ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഗോകര്ണ ഉവാച - കസ്ത്വം ഉഗ്രതരോ രാത്രൌ കുതോ യാതോ ദശാം ഇമാമ് । കിംവാ പ്രേതഃ പിശാചോ വാ രാക്ഷസോഽസീതി ശംസ നഃ

ഗോകർണൻ പറഞ്ഞു: 'രാത്രിയിൽ ഇങ്ങനെ ഭയാനകമായിരിക്കുന്ന നീ ആരാണ്? ഈ അവസ്ഥയിലേക്ക് എവിടെ നിന്ന് വന്നു? നീ പ്രേതമാണോ, പിശാചാണോ, അല്ലെങ്കിൽ രാക്ഷസനോ? പറയൂ.'

സൂത ഉവാച - ഏവം പൃഷ്ടസ്തദാ തേന രുരോദോച്ചൈഃ പുനഃ പുനഃ । അശക്തോ വചനോച്ചാരേ സംജ്ഞാമാത്രം ചകാര ഹ

സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു; വാക്കുകൾ പറയാൻ കഴിയാതെ, ബോധം സൂചിപ്പിക്കുന്ന ചിഹ്നങ്ങൾ മാത്രം കാണിച്ചു.

തതോഽഞ്ജലൌ ജലം കൃത്വാ ഗോകര്ണസ്തമുദൈരയത് । തത്സേകഹതപാപോഽസൌ പ്രവക്തും ഉപചക്രമേ

പിന്നീട് ഗോകർണൻ കൈയിൽ വെള്ളം എടുത്ത് അവനെ ഉയർത്തി. അതുകൊണ്ട് പാപം കുറയുകയും, അവൻ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയു.

പ്രേത ഉവാച - അഹം ഭ്രാതാ ത്വദീയോഽസ്മി ധുന്ധുകാരീരി നാമതഃ । സ്വകീയേനൈവ ദോഷേണ ബ്രഹ്മത്വം നാശിതം മയാ

പ്രേതൻ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നിന്റെ സഹോദരൻ ധുന്ധുകാരി തന്നെ. എന്റെ തെറ്റുകൊണ്ടു തന്നെ മനുഷ്യജന്മം ഞാൻ നശിപ്പിച്ചു.'

കര്മണോ നാസ്തി സംഖ്യാ മേ മഹാജ്ഞാനേ വിവര്തിനഃ । ലോകാനാം ഹിംസകഃ സോഽഹം സ്ത്രീഭിര്ദുഃഖേന മാരിതഃ

എന്റെ ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾക്ക് എണ്ണമില്ല; വലിയ അജ്ഞാനത്തിൽ ഞാൻ ലോകങ്ങളെ ദുഃഖിപ്പിച്ചവൻ. സ്ത്രീകളാൽ ദു:ഖം അനുഭവിച്ച് കൊല്ലപ്പെട്ടു.

അതഃ പ്രേതത്വം ആപന്നോ ദുര്ദശാം ച വഹാമ്യഹമ് । വാതാഹാരേണ ജീവാമി ദൈവാധീനഫലോദയാത്

അതിനാൽ ഞാൻ പ്രേതനായി, ഈ ദു:ഖകരമായ അവസ്ഥ അനുഭവിക്കുന്നു. കാറ്റ് മാത്രം കഴിച്ചു, ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു.

അഹോ ബന്ധോ കൃപാസിന്ധോ ഭ്രാതര്മാമാശു മോചയ । ഗോകര്ണോ വചനം ശ്രുത്വാ തസ്മൈ വാക്യം അഥാബ്രവീത്

അയ്യോ സ്നേഹിതാ, കരുണയുടെ സമുദ്രമേ, സഹോദരാ, ദയവായി എനിക്ക് വേഗം മോചനം നൽകൂ! ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഗോകർണ്ണൻ അവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

ഗോകര്ണ ഉവാച - ത്വദര്ഥം തു ഗയാപിണ്ഡോ മയാ ദത്തോ വിധാനതഃ । തത്കഥം നൈവ മുക്തോഽസി മമാശ്ചര്യം ഇദം മഹത്

ഗോകർണ്ണൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ മോക്ഷത്തിനായി ഞാൻ ഗയയിൽ വിധിപ്രകാരം പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചു. എങ്കിലും നീ മോചിതനാകാത്തത് എങ്ങനെയാണ്? ഇതെനിക്ക് വളരെ അത്ഭുതമാണ്.

ഗയാശ്രാദ്ധാന്ന മുക്തിശ്ചേത് ഉപായോ നാപരസ്ത്വിഹ । കിം വിധേയം മയാ പ്രേത തത്ത്വം വദ സവിസ്തരമ്

ഗയയിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്തിട്ടും മോക്ഷം കിട്ടുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഇവിടെ വേറെ മാർഗ്ഗമൊന്നുമില്ല. ഞാൻ നിനക്കു വേണ്ടി എന്ത് ചെയ്യണം? സത്യമായിട്ട് എല്ലാം വിശദമായി പറയൂ.

പ്രേത ഉവാച - ഗയാശ്രാദ്ധശതേനാപി മുക്തിര്മേ ന ഭവിഷ്യതി । ഉപായം അപരം കംചിത് ത്വം വിചാരയ സാമ്പ്രതമ്

പ്രേതൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നൂറ് പ്രാവശ്യം ഗയയിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താലും എനിക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല. ഇപ്പോൾ നീ മറ്റേതെങ്കിലും മാർഗ്ഗം ആലോചിക്കണം.

ഇതി തദ്‌വാക്യമാകര്ണ്യ ഗോകര്ണോ വിസ്മയം ഗതഃ । ശതശ്രാദ്ധൈര്ന മുക്തിശ്ചേത് അസാധ്യം മോചനം തവ

അങ്ങനെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഗോകർണ്ണൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു: നൂറ് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടും മോക്ഷം കിട്ടുന്നില്ലെങ്കിൽ, നിന്നെ മോചിപ്പിക്കുന്നത് വളരെ പ്രയാസമാണ്.

ഇദാനീം തു നിജം സ്ഥാനം ആതിഷ്ഠ പ്രേത നിര്ഭയഃ । ത്വന്മുക്തിസാധകം കിംചിത് ആചരിഷ്യേ വിചാര്യ ച

ഇപ്പോൾ നീ ഭയമില്ലാതെ നിന്റെ സ്ഥലത്ത് തന്നെ ഇരിക്കൂ. ഞാൻ നിന്റെ മോക്ഷത്തിന് സഹായകരമായ എന്തെങ്കിലും ആലോചിച്ച് ചെയ്യാം.

ധുന്ധുകാരീ നിജസ്ഥാനം തേനാദിഷ്ടസ്തതോ ഗതഃ । ഗോകര്ണശ്ചിന്തയാമാസ താം രാത്രിം ന തദധ്യഗാത്

അവൻ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച്, ധുന്ധുകാരി തന്റെ സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. ഗോകർണ്ണൻ ആ രാത്രി മുഴുവൻ ആലോചനയിൽ ആയിരുന്നു, ഉറങ്ങിയില്ല.

പ്രാതസ്തം ആഗതം ദൃഷ്ട്വാ ലോകാഃ പ്രീത്യാഃ സമാഗതാഃ । തത്സര്വം കഥിതം തേന യത് ജാതം ച യഥാ നിശി

രാവിലെ അവൻ വന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ കൂടെ ചേർന്നു. ആ രാത്രി സംഭവിച്ച എല്ലാം അവൻ അവർക്കു പറഞ്ഞു.

വിദ്വാംസോ യോഗനിഷ്ഠാശ്ച ജ്ഞാനിനോ ബ്രഹ്മവാദിനഃ । തന്മുക്തിം നൈവ തേഽപശ്യന് പശ്യന്തഃ ശാസ്ത്രസംചയാന്

പണ്ഡിതന്മാരും യോഗത്തിൽ സ്ഥിരന്മാരും ജ്ഞാനികളും ബ്രഹ്മത്തെ പ്രസംഗിക്കുന്നവരും — അവരൊക്കെയും എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും പരിശോധിച്ചിട്ടും മോക്ഷത്തിന് മാർഗ്ഗം കണ്ടില്ല.

തതഃ സര്വൈഃ സൂര്യവാക്യം തന്മുക്തൌ സ്ഥാപിതം പരമ് । ഗോകര്ണഃ സ്തമ്ഭനം ചക്രേ സൂര്യവേഗസ്യ വൈ തദാ

അതിനുശേഷം എല്ലാവരും സൂര്യന്റെ വാക്കുകൾ മോക്ഷത്തിന് ഏറ്റവും പ്രധാനമാണെന്ന് അംഗീകരിച്ചു. അപ്പോൾ ഗോകർണ്ണൻ സൂര്യന്റെ സഞ്ചാരം നിർത്തി.

തുഭ്യം നമോ ജഗത് സാക്ഷിന് ബ്രൂഹി മേ മുക്തിഹേതുകമ് । തത് ശ്രുത്വാ ദൂരതഃ സൂര്യഃ സ്ഫുടമിത്യഭ്യഭാഷത

ലോകത്തിന് സാക്ഷിയായുള്ളവനേ, നിനക്ക് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. മോക്ഷത്തിന് കാരണമെന്തെന്ന് എനിക്കു പറയൂ. അകലെ നിന്ന് ഇത് കേട്ട സൂര്യൻ വ്യക്തമായി ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതാന് മുക്തിഃ സപ്താഹം വാചനം കുരു । ഇതി സൂര്യവചഃ സര്വൈഃ ധര്മരൂപം തു വിശ്രുതമ്

ശ്രീമദ് ഭാഗവതം ഏഴ് ദിവസം വായിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും. സൂര്യൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, എല്ലാവരും ഇത് തന്നെ സത്യമായ ധർമ്മം എന്ന് അംഗീകരിച്ചു.

സര്വേഽബ്രുവന് പ്രയത്‍നേന കര്തവ്യം സുകരം ത്വിദമ് । ഗോകര്ണോ നിശ്ചയം കൃത്വാ വാചനാര്ഥം പ്രവര്തിതഃ

എല്ലാവരും പറഞ്ഞു: ഇത് ശ്രദ്ധയോടെ ചെയ്യണം, കാരണം വളരെ എളുപ്പമാണ്. ഗോകർണ്ണൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ വായന ആരംഭിച്ചു.

തത്ര സംശ്രവണാര്ഥായ ദേശഗ്രാമാജ്ജനാ യയുഃ । പങ്‌ഗ്വന്ധ വൃദ്ധമന്ദാശ്ച തേഽപി പാപക്ഷയായ വൈ

കേൾക്കാനായി നാട്ടുനഗരങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ആളുകൾ വന്നു. കുഴപ്പമുള്ളവരും കുരുടന്മാരും വയോധികരും ദുർബലരും പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാൻ അവരും വന്നു.

സമാജസ്തു മഹാഞ്ജാതോ ദേവവിസ്മയകാരകഃ । യദൈവാസനമാസ്ഥായ ഗോകര്ണോഽകഥയത്കഥാമ്

വലിയൊരു സംഗമം ഉണ്ടായി, ദേവന്മാർക്കും അത്ഭുതം തോന്നുന്ന വിധത്തിൽ. ഗോകർണ്ണൻ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നു കഥ പറയാൻ തുടങ്ങി.

സ പ്രേതോഽപി തദാഽഽയാതഃ സ്ഥാനം പശ്യന് ഇതസ്തതഃ । സപ്തഗ്രന്ഥിയുതം തത്ര അപശ്യത് കീചകമുഛ്രിതമ്

അപ്പോൾ പ്രേതനും അവിടെ എത്തി, ഇടതിടങ്ങളിൽ സ്ഥലം നോക്കി. അവിടെ ഏഴ് കുരുക്കുള്ള ഒരു മൂങ്ങ് നേരെ നിൽക്കുന്നതു കണ്ടു.

തന്മൂലച്ഛിദ്രമാവിശ്യ ശ്രവണാര്ഥം സ്ഥിതൌ ഹ്യസൌ । വാതരൂപീ സ്ഥിതിം കര്തും അശക്തോ വംശമാവിശത്

അത് ചുവടിൽ ഒരു കുഴിയിലൂടെ അകത്തു കയറി കേൾക്കാൻ നിന്നു. കാറ്റായി നില്ക്കാൻ കഴിയാതെ, മൂങ്ങിനകത്തേക്ക് കടന്നു.

വൈഷ്ണവം ബ്രാഹ്മണം മുഖ്യം ശ്രോതാരം പരികല്പ്യ സഃ । പ്രഥമസ്കന്ധതഃ സ്പഷ്ടം ആഖ്യാനം ധേനുജോഽകരത്

പ്രധാനമായ വൈഷ്ണവ ബ്രാഹ്മണനെ പ്രധാന ശ്രോതാവായി കരുതി, ധേനുവിന്റെ മകൻ ആദ്യ സ്കന്ധത്തിൽ നിന്നു വ്യക്തമായി കഥ പറയാൻ തുടങ്ങി.

ദിനാന്തേ രക്ഷിതാ ഗാഥാ തദാ ചിത്രം ബഭൂവ ഹ । വംശൈകഗ്രന്ഥിഭേദോഽഭൂത് സശബ്ദം പശ്യതാം സതാമ്

ദിവസം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ആ ഗാഥ പാരായണം ചെയ്തപ്പോൾ അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു; കാട്ടിൽ വളർന്ന ബാംബുവിന്റെ ഒറ്റ കുരു പൊട്ടിയതും അതിന്റെ ശബ്ദം സന്മാർഗ്ഗികൾ കണ്ടു.

ദ്വിതീയേഽഹ്നി തഥാ സായം ദ്വിതീയഗ്രന്ഥിഭേദനമ് । തൃതീയേഽഹ്നി തഥാ സായം തൃതീയഗ്രന്ഥിഭേദനമ്

രണ്ടാം ദിവസം വൈകുന്നേരം രണ്ടാമത്തെ കുരു പൊട്ടിയതുപോലെയാണ് മൂന്നാം ദിവസം വൈകുന്നേരവും മൂന്നാമത്തെ കുരു പൊട്ടിയത്.

ഏവം സപ്തദിനൈശ്ചൈവ സപ്തഗ്രന്ഥിവിഭേദനമ് । കൃത്വാ സ ദ്വാദശസ്കന്ധ ശ്രവണാത് പ്രേതതാം ജഹൌ

ഇങ്ങനെ ഏഴു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ഏഴു കുരുക്കളും പൊട്ടിയപ്പോൾ, പന്ത്രണ്ടു സ്കന്ധങ്ങൾ ശ്രവിച്ച ശേഷം അവൻ പ്രേതാവസ്ഥ വിട്ടു.

ദിവ്യരൂപധരോ ജാതഃ തുലസീദാമമംഡിതഃ । പീതവാസാ ഘനശ്യമോ മുകുടീ കുണ്ഡലാന്വിതഃ

അവൻ ദിവ്യരൂപം ധരിച്ച് തുളസിമാല ധരിച്ച്, മഞ്ഞ വസ്ത്രം അണിഞ്ഞ്, കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ള വർണ്ണത്തിൽ, മുടിയിലും കാതിലും അലങ്കാരങ്ങളോടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

നനാമ ഭ്രാതരം സദ്യോ ഗോകര്ണം ഇതി ചാബ്രവീത് । ത്വയാഹം മോചിതോ ബന്ധോ കൃപയാ പ്രേതകശ്മലാത്

അവൻ ഉടൻ തന്നെ തന്റെ സഹോദരനായ ഗോകർണ്ണനെ നമസ്കരിച്ചു: "നിന്റെ ദയയാൽ ഞാൻ ബന്ധനത്തിൽ നിന്നും പ്രേതാവസ്ഥയിലേക്കുള്ള മലിനതയിൽ നിന്നും മോചിതനായി." എന്നു പറഞ്ഞു.