ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

തം നിര്ജഗാര ബലവാന് മീനഃ സോഽപ്യപരൈഃ സഹ । വൃതോ ജാലേന മഹതാ ഗൃഹീതോ മത്സ്യജീവിഭിഃ

ശക്തനായ ഒരു മീൻ ആ കുഞ്ഞിനെ വിഴുങ്ങി; ആ മീനും മറ്റു മീനുകളും വലിയ വലയിൽ കുടുങ്ങി മീൻപിടിത്തക്കാരാൽ പിടിക്കപ്പെട്ടു.

തം ശമ്ബരായ കൈവര്താ ഉപാജഹ്രുരുപായനമ് । സൂദാ മഹാനസം നീത്വാ വദ്യന് സ്വധിതിനാദ്‌ഭുതമ്

ആ മീൻ മീൻപിടിത്തക്കാർ ശംബരന് സമ്മാനമായി കൊണ്ടുവന്നു; പാചകരും അതിനെ വലിയ അടുക്കളയിൽ കൊണ്ടുപോയി, കത്തി കൊണ്ട് അറിക്കാൻ തയ്യാറായി.

ദൃഷ്ട്വാ തദ് ഉദരേ ബാലം മായാവത്യൈ ന്യവേദയന് । നാരദോഽകഥയത്സര്വം തസ്യാഃ ശങ്‌കിതചേതസഃ । ബാലസ്യ തത്ത്വമുത്പത്തിം മത്സ്യോദരനിവേശനമ്

അവരുടെ വയറ്റിൽ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവർ മായാവതിയെ അറിയിച്ചു; ആശങ്കയോടെ ഇരുന്ന മായാവതിക്ക് നാരദൻ ആ കുഞ്ഞിന്റെ യഥാർത്ഥ ജനനവും മീന്റെ വയറ്റിൽ എത്തിയത് എങ്ങനെ എന്നതും എല്ലാം പറഞ്ഞു.

സാ ച കാമസ്യ വൈ പത്‍നീ രതിര്നാമ യശസ്വിനീ । പത്യുര്നിര്ദഗ്ധദേഹസ്യ ദേഹോത്പത്തിം പ്രതീക്ഷതീ

അവൾ കാമന്റെ ഭാര്യയായ പ്രശസ്തയായ രതിയാണ്; ഭർത്താവിന്റെ ശരീരം ചുട്ടുപോയതിന്റെ ശേഷം, അവന്റെ പുനർജനത്തിനായി കാത്തിരുന്നത്.

നിരൂപിതാ ശമ്ബരേണ സാ സൂദൌദനസാധനേ । കാമദേവം ശിശും ബുദ്ധ്വാ ചക്രേ സ്നേഹം തദാര്ഭകേ

ശംബരൻ അടുക്കളയിൽ ജോലി ഏല്പിച്ച മായാവതി, ആ കുഞ്ഞ് കാമൻ തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, അവനോടു സ്നേഹം തോന്നി.

നാതിദീര്ഘേണ കാലേന സ കാര്ഷ്ണി രൂഢയൌവനഃ । ജനയാമാസ നാരീണാം വീക്ഷന്തീനാം ച വിഭ്രമമ്

കൂടുതൽ സമയം പോകാതെ തന്നെ, കൃഷ്ണപുത്രൻ യൗവനത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, അവനെ നോക്കിയ സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സിൽ ആകർഷണം ഉണർത്തി.

( ഇംദ്രവംശാ ) സാ തം പതിം പദ്മദലായതേക്ഷണം പ്രലമ്ബബാഹും നരലോകസുന്ദരമ് । സവ്രീഡഹാസോത്തഭിതഭ്രുവേക്ഷതീ പ്രീത്യോപതസ്ഥേ രതിരങ്ഗ സൌരതൈഃ

അവളായ രതി, കമലദലപോലുള്ള കണ്ണുകളുള്ള, നീണ്ട കൈകളുള്ള, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും സുന്ദരനായ ഭർത്താവിനോടു ലജ്ജാപരവശയായി, പുഞ്ചിരിയോടെ, കണികാഴ്ചയോടെ, കാമഭാവത്തോടെ സമീപിച്ചു.

( അനുഷ്ടുപ് ) താമഹ ഭഗവാന് കാര്ഷ്ണിഃ മാതസ്തേ മതിരന്യഥാ । മാതൃഭാവം അതിക്രമ്യ വര്തസേ കാമിനീ യഥാ

കൃഷ്ണപുത്രൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ മനസ്സ് അമ്മയുടേതുപോലെയല്ല; നീ അമ്മയെന്നതിനെ മറികടന്ന് കാമിനിയായ പോലെ പെരുമാറുന്നു.'

രതിരുവാച - ഭവാന് നാരായണസുതഃ ശമ്ബരേണാഹൃതോ ഗൃഹാത് । അഹം തേഽധികൃതാ പത്‍നീ രതിഃ കാമോ ഭവാന് പ്രഭോ

രതി പറഞ്ഞു: 'നീ നാരായണന്റെ പുത്രൻ, ശംബരൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുപോയവൻ; ഞാൻ നിന്റെ യഥാർത്ഥ ഭാര്യയായ രതിയാണ്, നീ കാമൻ തന്നെയാണ്, പ്രഭോ.'

ഏഷ ത്വാനിര്ദശം സിന്ധൌ അക്ഷിപത് ശംബരോഽസുരഃ । മത്സ്യോഽഗ്രസീത് തത് ഉദരാദ് ഇതഃ പ്രാപ്തോ ഭവാന് പ്രഭോ

'ആ അസുരനായ ശംബരൻ നിന്നെ കുഞ്ഞായിരിക്കെ കടലിൽ എറിഞ്ഞു; ഒരു മീൻ നിന്നെ വിഴുങ്ങി, അതിന്റെ വയറ്റിൽ നിന്ന് നീ ഇവിടെ എത്തി, പ്രഭോ.'

തമിമം ജഹി ദുര്ധര്ഷം ദുര്ജയം ശത്രുമാത്മനഃ । മായാശതവിദം തം ച മായാഭിര്മോഹനാദിഭിഃ

'നിന്റെ ശത്രുവായ ഈ ഭയങ്കരനും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനും ആയ ശംബരനെ, അനേകം മായാജാലങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനെ, നീ തന്നെ മായാജാലം ഉപയോഗിച്ച് ജയിക്കണം.'

പരീശോചതി തേ മാതാ കുരരീവ ഗതപ്രജാ । പുത്രസ്നേഹാകുലാ ദീനാ വിവത്സാ ഗൌരിവാതുരാ

'നിന്റെ അമ്മ, കുഞ്ഞിനെ നഷ്ടപ്പെട്ട കുരരിപക്ഷിയെപ്പോലെ, മകന്റെ സ്നേഹത്തിൽ ആകുലയായി, ദു:ഖിതയായി, കിടാവില്ലാത്ത പശുവിനെപ്പോലെ വേദനയോടെ വിലപിക്കുന്നു.'

പ്രഭാഷ്യൈവം ദദൌ വിദ്യാം പ്രദ്യുമ്നായ മഹാത്മനേ । മായാവതീ മഹാമായാം സര്വമായാവിനാശിനീമ്

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, മായാവതിയായ മഹാമായാവതി, മഹാത്മാവായ പ്രദ്യുമ്നന് എല്ലാ മായാജാലങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന മഹാവിദ്യ നൽകി.

സ ച ശമ്ബരമഭ്യേത്യ സംയുഗായ സമാഹ്വയത് । അവിഷഹ്യൈസ്തമാക്ഷേപൈഃ ക്ഷിപന് സഞ്ജനയന് കലിമ്

പ്രദ്യുമ്നൻ ശംബരനെ സമീപിച്ച് യുദ്ധത്തിന് വിളിച്ചു, സഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവനെ ഉന്തിച്ചു, കലഹം ഉണർത്തി.

സോഽധിക്ഷിപ്തോ ദുര്വാചോഭിഃ പദാഹത ഇവോരഗഃ । നിശ്ചക്രാമ ഗദാപാണിഃ അമര്ഷാത് താമ്രലോചനഃ

കഠിനമായ വാക്കുകൾ കേട്ട ശംബരൻ, കാലിൽ അടിയേറ്റ പാമ്പുപോലെ, കോപത്തിൽ കണ്ണ് ചുവപ്പിച്ച്, കൈയിൽ ഗദയുമായി പുറത്തേക്കു പാഞ്ഞു.

ഗദാമാവിധ്യ തരസാ പ്രദ്യുമ്നായ മഹാത്മനേ । പ്രക്ഷിപ്യ വ്യനദദ് നാദം വജ്രനിഷ്പേഷനിഷ്ഠുരമ്

ശംബരൻ ശക്തിയായി ഗദ ചുറ്റി മഹാത്മാവായ പ്രദ്യുമ്നനോടു എറിഞ്ഞു, ഇടിച്ചിടുന്ന ഇടിമുഴക്കത്തെപ്പോലെയുള്ള ഒരു ഭയങ്കര ശബ്ദം പുറത്ത് വിട്ടു.

താമാപതന്തീം ഭഗവാനന് പ്രദ്യുമ്നോ ഗദയാ ഗദാമ് । അപാസ്യ ശത്രവേ ക്രുദ്ധഃ പ്രാഹിണോര് സ്വഗദാം നൃപ

അവളെ താഴേക്ക് വീഴുന്നതു കണ്ടു, ഭഗവാൻ പ്രദ്യുമ്നൻ, ശത്രുവിന്റെ ദീഷയോടെ, അവൻ എറിയുന്ന ഗദയെ അകറ്റി, തന്റെ സ്വന്തം ഗദ ശക്തിയായി എറിഞ്ഞു.

സ ച മായാം സമാശ്രിത്യ ദൈതേയീം മയദര്ശിതമ് । മുമുചേഽസ്ത്രമയം വര്ഷം കാര്ഷ്ണൌ വൈഹായസോഽസുരഃ

അസുരൻ, മായയുടെ സഹായത്തോടെ, മായയുടെ മായാവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച്, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് കൃഷ്ണപുത്രനു നേരെ മായായുധങ്ങളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു.

ബാധ്യമാനോഽസ്ത്രവര്ഷേണ രൌക്മിണേയോ മഹാരഥഃ । സത്ത്വാത്മികാം മഹാവിദ്യാം സര്വമായോപമര്ദിനീമ്

ആ ആയുധമഴയിൽ പീഡിതനായ രുക്മിണിയുടെ മകൻ, മഹാരഥി, എല്ലാ മായകളും തകർക്കുന്ന, ശുദ്ധമായ മഹാവിദ്യയെ ഓർത്തെടുത്തു.

തതോ ഗൌഹ്യകഗാന്ധര്വ പൈശാചോരഗരാക്ഷസീഃ । പ്രായുങ്ക്ത ശതശോ ദൈത്യഃ കാര്ഷ്ണിര്വ്യധമയത്സ താഃ

അതിനുശേഷം, ദൈത്യൻ നൂറുകണക്കിന് ഗന്ധർവ, ഭൂത, പാമ്പ്, രാക്ഷസി മായകൾ ഉപയോഗിച്ചു, പക്ഷേ കൃഷ്ണപുത്രൻ അവയെ എല്ലാം അകറ്റി.

നിശാതമസിമുദ്യമ്യ സകിരീടം സകുണ്ഡലമ് । ശമ്ബരസ്യ ശിരഃ കായാത് താമ്രശ്മശ്ര്വോജസാഹരത്

മുന്തിരിയും കുന്ദലവും അണിഞ്ഞ, മൂർച്ചയുള്ള വാൾ ഉയർത്തി, ചെമ്പ് നിറമുള്ള താടിയോടെ ശക്തിയായി, ശംബരന്റെ തല അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തി.

ആകീര്യമാണോ ദിവിജൈഃ സ്തുവദ്‌ഭിഃ കുസുമോത്കരൈഃ । ഭാര്യയാമ്ബരചാരിണ്യാ പുരം നീതോ വിഹായസാ

ദേവതകൾ പുഷ്പവൃഷ്ടിയോടെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട്, ആകാശത്തിൽ വച്ച് ഭാര്യയോടൊപ്പം, അവൻ നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

അന്തഃപുരവരം രാജന് ലലനാശതസങ്കുലമ് । വിവേശ പത്‍ന്യാ ഗഗനാദ് വിദ്യുതേവ ബലാഹകഃ

നൂറുകണക്കിന് സ്ത്രീകൾ നിറഞ്ഞ, അതിമനോഹരമായ അന്തഃപുരത്തിൽ, ഭാര്യയോടൊപ്പം, മേഘത്തിൽ മിന്നുന്ന മിന്നലുപോലെ, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് അവൻ പ്രവേശിച്ചു.

തം ദൃഷ്ട്വാ ജലദശ്യാമം പീതകൌശേയവാസസമ് । പ്രലമ്ബബാഹും താമ്രാക്ഷം സുസ്മിതം രുചിരാനനമ്

മഴമേഘംപോലെ കറുത്ത, മഞ്ഞപട്ടുടുപ്പും, നീണ്ട കൈകളും, ചെമ്പ് നിറമുള്ള കണ്ണുകളും, മനോഹരമായ മുഖവും, സുന്ദരമായ പുഞ്ചിരിയും ഉള്ള അവനെ കണ്ടു,

സ്വലങ്കൃതമുഖാമ്ഭോജം നീലവക്രാലകാലിഭിഃ । കൃഷ്ണം മത്വാ സ്ത്രിയോ ഹ്രീതാ നിലില്യുസ്തത്ര തത്ര ഹ

നീല നിറത്തിലുള്ള വളഞ്ഞ മുടിയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, കമലപോലെയുള്ള മുഖം, സ്ത്രീകൾ അവനെ കൃഷ്ണനെന്ന് കരുതി, ലജ്ജയോടെ ഇവിടെ അവിടെ ഒളിച്ചു.

അവധാര്യ ശനൈരീഷദ് വൈലക്ഷണ്യേന യോഷിതഃ । ഉപജഗ്മുഃ പ്രമുദിതാഃ സസ്ത്രീ രത്‍നം സുവിസ്മിതാഃ

അവളുകൾ അല്പം ലജ്ജയോടെ, ശ്രദ്ധയോടെ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, വലിയ സന്തോഷത്തോടെ, അത്ഭുതത്തോടെ, അവിടെയുള്ള രത്നംപോലെയുള്ളയാളെ സമീപിച്ചു.

അഥ തത്രാസിതാപാങ്ഗീ വൈദര്ഭീ വല്ഗുഭാഷിണീ । അസ്മരത് സ്വസുതം നഷ്ടം സ്നേഹസ്നുതപയോധരാ

അപ്പോൾ കറുത്ത കണ്ണുകളുള്ള, മധുരഭാഷിണിയായ വൈദർഭി, സ്നേഹത്തിൽ തൂമഞ്ഞ് നിറഞ്ഞ മുലകളോടെ, നഷ്ടമായ തന്റെ മകനെ ഓർത്തു.

കോ ന്വയം നരവൈദൂര്യഃ കസ്യ വാ കമലേക്ഷണഃ । ധൃതഃ കയാ വാ ജഠരേ കേയം ലബ്ധാ ത്വനേന വാ

ഇവൻ ആരാണ്, പുരുഷരിൽ വജ്രംപോലുള്ളവൻ, കമലക്കണ്ണൻ? ആരുടെ മകനാണ്? ആരാണ് ഗർഭത്തിൽ ധരിച്ചത്? ഈ സ്ത്രീ ആരാണ്, ഇവനെ എങ്ങനെ നേടി?

മമ ചാപ്യാത്മജോ നഷ്ടോ നീതോ യഃ സൂതികാഗൃഹാത് । ഏതത്തുല്യവയോരൂപോ യദി ജീവതി കുത്രചിത്

എന്റെ സ്വന്തം മകനും പ്രസവമുറിയിൽ നിന്ന് എടുത്ത് പോയി നഷ്ടമായി. ഈ കുട്ടി വയസ്സിലും രൂപത്തിലും അതുപോലെയാണ്. എവിടെയെങ്കിലും ജീവിച്ചിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, എവിടെയായിരിക്കും?