ଏହି ସମୟରେ, କୌରବ ରାଜାଙ୍କର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଏକ ରାଜା ଋଷି, ଯେଉଁଠାରେ ହସ୍ତିନାପୁରରେ ରହୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶୂରତା ଓ ଶ୍ରୀରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏହି ଅଭିମନ୍ୟୁପୁତ୍ର ରାଜାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏପରି, ଯେ ତିନି ଭୂମିକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରୁଥିବାବେଳେ, ସମସ୍ତେ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ରାଜା, ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ରବିପରି ଚମକୁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଛାଡି, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁଛନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୁଃଖରେ ପଡିଲେ ବ୍ୟବସାୟ କିମ୍ବା ସାମଗ୍ରୀ ବିକ୍ରି କରିବା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଚାଳାଇବା ଉଚିତ, କିମ୍ବା ଅତି ଦୁଃଖରେ ତଳୱାର ଧରି, କିନ୍ତୁ କୁକୁର ପରି ଜୀବନ ଚାଳାଇବା କଦାପି ଉଚିତ ନୁହେଁ। କ୍ଷତ୍ରିୟ ଦୁଃଖରେ ଏକ ଭୂଷ୍ୟ କିମ୍ବା ବ୍ୟବସାୟ କରିବା, ଶିକାର କରିବା, କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୂମିକା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ସମ୍ଭବ, କିନ୍ତୁ କୁକୁର ଭଳି ଜୀବନ ଉଚିତ ନୁହେଁ। ବୈଶ୍ୟ ଶୂଦ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ, ଶୂଦ୍ର ତଳ କଳା କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ; କିନ୍ତୁ ଦୁଃଖ ହରାଇ ଦୂଷିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହିପରି, ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ, ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ, ଦାନ, ଓ ଉପଲବ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଦିନ ଦେବ, ଋଷି, ପିତୃ, ଓ ଜୀବଗୁଡିକୁ, ଯେଉଁମାନେ ମୋର ରୂପ, ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଅନୁଷ୍ଠିତ ଧନ କିମ୍ବା ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ଉପାୟରେ ଅର୍ଜିତ ଧନ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ନିର୍ଭର୍ଶୀଳ ଲୋକମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଓ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ। ଘରରେ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ ପରିବାରରେ ଆସକ୍ତ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଜ୍ଞାନୀ ତାଙ୍କୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ଥିର ଦେଖନ୍ତି। ପୁତ୍ର, ପତ୍ନୀ, ଓ ନିକଟ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କର ମିଳନ ଯାତ୍ରୀମାନେ ମିଳିବା ଭଳି; ଏହି ଦେହରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବା ସ୍ଵପ୍ନ ଭଳି। ଏହିପରି ବିଚାର କରି, ମୁକ୍ତ ଜନ ଘରରେ ଅତିଥିର ଭଳି ରହନ୍ତି, ଆସକ୍ତି ଓ ଅହଂକାର ରହିଥାଏ ନାହିଁ। ଭକ୍ତି ସହିତ, ଘରେ ରହି ମୋ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଓ ଚାହିଲେ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଇପାରିବେ, ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଦେହ ଛାଡି ଭିକ୍ଷୁ ଭଳି ଯାଇପାରିବେ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମନ ଘରେ ଆସକ୍ତ, ପୁତ୍ର ଓ ଧନ ଲାଗି ଭାବି, ନାରୀ ଲାଗି ମୋହିତ, ତାଙ୍କୁ 'ମୋର' ଓ 'ମୁଁ' ଭାବରେ ବାନ୍ଧି ଦେଉଛି। ହାଁ, ମୋର ବୃଦ୍ଧ ପିତାମାତା, ପତ୍ନୀ, ଅପରିପକ୍ବ ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟାମାନେ—ମୋ ନାହିଁ ଥିଲେ କିପରି ଦୁଃଖରେ ଜୀବନ ଚାଳାଇବେ? ଏପରି ଘର ଆସକ୍ତିରେ ହୃଦୟ ଆକ୍ରାନ୍ତ, ମନ ମୋହିତ, ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେ ମୃତ୍ୟୁରେ ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ। ସୂତ ଜନେ କହିଲେ: ଯେଉଁ ପରିକ୍ଷିତ, ଅଶ୍ୱଥ୍ଥାମାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମାଆଁ ଗର୍ଭରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ନାହିଁ, କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଦୟାରେ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଲେ। ତକ୍ଷକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ହାନିର ଉପକ୍ରମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କ୍ରୋଧରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ତକ୍ଷକ ଦ୍ୱାରା, ମୃତ୍ୟୁ ଦୁଃଖରେ ମୋହିତ ହେଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ତାଙ୍କର ମନ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ ଥିଲା। ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତି ଛାଡି, ଅଜେୟ ଅବସ୍ଥାକୁ ବୁଝି, ବ୍ୟାସଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଗଙ୍ଗାରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଥାର ଆମୃତରେ ଯେଉଁମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ମୋହ ହେବା ନାହିଁ, କାରଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପଦ ପ୍ରତି ସ୍ମୃତି ରହିଥାଏ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଭିମନ୍ୟୁପୁତ୍ର ପରିକ୍ଷିତ ଭୂମିରେ ଶାସନ କରୁଛନ୍ତି, କଳି ଯଦିଓ ସ everywhere ଥିବା, ବିଜୟ ହେବା ନାହିଁ। ଯେ ଦିନ ପ୍ରଭୁ ଭୂମି ଛାଡିଗଲେ, ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ କଳି ଅଧର୍ମର ମୂଳ ଭାବରେ ଆସିଗଲା। ପରିକ୍ଷିତ କଳିକୁ ଘୃଣା କରିନାହିଁ, ମଧୁମକୁ ଫୁଲର ରସ ନେଇଥିବା ଭଳି; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ ଫଳ ଶୀଘ୍ର ଆସେ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ। କଳି ଦୁର୍ବଳଙ୍କ ସହିତ ନିର୍ଭୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ସମ୍ନାନାରେ ଭୟଭିତ; ଜ୍ଞାନୀ ଓ ନିର୍ଭୟଙ୍କୁ କଳି କି କରିପାରିବ? ଅସାବଧାନ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ କଳି ମଣିଷ ମଧ୍ୟରେ ଭେଡ଼ା ଭଳି ଚଳିଥାଏ। ମୁଁ ତୁମକୁ ପରିକ୍ଷିତଙ୍କର ପବିତ୍ର କଥା, ବାସୁଦେବଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଥାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନୁସୂଚନା ଅନୁସାରେ, ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି। ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଗୁଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଯେଉଁ କଥା ଅଛି, ତାହାକୁ ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟ ଜୀବନ ଚାହନ୍ତି, ସେମାନେ ସେମାନେ ସେବନ କରିପାରିବେ। ଋଷିମାନେ କହିଲେ: ଓ ମୃଦୁ ସୂତ, ତୁମେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଶୁଭ ଖ୍ୟାତିରେ ଅବିରାମ ରହ, କାରଣ ତୁମେ ମାନବଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟର ଆମୃତ ଦେଉଛ। ଏହି ଅସ୍ଥିର ଜଗତରେ, ଯେଉଁଠାରେ ମନ ଅନ୍ଧକାରିତ, ତୁମେ ଆମକୁ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କର ପଦାମୃତ ମଧୁ ଦେଉଛ। ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଭକ୍ତମାନେ ସହିତ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମିଳନକୁ ଆମେ ସ୍ଵର୍ଗ କିମ୍ବା ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ବଦଳାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଅନ୍ୟ ଦୈନିକ ଉପକାର କିପରି? ପ୍ରଭୁ ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରୟ ଅଟଳ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ କଥାର ଆମୃତ ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା କିଏ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବ? ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଗୁଣର ଶେଷ ନିପଟି ପାରିନାହାନ୍ତି। ତେଣୁ, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ, ଏହି ଉତ୍ତମ ଓ ପବିତ୍ର ହରିଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କଥା ଆମେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ପରିକ୍ଷିତ, ମହାଭକ୍ତ, ଅଟୁଟ ବୁଦ୍ଧି ମୁକ୍ତି ପ୍ରତି ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ, ବ୍ୟାସପୁତ୍ରଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପଦ ଲାଭ କଲେ। ତେଣୁ, ଆମେ ଏହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ, ବିସ୍ମୟକର ଓ ଯୋଗମୟ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯାହାର ଅର୍ଥ ଲୁଚାଇ ନାହିଁ, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଅନନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏହା ପରିକ୍ଷିତ ଓ ଭକ୍ତମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଥିଲେ। ସୂତ କହିଲେ: ଆଜି ଆମେ ତଳ ଜନ୍ମରେ ଜନ୍ମିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବଡ଼ମାନେଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରଣ କରି ଧନ୍ୟ ହେଲୁ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନଙ୍କର କଥା ସମ୍ପର୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୂଷିତ କୁଳ ଓ ମନସିକ ଦୁଃଖ ଶୀଘ୍ର ଦୂର ହୋଇଯାଏ। ଏହି ଅନନ୍ତ ପ୍ରଭୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅସୀମ, ଏହିପରି ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା 'ଅନନ୍ତ' ଭାବରେ ପରିଚିତ।