कृष्णाची स्तुती आणि गोविंदाचा अभिषेक इंद्र, परमेश्वराच्या दिव्य स्वरुपासमोर उभा राहिला आणि अत्यंत नम्रतेने म्हणाला, "हे धन्य पुरुषोत्तम, महान आत्मा, वासुदेव, कृष्ण, सात्वतांचा स्वामी, तुला माझे नमस्कार आहेत." तो पुढे म्हणतो, "तू इच्छेनुसार रूप घेतोस, तुझं स्वरुप शुद्ध ज्ञान आहे, तू सर्वत्र व्यापलेला आहेस, सर्वांचा बीज आणि सर्व प्राण्यांचा आत्मा आहेस." इंद्राने स्वीकारले, "हे प्रभु, अहंकार आणि तीव्र क्रोधाने मी या गोपांच्या वस्तीवर वादळ आणि वाऱ्यांनी विनाश घडवून आणण्याचा प्रयत्न केला; कारण गर्विष्ठांनी तुझ्या यज्ञात व्यत्यय आणला होता." तो नम्रतेने कबूल करतो, "तुझ्या कृपेने माझा अहंकार नाहीसा झाला, आणि माझा व्यर्थ प्रयत्नही संपला; आता मी तुझ्या शरण आलो आहे, हे प्रभु, हे गुरू, हे आत्मा." शुकदेव म्हणतो, "इंद्राने कृष्णाची अशी स्तुती केली. कृष्ण, धन्य, मंद स्मित करीत, गर्जनासारख्या गंभीर आवाजात बोलला." भगवान म्हणाले, "हे माघवन, मी तुझा यज्ञ मोडला, कारण तुला कृपादृष्टी दाखवायची होती; तू नेहमी मला स्मरशील, आणि इंद्रत्वाच्या गर्वात अंध होणार नाहीस." भगवान पुढे सांगतात, "जो धन आणि सामर्थ्याच्या गर्वात अंध होतो, त्याला दंडधारी परमेश्वर दिसत नाही; मी त्याची समृद्धी दूर करतो, जेव्हा त्याला दया दाखवायची असते." कृष्ण म्हणतो, "शक्र, आता तू जा; सर्व काही उत्तम होवो. माझ्या उपदेशानुसार वाग, स्वतःच्या कर्तव्यात स्थित राहा, अहंकारमुक्त आणि योग्य प्रकारे." त्यानंतर विचारशील सुरभी देवी आपल्या संततीसह कृष्णाच्या, गोपांच्या रूपातील प्रभुच्या, समोर आली आणि आदरपूर्वक नमस्कार केला. सुरभी म्हणाली, "कृष्ण, कृष्ण, महान योगी, विश्वाचा आत्मा, सर्वांचा आद्य, तुझ्या कृपेने आम्ही सुरक्षित आहोत, हे अच्युत." ती म्हणाली, "तूच आमचा सर्वोच्च देव, इंद्र नव्हे; गोमाता, ब्राह्मण, देव आणि सत्पुरुषांच्या कल्याणासाठी तूच अस्तित्वात आहेस." पुढे सुरभी म्हणते, "आम्ही ब्रह्माच्या प्रेरणेने तुला इंद्र म्हणून अभिषेक करू. हे विश्वात्मा, तू पृथ्वीचा भार दूर करण्यासाठी अवतरला आहेस." शुकदेव सांगतो, "सुरभीने कृष्णाला आमंत्रित करून स्वतःच्या दूधाने, आणि ऐरावताने आणलेल्या स्वर्गीय गंगेच्या जलाने अभिषेक केला." इंद्र, देवांच्या ऋषी आणि देवमातांच्या प्रेरणेने, दशार्हवंशीय कृष्णाचा अभिषेक करून त्याला 'गोविंद' असे संबोधले. तुम्बुरू, नारद आणि इतर गंधर्व, विद्याधर, सिद्ध, चारण आले; त्यांनी हरिच्या कीर्तीचे गायन केले, जे जगातील अशुद्धता दूर करते, आणि दिव्य स्त्रिया आनंदाने नृत्य करू लागल्या. देवांच्या प्रमुखांनी कृष्णाची स्तुती केली, आणि अद्भुत पुष्पवृष्टी केली; तीनही लोकांमध्ये परम आनंद पसरला, आणि गायींनी दूधाचा वर्षाव केला. नदी आणि वृक्षांनी मधाचा प्रवाह दिला; धान्य आणि औषधी शेतीशिवाय वाढली, आणि पर्वतांनी रत्नांची उत्पत्ती केली. कुरुवंशीय, कृष्णाचा अभिषेक झाल्यावर सर्व प्राणी—even cruel by nature—शत्रुत्वमुक्त झाले. अशा प्रकारे गोविंदाचा, गोमाता आणि गोपांचा स्वामी, अभिषेक झाल्यावर, इंद्र, कृष्णाची परवानगी घेऊन, देव आणि अन्यांसह स्वर्गात परतला. पुढे शुकदेव सांगतो, "पूजकाने दुर्गा, विनायक, व्यास, विश्वक्सेन, गुरू आणि देवता—त्यांच्या-त्यांच्या दिशांना तोंड करून—अर्घ्य, अभिषेक आणि इतर अर्पणांनी पूजावे." दिव्य पूजेतील नियम सांगताना भगवान म्हणतात, "चंदन, कापूर, कुंकू, अगर, सुवासिक जलाने रोज मंत्रांसह स्नान करावे, शक्य असेल तर." "स्वर्णघर्मण स्तोत्र, महापुरुष विद्या, पुरुषसूक्त, आणि सामन स्तोत्रांच्या पठणासह विधी करावी." "वस्त्र, यज्ञोपवीत, अलंकार, पत्रमाळा, सुवासिक लेपांनी भक्ताने प्रेमाने मला सजवावे." "पाद्य, आचमन, सुवासिक, पुष्प, अक्षता, धूप, दीप, नैवेद्य—विश्वासाने अर्पण करावे." "गुळाचा गोड भात, तूप, तळलेले पदार्थ, पिठाचे लाडू, गोड पदार्थ, दही, पायस, इतर अन्न—उपलब्ध असेल तर—अर्पण करावे." "तेल लावणे, मालिश, आरसा, दात घासणे, स्नान, अन्न, पेय, गायन, नृत्य—रोज आणि उत्सवात करावे." "नियत विधीने, पवित्र अग्निकुंडात, ग girdle, इंधन, वेदी—हाताने निर्देशित करून—अग्नि प्रज्वलित करावा." "कुशा पसरून, शिंपडून, निर्धारित अर्पण ठेवून, जलाने शुद्ध करून, अग्नीजवळ जाऊन अर्पण करावे." "माझ्या स्वरुपाचे ध्यान करावे—पिघळलेल्या सोन्यासारखे तेजस्वी, शंख, चक्र, गदा, कमळ, चार हात, शांत, कमळाच्या केशरासारखा वस्त्र." "मुकुट, कडे, मेख, शोभेचे भुजबंद, श्रीवत्स चिन्ह, कौस्तुभ रत्न, वनमाळा—अलंकरणात ध्यान करावे." "ध्यान आणि पूजा करून, लाकडी अर्पण आणि तुपात भिजवलेले पदार्थ अर्पण करावे; पितर आणि देवांसाठी तुपाचा भाग अर्पण करून, तुपात बुडवलेली हवन सामग्री अर्पण करावी." "पूजा आणि नमस्कार करून, सेवकांना दान द्यावे; मूलमंत्र पठण करून ब्रह्माचा ध्यान करावे, नारायणाच्या तत्त्वाचे स्मरण करावे." "आचमन आणि प्रसाद दिल्यावर, विश्वक्सेनासाठी त्याची तयारी करावी; मग सुवासिक पान, सुपारी अर्पण करावी." "गायन, स्तुती, नृत्य, माझ्या लीला नाट्यरूपात दर्शवणे; कथा सांगणे आणि ऐकणे—क्षणभर माझ्यात लीन व्हावे." "उच्च-नीच स्तोत्र, पुराणातील आणि साध्या भाषेतील स्तुती करून, 'हे प्रभु, कृपा कर' अशी प्रार्थना करावी आणि नमस्कार करावा." "माझ्या चरणांवर डोके ठेवून, हात जोडून, 'हे प्रभु, रक्षण कर; मृत्यूच्या महासागर आणि त्याच्या फासांनी घाबरून शरण आलो' अशी विनंती करावी." "माझ्या दिलेल्या प्रसादाचा उरलेला भाग श्रद्धेने डोक्यावर ठेवावा; पूजा संपवायची असल्यास, अर्पण प्रकाशाकडे, आणि पुन्हा सर्वोच्च प्रकाशाकडे परत करावा." "जिथे आणि केव्हा श्रद्धा असेल, तिथे माझी पूजा करावी; कारण मी सर्व प्राण्यांमध्ये आणि आत्म्यात, विश्वात्मा म्हणून आहें." "वेद आणि तंत्र मार्गाने, कर्म आणि योगाने, जो मला पूजतो, त्याला मी इच्छित सिद्धी प्रदान करतो." "माझ्या मूर्तीची स्थापना करून, मजबूत मंदिर बांधावे; पूजा आणि उत्सवासाठी सुंदर फुलांचे बाग तयार करावे." अशा प्रकारे, कृष्णाच्या गोविंद अभिषेकापासून, आणि त्याच्या पूजेच्या दिव्य विधींच्या कथनातून, भक्तांना परमेश्वराच्या कृपेचा अनुभव येतो, आणि विश्वात आनंद, शांती, आणि समृद्धी पसरते.