ଏଭଳି ଘଟଣାରେ, ମହାମୁନି କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର ଅପରାଧରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ; ଯଦିଓ ରାଜା ପରିକ୍ଷିତ ତାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିଲେ, ତଥାପି ସେ ଏହି ଅପରାଧକୁ ମନେ ରଖିଲେ ନାହିଁ। ଏହି ସଂସାରରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ସଦା ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପଡ଼ିଥାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କେବେ ଦୁଃଖିତ କିମ୍ବା ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏନାହାନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ନିଜ ଆତ୍ମାର ଗୁଣରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି। ଏଠି ଆଚାର ବିଷୟରେ କହାଯାଇଛି—କେବେ ଅପଦ୍ଧ ହୋଇ, କିମ୍ବା ଭିଜା ପା ରଖି, କିମ୍ବା ଭିଜା ମୁଣ୍ଡ ନେଇ ଶୋଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଅନ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା, ନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ଶୋଇବା, କିମ୍ବା ଉଷା କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସଦା ପବିତ୍ର ଓ ସଫା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ନିଜେ ଦେବୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଭୋଜନ ପୂର୍ବରୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ନାରୀମାନେ ଓ ପ୍ରାକ୍ରମଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ମାଳା, ଗନ୍ଧ, ଉପହାର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ନାରୀ, ପ୍ରଥମେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପୂଜି, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କର ସେବା କରିବା ଓ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଗର୍ଭରେ ବସିଥିବା ବୋଲି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ପୁଂସବନ ବ୍ରତ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ, ତୁମେ ଏମିତି ପୁଅ ପାଇବା ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ଜୟ କରିପାରିବ। ଦିତି ଏହା ଶୁଣି, ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟରେ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରି, କଶ୍ୟପଙ୍କ ନିକଟରୁ ବୀର୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଓ ବ୍ରତକୁ ନିଷ୍ଠାରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କର ମାମୀ ଦିତିଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝି, ତାଙ୍କୁ ମନୋଯୋଗ ସହିତ ଆଶ୍ରମରେ ସେବା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ଜଙ୍ଗଲରୁ ଫୁଲ, ଫଳ, ଦୁବ, କୁଶ, ପତ୍ର, ଅଙ୍କୁର, ମାଟି ଓ ପାଣି ଆଣି ଦିଅଥିଲେ। ଏପରି ଭାବରେ ଦିତି ବ୍ରତରେ ଲିନ ଥିବା ବେଳେ, ହରି ତାଙ୍କ ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ମୃଗ ଆକାରେ ତାଙ୍କୁ ଚଲାକୀରେ ସେବା କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଦିତି ଏହି ବ୍ରତରେ ଏତେ ଏକାଗ୍ର ଥିଲେ, ଯେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ବ୍ରତରେ କୌଣସି ତ୍ରୁଟି ଦେଖି ପାରିଲେ ନାହିଁ, ଏହିଦ୍ୱାରା ସେ ଅତି ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ ଯେ କିପରି ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରିବେ। ଏକ ସଂଧ୍ୟାବେଳେ, ବ୍ରତର କ୍ଷୟ ଓ ଭୋଜନ ପରେ, ଦିତି ଅପବିତ୍ର ପା ଓ ଅପସ୍କୃତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଜାଣି ବେଳେ ଶୋଇପଡ଼ିଲେ। ସେଉଁଠି, ଅବସର ଦେଖି, ଯୋଗବଳରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଦିତିଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେଉଁଠି, ତାଙ୍କ ବଜ୍ରାୟୁଧ ଦ୍ୱାରା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଙ୍ଗର ଗର୍ଭକୁ ସାତ ଭାଗ କରି ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାଗ କାନ୍ଦୁଥିଲେ, ତେଣୁ ସେ ଏମିତି କହିଲେ, 'କାନ୍ଦନି।' ଏହିଭଳି ଭାଗ ହେଉଥିବା ସମୟରେ ସେମାନେ ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ, 'ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମ ଭାଇ ମାରୁତ, ଆମକୁ କାହିଁକି ମାରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?' କୌଶିକ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, 'ଭୟ କରନି, ଭାଇମାନେ, ତୁମେ ମୋତେ ଅତି ପ୍ରିୟ। ତୁମେ ମୋ ସହଚର, ମାରୁତ ଗଣ, ମୋ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍।' ଦିତିଙ୍କ ଗର୍ଭ, ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କ ଦୟାରେ ମରିଲା ନାହିଁ, ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୁନିପୁନି ଆଘାତ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେପରି ତୁମେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରରୁ ବଞ୍ଚିଥିଲ। ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଏକଥର ମଧ୍ୟ ପୂଜା କଲେ ସମତା ମିଳେ, ଦିତି ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ହରିଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ସେହି ପଞ୍ଚାଶିଜଣ ଦେବତା ମାରୁତ ହେଲେ; ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କ ଦୋଷ ଦୂର କରି, ହରି ସେମାନେକୁ ସୋମପାନ କରିବାର ଅଧିକାର ଦେଲେ। ଦିତି ଉଠି ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଅଗ୍ନିପରି ଉଜ୍ୱଳ, ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ଦୋଷହୀନ ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ଆନନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି। ତେଣୁ ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ପୁଅ, ମୁଁ ଏହି ଦୁର୍ଲଭ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲି, ଯାହା ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଭୟ କରନ୍ତି, ଏକ ପୁଅ ପାଇବା ଆଶାରେ। ଏବେ ଏକ ପୁଅ ହେବାକୁ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସାତଜଣ ସାତଗୁଣ ହୋଇଛନ୍ତି—ଏହା କିପରି? ଯଦି ତୁମେ ଜାଉଛ, ସତ୍ୟ କହ, ମୋତେ ଭ୍ରମିତ କରନି।' ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, 'ମା, ତୁମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝି, ମୁଁ ନିକଟକୁ ଆସିଥିଲି। ଅବସର ଦେଖି, ମୁଁ ଗର୍ଭକୁ ଭାଗ କରିଦେଲି, ମୋ ମନ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଲିନ ଥିଲା, ଧର୍ମରେ ନୁହେଁ। ତୁମ ଗର୍ଭକୁ ମୁଁ ସାତ ଭାଗ କଲି, ସେଠାରୁ ସାତ ପୁଅ ହେଲେ। ପୁନି ପ୍ରତ୍ୟେକୁ ସାତ ଭାଗ କଲି, ତଥାପି କେହି ମରିଲେ ନାହିଁ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଫଳ ଦେଖି, ମୁଁ ବୁଝିଲି ଏହା ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁରୁଷଙ୍କ ପୂଜାର ଫଳ, ଯାହା ଏପରି ସଫଳତା ଦେଇଥାଏ।' 'ଯେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କିଛି ଆଶା ନ ରଖି ପୂଜନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୟସ୍ନାନୀ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ କେବଳ ନିଜ ଲାଭ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏପରି ନୁହେଁ।' 'କିଏ ପ୍ରାଜ୍ଞ, ଯେ ଭୂତିକ ଗୁଣ ସଂସ୍ପର୍ଶକୁ ବାଛିବେ, ଯାହା ନରକକୁ ନେଇଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ସେ ବିଶ୍ୱର ନାୟକ ଓ ନିଜ ଆତ୍ମା ଦାତା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜିପାରିବେ? ଏହିଦ୍ୱାରା, ମା, ତୁମେ ମୋର ଏହି ମହାପାପକୁ କ୍ଷମା କର; ମୁଁ ଅପରିପକ୍ୱ ଓ ନିମ୍ନ ମନୋଭାବର। ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ତୁମ ଗର୍ଭ ପୁନଃ ଜୀବିତ ହୋଇଛି।' ଶୁକଦେବ କହିଲେ: ଏଭଳି ଅନୁମତି ମିଳି, ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ମାରୁତମାନେ ସହିତ ମାତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏହିପରି ଭାବରେ ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ, ମାରୁତମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳମୟ ଜନ୍ମ ମନ୍ଦିର କଥା କହିଦେଲି। ଏଉଁଠି ଆଉ କଣ କହିବି? ଏହାପରେ, ସୂତ କହିଲେ: ରାଜା ପରିକ୍ଷିତ ଏହି ଅପରାଧରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇ, ଭାବିଲେ—'ହାୟ, ମୁଁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି। ନିଶ୍ଚିତ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିବାରୁ ମୋ ଉପରେ ଶୀଘ୍ର ଏକ ଦୁର୍ଲଘ୍ୟ ଦୁର୍ଗତି ଆସିବ। ଏହା ଯେପରି ଆସୁ, ମୋ ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ହେଉ, ଯାହା ମୁଁ ଆଉ କେବେ ଏପରି କରିବି ନାହିଁ।' 'ଆଜି, ଯେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ରୋଷ ଅଗ୍ନି ମୋ ପ୍ରତି ଦହୁଛି, ତାହା ମୋ ରାଜ୍ୟ, ଶକ୍ତି, ଧନ ଦହିଦେଉ, ଯାହା ମୁଁ ଆଉ କେବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା, ଗାଁମାନେ ପ୍ରତି ଏପରି ଦୁଷ୍ଟ ଭାବ ଧରିବି ନାହିଁ।