ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

അവൈഷ്ണവോ ഹതോ ദേശോ ഹതം ശ്രാദ്ധം അപാത്രകമ് । ഹതം അശ്രോത്രിയേ ദാനം അനാചാരം ഹതം കുലമ്

വൈഷ്ണവത്വമില്ലാത്ത സ്ഥലം നശിച്ചുപോകും, അയോഗ്യർക്കായി ചെയ്ത ശ്രാദ്ധം ഫലിക്കില്ല, ശാസ്ത്രജ്ഞാനമില്ലാത്തവർക്കു നൽകിയ ദാനം ഫലപ്രദമല്ല, ദുഷ്പ്രവൃത്തിയാൽ കുടുംബം നശിക്കും.

വിശ്വാസോ ഗുരുവാക്യേഷു സ്വസ്മിന് ദീനത്വഭാവനാ । മനോദോഷജയശ്ചൈവ കഥായാം നിശ്ചലാ മതിഃ

ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകളിൽ വിശ്വാസം, സ്വന്തം മനസ്സിൽ വിനയം, മനസ്സിലെ ദോഷങ്ങളെ ജയിക്കൽ, കഥയിൽ അചഞ്ചലമായ ശ്രദ്ധ —

ഏവം ആദി കൃതം ചേത് സ്യാത് തദാ വൈ ശ്രവണേ ഫലമ് । പുനഃ ശ്രവാന്തേ സര്വേഷാം വൈകുണ്ഠേ വസതിര്ധ്രുവമ്

ഇവയും ഇതുപോലുള്ളവയും പാലിച്ചാൽ, ശ്രവണത്തിന് യഥാർത്ഥ ഫലം ലഭിക്കും; പിന്നെ കഥയുടെ അവസാനം എല്ലാവർക്കും വൈകുണ്ഠത്തിൽ വാസം ഉറപ്പാണ്.

ഗോകര്ണ തവ ഗോവിന്ദോ ഗോലോകം ദാസ്യതി സ്വയമ് । ഏവമുക്ത്വാ യയുഃ സര്വേ വൈകുണ്ഠ ഹരികീര്തനാഃ

ഗോകർണ, ഗോവിന്ദൻ തന്നെ നിനക്കു ഗോലോകം നൽകും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഹരിഭക്തർ എല്ലാവരും വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് പോയി.

ശ്രവണോ മാസി ഗോകര്ണഃ കഥാം ഊചേ തഥാ പുനഃ । സപ്തരാത്രവതീം ഭൂയഃ ശ്രവണം തൈഃ കൃതം പുനഃ

അടുത്ത മാസത്തിൽ ഗോകർണൻ വീണ്ടും കഥ പറഞ്ഞു; വീണ്ടും അവർ ഏഴു രാത്രിയും ശ്രവണം നടത്തി.

കഥാസമാപ്തൌ യജ്ജാതം ശ്രൂയതാം തച്ച നാരദ

നാരദാ, കഥയുടെ അവസാനം സംഭവിച്ചത് ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.

വിമാനൈഃ സഹ ഭക്തൈശ്ച ഹരിരാവിര്ബഭൂവ ഹ । ജയശബ്ദാ നമഃശബ്ദാഃ തത്രാസന് ബഹവസ്തദാ

ഹരിയും ഭക്തരും ദിവ്യവിമാനങ്ങളുമായി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അപ്പോൾ ജയഘോഷവും നമസ്കാരശബ്ദങ്ങളും അനേകം ഉണ്ടായി.

പാഞ്ചജന്യ ധ്വനിം ചക്രേ ഹര്ഷാത് തത്ര സ്വയം ഹരിഃ । ഗോകര്ണം തു സമാലിംഗ്യ അകരോത് സ്വസദൃഷം ഹരിഃ

ഹരി സന്തോഷത്തോടെ പാഞ്ചജന്യശംഖം മുഴക്കി; ഗോകർണനെ അങ്ങ് അങ്ങ് ആലിംഗനം ചെയ്ത് തനിക്കു തുല്യനാക്കി.

ശ്രോതൄന് അന്യാന് ഘനശ്യാമാന് പീതകൌശേയവാസസഃ । കീരീടിനഃ കുണ്ഡലിനഃ തഥാ ചക്രേ ഹരിഃ ക്ഷണാത്

മറ്റു ശ്രോതാക്കളെ ഹരി ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് കറുത്ത മേഘവർണ്ണം, മഞ്ഞപിടിയുടുപ്പ്, കിരീടം, കുണ്ഡലം എന്നിവയോടെ അലങ്കരിച്ചു.

തദ്‌ഗ്രാമേ യേ സ്ഥിതാ ജീവാ ആശ്വചാണ്ഡാലജാതയഃ । വിമാനേ സ്ഥാപിതാസ്തേഽപി ഗോകര്ണകൃപയാ തദാ

ആ ഗ്രാമത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന കുതിരക്കാർക്കും ചാണ്ഡാളജാതികൾക്കും ഗോകർണന്റെ കൃപയാൽ ആ സമയത്ത് ദിവ്യവിമാനങ്ങളിൽ ഇരിക്കാൻ അവസരം ലഭിച്ചു.

പ്രേഷിതാ ഹരിലോകേ തേ യത്ര ഗച്ഛന്തി യോഗിനഃ । ഗോകര്ണേന സ ഗോപാലോ ഗോലോകം ഗോപവല്ലഭമ് । കഥാശ്രവണതഃ പ്രീതോ നിര്യയൌ ഭക്തവത്സലഃ

ഹരിയുടെ ലോകത്തേക്ക് യോഗികൾ പോകുന്നിടത്തേക്ക് അയച്ചവരെപ്പോലെ, ആ ഗോകര്ണനോടൊപ്പം ആ ഗോപാലനും ഗോലോകത്തേക്ക്, ഗോപ്പന്മാരുടെ പ്രിയമായ സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി. കഥകൾ ശ്രവിച്ചതിൽ സന്തോഷംകൊണ്ട് ഭക്തജനങ്ങൾക്കു പ്രിയനായ ഭഗവാൻ അവിടെനിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.

അയോധ്യാവാസിനം പൂര്വം യഥാ രാമേണ സംഗതാഃ । തഥാ കൃഷ്ണേന തേ നീതാ ഗോലോകം യോഗിദുര്ലഭമ്

പണ്ടു അയോധ്യയിൽ താമസിച്ചവരെ രാമൻ എങ്ങനെ ഒന്നിച്ചു ചേർത്തുവോ, അതുപോലെ തന്നെ, കൃഷ്ണൻ അവരെ യോഗികൾക്കു പോലും പ്രാപ്യമല്ലാത്ത ഗോലോകത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.

യത്ര സൂര്യസ്യ സോമസ്യ സിദ്ധാനാം ന ഗതിഃ കദാ । തം ലോകം ഹി ഗതാസ്തേ തു ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതശ്രവാത്

സൂര്യനും ചന്ദ്രനും സിദ്ധന്മാർക്കും ഒരിക്കലും എത്താൻ കഴിയാത്ത ലോകത്തേക്ക്, അവർ ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതം ശ്രവിച്ചതിനാൽ എത്തി.

(ഇംദ്രവംശാ) ബ്രൂമോഽത്ര തേ കിം ഫലവൃന്ദമുജ്ജ്വലം സപ്താഹയജ്ഞേന കഥാസു സംചിതമ് । കര്ണേന ഗോകര്ണകഥാക്ഷരോ യൈഃ പീതശ്ച തേ ഗര്ഭഗതാ ന ഭൂയഃ

നാം ഇവിടെ പറയുന്നു: ഏഴുദിവസം യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി കഥകൾ കേൾക്കുന്നതിൽ എത്ര ഉജ്ജ്വലമായ ഫലമാണ് ലഭിക്കുന്നത്? ഗോകര്ണന്റെ കഥയുടെ അക്ഷരങ്ങൾ ചെവിയിൽ കുടിച്ചു ആസ്വദിച്ചവർക്ക്, ഗർഭത്തിൽ പോലും ഉണ്ടായിരുന്നവർക്ക് വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.

വാതാമ്ബുപര്ണാശന ദേഹശോഷണൈഃ തപോഭിഃ ഉഗ്രൈഃ ചിരകാലസംചിതൈഃ । യോഗൈശ്ച സംയാന്തി ന താം ഗതിം വൈ സപ്താഹഗാഥാശ്രവണേന യാന്തി യാമ്

കാറ്റ്, വെള്ളം, ഇല എന്നിവ മാത്രം ഭക്ഷിച്ച്, ദേഹത്തെ ഉണക്കുന്ന കഠിനതപസ്സുകൾ അനേകം വർഷം ചെയ്തിട്ടും, യോഗങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടും, ഏഴുദിവസം കഥ ശ്രവിക്കുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ഗതി അങ്ങനെ നേടാൻ കഴിയില്ല.

(അനുഷ്ടുപ്) ഇതിഹാസം ഇമം പുണ്യം ശാണ്ഡില്യോഽപി മുനീശ്വരഃ । പഠതേ ചിത്രകൂടസ്ഥോ ബ്രഹ്മാനന്ദപരിപ്ലുതഃ

സമസ്ത മുനിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ശാണ്ഡില്യൻ, ചിത്രകൂടത്തിൽ പാർക്കുന്നവൻ, ഈ പുണ്യമായ ഇതിഹാസം വായിച്ച് ബ്രഹ്മാനന്ദത്തിൽ മുഴുകുന്നു.

(ഇംദ്രവജ്രാ) ആഖ്യാനമേതത് പരമം പവിത്രം ശ്രുതം സകൃദ്വൈ വിദഹേദഘൌഘമ് । ശ്രാദ്ധേ പ്രയുക്തം പിതൃതൃപ്തിമാവഹേത് നിത്യം സുപാഠാദ അപുനര്ഭവം ച

ഈ കഥ അത്യന്തം വിശുദ്ധമാണ്; ഒരിക്കൽ പോലും ശ്രവിച്ചാൽ പാപങ്ങൾ മുഴുവനും നശിക്കും. ശ്രാദ്ധത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ പിതാക്കന്മാർക്ക് തൃപ്തി ലഭിക്കും; നിത്യേന വായിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിച്ച് വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.

ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതമാഹാത്മ്യമ് - ഷഷ്ഠോഽധ്യായഃ ശ്രീമദ്‌ഭാഗവത സപ്താഹപാരായണവിധിഃ കുമാരാ ഊചുഃ - (അനുഷ്ടുപ്) അഥ തേ സംപ്രവക്ഷ്യാമഃ സപ്താഹശ്രവണേ വിധിമ് । സഹായൈര്വസുഭിശ്ചൈവ പ്രായഃ സാധ്യോ വിധിഃ സ്മൃതഃ

ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം – ആറാം അധ്യായം: ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതം ഏഴുദിവസം ശ്രവിക്കാനുള്ള വിധി. കുമാരന്മാർ പറഞ്ഞു: ഇനി നാം ഏഴുദിവസം ശ്രവിക്കാനുള്ള വിധി വിശദീകരിക്കുന്നു; കൂട്ടുകാരോടും ധനസഹായത്തോടും കൂടി സാധാരണയായി ഈ ചടങ്ങ് നടത്തണമെന്ന് ഓർക്കണം.

ദൈവജ്ഞം തു സമാഹൂയ മുഹൂര്തം പൃച്ഛ്യ യത്‍നതഃ । വിവാഹേ യാദൃശം വിത്തം താദൃശം പരികല്പയേത്

ജ്യോതിഷിയെ വിളിച്ച്, ശുഭമുഹൂർത്തം ശ്രദ്ധയോടെ അന്വേഷിച്ച്, വിവാഹത്തിന് എങ്ങനെ ഒരുക്കം ചെയ്യുമോ അതുപോലെ തന്നെ എല്ലാ സാധനങ്ങളും ഒരുക്കണം.

നഭസ്യ ആശ്വിനോര്ജൌ ച മാര്ഗശീര്ഷഃ ശുചിര്നഭാഃ । ഏതേ മാസാഃ കഥാരമ്ഭേ ശ്രോതൄണാം മോക്ഷസൂചകാഃ

നഭസ, ആശ്വിന, ഊർജ, മാർഗശീർഷ എന്നീ മാസങ്ങൾ കഥ ആരംഭിക്കാൻ ശുദ്ധവും ഉത്തമവുമാണ്; ഈ മാസങ്ങളിൽ കഥ തുടങ്ങുന്നവർക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കും.

മാസാനാം വിപ്ര ഹേയാനി താനി ത്യാജ്യാനി സര്വഥാ । സഹായാശ്ചേതരേ തത്ര കര്തവ്യാഃ സോദ്യമാശ്ച യേ

മറ്റു മാസങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണർ ഒഴിവാക്കണം; അവയെ പൂർണ്ണമായും ഉപേക്ഷിക്കണം. അവിടെ മറ്റ് കൂട്ടുകാരെയും, ഉത്സാഹമുള്ളവരെയും നിയോഗിക്കണം.

ദേശേ ദേശേ തഥാ സേയം വാര്താ പ്രേഷ്യാ പ്രയത്‍നതഃ । ഭവിഷ്യതി കഥാ ചാത്ര ആഗന്തവ്യം കുടുമ്ബിഭിഃ

ഓരോ പ്രദേശത്തും ഈ സന്ദേശം ശ്രദ്ധയോടെ അയയ്ക്കണം; ഇവിടെ കഥ നടക്കും, വീട്ടുകാരെല്ലാവരും വരണം.

ദൂരേ ഹരികഥാഃ കേചിത് ദൂരേ ചാച്യുതകീര്തനാഃ । സ്ത്രിയഃ ശൂദ്രാദയോ യേ ച തേഷാം ബോധോ യതോ ഭവേത്

ചില ഹരികഥകളും അച്യുതന്റെ കീർത്തിയും ദൂരെയാണെങ്കിൽ, സ്ത്രീകളും ശൂദ്രാദികളും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവർക്കും ഈ ഉപദേശം ഉറപ്പാക്കണം.

ദേശേ ദേശേ വിരക്താ യേ വൈഷ്ണവാഃ കീര്തനോത്സുകാഃ । തേഷ്വേവ പത്രം പ്രേഷ്യം ച തല്ലേഖനം ഇതീരിതമ്

ഓരോ പ്രദേശത്തും വൈരാഗ്യമുള്ള, കീർത്തനത്തിൽ ആഗ്രഹമുള്ള വൈഷ്ണവന്മാർക്ക് കത്തുകൾ അയയ്ക്കണം; അവരുടെ എഴുത്തും അങ്ങനെ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

സതാം സമാജോ ഭവിതാ സപ്തരാത്രം സുദുര്ലഭഃ । അപൂര്വരസരൂപൈവ കഥാ ചാത്ര ഭവിഷ്യതി

സജ്ജനരുടെ സംഗമം ഏഴു രാത്രികൾ നടക്കും, അത്യന്തം ദുർലഭമാണ്; ഇവിടെ കഥയ്ക്ക് അപൂർവമായ രസം ഉണ്ടാകും.

ശ്രീമദ്‌ഭാഗവത പീയുഷ പാനായ രസലമ്പടാഃ । ഭവന്തശ്ച തഥാ ശീഘ്രം ആയാത പ്രേമതത്പരാഃ

ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതത്തിന്റെ അമൃതം ആസ്വദിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരേ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും പ്രേമപൂർവ്വം വേഗത്തിൽ എത്തണം.

നാവകാശഃ കദാചിത് ചേത് ദിനമാത്രം തഥാപി തു । സര്വഥാഽഽഗമനം കാര്യം ക്ഷണോഽത്രൈവ സുദുര്ലഭഃ

ഏതെങ്കിലും സമയത്ത് ഒരുദിവസം പോലും ഇടം ഇല്ലെങ്കിൽ പോലും, എങ്ങനെയും വരിക വേണം; ഇവിടെ ഒരു നിമിഷം പോലും വളരെ ദുർലഭമാണ്.

ഏവമാകാരണം തേഷാം കര്തവ്യം വിനയേന ച । ആഗന്തുകാനാം സര്വേഷാം വാസസ്ഥാനാനി കല്പയേത്

ഇങ്ങനെ, വിനയത്തോടെ എല്ലാവർക്കും വേണ്ട ക്രമീകരണങ്ങൾ ചെയ്യണം; വരുന്നവർക്കുള്ള താമസസ്ഥലങ്ങൾ ഒരുക്കണം.

തീര്ഥേ വാപി വനേ വാപി ഗൃഹേ വാ ശ്രവണം മതമ് । വിശാലാ വസുധാ യത്ര കര്തവ്യം തത്കഥാസ്ഥലമ്

പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിലും കാടിലും വീട്ടിലും ആയാലും കേൾക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്; ഭൂമി വിശാലമായിടത്ത് എവിടെയും ഈ കഥകൾ പറയാൻ ഉത്തമമായിടമാണ്.