ସୂତ ମୁନି କହିଲେ— ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇ, ନିଜ ଅନ୍ତରେ ଏହି ଭାବରେ ଅନୁଚିନ୍ତନ କରୁଥିଲେ— "ହାୟ, ମୁଁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଏବଂ ଗୁପ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅପମାନ କରି, ଅପରାଧ କରିଛି। ଏହି ଦୁଷ୍କର୍ମ ମୋ ଦ୍ୱାରା ହୋଇନଥିଲେ ଭଲ ହେଇଥାନ୍ତା।" ସେ ଭାବିଲେ, "ଏମିତି ଦେବତୁଳ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅସମ୍ମାନ କରିଥିବାରୁ ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦୁର୍ଘଟନା ଆସିବାକୁ ଯାଉଛି, ଯାହା ପାର କରିବା ଦୁର୍ଲଭ। ଯେଉଁ ଦଣ୍ଡ ଆସିବ, ତାହା ଆସୁ— ଏହା ମୋର ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ହେଉ, ଯାହାଫଳରେ ମୁଁ ପୁଣି କେବେ ଏମିତି ଅପରାଧ କରିବିନାହିଁ।" ସେ ଏହିଭଳି ଭାବିଲେ, "ଆଜି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କ୍ରୋଧର ଅଗ୍ନି, ଯାହା ମୋ ପ୍ରତି ଦହିଉଛି, ମୋର ରାଜ୍ୟ, ଶକ୍ତି ଓ ଧନସମ୍ପଦକୁ ଭସ୍ମ କରିଦେଉ। ମୁଁ ଏହି ଦୁଃଖୀ, ପୁଣି କେବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା କିମ୍ବା ଗାଈ ପ୍ରତି ଏମିତି ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତା ରଖିବିନାହିଁ।" ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରିଥିବା ବେଳେ, ସେ ଶୁଣିଲେ ଯେ, ଋଷିଙ୍କ ପୁତ୍ର ତକ୍ଷକ ନାମକ ନାଗ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ଶାପ ଦେଇଛନ୍ତି। ଏହି ଦୁଃଖଦାୟକ ଖବରକୁ ସେ ଭଲ ମନେ ଗ୍ରହଣ କଲେ, କାରଣ ଏହି ତକ୍ଷକ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତିକୁ ଛିନ୍ନ କରିଦେବ। ତାପରେ ସେ ଏହି ସଂସାର ଓ ପରଲୋକ ଉପରେ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ତ୍ୟାଗ କରି, ଏହାର ଅନିର୍ବଚନୀୟତାକୁ ଅନୁଭବ କରି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ସେବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ ଓ ଅମୃତ ନଦୀ ତୀରେ ଉପବାସରେ ବସିଲେ। ସେ ନଦୀ, ଯାହାର ଜଳ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଦର ଧୂଳିରେ ମିଶିଛି ଓ ଗଙ୍ଗାଠାରୁ ବି ଶୁଦ୍ଧିକର, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ପବିତ୍ର କରେ। ଏପରି ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ କିଏ ତାଙ୍କ ସେବା କରିବାକୁ ଚାହିବ ନାହିଁ? ଏଭଳି ଭାବେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ ପରୀକ୍ଷିତ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ବିଷ୍ଣୁପଦ ତୀରେ ଉପବାସବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ମନ କେବଳ ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କ ପାଦରେ ନିବଦ୍ଧ, ଏବଂ ମୁନିଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଯେମିତି ଆସକ୍ତି ଶୂନ୍ୟ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ବସିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ବିଶିଷ୍ଟ ମହାମୁନିମାନେ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ବିଭିନ୍ନ ଦିଗରୁ ଆସିଲେ। ବେଶିଭାଗ ତୀର୍ଥଦର୍ଶନ ଅବଳମ୍ବନ କରି ଆସିଥିଲେ, କାରଣ ସତ୍ପୁରୁଷମାନେ ସ୍ୱୟଂ ତୀର୍ଥକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି। ଏଠି ଆସିଥିଲେ— ଅତ୍ରି, ବଶିଷ୍ଠ, ଚ୍ୟବନ, ଶରଦ୍ୱାନ, ଅରିଷ୍ଟନେମି, ଭୃଗୁ, ଅଙ୍ଗିରା, ପରାଶର, ଗାଧିପୁତ୍ର, ରାମ, ଉତଥ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରମଦ, ଏଧ୍ମବାହ, ମେଧାତିଥି, ଦେବଳ, ଆର୍ଷ୍ଟିଷେଣ, ଭାରଦ୍ୱାଜ, ଗୌତମ, ପିପ୍ପଲାଦ, ମୈତ୍ରେୟ, ଔର୍ବ, କବଷ, କୁମ୍ଭୟୋନି, ଦ୍ୱୈପାୟନ, ଏବଂ ପୂଜ୍ୟ ନାରଦ। ଏହା ସହ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବଋଷି, ବ୍ରହ୍ମଋଷି, ରାଜଋଷିମାନେ, ଅରୁଣ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ପରୀକ୍ଷିତ ରାଜା ସମସ୍ତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଋଷିବଂଶଜଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ସମ୍ମାନ କଲେ ଓ ମସ୍ତକ ନମାଇଲେ। ସମସ୍ତେ ସୁବିଧାଜନକ ଭାବେ ବସିଥିବାବେଳେ, ରାଜା ନିଜ ମନକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରି, ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପ୍ରତିବଦ୍ଧ ହୋଇ, ହାତ ଜୋଡି ବୃଦ୍ଧମୁନିମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାତି ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେ କହିଲେ, "ହେ ରାଜନ୍ୟମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଆମେ ଆଜି ସବୁଠାରୁ ଧନ୍ୟ, କାରଣ ଆପଣମାନେ ମୋ ପ୍ରତି ଦୟା କରିଛନ୍ତି। ରାଜବଂଶ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମ ଉପେକ୍ଷା କରିଥିବା ଦୁଷ୍କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଅପବିତ୍ର ହୋଇ ଦୂରେ ପକାଯାଇଛି— ହାୟ, ଏମିତି ଅପରାଧ!" "ମୋ ପାଇଁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିପତି ପରମେଶ୍ୱର, ଯିଏ ମୋର ମନକୁ ପୁନିପୁନି ଗୃହସ୍ଥ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆସକ୍ତ କରୁଥିଲେ, ଏବେ ଦ୍ୱିଜମୁନିଙ୍କ ଉକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବିରକ୍ତି ଦେଇଛନ୍ତି, କାରଣ ଆସକ୍ତି ଦ୍ରୁତ ଭୟ ଆଣେ।" "ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଆପଣମାନେ ମୋ ସହ ରୁହନ୍ତୁ, ମୋ ମନ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନିର୍ବିକ୍ଷେପ ହେଉ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶାପ କିମ୍ବା ତକ୍ଷକ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ମୃତ୍ୟୁ ଆସିବ, ଆସୁ— ଏହି ମଧ୍ୟବେଳେ ଆପଣମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମହିମା ଗାନ କରନ୍ତୁ।" "ପୁନିପୁନି ଅନନ୍ତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଓ ସ୍ନେହ ହେଉ। ଯେଉଁଠି ଜନ୍ମ ହେଉ, ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ସହ ସ୍ନେହ ଓ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ହେଉ।" ଏଭଳି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ରାଜା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ପୂର୍ବ ତଟରେ କୁଶ ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ବସିଲେ, ନିଜ ଜନନୀ ଓ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଭାର ଓସାଘାଟିର ଜଳକନ୍ୟା ଉପରେ ରଖିଦେଲେ।