୱ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ, ସେହି ପରମ୍ ବ୍ରହ୍ମ, ସେହି ପରାଲୋକିକ ଆଲୋକ, ଆକାଶପରି ବିଶାଳ। ଯିଏ ନିଜ ମାୟା ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହି ବିଭିନ୍ନ ରୂପର ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି, ସଂରକ୍ଷଣ ଓ ପ୍ରଳୟ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସ୍ୱୟଂ ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ; ମନର ଅସ୍ଥିରତା ଦ୍ୱାରା ଭେଦ ଦୃଷ୍ଟି ହୁଏ—ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ୱୟଂ ସିଧ୍ଧ ଭାବେ ଜାଣୁଛୁ। ଯୋଗୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ବିଧି ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କୁ ଏକାନ୍ତିକ ଭାବେ ପୂଜନ୍ତି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାଣୀ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ମନରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି; ଏହିପରି ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଓ ତନ୍ତ୍ର ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଚିହ୍ନନ୍ତି। ଆପଣ ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷ, ଯାହାର ଶକ୍ତି ଗୁପ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି; ସେହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ରଜ, ସତ୍ତ୍ୱ, ତମ ଗୁଣ ଭିନ୍ନ ହୁଏ; ଆପଣଠାରୁ ମହାତ୍ତ୍ଵ, ଆକାଶ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ଜଳ, ପୃଥିବୀ, ଦେବତା, ଋଷି ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ। ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟିରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଚାରିପ୍ରକାର ଦେହରେ ଆତ୍ମାର ଅଂଶ ଭାବେ ବସନ୍ତି; ଏହିପରି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ, ଯିଏ ଅନ୍ତର୍ବର୍ତ୍ତୀ ରହି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ରସକୁ ମଧୁ ପରି ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେହି ପୁରୁଷ ଆପଣ। ଆପଣ ସମୟର ତୀବ୍ର ରଥ, ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଟାଣି ନେଉଛନ୍ତି; ପଞ୍ଚଭୂତ ମେଘପିଞ୍ଜ ପରି, ଆପଣ ପବନ ପରି ଅସହ୍ୟ। ଲୋକମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ ଚିନ୍ତାରେ ମତ୍ତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗକୁ ଲାଲସା କରୁଥିବାବେଳେ, ଆପଣ ସତର୍କ ଭାବେ ଏହାକୁ ଏକ ଅଜଗର ମୂଷାକୁ ଲେଉଥିବାପରି ଅପରାହ୍ଣ କରିଦେଉଛନ୍ତି, ହେ ମୃତ୍ୟୁ। ଜ୍ଞାନୀ କିଏ ଆପଣଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ଛାଡ଼ିବେ, ଯେଉଁଠି ଗର୍ବ ଓ ନମ୍ରତା ଦୁହିଁ ଅଛି? ଚୌଦ଼ ମନୁ, ଆମ ପୂଜ୍ୟ ଆଚାର୍ଯ୍ୟମାନେ, ଭୟରୁ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କ ପଦଠାରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହେବାର ଭୟ ଥିଲା। ତେଣୁ, ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ପରମ ଆତ୍ମା, ଆପଣ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ଶରଣ; ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭୟରେ ବିଶ୍ୱ କମ୍ପିତ ହେଲେ, ଆପଣ ନିର୍ଭୟ ଆଶ୍ରୟ। ହେ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ, ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ଗୀତିକୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟରେ, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରି ଏବଂ ଭାବନା ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରି ପାଠ କର; ତୁମମାନେ ସୁଖୀ ହେଉ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ବ୍ୟାପିତ ଏହି ଆତ୍ମାକୁ, ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ବସିଥିବା ହରିଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ପୂଜା, ସ୍ତୁତି ଓ ଧ୍ୟାନ କର। ଯୋଗ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରି, ଋଷିମାନଙ୍କ ନିୟମ ରଖି, ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଆଦର ସହିତ ଅଭ୍ୟାସ କର। ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ସୃଷ୍ଟିପତି ପ୍ରଭୁ ଏହି ଉପଦେଶ ଆମକୁ ଦେଇଥିଲେ, ଭୃଗୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ଅଭିଲାଷାରେ। ଆମେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାପତିମାନେ, ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହେଉନଥିଲୁ, କିନ୍ତୁ ଏହି ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହୋଇ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରାଣୀ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଲୁ। ଯିଏ ଏହି ଗୀତିକୁ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ସଦା ପଢ଼େ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲାଭ କରେ, ଭାସୁଦେବ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖି। ଏଠାରେ ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପରମ ମଙ୍ଗଳ; ଏହି ଜ୍ଞାନର ନୌକାରେ ଅପରାଧର ସାଗର ସହଜରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉଅ। ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଏହି ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସ୍ତୁତି ପଢ଼େ, ସେ ଦୁର୍ଲଭ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥାଏ। ଏହି ଗୀତି ମାଧ୍ୟମରେ ଯେକୌଣସି ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଶୀଘ୍ର ମିଳେ। ଯିଏ ପ୍ରଭାତରେ ହସ୍ତ ଯୋଗ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଏହାକୁ ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ପଢ଼ିବା, ସେ କର୍ମବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ହେ ଦେବମାନବପୁତ୍ରମାନେ, ଏହି ଗୀତି, ଏହି ପରମ ପୁରୁଷ ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ସ୍ତୁତି, ମୁଁ ଗାଇଛି; ଏକାଗ୍ର ମନେ ଏହାକୁ ମହାତ୍ପ ଭାବରେ ପଢ଼, ଅଭ୍ୟାସ କର, ଏବଂ ଶେଷରେ ଇଚ୍ଛିତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବ।