ନାରଦ କହିଲେ, “ମୁଁ ସେହି ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନକୁ ଶରଣାଗତି ଦେଇଛି, ଯାହା ଏକକ୍ଷଣରେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ ଏବଂ ସଂସାର ଦୁଃଖରେ ଦୁଃଖିତ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମଙ୍ଗଳ ଦେଉଛି। ଏହି ଦର୍ଶନ ପବିତ୍ରମନ୍ତ୍ରୀ ମହାପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଗାଥାର ଅମୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପ୍ରେମ ପ୍ରକାଶ ପାଇଁ ଏକାନ୍ତରେ ଲୀନ।" ନାରଦ କହିଲେ, "ଏହି ଦିବ୍ୟ ସଙ୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଅନେକ ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପୁଣ୍ୟର ଫଳରେ ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସମ୍ମିଳନ ପାଉଛନ୍ତି। ଏହାରେ ବିବେକ ଉଦୟ ହୁଏ, ଅଜ୍ଞାନର ଅନ୍ଧକାର ଓ ଅଭିମାନ ଦୂରିତ ହୁଏ।" ଏହିପରି ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତର ମହିମା ବିଷୟରେ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତକୁ ସନକାଦି ଋଷିମାନେ କହିଥିବାକୁ ଶୁଣିଲେ ଭକ୍ତମାନେ ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୈରାଗ୍ୟ ଉନ୍ନତି ପାଉଛି। ନାରଦ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏବେ ଶୁକଦେବଙ୍କ ଉପଦେଶର ଅଲୋକରେ ଏକ ଜ୍ଞାନ-ଯଜ୍ଞ କରିବି, ଯାହା ଭକ୍ତି, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୈରାଗ୍ୟର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍ୟମୀ।" "ଏହି ଯଜ୍ଞ କେଉଁଠି କରିବି? ଏଠାରେ କେଉଁଠି ଉପଯୁକ୍ତ ସ୍ଥାନ ଅଛି? ଶୁକଦେବଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ରର ମହିମା ତାହାକୁ ବେଦଜ୍ଞମାନେ କହିବା ଉଚିତ।" "କେତେ ଦିନ ଧରି ଏହି ଭାଗବତ କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ? କେଉଁ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁସରିତ ହେବା ଦରକାର? ଦୟାକରି ଏହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।" ତେବେ କୁମାରମାନେ କହିଲେ, "ନାରଦ, ତୁମେ ମୃଦୁ ଓ ବିବେକଶୀଳ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ଶୁଣ; ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହାକୁ ‘ଆନନ୍ଦ’ କୁହାଯାଏ।" "ଏହା ସଦା ଅନେକ ଋଷିମାନଙ୍କ ଆଗମନର ସ୍ଥଳ, ଦେବତା ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ଏଠି ଉପସ୍ଥିତ, ନାନା ବୃକ୍ଷ-ଲତାରେ ଶୋଭିତ, ତରଳ ଓ ନରମ ବାଳିରେ ଢାକିଥିବା।" "ଏହା ଏକ ଶାନ୍ତ, ସୁନ୍ଦର ସ୍ଥାନ, ସୁଗନ୍ଧିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କମଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯେଉଁଠାରେ ପାଖପାଖି ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱେଷ ବସିବା ନାହିଁ।" "ଏଠି ତୁମେ ବୃଦ୍ଧ, କ୍ଷୀଣ ଦେହକୁ ମୁହଁରେ ରଖି, ଏହି ଦୁଇଟିକୁ ଧ୍ୟାନରେ ରଖି, ଭକ୍ତି ଆସିବ।" "ଯେଉଁଠାରେ ଭାଗବତ କଥା ହୁଏ, ସେଠି ଭକ୍ତି ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ଆସନ୍ତି; ଏହି କଥା ଶୁଣି ଏହି ତ୍ରୟ ଯୁବା ହୁଏ।" ସୂତ କହିଲେ, "ଏପରି କହି, ସେହି କୁମାରମାନେ ନାରଦ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଗଙ୍ଗା ତଟକୁ ଭାଗବତ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଆସିଲେ।" ସେମାନେ ତଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଦେବ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ମହା ଉତ୍ସାହ ଓ ଧ୍ୱନି ଚାଲିଗଲା। ଶ୍ରୀଭାଗବତର ଅମୃତ ଶବ୍ଦ ପାଇଁ ସମସ୍ତେ ଦୌଡ଼ି ଆସିଲେ, ବୈଷ୍ଣବମାନେ ପ୍ରଥମେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଭୃଗୁ, ବଶିଷ୍ଠ, ଚ୍ୟବନ, ଗୌତମ, ମେଧାତିଥି, ଦେବଳ, ଦେବରାତ, ରାମ, ଗାଧିପୁତ୍ର, ଶାକଳ, ମୃକଣ୍ଡୁପୁତ୍ର, ଅତ୍ରି, ପିପ୍ପଳାଦ—ଏମିତି ଅନେକ ଋଷିମାନେ ଆସିଲେ। ଯୋଗେଶ୍ୱର ବ୍ୟାସ ଓ ପରାଶର, ଛାୟାଶୁକ, ଜାଜଲି, ଜହ୍ନୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ଋଷିମାନେ, ପୁତ୍ର, ଶିଷ୍ୟ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ମହାପ୍ରେମରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ବେଦାନ୍ତ, ବେଦ, ମନ୍ତ୍ର, ତନ୍ତ୍ର, ସେମାନଙ୍କର ଦେହମାନ, ଦଶ ଓ ସାତ ପୁରାଣ, ଷଡ୍ଦର୍ଶନ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ। ଗଙ୍ଗା ଆଦି ନଦୀ, ପୁଷ୍କର ଆଦି ସରୋବର, ତୀର୍ଥ, ସମସ୍ତ ଦିଗ, ଦଣ୍ଡକ ଆଦି ବନ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ପାହାଡ଼, ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ; ତାଙ୍କ ଭାର ଦ୍ୱାରା, ଭୃଗୁ ସେମାନେକୁ ନିୟମ ଦେଇ ଆଣିଲେ। ନାରଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇ, ଉତ୍ତମ ଆସନ ଦିଆଯାଇ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, କୁମାରମାନେ କୃଷ୍ଣରେ ଲୀନ ହୋଇ ବସିଲେ।