പ്രേത ഉവാച - ഗയാശ്രാദ്ധശതേനാപി മുക്തിര്മേ ന ഭവിഷ്യതി । ഉപായം അപരം കംചിത് ത്വം വിചാരയ സാമ്പ്രതമ്
പ്രേതൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നൂറ് പ്രാവശ്യം ഗയയിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താലും എനിക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല. ഇപ്പോൾ നീ മറ്റേതെങ്കിലും മാർഗ്ഗം ആലോചിക്കണം.
ഇതി തദ്വാക്യമാകര്ണ്യ ഗോകര്ണോ വിസ്മയം ഗതഃ । ശതശ്രാദ്ധൈര്ന മുക്തിശ്ചേത് അസാധ്യം മോചനം തവ
അങ്ങനെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഗോകർണ്ണൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു: നൂറ് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടും മോക്ഷം കിട്ടുന്നില്ലെങ്കിൽ, നിന്നെ മോചിപ്പിക്കുന്നത് വളരെ പ്രയാസമാണ്.
ഇദാനീം തു നിജം സ്ഥാനം ആതിഷ്ഠ പ്രേത നിര്ഭയഃ । ത്വന്മുക്തിസാധകം കിംചിത് ആചരിഷ്യേ വിചാര്യ ച
ഇപ്പോൾ നീ ഭയമില്ലാതെ നിന്റെ സ്ഥലത്ത് തന്നെ ഇരിക്കൂ. ഞാൻ നിന്റെ മോക്ഷത്തിന് സഹായകരമായ എന്തെങ്കിലും ആലോചിച്ച് ചെയ്യാം.
ധുന്ധുകാരീ നിജസ്ഥാനം തേനാദിഷ്ടസ്തതോ ഗതഃ । ഗോകര്ണശ്ചിന്തയാമാസ താം രാത്രിം ന തദധ്യഗാത്
അവൻ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച്, ധുന്ധുകാരി തന്റെ സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. ഗോകർണ്ണൻ ആ രാത്രി മുഴുവൻ ആലോചനയിൽ ആയിരുന്നു, ഉറങ്ങിയില്ല.
പ്രാതസ്തം ആഗതം ദൃഷ്ട്വാ ലോകാഃ പ്രീത്യാഃ സമാഗതാഃ । തത്സര്വം കഥിതം തേന യത് ജാതം ച യഥാ നിശി
രാവിലെ അവൻ വന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ കൂടെ ചേർന്നു. ആ രാത്രി സംഭവിച്ച എല്ലാം അവൻ അവർക്കു പറഞ്ഞു.
വിദ്വാംസോ യോഗനിഷ്ഠാശ്ച ജ്ഞാനിനോ ബ്രഹ്മവാദിനഃ । തന്മുക്തിം നൈവ തേഽപശ്യന് പശ്യന്തഃ ശാസ്ത്രസംചയാന്
പണ്ഡിതന്മാരും യോഗത്തിൽ സ്ഥിരന്മാരും ജ്ഞാനികളും ബ്രഹ്മത്തെ പ്രസംഗിക്കുന്നവരും — അവരൊക്കെയും എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും പരിശോധിച്ചിട്ടും മോക്ഷത്തിന് മാർഗ്ഗം കണ്ടില്ല.
തതഃ സര്വൈഃ സൂര്യവാക്യം തന്മുക്തൌ സ്ഥാപിതം പരമ് । ഗോകര്ണഃ സ്തമ്ഭനം ചക്രേ സൂര്യവേഗസ്യ വൈ തദാ
അതിനുശേഷം എല്ലാവരും സൂര്യന്റെ വാക്കുകൾ മോക്ഷത്തിന് ഏറ്റവും പ്രധാനമാണെന്ന് അംഗീകരിച്ചു. അപ്പോൾ ഗോകർണ്ണൻ സൂര്യന്റെ സഞ്ചാരം നിർത്തി.
തുഭ്യം നമോ ജഗത് സാക്ഷിന് ബ്രൂഹി മേ മുക്തിഹേതുകമ് । തത് ശ്രുത്വാ ദൂരതഃ സൂര്യഃ സ്ഫുടമിത്യഭ്യഭാഷത
ലോകത്തിന് സാക്ഷിയായുള്ളവനേ, നിനക്ക് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. മോക്ഷത്തിന് കാരണമെന്തെന്ന് എനിക്കു പറയൂ. അകലെ നിന്ന് ഇത് കേട്ട സൂര്യൻ വ്യക്തമായി ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
ശ്രീമദ്ഭാഗവതാന് മുക്തിഃ സപ്താഹം വാചനം കുരു । ഇതി സൂര്യവചഃ സര്വൈഃ ധര്മരൂപം തു വിശ്രുതമ്
ശ്രീമദ് ഭാഗവതം ഏഴ് ദിവസം വായിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും. സൂര്യൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, എല്ലാവരും ഇത് തന്നെ സത്യമായ ധർമ്മം എന്ന് അംഗീകരിച്ചു.
സര്വേഽബ്രുവന് പ്രയത്നേന കര്തവ്യം സുകരം ത്വിദമ് । ഗോകര്ണോ നിശ്ചയം കൃത്വാ വാചനാര്ഥം പ്രവര്തിതഃ
എല്ലാവരും പറഞ്ഞു: ഇത് ശ്രദ്ധയോടെ ചെയ്യണം, കാരണം വളരെ എളുപ്പമാണ്. ഗോകർണ്ണൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ വായന ആരംഭിച്ചു.
തത്ര സംശ്രവണാര്ഥായ ദേശഗ്രാമാജ്ജനാ യയുഃ । പങ്ഗ്വന്ധ വൃദ്ധമന്ദാശ്ച തേഽപി പാപക്ഷയായ വൈ
കേൾക്കാനായി നാട്ടുനഗരങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ആളുകൾ വന്നു. കുഴപ്പമുള്ളവരും കുരുടന്മാരും വയോധികരും ദുർബലരും പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാൻ അവരും വന്നു.
സമാജസ്തു മഹാഞ്ജാതോ ദേവവിസ്മയകാരകഃ । യദൈവാസനമാസ്ഥായ ഗോകര്ണോഽകഥയത്കഥാമ്
വലിയൊരു സംഗമം ഉണ്ടായി, ദേവന്മാർക്കും അത്ഭുതം തോന്നുന്ന വിധത്തിൽ. ഗോകർണ്ണൻ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നു കഥ പറയാൻ തുടങ്ങി.
സ പ്രേതോഽപി തദാഽഽയാതഃ സ്ഥാനം പശ്യന് ഇതസ്തതഃ । സപ്തഗ്രന്ഥിയുതം തത്ര അപശ്യത് കീചകമുഛ്രിതമ്
അപ്പോൾ പ്രേതനും അവിടെ എത്തി, ഇടതിടങ്ങളിൽ സ്ഥലം നോക്കി. അവിടെ ഏഴ് കുരുക്കുള്ള ഒരു മൂങ്ങ് നേരെ നിൽക്കുന്നതു കണ്ടു.
തന്മൂലച്ഛിദ്രമാവിശ്യ ശ്രവണാര്ഥം സ്ഥിതൌ ഹ്യസൌ । വാതരൂപീ സ്ഥിതിം കര്തും അശക്തോ വംശമാവിശത്
അത് ചുവടിൽ ഒരു കുഴിയിലൂടെ അകത്തു കയറി കേൾക്കാൻ നിന്നു. കാറ്റായി നില്ക്കാൻ കഴിയാതെ, മൂങ്ങിനകത്തേക്ക് കടന്നു.
വൈഷ്ണവം ബ്രാഹ്മണം മുഖ്യം ശ്രോതാരം പരികല്പ്യ സഃ । പ്രഥമസ്കന്ധതഃ സ്പഷ്ടം ആഖ്യാനം ധേനുജോഽകരത്
പ്രധാനമായ വൈഷ്ണവ ബ്രാഹ്മണനെ പ്രധാന ശ്രോതാവായി കരുതി, ധേനുവിന്റെ മകൻ ആദ്യ സ്കന്ധത്തിൽ നിന്നു വ്യക്തമായി കഥ പറയാൻ തുടങ്ങി.
ദിനാന്തേ രക്ഷിതാ ഗാഥാ തദാ ചിത്രം ബഭൂവ ഹ । വംശൈകഗ്രന്ഥിഭേദോഽഭൂത് സശബ്ദം പശ്യതാം സതാമ്
ദിവസം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ആ ഗാഥ പാരായണം ചെയ്തപ്പോൾ അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു; കാട്ടിൽ വളർന്ന ബാംബുവിന്റെ ഒറ്റ കുരു പൊട്ടിയതും അതിന്റെ ശബ്ദം സന്മാർഗ്ഗികൾ കണ്ടു.
ദ്വിതീയേഽഹ്നി തഥാ സായം ദ്വിതീയഗ്രന്ഥിഭേദനമ് । തൃതീയേഽഹ്നി തഥാ സായം തൃതീയഗ്രന്ഥിഭേദനമ്
രണ്ടാം ദിവസം വൈകുന്നേരം രണ്ടാമത്തെ കുരു പൊട്ടിയതുപോലെയാണ് മൂന്നാം ദിവസം വൈകുന്നേരവും മൂന്നാമത്തെ കുരു പൊട്ടിയത്.
ഏവം സപ്തദിനൈശ്ചൈവ സപ്തഗ്രന്ഥിവിഭേദനമ് । കൃത്വാ സ ദ്വാദശസ്കന്ധ ശ്രവണാത് പ്രേതതാം ജഹൌ
ഇങ്ങനെ ഏഴു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ഏഴു കുരുക്കളും പൊട്ടിയപ്പോൾ, പന്ത്രണ്ടു സ്കന്ധങ്ങൾ ശ്രവിച്ച ശേഷം അവൻ പ്രേതാവസ്ഥ വിട്ടു.
ദിവ്യരൂപധരോ ജാതഃ തുലസീദാമമംഡിതഃ । പീതവാസാ ഘനശ്യമോ മുകുടീ കുണ്ഡലാന്വിതഃ
അവൻ ദിവ്യരൂപം ധരിച്ച് തുളസിമാല ധരിച്ച്, മഞ്ഞ വസ്ത്രം അണിഞ്ഞ്, കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ള വർണ്ണത്തിൽ, മുടിയിലും കാതിലും അലങ്കാരങ്ങളോടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
നനാമ ഭ്രാതരം സദ്യോ ഗോകര്ണം ഇതി ചാബ്രവീത് । ത്വയാഹം മോചിതോ ബന്ധോ കൃപയാ പ്രേതകശ്മലാത്
അവൻ ഉടൻ തന്നെ തന്റെ സഹോദരനായ ഗോകർണ്ണനെ നമസ്കരിച്ചു: "നിന്റെ ദയയാൽ ഞാൻ ബന്ധനത്തിൽ നിന്നും പ്രേതാവസ്ഥയിലേക്കുള്ള മലിനതയിൽ നിന്നും മോചിതനായി." എന്നു പറഞ്ഞു.
ധന്യാ ഭാഗവതീ വാര്താ പ്രേതപീഡാവിനാശിനീ । സപ്താഹോഽപി തഥാ ധന്യഃ കൃഷ്ണലോകഫലപ്രദഃ
ഭാഗവതകഥ ഭാഗ്യവതിയാണ്, പ്രേതപീഡ നശിപ്പിക്കുന്നതും; ഏഴുദിനം ശ്രവിക്കുന്നതും ഭാഗ്യവതിയാണ്, കൃഷ്ണലോകം ലഭിക്കാൻ വഴിയാകുന്നതുമാണ്.
കമ്പന്തേ സര്വപാപാനി സപ്താഹശ്രവണേ സ്ഥിതേ । അസ്മാകം പ്രലയം സദ്യഃ കഥാ ചേയം കരിഷ്യതി
ഏഴുദിനം ശ്രവണം നടക്കുമ്പോൾ എല്ലാ പാപങ്ങളും വിറയ്ക്കുന്നു; ഈ കഥ ഞങ്ങൾക്കു ഉടൻ മോക്ഷം നൽകും.
ആര്ദ്രം ശുഷ്കം ലഘു സ്ഥൂലം വാങ്മനഃ കര്മഭിഃ കൃതമ് । ശ്രവണം വിദഹേത്പാപം പാവകം സമിധോ യഥാ
നനഞ്ഞതോ ഉണങ്ങിയതോ, ഭാരം കുറഞ്ഞതോ കൂടുതലോ, വാക്കിലോ മനസ്സിലോ പ്രവർത്തിയിലോ ചെയ്ത പാപം, ശ്രവണം തീപോലെ എല്ലാം ദഹിപ്പിക്കും.
അസ്മിന് വൈ ഭാരതേ വര്ഷേ സൂരിഭിഃ ദേവസംസദി । അകഥാശ്രാവിണാം പുംസാം നിഷ്ഫലം ജന്മ കീര്തിതമ്
ഈ ഭാരതഭൂമിയിൽ, ജ്ഞാനികൾക്കും ദേവസഭയിലും, ഈ കഥ കേൾക്കാത്തവരുടെ ജന്മം ഫലരഹിതമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
കിം മോഹതോ രക്ഷിതേന സുപുഷ്ടേന ബലീയസാ । അധ്രുവേണ ശരീരേണ ശുകശാസ്ത്രകഥാം വിനാ
ശരീരത്തിന് നല്ല പോഷണം നൽകി ശക്തിയോടെ സംരക്ഷിച്ചാലും, അതു നശ്വരമായതിനാൽ, ശുകന്റെ ശാസ്ത്രകഥ കേൾക്കാതെ അതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം?
അസ്ഥിസ്തമ്ഭം സ്നായുബദ്ധം മാംസശോണിതലേപിതമ് । ചര്മാവനദ്ധം ദുര്ഗന്ധം പാത്രം മൂത്രപുരീഷയോഃ
എല്ല് കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചും സ്നായുവിൽ കെട്ടിപ്പിടിപ്പിച്ചും മാംസവും രക്തവും പുരട്ടിയുമുള്ള ശരീരം, ചർമ്മത്തിൽ മൂടിയതും ദുർഗന്ധമുള്ളതും മൂത്രത്തിന്റെയും മലത്തിന്റെയും പാത്രവുമാണ്.
ജരാശോകവിപാകാര്തം രോഗമന്ദിരമാതുരമ് । ദൂഷ്പൂരം ദുര്ധരം ദുഷ്ടം സദോഷം ക്ഷണഭംഗുരമ്
വാർദ്ധക്യവും ദുഃഖവും കർമ്മഫലവും അനുഭവിക്കുന്ന, രോഗങ്ങളുടെ ആലയം, കഷ്ടം സഹിക്കാനാവാത്തത്, ദോഷമുള്ളത്, ക്ഷണത്തിൽ നശിക്കുന്നതും പൂർണ്ണതയില്ലാത്തതുമാണ്.
കൃമിവിഡ് ഭസ്മ സംജ്ഞാന്തം ശരീരം ഇതി വര്ണിതമ് । അസ്ഥിരേണ സ്ഥിരം കര്മ കുതോഽയം സാധയേത് ന ഹി
ശരീരം കൃമികൾക്കും മലത്തിനും ചാരത്തിനും അവസാനം ആകുന്നു; ഇങ്ങനെ അസ്ഥിരമായ ശരീരത്തിൽ ചെയ്ത പ്രവർത്തികൾ എങ്ങനെ സ്ഥിരമായ ഫലം നൽകും?
യത്പ്രാതഃ സംസ്കൃതം ചാന്നം സായം തച്ച വിനശ്യതി । തദീയരസസമ്പുഷ്ടേ കായേ കാ നാമ നിത്യതാ
രാവിലെ തയ്യാറാക്കിയ അന്നം വൈകുന്നേരം നശിക്കുന്നു; അങ്ങനെ നശ്വരമായ അന്നംകൊണ്ട് പോഷണം ചെയ്യുന്ന ശരീരത്തിൽ എന്ത് സ്ഥിരത ഉണ്ടാകും?
സപ്താഹശ്രവണാത് ലോകേ പ്രാപ്യതേ നികടേ ഹരിഃ । അതോ ദോഷനിവൃത്ത്യര്ഥം ഏതദ് ഏവ ഹി സാധനമ്
ഏഴുദിനം ശ്രവണത്തിലൂടെ ഈ ലോകത്ത് ഹരിയെ പ്രാപിക്കാം; അതുകൊണ്ട് ദോഷങ്ങൾ നീക്കാൻ ഇതാണ് ശരിയായ മാർഗം.