ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ബ്രാഹ്മണ ഉവാച - കിം ബ്രവീമി ഋഷേ ദുഃഖം പൂര്വപാപേന സംചിതമ് । മദീയാഃ പൂര്വജാസ്തോയം കവോഷ്ണം ഉപഭുഞ്ജതേ

ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: മഹർഷേ, മുൻ പാപങ്ങൾ കൊണ്ട് സമ്പാദിച്ച ഈ ദു:ഖം ഞാൻ എന്ത് പറയാം? എന്റെ പൂർവ്വികർ തണുത്ത വെള്ളം കിട്ടാതെ ചൂട് വെള്ളം മാത്രം കുടിക്കുന്നു.

മദ്ദത്തം നൈവ ഗൃഹ്ണന്തി പ്രീത്യാ ദേവാ ദ്വിജാതയഃ । പ്രജാദുഃഖേന ശൂന്യോഽഹം പ്രാണാന് ത്യക്തും ഇഹാഗതഃ

ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്ന ഭോജനങ്ങൾ ദേവന്മാരും ദ്വിജന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നില്ല. സന്താനമില്ലാത്ത ദു:ഖത്തിൽ ഞാൻ ശൂന്യനായി, ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു.

ധിക് ജീവിതം പ്രജാഹീനം ധിക് ഗൃഹം ച പ്രജാം വിനാ । ധിക് ധനം ചാനപത്യസ്യ ധിക്കുലം സംതതിം വിനാ

സന്താനമില്ലാത്ത ജീവിതം നിന്ദ്യമാണ്, സന്താനമില്ലാത്ത വീട് നിന്ദ്യമാണ്, മകനില്ലാത്തവന്റെ ധനം നിന്ദ്യമാണ്, വംശം തുടർച്ചയില്ലെങ്കിൽ അതും നിന്ദ്യമാണ്.

പാല്യതേ യാ മയാ ധേനുഃ സാ വന്ധ്യാ സര്വഥാ ഭവേത് । യോ മയാ രോപിതോ വൃക്ഷഃ സോഽപി വന്ധ്യത്വമാശ്രയേത്

ഞാൻ വളർത്തുന്ന പശു കാൽപ്പാടിയും വന്ധ്യയാകുന്നു. ഞാൻ നട്ട മരവും ഫലമില്ലാതെ പോകുന്നു.

യത്ഫലം മദ്‌ഗൃഹായാതം തച്ച ശീഘ്രം വിനശ്യതി । നിര്ഭാഗ്യസ്യാനപത്യസ്യ കിമതോ ജീവിതേന മേ

എന്റെ വീട്ടിൽ എത്തുന്ന ഫലം ഉടൻ നശിക്കുന്നു. ദാരിദ്ര്യവും സന്താനമില്ലായ്മയും ഉള്ള എനിക്ക് ഈ ജീവിതം എന്തിന്?

ഇത്യുക്ത്വാ സ രുരോദോച്ചൈഃ തത്പാര്ശ്വം ദുഃഖപീഡിതഃ । തദാ തസ്യ യതേശ്ചിത്തേ കരുണാഭൂത് ഗരീയസീ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദു:ഖത്തിൽ കുഴഞ്ഞു അവൻ സന്യാസിയുടെ അരികിൽ ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു. അപ്പോൾ ആ സന്യാസിയുടെ മനസ്സിൽ വലിയ കാരുണ്യം ഉണർന്നു.

തദ്‌ഭാലാക്ഷരമാലാം ച വാചമായാസ യോഗവാന് । സര്വം ജ്ഞാത്വാ യതിഃ പശ്ചാത് വിപ്രം ഊചേ സവിസ്തരമ്

ശിരസ്സിലെ അക്ഷരമാലയും യോഗശക്തിയും കൊണ്ട് എല്ലാം അറിഞ്ഞ്, ആ സന്യാസി ബ്രാഹ്മണനോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു.

യതിരുവാച - മുഞ്ച അജ്ഞാനം പ്രജാരൂപം ബലിഷ്ഠാ കര്മണോ ഗതിഃ । വിവേകം തു സമാസാദ്യ ത്യജ സംസാരവാസനാമ്

സന്യാസി പറഞ്ഞു: സന്താനാശ എന്ന അജ്ഞാനം ഉപേക്ഷിക്കൂ. കര്‍മത്തിന്റെ ഗതി ശക്തമാണ്. വിവേകം നേടുകയും ലോകാസക്തി വിട്ടുകളയുകയും ചെയ്യു.

ശ്രുണു വിപ്ര മയാ തേഽദ്യ പ്രാരബ്ധം തു വിലോകിതമ് । സപ്തജന്മാവധി തവ പുത്രോ നൈവ ച നൈവ ച

ബ്രാഹ്മണാ, ഞാൻ ഇന്ന് നിന്റെ വിധി കണ്ടു. ഏഴു ജന്മം വരെ നിനക്ക് മകൻ ഉണ്ടാകില്ല, ഒരിക്കലും.

സംതതേഃ സഗരോ ദുഃഖം അവാപ അങ്‌ഗഃ പുരാ തഥാ । രേ മുഞ്ചാദ്യ കുടുമ്ബാശാം സംന്യാസേ സര്വഥാ സുഖമ്

പുത്രസന്താനത്തിനായി സഗരൻ മുമ്പ് ദു:ഖം അനുഭവിച്ചു. അതുകൊണ്ട്, കുടുംബാശയൊക്കെ ഇപ്പോൾ വിട്ടുകളയൂ; സന്യാസത്തിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും സുഖമുണ്ട്.

ബ്രാഹ്മണ ഉവാച - വിവേകേന ഭവേത്കിം മേ പുത്രം ദേഹി ബലാദപി । നോ ചേത് ത്യജാമ്യഹം പ്രാണാന് ത്വദഗ്രേ ശോകമൂര്ഛിതഃ

ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: വിവേകത്തിൽ എനിക്ക് എന്ത് പ്രയോജനം? എങ്കിൽ എങ്കിലും മകൻ തരിക. അല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ നിന്റെ മുന്നിൽ ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങി ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കും.

പുത്രാദിസുഖഹീനോഽയം സംന്യാസഃ ശുഷ്ക ഏവ ഹി । ഗൃഹസ്ഥഃ സരസോ ലോകേ പുത്രപൌത്രസമന്വിതഃ

മകനും ബന്ധുക്കളും ഇല്ലാത്ത സന്യാസം ഉണർവില്ലാത്തതാണു. മക്കളും മുമ്മക്കളും ഉള്ള ഗൃഹസ്ഥൻ ലോകത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്.

ഇതി വിപ്രാഗ്രഹം ദൃഷ്ട്വാ പ്രാബ്രവീത് സ തപോധനഃ । ചിത്രകേതുര്ഗതഃ കഷ്ടം വിധിലേഖവിമാര്ജനാത്

ബ്രാഹ്മണന്റെ ആവശ്യം കണ്ടു, ആ തപസ്സുകാരൻ പറഞ്ഞു: വിധിയുടെ രേഖ മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ച് ചിത്രകേതു വലിയ കഷ്ടം അനുഭവിച്ചു.

ന യാസ്യസി സുഖം പുത്രാത് യഥാ ദൈവഹതോദ്യമഃ । അതോ ഹഠേന യുക്തോഽസി ഹ്യര്ഥിനം കിം വദാമ്യഹമ്

നിനക്ക് മകന്റെ വഴി സുഖം കിട്ടില്ല, കാരണം ദൈവം എതിരായാൽ പരിശ്രമം ഫലിക്കില്ല. നീ ഇങ്ങനെ പിടിവാശിയാണെങ്കിൽ, നിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാൻ ഞാൻ还能 എന്ത് പറയാം?

തസ്യാഗ്രഹം സമാലോക്യ ഫലമേകം സ ദത്തവാന് । ഇദം ഭക്ഷയ പത്‍ന്യാ ത്വം തതഃ പുത്രോ ഭവിഷ്യതി

അവളുടെ മടിച്ചേര്‍ന്ന മനസ്സു കണ്ട അദ്ദേഹം ഒരു പഴം മാത്രം നല്‍കി, 'നീയും ഭാര്യയും ചേര്‍ന്ന് ഇതു കഴിക്കൂ. പിന്നെ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു മകന്‍ ജനിക്കും' എന്നു പറഞ്ഞു.

സത്യം ശൌചം ദയാ ദാനം ഏകഭക്തം തു ഭോജനമ് । വര്ഷാവധി സ്ത്രിയാ കാര്യം തേന പുത്രോഽതിനിര്മലഃ

സത്യസന്ധത, ശുദ്ധി, കരുണ, ദാനം, ദിവസത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ മാത്രം ഭക്ഷണം—ഇവയെല്ലാം ഒരു വര്‍ഷം സ്ത്രീ പാലിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്താല്‍ ജനിക്കുന്ന മകന്‍ വളരെ ശുദ്ധനായിരിക്കും.

ഏവമുക്ത്വാ യയൌ യോഗീ വിപ്രസ്തു ഗൃഹമാഗതഃ । പത്‍ന്യാഃ പാണൌ ഫലം ദത്ത്വാ സ്വയം യാതസ്തു കുത്രചിത്

അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് യോഗി പോയി. ബ്രാഹ്മണന്‍ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി, പഴം ഭാര്യയുടെ കൈയില്‍ നല്‍കി, പിന്നെ സ്വയം എവിടെയോ പോയി.

തരുണീ കുടിലാ തസ്യ സഖ്യഗ്രേ ച രുരോദ ഹ । അഹോ ചിന്താ മമോത്പന്നാ ഫലം ചാഹം ന ഭക്ഷ്യയേ

അവളുടെ മനസ്സില്‍ വക്രതയുണ്ടായ യുവതി സുഹൃത്തുക്കളുടെ മുമ്പില്‍ കരഞ്ഞു: 'എനിക്ക് വലിയ ചിന്തയുണ്ട്; ഈ പഴം ഞാന്‍ കഴിക്കില്ല.'

ഫലഭക്ഷേണ ഗര്ഭഃ സ്യാദ് ഗര്ഭേണ ഉദരവൃദ്ധിതാ । സ്വല്പഭക്ഷം തതോഽശക്തിഃ ഗൃഹകാര്യം കഥം ഭവേത്

'പഴം കഴിച്ചാല്‍ ഗര്‍ഭം വരും; ഗര്‍ഭം വന്നാല്‍ വയര്‍ വളരും; കുറച്ച് മാത്രം കഴിക്കുമ്പോള്‍ ബലം കുറയും—പിന്നെ വീട്ടിലെ ജോലികള്‍ എങ്ങനെ ചെയ്യാന്‍ കഴിയും?'

ദൈവാദ് ധാടീ വ്രജേദ്‌ഗ്രാമേ പലായേദ്‌ഗര്ഭിണീ കഥമ് । ശുകവത് നിവസേത് ഗര്ഭഃ തം കുക്ഷേഃ കഥമുത്സൃജേത്

'ദൈവദോഷത്താല്‍ ഗ്രാമത്തില്‍ ചുങ്കക്കാരന്‍ വന്നാല്‍ ഗര്‍ഭിണിയായ സ്ത്രീ എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടും? ഗര്‍ഭം ഒരു തുതിക്കാക്ക പോലെ കുടലില്‍ കുടുങ്ങിയാല്‍ എങ്ങനെ പുറത്താക്കാം?'

തിര്യക് ചേദാഗതോ ഗര്ഭഃ തദാ മേ മരണം ഭവേത് । പ്രസൂതൌ ദാരുണം ദുഃഖം സുകുമാരീ കഥം സഹേ

'ഗര്‍ഭം വശത്തായി വന്നാല്‍ ഞാന്‍ മരിക്കും; പ്രസവത്തില്‍ വലിയ വേദനയുണ്ടാകും—ഞാന്‍ ഇത്രയും സുന്ദരിയായവളെ എങ്ങനെ അതു സഹിക്കും?'

മന്ദായാം മയി സര്വസ്വം നനാന്ദാ സംഹരേത് തദാ । സത്യശൌചാദിനിയമോ ദുരാരാധ്യഃ സ ദൃശ്യതേ

'ഞാന്‍ മന്ദമായാല്‍ എന്റെ സഹപത്നി എല്ലാം കൈവശമാക്കും; സത്യവും ശുദ്ധിയും മറ്റും പാലിക്കേണ്ട വ്രതം വളരെ പ്രയാസമാണ്‌.'

ലാലനേ പാലനേ ദുഃഖം പ്രസൂതായാശ്ച വര്തതേ । വന്ധ്യാ വാ വിധവാ നാരീ സുഖിനീ ചേതി മേ മതിഃ

'കുഞ്ഞിനെ വളര്‍ത്താനും നോക്കാനും വേദനയുണ്ട്, പ്രസവിക്കുമ്പോഴും സ്ത്രീക്ക് ദുഃഖം; എന്റെ മനസ്സില്‍ വന്ധ്യയോ വിധവയോ ആയ സ്ത്രീകള്‍ സന്തോഷവതികളാണെന്നു തോന്നുന്നു.'

ഏവം കുതര്കയോഗേന തത്ഫലം നൈവ ഭക്ഷിതമ് । പത്യാ പൃഷ്ടം ഫലം ഭുക്തം ഭുക്തം ചേതി തയേരിതമ്

ഇങ്ങനെ തെറ്റായ ആലോചനകള്‍ കൊണ്ട് അവള്‍ പഴം കഴിച്ചില്ല; ഭര്‍ത്താവ് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അവള്‍ 'ഞാന്‍ കഴിച്ചു, കഴിച്ചു' എന്നു പറഞ്ഞു.

ഏകദാ ഭഗിനീ തസ്യാഃ തദ്‌ഗൃഹഃ സ്വേച്ഛയാഽഽഗതാ । തദഗ്രേ കഥിതം സര്വം ചിന്തേയം മഹതീ ഹി മേ

ഒരു ദിവസം അവളുടെ സഹോദരി സ്വമേധയാ അവളുടെ വീട്ടില്‍ വന്നു; അവളുടെ മുമ്പില്‍ എല്ലാം പറഞ്ഞു: 'എനിക്ക് വലിയ ചിന്തയുണ്ട്.'

ദുര്ബലാ തേന ദുഃഖേന ഹ്യനുജേ കരവാണി കിമ് । സാബ്രവീത് മമ ഗര്ഭോസ്തി തം ദാസ്യാമി പ്രസൂതിതഃ

'ഈ ദുഃഖത്തില്‍ നിന്ന് ഞാന്‍ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു—എന്ത് ചെയ്യണം സഹോദരീ?' അവള്‍ പറഞ്ഞു: 'എനിക്ക് ഗര്‍ഭം ഉണ്ട്; പ്രസവിച്ച ശേഷം കുട്ടിയെ ഞാന്‍ നിന്നെ നല്‍കാം.'

താവത്കാലം സഗര്ഭേവ ഗുപ്താ തിഷ്ഠ ഗൃഹേ സുഖമ് । വിത്തം ത്വം മത്പതേര്യച്ഛ സ തേ ദാസ്യതി ബാലകമ്

'അത്രയും കാലം നീ ഗര്‍ഭിണിയായതുപോലെ നടിച്ച് വീട്ടില്‍ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കൂ; എന്റെ ഭര്‍ത്താവിന് കുറച്ച് പണം കൊടുക്കൂ, അവന്‍ നിന്നെ കുട്ടി നല്‍കും.'

ഷണ്മാസികോ മൃതോ ബാല ഇതി ലോകോ വദിഷ്യതി । തം ബാലം പോഷയിഷ്യാമി നിത്യമാഗത്യ തേ ഗൃഹേ

'ആരും പറയും കുട്ടി ആറു മാസം കഴിഞ്ഞ് മരിച്ചു എന്ന്; ഞാന്‍ ആ കുട്ടിയെ വളര്‍ത്തും, ദിവസേന നിന്റെ വീട്ടില്‍ വന്ന് നോക്കും.'

ഫലമര്പയ ധേന്വൈ ത്വം പരീക്ഷാര്ഥം തു സാമ്പ്രതമ് । തത് തദ് ആചരിതം സര്വം തഥൈവ സ്ത്രീസ്വഭാവതഃ

'ഇപ്പോള്‍ പരീക്ഷിക്കാനായി ഈ പഴം പശുവിന് നല്‍കൂ; സ്ത്രീകളുടെ സ്വഭാവം ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ്, അതുകൊണ്ടു ഞങ്ങള്‍ ഇതെല്ലാം ചെയ്തു.'