ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

പ്രേഷിതാ ഹരിലോകേ തേ യത്ര ഗച്ഛന്തി യോഗിനഃ । ഗോകര്ണേന സ ഗോപാലോ ഗോലോകം ഗോപവല്ലഭമ് । കഥാശ്രവണതഃ പ്രീതോ നിര്യയൌ ഭക്തവത്സലഃ

ഹരിയുടെ ലോകത്തേക്ക് യോഗികൾ പോകുന്നിടത്തേക്ക് അയച്ചവരെപ്പോലെ, ആ ഗോകര്ണനോടൊപ്പം ആ ഗോപാലനും ഗോലോകത്തേക്ക്, ഗോപ്പന്മാരുടെ പ്രിയമായ സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി. കഥകൾ ശ്രവിച്ചതിൽ സന്തോഷംകൊണ്ട് ഭക്തജനങ്ങൾക്കു പ്രിയനായ ഭഗവാൻ അവിടെനിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.

അയോധ്യാവാസിനം പൂര്വം യഥാ രാമേണ സംഗതാഃ । തഥാ കൃഷ്ണേന തേ നീതാ ഗോലോകം യോഗിദുര്ലഭമ്

പണ്ടു അയോധ്യയിൽ താമസിച്ചവരെ രാമൻ എങ്ങനെ ഒന്നിച്ചു ചേർത്തുവോ, അതുപോലെ തന്നെ, കൃഷ്ണൻ അവരെ യോഗികൾക്കു പോലും പ്രാപ്യമല്ലാത്ത ഗോലോകത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.

യത്ര സൂര്യസ്യ സോമസ്യ സിദ്ധാനാം ന ഗതിഃ കദാ । തം ലോകം ഹി ഗതാസ്തേ തു ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതശ്രവാത്

സൂര്യനും ചന്ദ്രനും സിദ്ധന്മാർക്കും ഒരിക്കലും എത്താൻ കഴിയാത്ത ലോകത്തേക്ക്, അവർ ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതം ശ്രവിച്ചതിനാൽ എത്തി.

(ഇംദ്രവംശാ) ബ്രൂമോഽത്ര തേ കിം ഫലവൃന്ദമുജ്ജ്വലം സപ്താഹയജ്ഞേന കഥാസു സംചിതമ് । കര്ണേന ഗോകര്ണകഥാക്ഷരോ യൈഃ പീതശ്ച തേ ഗര്ഭഗതാ ന ഭൂയഃ

നാം ഇവിടെ പറയുന്നു: ഏഴുദിവസം യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി കഥകൾ കേൾക്കുന്നതിൽ എത്ര ഉജ്ജ്വലമായ ഫലമാണ് ലഭിക്കുന്നത്? ഗോകര്ണന്റെ കഥയുടെ അക്ഷരങ്ങൾ ചെവിയിൽ കുടിച്ചു ആസ്വദിച്ചവർക്ക്, ഗർഭത്തിൽ പോലും ഉണ്ടായിരുന്നവർക്ക് വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.

വാതാമ്ബുപര്ണാശന ദേഹശോഷണൈഃ തപോഭിഃ ഉഗ്രൈഃ ചിരകാലസംചിതൈഃ । യോഗൈശ്ച സംയാന്തി ന താം ഗതിം വൈ സപ്താഹഗാഥാശ്രവണേന യാന്തി യാമ്

കാറ്റ്, വെള്ളം, ഇല എന്നിവ മാത്രം ഭക്ഷിച്ച്, ദേഹത്തെ ഉണക്കുന്ന കഠിനതപസ്സുകൾ അനേകം വർഷം ചെയ്തിട്ടും, യോഗങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടും, ഏഴുദിവസം കഥ ശ്രവിക്കുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ഗതി അങ്ങനെ നേടാൻ കഴിയില്ല.

(അനുഷ്ടുപ്) ഇതിഹാസം ഇമം പുണ്യം ശാണ്ഡില്യോഽപി മുനീശ്വരഃ । പഠതേ ചിത്രകൂടസ്ഥോ ബ്രഹ്മാനന്ദപരിപ്ലുതഃ

സമസ്ത മുനിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ശാണ്ഡില്യൻ, ചിത്രകൂടത്തിൽ പാർക്കുന്നവൻ, ഈ പുണ്യമായ ഇതിഹാസം വായിച്ച് ബ്രഹ്മാനന്ദത്തിൽ മുഴുകുന്നു.

(ഇംദ്രവജ്രാ) ആഖ്യാനമേതത് പരമം പവിത്രം ശ്രുതം സകൃദ്വൈ വിദഹേദഘൌഘമ് । ശ്രാദ്ധേ പ്രയുക്തം പിതൃതൃപ്തിമാവഹേത് നിത്യം സുപാഠാദ അപുനര്ഭവം ച

ഈ കഥ അത്യന്തം വിശുദ്ധമാണ്; ഒരിക്കൽ പോലും ശ്രവിച്ചാൽ പാപങ്ങൾ മുഴുവനും നശിക്കും. ശ്രാദ്ധത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ പിതാക്കന്മാർക്ക് തൃപ്തി ലഭിക്കും; നിത്യേന വായിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിച്ച് വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.

ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതമാഹാത്മ്യമ് - ഷഷ്ഠോഽധ്യായഃ ശ്രീമദ്‌ഭാഗവത സപ്താഹപാരായണവിധിഃ കുമാരാ ഊചുഃ - (അനുഷ്ടുപ്) അഥ തേ സംപ്രവക്ഷ്യാമഃ സപ്താഹശ്രവണേ വിധിമ് । സഹായൈര്വസുഭിശ്ചൈവ പ്രായഃ സാധ്യോ വിധിഃ സ്മൃതഃ

ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം – ആറാം അധ്യായം: ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതം ഏഴുദിവസം ശ്രവിക്കാനുള്ള വിധി. കുമാരന്മാർ പറഞ്ഞു: ഇനി നാം ഏഴുദിവസം ശ്രവിക്കാനുള്ള വിധി വിശദീകരിക്കുന്നു; കൂട്ടുകാരോടും ധനസഹായത്തോടും കൂടി സാധാരണയായി ഈ ചടങ്ങ് നടത്തണമെന്ന് ഓർക്കണം.

ദൈവജ്ഞം തു സമാഹൂയ മുഹൂര്തം പൃച്ഛ്യ യത്‍നതഃ । വിവാഹേ യാദൃശം വിത്തം താദൃശം പരികല്പയേത്

ജ്യോതിഷിയെ വിളിച്ച്, ശുഭമുഹൂർത്തം ശ്രദ്ധയോടെ അന്വേഷിച്ച്, വിവാഹത്തിന് എങ്ങനെ ഒരുക്കം ചെയ്യുമോ അതുപോലെ തന്നെ എല്ലാ സാധനങ്ങളും ഒരുക്കണം.

നഭസ്യ ആശ്വിനോര്ജൌ ച മാര്ഗശീര്ഷഃ ശുചിര്നഭാഃ । ഏതേ മാസാഃ കഥാരമ്ഭേ ശ്രോതൄണാം മോക്ഷസൂചകാഃ

നഭസ, ആശ്വിന, ഊർജ, മാർഗശീർഷ എന്നീ മാസങ്ങൾ കഥ ആരംഭിക്കാൻ ശുദ്ധവും ഉത്തമവുമാണ്; ഈ മാസങ്ങളിൽ കഥ തുടങ്ങുന്നവർക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കും.

മാസാനാം വിപ്ര ഹേയാനി താനി ത്യാജ്യാനി സര്വഥാ । സഹായാശ്ചേതരേ തത്ര കര്തവ്യാഃ സോദ്യമാശ്ച യേ

മറ്റു മാസങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണർ ഒഴിവാക്കണം; അവയെ പൂർണ്ണമായും ഉപേക്ഷിക്കണം. അവിടെ മറ്റ് കൂട്ടുകാരെയും, ഉത്സാഹമുള്ളവരെയും നിയോഗിക്കണം.

ദേശേ ദേശേ തഥാ സേയം വാര്താ പ്രേഷ്യാ പ്രയത്‍നതഃ । ഭവിഷ്യതി കഥാ ചാത്ര ആഗന്തവ്യം കുടുമ്ബിഭിഃ

ഓരോ പ്രദേശത്തും ഈ സന്ദേശം ശ്രദ്ധയോടെ അയയ്ക്കണം; ഇവിടെ കഥ നടക്കും, വീട്ടുകാരെല്ലാവരും വരണം.

ദൂരേ ഹരികഥാഃ കേചിത് ദൂരേ ചാച്യുതകീര്തനാഃ । സ്ത്രിയഃ ശൂദ്രാദയോ യേ ച തേഷാം ബോധോ യതോ ഭവേത്

ചില ഹരികഥകളും അച്യുതന്റെ കീർത്തിയും ദൂരെയാണെങ്കിൽ, സ്ത്രീകളും ശൂദ്രാദികളും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവർക്കും ഈ ഉപദേശം ഉറപ്പാക്കണം.

ദേശേ ദേശേ വിരക്താ യേ വൈഷ്ണവാഃ കീര്തനോത്സുകാഃ । തേഷ്വേവ പത്രം പ്രേഷ്യം ച തല്ലേഖനം ഇതീരിതമ്

ഓരോ പ്രദേശത്തും വൈരാഗ്യമുള്ള, കീർത്തനത്തിൽ ആഗ്രഹമുള്ള വൈഷ്ണവന്മാർക്ക് കത്തുകൾ അയയ്ക്കണം; അവരുടെ എഴുത്തും അങ്ങനെ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

സതാം സമാജോ ഭവിതാ സപ്തരാത്രം സുദുര്ലഭഃ । അപൂര്വരസരൂപൈവ കഥാ ചാത്ര ഭവിഷ്യതി

സജ്ജനരുടെ സംഗമം ഏഴു രാത്രികൾ നടക്കും, അത്യന്തം ദുർലഭമാണ്; ഇവിടെ കഥയ്ക്ക് അപൂർവമായ രസം ഉണ്ടാകും.

ശ്രീമദ്‌ഭാഗവത പീയുഷ പാനായ രസലമ്പടാഃ । ഭവന്തശ്ച തഥാ ശീഘ്രം ആയാത പ്രേമതത്പരാഃ

ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതത്തിന്റെ അമൃതം ആസ്വദിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരേ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും പ്രേമപൂർവ്വം വേഗത്തിൽ എത്തണം.

നാവകാശഃ കദാചിത് ചേത് ദിനമാത്രം തഥാപി തു । സര്വഥാഽഽഗമനം കാര്യം ക്ഷണോഽത്രൈവ സുദുര്ലഭഃ

ഏതെങ്കിലും സമയത്ത് ഒരുദിവസം പോലും ഇടം ഇല്ലെങ്കിൽ പോലും, എങ്ങനെയും വരിക വേണം; ഇവിടെ ഒരു നിമിഷം പോലും വളരെ ദുർലഭമാണ്.

ഏവമാകാരണം തേഷാം കര്തവ്യം വിനയേന ച । ആഗന്തുകാനാം സര്വേഷാം വാസസ്ഥാനാനി കല്പയേത്

ഇങ്ങനെ, വിനയത്തോടെ എല്ലാവർക്കും വേണ്ട ക്രമീകരണങ്ങൾ ചെയ്യണം; വരുന്നവർക്കുള്ള താമസസ്ഥലങ്ങൾ ഒരുക്കണം.

തീര്ഥേ വാപി വനേ വാപി ഗൃഹേ വാ ശ്രവണം മതമ് । വിശാലാ വസുധാ യത്ര കര്തവ്യം തത്കഥാസ്ഥലമ്

പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിലും കാടിലും വീട്ടിലും ആയാലും കേൾക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്; ഭൂമി വിശാലമായിടത്ത് എവിടെയും ഈ കഥകൾ പറയാൻ ഉത്തമമായിടമാണ്.

ശോധനം മാര്ജനം ഭൂമേഃ ലേപനം ധാതുമണ്ഡനമ് । ഗൃഹോപസ്കരമുദ്ധ്രുത്യ ഗൃഹകോണേ നിവേശയേത്

ഭൂമിയെ ശുദ്ധീകരിച്ച് വൃത്തിയാക്കി, മണ്ണ് പുരട്ടി അലങ്കരിച്ച്, വീട്ടിലെ സാധനങ്ങൾ എടുത്ത് ഒരു മൂലയിലേക്ക് മാറ്റണം.

അര്വാക് പംചാഹതോ യത്‍നാത് ആസ്തീര്ണാനി പ്രമേലയേത് । കര്തവ്യോ മണ്ഡപഃ പ്രോച്ചൈഃ കദലീഖണ്ഡമണ്ഡിതഃ

അഞ്ച് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് മുമ്പ് വിരിച്ചിരുന്ന പായകൾ ശ്രദ്ധയോടെ വൃത്തിയാക്കണം; പിന്നെ വാഴത്തണ്ട് കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഉയർന്ന ഒരു പന്തൽ പണിയണം.

ഫലപുഷ്പദലൈര്വിഷ്വക് വിതാനേന വിരാജിതഃ । ചതുര്ദിക്ഷു ധ്വജാരോപോ ബഹുസമ്പദ്വിരാജിതഃ

പന്തൽ പഴങ്ങൾ, പൂക്കൾ, ഇലകൾ കൊണ്ടും ഒരു വലിയ തൂവാല കൊണ്ടും മനോഹരമായി അലങ്കരിക്കണം; നാലു ദിക്കിലും കൊടികൾ ഉയർത്തി സമൃദ്ധിയോടെ അതിനെ ഭംഗിയാക്കണം.

ഊര്ധ്വം സപ്തൈവ ലോകാശ്ച കല്പനീയാഃ സവിസ്തരമ് । തേഷു വിപ്രാ വിരക്താശ്ച സ്ഥാപനീയാഃ പ്രബോധ്യ ച

പന്തലിന്റെ മുകളിൽ ഏഴു ലോകങ്ങളും വിശദമായി വരയ്ക്കണം; അവിടങ്ങളിൽ വൈരാഗ്യമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഇരുത്തി അവരെ ഉണർത്തണം.

പൂര്വം തേഷാം ആസനാനി കര്തവ്യാനി യഥോത്തരമ് । വക്തുശ്ചാപി തദാ ദിവ്യം ആസനം പരികല്പയേത്

ആദ്യം അവരുടെ ഇരിപ്പിടങ്ങൾ ക്രമമായി ഒരുക്കണം; കഥ പറയുന്നവർക്കായി പ്രത്യേകമായ ദിവ്യാസനം ഒരുക്കണം.

ഉദങ്‌മുഖോ ഭവേദ്‌വക്താ ശ്രോതാ വൈ പ്രാങ്‌മുഖസ്തദാ । പ്രാങ്‌മുഖശ്ചേത് ഭവേദ്‌വക്താ ശ്രോതാ ച ഉദങ്‌മുഖസ്തദാ

കഥ പറയുന്നവൻ വടക്കോട്ട് മുഖം നോക്കണം, കേൾക്കുന്നവൻ കിഴക്കോട്ട് മുഖം നോക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ പറയുന്നവൻ കിഴക്കോട്ട് ഇരിക്കുമ്പോൾ കേൾക്കുന്നവൻ വടക്കോട്ട് ഇരിക്കണം.

അഥവാ പൂര്വദിഗ്ജ്ഞേയാ പൂജ്യപൂജകമധ്യതഃ । ശ്രോതൄണാം ആഗമേ പ്രോക്താ ദേശകാലാദികോവിദൈഃ

അല്ലെങ്കിൽ കിഴക്കൻ ദിശയാണ് പൂജാരിയും പൂജാവസ്തുവും ഇടയിൽ അറിയേണ്ടത്; ശ്രോതാക്കൾ വരുമ്പോൾ ദേശകാലജ്ഞന്മാർ ഇതാണ് നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

വിരക്തോ വൈഷ്ണവോ വിപ്രോ വേദശാസ്ത്രവിശുദ്ധികൃത് । ദൃഷ്ടാന്തകുശലോ ധീരോ വക്താ കാര്യോഽതി നിഃസ്പൃഹ

കഥ പറയുന്നവൻ വൈരാഗ്യമുള്ള, വിഷ്ണുഭക്തനായ ബ്രാഹ്മണൻ ആയിരിക്കണം; വേദശാസ്ത്രങ്ങളിൽ ശുദ്ധനായ, ഉദാഹരണങ്ങളിൽ നിപുണനായ, ധൈര്യശാലിയായ, ആഗ്രഹരഹിതനായവൻ ആയിരിക്കണം.

അനേകധര്മനിഭ്രാന്താഃ സ്ത്രൈണാഃ പാഖണ്ഡവാദിനഃ । ശുകശാസ്ത്രകഥോച്ചാരേ ത്യാജ്യാസ്തേ യദി പണ്ഡിതാഃ

നാനാ മതങ്ങളിൽ ആശയക്കുഴപ്പമുള്ളവരും, സ്ത്രീലോലന്മാരും, തെറ്റായ ഉപദേശങ്ങൾ പറയുന്നവരും, എത്രയും പണ്ഡിതന്മാരായാലും, ശുകമുനിയുടെ ശാസ്ത്രം വായിക്കുമ്പോൾ അവരെ ഒഴിവാക്കണം.

വക്തുഃ പാര്ശ്വേ സഹായാര്ഥം അന്യഃ സ്ഥാപ്യസ്തഥാവിധഃ । പണ്ഡിതഃ സംശയച്ഛേത്താ ലോകബോധനതത്പരഃ

കഥ പറയുന്നവന്റെ അടുത്ത് സഹായത്തിനായി മറ്റൊരു ഇങ്ങനെ പണ്ഡിതനെയും ഇരുത്തണം; സംശയങ്ങൾ തീർക്കാനും ജനങ്ങളെ ബോധിപ്പിക്കാനുമുള്ളവൻ ആയിരിക്കണം.