ଏକ ଦିନ, ଦେବମୁନି ନାରଦଙ୍କୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଆକାଶବାଣୀ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଲା । ସେ ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଲା, କହିଲା—“ଏହି ପାଇଁ, ହେ ଦେବମୁନି, ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ କର । ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ତୁମ ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବେ ।” ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ, ଦୁଇ ଜଣଙ୍କର ନିଦ୍ରା ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଦୂର ହେବା ସହ ବିଶ୍ୱରେ ଭକ୍ତି ଚାଲିଯିବ । ଏଭଳି ଦିବ୍ୟ ଶବ୍ଦ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଲା । ନାରଦ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଇ କହିଲେ—“ଏହି ଆକାଶବାଣୀ ମୋତେ ଜଣା ନଥିଲା ।” ସେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଏହି ବିଷୟ ଗୁପ୍ତ ରହିଛି । କେଉଁ ପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ହେବ ? କେଉଁଠି ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନେ ମିଳିବେ, କିପରି ସେମାନେ ଉପାୟ ଦେବେ ? ମୁଁ ଏଠି କଣ କରିବି ?” ସୂତ ରୁସି କହିଲେ—ନାରଦ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ଏଠି ରଖି, ନିଜେ ଏକ ତୀର୍ଥରୁ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ, ପଥରେ ମହାମୁନିମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ।