ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

സ്ത്രീണാം നൈവ തു വിശ്വാസം ദുഷ്ടാനാം കാരയേത് ബുധഃ । വിശ്വാസേ യഃ സ്ഥിതോ മൂഢഃ സ ദുഃഖൈഃ പരിഭൂയതേ

ദുഷ്ട സ്ത്രീകളിൽ ഒരിക്കലും വിശ്വാസം വയ്ക്കരുതെന്ന് ബുദ്ധിമാൻ അറിയണം. അവരിൽ ആശ്രയം വെക്കുന്ന മണ്ടൻ ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങും.

സുധാമയം വചോ യാസാം കാമിനാം രസവര്ധനമ് । ഹൃദയം ക്ഷുരധാരാഭം പ്രിയഃ കോ നാമ യോഷിതാമ്

കാമഭാവമുള്ള സ്ത്രീകളുടെ വാക്കുകൾ അമൃതംപോലെ രസം വർദ്ധിപ്പിക്കും; പക്ഷേ അവരുടെ ഹൃദയം വെട്ടിവെട്ടുന്ന കത്തിപോലാണ്. പുരുഷന്മാരിൽ ആരാണ് അവർക്കു സത്യത്തിൽ പ്രിയൻ?

സംഹൃത്യ വിത്തം താ യാതാഃ കുലടാ ബഹുഭര്തൃകാഃ । ധുമ്ധുകാരീ ബഭൂവാഥ മഹാന് പ്രേതഃ കുകര്മതഃ

അവളുടെ സമ്പത്ത് എടുത്ത്, ആ അന്യപുരുഷസംഗം ഉള്ള സ്ത്രീകൾ അവിടെ നിന്ന് പോയി. പിന്നെ ധുന്ധുകാരി ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾകൊണ്ട് വലിയൊരു പ്രേതമായി.

വാത്യാരൂപധരോ നിത്യം ധാവന് ദശദിശോ‍ന്തരമ് । ശീതാതപ പരിക്ലിഷ്ടോ നിരാഹാരഃ പിപാസിതഃ

കാറ്റുപോലെയുള്ള രൂപം എടുത്ത്, അവൻ പത്ത് ദിശകളിലേക്കും ഓടി നടന്നു; ചൂടിലും തണുപ്പിലും കഷ്ടപ്പെട്ടു, ഭക്ഷണം കൂടാതെ ദാഹിച്ചു.

ന ലേഭേ ശരണം ക്വാപി ഹാ ദൈവേതി മുഹുര്വദന് । കിയത്കാലേന ഗോകര്ണോ മൃതം ലോകാദബുധ്യത

എവിടെയും ആശ്രയം കിട്ടാതെ, 'ഹായ ദൈവമേ!' എന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിച്ചു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഗോകർണൻ അവന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ച് ലോകത്തിൽ നിന്ന് അറിഞ്ഞു.

അനാഥം തം വിദിത്വൈവ ഗയാശ്രാദ്ധം അചീകരത് । യസ്മിന് തീര്ഥേ തു സംയാതി തത്ര ശ്രാദ്ധം അവര്തയത്

അവൻ അനാഥനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ഗോകർണൻ ഗയയിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്തു; ഏത് തീർത്ഥത്തിലും പോയാലും അവിടെ ശ്രാദ്ധം നടത്തി.

ഏവം ഭ്രമന് സ ഗോകര്ണഃ സ്വപുരം സമുപേയിവാന് । രാത്രൌ ഗൃഹാംഗണേ സ്വപ്തും ആഗതോഽലക്ഷിതഃ പരൈഃ

ഇങ്ങനെ സഞ്ചരിച്ച്, ഗോകർണൻ സ്വന്തം നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി; രാത്രി, മറ്റാർക്കും അറിയാതെ, വീട്ടുവളപ്പിൽ കിടക്കാനായി എത്തി.

തത്ര സുപ്തം സ വിജ്ഞായ ധുന്ധുകാരീ സ്വബാന്ധവമ് । നിശീഥേ ദര്ശയാമാസ മഹാരൌദ്രതരം വപുഃ

അവിടെ ഗോകർണൻ ഉറങ്ങുന്നത് കണ്ടു, ധുന്ധുകാരി അർദ്ധരാത്രിയിൽ ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ തന്റെ ബന്ധുവിന് പ്രത്യക്ഷമായി.

സകൃന്മേഷഃ സകൃദ്ധസ്തീ സകൃച്ച മഹിഷോഽഭവത് । സകൃദിന്ദ്ര സകൃച്ചാഗ്നിഃ പുനശ്ച പുരുഷോഽഭവത്

അവൻ ഒരു ആടായി, ഒരു ആനയായി, ഒരു മേശയായി, ഇന്ദ്രനായി, അഗ്നിയായി, വീണ്ടും മനുഷ്യനായി—ഓരോ രൂപവും ഒരിക്കൽ മാത്രം സ്വീകരിച്ചു.

വൈപരീത്യം ഇദം ദൃഷ്ട്വാ ഗോകര്ണോ ധൈര്യസംയുതഃ । അയം ദുര്ഗതികം കോഽപി നിശ്ചിത്യാഥ തമബ്രവീത്

ഇങ്ങനെ വ്യത്യസ്തമായത് കണ്ടു, ധൈര്യത്തോടെ ഗോകർണൻ ഇതൊരു ദു:ഖിതാവാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി അവനോട് ചോദിച്ചു.

ഗോകര്ണ ഉവാച - കസ്ത്വം ഉഗ്രതരോ രാത്രൌ കുതോ യാതോ ദശാം ഇമാമ് । കിംവാ പ്രേതഃ പിശാചോ വാ രാക്ഷസോഽസീതി ശംസ നഃ

ഗോകർണൻ പറഞ്ഞു: 'രാത്രിയിൽ ഇങ്ങനെ ഭയാനകമായിരിക്കുന്ന നീ ആരാണ്? ഈ അവസ്ഥയിലേക്ക് എവിടെ നിന്ന് വന്നു? നീ പ്രേതമാണോ, പിശാചാണോ, അല്ലെങ്കിൽ രാക്ഷസനോ? പറയൂ.'

സൂത ഉവാച - ഏവം പൃഷ്ടസ്തദാ തേന രുരോദോച്ചൈഃ പുനഃ പുനഃ । അശക്തോ വചനോച്ചാരേ സംജ്ഞാമാത്രം ചകാര ഹ

സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു; വാക്കുകൾ പറയാൻ കഴിയാതെ, ബോധം സൂചിപ്പിക്കുന്ന ചിഹ്നങ്ങൾ മാത്രം കാണിച്ചു.

തതോഽഞ്ജലൌ ജലം കൃത്വാ ഗോകര്ണസ്തമുദൈരയത് । തത്സേകഹതപാപോഽസൌ പ്രവക്തും ഉപചക്രമേ

പിന്നീട് ഗോകർണൻ കൈയിൽ വെള്ളം എടുത്ത് അവനെ ഉയർത്തി. അതുകൊണ്ട് പാപം കുറയുകയും, അവൻ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയു.

പ്രേത ഉവാച - അഹം ഭ്രാതാ ത്വദീയോഽസ്മി ധുന്ധുകാരീരി നാമതഃ । സ്വകീയേനൈവ ദോഷേണ ബ്രഹ്മത്വം നാശിതം മയാ

പ്രേതൻ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നിന്റെ സഹോദരൻ ധുന്ധുകാരി തന്നെ. എന്റെ തെറ്റുകൊണ്ടു തന്നെ മനുഷ്യജന്മം ഞാൻ നശിപ്പിച്ചു.'

കര്മണോ നാസ്തി സംഖ്യാ മേ മഹാജ്ഞാനേ വിവര്തിനഃ । ലോകാനാം ഹിംസകഃ സോഽഹം സ്ത്രീഭിര്ദുഃഖേന മാരിതഃ

എന്റെ ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾക്ക് എണ്ണമില്ല; വലിയ അജ്ഞാനത്തിൽ ഞാൻ ലോകങ്ങളെ ദുഃഖിപ്പിച്ചവൻ. സ്ത്രീകളാൽ ദു:ഖം അനുഭവിച്ച് കൊല്ലപ്പെട്ടു.

അതഃ പ്രേതത്വം ആപന്നോ ദുര്ദശാം ച വഹാമ്യഹമ് । വാതാഹാരേണ ജീവാമി ദൈവാധീനഫലോദയാത്

അതിനാൽ ഞാൻ പ്രേതനായി, ഈ ദു:ഖകരമായ അവസ്ഥ അനുഭവിക്കുന്നു. കാറ്റ് മാത്രം കഴിച്ചു, ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു.

അഹോ ബന്ധോ കൃപാസിന്ധോ ഭ്രാതര്മാമാശു മോചയ । ഗോകര്ണോ വചനം ശ്രുത്വാ തസ്മൈ വാക്യം അഥാബ്രവീത്

അയ്യോ സ്നേഹിതാ, കരുണയുടെ സമുദ്രമേ, സഹോദരാ, ദയവായി എനിക്ക് വേഗം മോചനം നൽകൂ! ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഗോകർണ്ണൻ അവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

ഗോകര്ണ ഉവാച - ത്വദര്ഥം തു ഗയാപിണ്ഡോ മയാ ദത്തോ വിധാനതഃ । തത്കഥം നൈവ മുക്തോഽസി മമാശ്ചര്യം ഇദം മഹത്

ഗോകർണ്ണൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ മോക്ഷത്തിനായി ഞാൻ ഗയയിൽ വിധിപ്രകാരം പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചു. എങ്കിലും നീ മോചിതനാകാത്തത് എങ്ങനെയാണ്? ഇതെനിക്ക് വളരെ അത്ഭുതമാണ്.

ഗയാശ്രാദ്ധാന്ന മുക്തിശ്ചേത് ഉപായോ നാപരസ്ത്വിഹ । കിം വിധേയം മയാ പ്രേത തത്ത്വം വദ സവിസ്തരമ്

ഗയയിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്തിട്ടും മോക്ഷം കിട്ടുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഇവിടെ വേറെ മാർഗ്ഗമൊന്നുമില്ല. ഞാൻ നിനക്കു വേണ്ടി എന്ത് ചെയ്യണം? സത്യമായിട്ട് എല്ലാം വിശദമായി പറയൂ.

പ്രേത ഉവാച - ഗയാശ്രാദ്ധശതേനാപി മുക്തിര്മേ ന ഭവിഷ്യതി । ഉപായം അപരം കംചിത് ത്വം വിചാരയ സാമ്പ്രതമ്

പ്രേതൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നൂറ് പ്രാവശ്യം ഗയയിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താലും എനിക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല. ഇപ്പോൾ നീ മറ്റേതെങ്കിലും മാർഗ്ഗം ആലോചിക്കണം.

ഇതി തദ്‌വാക്യമാകര്ണ്യ ഗോകര്ണോ വിസ്മയം ഗതഃ । ശതശ്രാദ്ധൈര്ന മുക്തിശ്ചേത് അസാധ്യം മോചനം തവ

അങ്ങനെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഗോകർണ്ണൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു: നൂറ് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടും മോക്ഷം കിട്ടുന്നില്ലെങ്കിൽ, നിന്നെ മോചിപ്പിക്കുന്നത് വളരെ പ്രയാസമാണ്.

ഇദാനീം തു നിജം സ്ഥാനം ആതിഷ്ഠ പ്രേത നിര്ഭയഃ । ത്വന്മുക്തിസാധകം കിംചിത് ആചരിഷ്യേ വിചാര്യ ച

ഇപ്പോൾ നീ ഭയമില്ലാതെ നിന്റെ സ്ഥലത്ത് തന്നെ ഇരിക്കൂ. ഞാൻ നിന്റെ മോക്ഷത്തിന് സഹായകരമായ എന്തെങ്കിലും ആലോചിച്ച് ചെയ്യാം.

ധുന്ധുകാരീ നിജസ്ഥാനം തേനാദിഷ്ടസ്തതോ ഗതഃ । ഗോകര്ണശ്ചിന്തയാമാസ താം രാത്രിം ന തദധ്യഗാത്

അവൻ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച്, ധുന്ധുകാരി തന്റെ സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. ഗോകർണ്ണൻ ആ രാത്രി മുഴുവൻ ആലോചനയിൽ ആയിരുന്നു, ഉറങ്ങിയില്ല.

പ്രാതസ്തം ആഗതം ദൃഷ്ട്വാ ലോകാഃ പ്രീത്യാഃ സമാഗതാഃ । തത്സര്വം കഥിതം തേന യത് ജാതം ച യഥാ നിശി

രാവിലെ അവൻ വന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ കൂടെ ചേർന്നു. ആ രാത്രി സംഭവിച്ച എല്ലാം അവൻ അവർക്കു പറഞ്ഞു.

വിദ്വാംസോ യോഗനിഷ്ഠാശ്ച ജ്ഞാനിനോ ബ്രഹ്മവാദിനഃ । തന്മുക്തിം നൈവ തേഽപശ്യന് പശ്യന്തഃ ശാസ്ത്രസംചയാന്

പണ്ഡിതന്മാരും യോഗത്തിൽ സ്ഥിരന്മാരും ജ്ഞാനികളും ബ്രഹ്മത്തെ പ്രസംഗിക്കുന്നവരും — അവരൊക്കെയും എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും പരിശോധിച്ചിട്ടും മോക്ഷത്തിന് മാർഗ്ഗം കണ്ടില്ല.

തതഃ സര്വൈഃ സൂര്യവാക്യം തന്മുക്തൌ സ്ഥാപിതം പരമ് । ഗോകര്ണഃ സ്തമ്ഭനം ചക്രേ സൂര്യവേഗസ്യ വൈ തദാ

അതിനുശേഷം എല്ലാവരും സൂര്യന്റെ വാക്കുകൾ മോക്ഷത്തിന് ഏറ്റവും പ്രധാനമാണെന്ന് അംഗീകരിച്ചു. അപ്പോൾ ഗോകർണ്ണൻ സൂര്യന്റെ സഞ്ചാരം നിർത്തി.

തുഭ്യം നമോ ജഗത് സാക്ഷിന് ബ്രൂഹി മേ മുക്തിഹേതുകമ് । തത് ശ്രുത്വാ ദൂരതഃ സൂര്യഃ സ്ഫുടമിത്യഭ്യഭാഷത

ലോകത്തിന് സാക്ഷിയായുള്ളവനേ, നിനക്ക് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. മോക്ഷത്തിന് കാരണമെന്തെന്ന് എനിക്കു പറയൂ. അകലെ നിന്ന് ഇത് കേട്ട സൂര്യൻ വ്യക്തമായി ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതാന് മുക്തിഃ സപ്താഹം വാചനം കുരു । ഇതി സൂര്യവചഃ സര്വൈഃ ധര്മരൂപം തു വിശ്രുതമ്

ശ്രീമദ് ഭാഗവതം ഏഴ് ദിവസം വായിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും. സൂര്യൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, എല്ലാവരും ഇത് തന്നെ സത്യമായ ധർമ്മം എന്ന് അംഗീകരിച്ചു.

സര്വേഽബ്രുവന് പ്രയത്‍നേന കര്തവ്യം സുകരം ത്വിദമ് । ഗോകര്ണോ നിശ്ചയം കൃത്വാ വാചനാര്ഥം പ്രവര്തിതഃ

എല്ലാവരും പറഞ്ഞു: ഇത് ശ്രദ്ധയോടെ ചെയ്യണം, കാരണം വളരെ എളുപ്പമാണ്. ഗോകർണ്ണൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ വായന ആരംഭിച്ചു.