धर्म आणि पृथ्वी यांचा संवाद अत्यंत भावपूर्ण आणि गूढ होता. धर्माने पृथ्वीला सांगितले, "तुझ्यात ज्ञान, वैराग्य, ऐश्वर्य, शौर्य, तेज, बल, स्मरणशक्ती, स्वायत्तता, कौशल्य, सौंदर्य, धैर्य आणि सौम्यता हे गुण नेहमीच वास करतात. तुझ्या धाडस, नम्रता, सदाचार, सहनशीलता, उत्साह, स्थैर्य, श्रद्धा, कीर्ती, सन्मान आणि अहंकाराचा अभाव या गुणांमुळे लोक तुझ्या महानतेची आकांक्षा करतात. हे गुण कधीच कमी होत नाहीत." धर्म म्हणाला, "हे पुण्यवान पृथ्वी, श्रीनिवास — सर्व सद्गुणांचा पात्र — त्याच्या अनुपस्थितीमुळे आणि कलियुगाच्या पापदृष्टीने या जगाचे दुःख मला लागले आहे. मी स्वतःसाठी, तुझ्यासाठी, श्रेष्ठ राजांसाठी, देव, पितर, ऋषी, सर्व सद्गुणी, तसेच समाजाच्या सर्व वर्गांसाठी आणि आश्रमांसाठी शोक करतो." धर्माने पुढे सांगितले, "ब्रह्मा आणि इतर देवतेसुद्धा प्रभूच्या केवळ एक दृष्टिक्षेपासाठी कठोर तप करतात. श्रीदेवी, स्वतःच्या कमलवनातील निवासस्थान सोडून, प्रेमाने प्रभूच्या पवित्र चरणांची पूजा करते. माझ्यावर प्रभूचे शुभ चिन्ह असलेले पादचिन्ह होते — कमळ, वज्र, अंकुश, ध्वज आणि इतर — पण या ऐश्वर्याचा लाभ करूनही, प्रभूने मला अखेरीस दूर केले आणि जगानेही मला तिरस्काराने नाकारले." "प्रभूने स्वतःच्या शक्तीने पृथ्वीवरील असह्य भार — दुष्ट राजांच्या शंभर सैन्यांचा — दूर केला. आणि तुझ्या अस्थिर, कमी झालेल्या स्थितीतही, तुला तुझ्या स्वतःच्या सामर्थ्यात स्थापन केले. यदू वंशाला आनंद दिला, त्यांचे मोहक रूप धारण करून. अशा परमपुरुषापासून वेगळे होण्याचे दुःख कोण सहन करू शकते? त्याचे प्रेमळ दृष्टिक्षेप, तेजस्वी हास्य, मधुर वाणी, अगदी मधमाशांनाही स्थैर्य हरपून टाकतात. त्याच्या चरणधुळीने माझ्या अस्तित्वात आनंद भरतो." यावेळी पृथ्वी आणि धर्म यांचा संवाद चालू असताना, राजा परीक्षित, राजऋषी, पूर्वेकडील सरस्वती नदीवर आला. त्याने प्रभूला नमस्कार केला, "हे परमपुरुष, महान आत्मा, सर्व जीवांचे आश्रयस्थान, सर्वांचे मूळ, पारगामी, सर्वोच्च आत्मा, तुला नमस्कार. हे ज्ञान आणि विवेकाचा खजिना, अनंत शक्तीचा, गुणांच्या पलीकडचा, बदलत नसणारा, या जगाचा नसलेला, तुला नमस्कार." "कालाचा मूळ, कालाचा साक्षीदार, विश्व, सर्वांचे निरीक्षक, सृष्टीकर्ता आणि कारण, तुला नमस्कार. पंचमहाभूत, इंद्रिये, प्राण, मन, बुद्धी, अंतःकरण यांचा आत्मा, जो आतून अनुभवी, पण त्रिगुणांच्या ओळखीत लपलेला, तुला नमस्कार. अनंत, सूक्ष्म, अपरिवर्तनीय, सर्वज्ञ, सर्व तत्त्वज्ञानांना सामावणारा, बोलल्या आणि न बोलल्या शब्दांमागील शक्ती, तुला नमस्कार." "सर्व प्रमाणज्ञानाचा मूळ, ऋषी, शास्त्रांचा स्रोत, कर्म आणि संन्यासाचा मार्ग, वेदस्वरूप, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. कृष्ण, राम, वासुदेवपुत्र, प्रद्युम्न, अनिरुद्ध, सात्वतांचा प्रभू, तुला नमस्कार." "गुणांचा दीप, गुणांमध्ये स्वतःला लपवणारा, गुणांच्या कार्यातून जाणवणारा, गुणांचा साक्षी, अंतःचैतन्य, तुला नमस्कार. अव्यक्तात रमणारा, व्यक्तात परिपूर्णता आणणारा, हृषीकेश, मुनि, मौनव्रती, तुला नमस्कार." "उच्च-नीच मार्गाचा जाणकार, सर्वांचा निरीक्षक, व्यक्त-अव्यक्त स्वरूप, सर्वाचे कारण आणि साक्षी, तुला नमस्कार. हे प्रभू, गुणांपासून अलिप्त असताना, तू जगाचा जन्म, स्थिती, आणि विनाश नियंत्रित करतोस; कालशक्तीचे पालन करतोस; जीवांच्या विविध प्रकृती जागृत करतोस; तुझ्या अमोघ दृष्टिक्षेपाने अद्भुत लीला करतोस." "तीन लोकांतील तुझ्या विविध शरीरांना — काही शांत, काही अस्थिर, काही मोहातून जन्मलेले — तू प्रिय मानतोस, हे इंद्रवंशीय. शांत स्वरूप विशेष प्रिय आहेत, कारण तू आता धर्माच्या रक्षणासाठी, सद्गुणींच्या संरक्षणासाठी प्रयत्नशील आहेस." "आपल्या प्रजेकडून झालेल्या एका अपराधाला राजा सहन करावा; जो अज्ञानाने वागला, त्याला शांत मनाने क्षमा करावी. हे प्रभू, आम्हाला दया दे; कारण नाग आपल्या प्राणांचा त्याग करतो आहे. पती — जो आमच्या प्राणांचा आधार आहे, दुःखी आणि दया पात्र — त्याला आम्हाला परत मिळवून दे." "आम्ही तुझ्या दासी, तू जे आदेश देशील, आम्ही श्रद्धेने ते पूर्ण करू; कारण जो तुझ्या आज्ञेचे पालन करतो, तो सर्व भयातून मुक्त होतो." शुकदेव म्हणतो, "नागाच्या पत्नींच्या स्तुतींमुळे, प्रभूने बेशुद्ध, फोडलेल्या डोक्याचा नाग, त्याच्या पायांच्या दडपणातून मुक्त केला." नागाने शुद्धी आणि प्राण पुन्हा मिळवून, हरीला पाहिले; श्वास घेण्यासाठी झगडत, दुर्बल आणि व्याकुळ, त्याने कृष्णाला हात जोडून सांगितले, "आम्ही जन्मतःच दुष्ट, अंधार आणि दीर्घकालीन क्रोधाने व्यापलेले; हे प्रभू, ही वृत्ती सोडणे कठीण आहे, कारण ती सर्व जीवांमध्ये असणारा खोटा आसक्तपणा आहे." "हे सृष्टीकर्ता, या विश्वाची रचना तू केली आहेस, गुणांचे वितरण करून; विविध प्रकृती, शक्ती, ऊर्जा, रूप, बीज आणि प्रवृत्ती तुझ्यापासून उत्पन्न होतात." "आम्ही नाग, तुझ्या मायेमुळे, तीव्र क्रोधाने जन्मलो; तुझ्या मायेला सोडणे कठीण, कारण आम्ही स्वतःच तिच्या मोहात आहोत." "तू सर्वाचा कारण, सर्वज्ञ, विश्वाचा प्रभू; तू दया किंवा शिक्षा दे, आम्हाला जे योग्य वाटेल ते कर." शुकदेव म्हणतो, "हे ऐकून, प्रभूने मानवाच्या रूपात सांगितले, 'हे नागा, तू येथे राहू नकोस; त्वरेने समुद्रात जा. ही नदी गायी, माणसे, आणि तुझे कुटुंब, मुले, पत्नी यांच्या आनंदासाठी सोड.'" "माणसांमध्ये जो माझ्या या आज्ञेचे स्मरण करेल आणि संध्याकाळी व सकाळी याची पुनरावृत्ती करेल, त्याला तुझ्या भीतीचा त्रास होणार नाही." "जो येथे स्नान करेल, जिथे मी खेळलो, देवांना आणि इतरांना जल अर्पण करेल, उपवास करेल, आणि माझे स्मरण करून पूजा करेल, तो सर्व पापांतून मुक्त होईल." "रमणक द्वीप सोडून या सरोवरात आश्रय घेतल्यामुळे, सुपर्णाने तुला खाल्लं नाही, कारण तू माझ्या पादचिन्हाने चिन्हांकित आहेस." शुकदेव म्हणतो, "कृष्णाच्या अद्भुत कृतींमुळे, नागाच्या पत्नींनी आनंदाने आणि आदराने त्याची पूजा केली." "त्यांनी दिव्य वस्त्रे, हार, मौल्यवान रत्न, अलंकार, सुगंधी लेप, आणि मोठा कमळांचा हार अर्पण केला. विश्वाच्या प्रभूची पूजा करून, गरुडध्वज कृष्णाला प्रसन्न केले, प्रदक्षिणा केली, आणि नमस्कार केला." "नाग आपल्या सर्व पत्नी, मित्र, आणि पुत्रांसह समुद्राच्या द्वीपावर गेला; त्या क्षणी, मानव रूपात खेळणाऱ्या प्रभूच्या कृपेमुळे, यमुना विषमुक्त झाली." "त्याने धूप, सुगंध, आणि इतर अर्पणांनी, बारा अक्षरी मंत्राने, प्रभूची पूजा केली." अशा प्रकारे, धर्म, पृथ्वी, राजा परीक्षित, कृष्ण, आणि नाग यांचा संवाद, पूजा आणि कृपा यांचे अद्भुत दृश्य या भागात उलगडले.