ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

പ്രായശഃ സാധവോ ലോകേ പരൈര്ദ്വന്ദ്വേഷു യോജിതാഃ । ന വ്യഥന്തി ന ഹൃഷ്യന്തി യത ആത്മാഗുണാശ്രയഃ

ലോകത്ത് സാധുവായവരെ മറ്റുള്ളവർ പലവിധ ദ്വന്ദ്വങ്ങളിൽ ഇടുന്നു; എന്നാൽ അവർ ദു:ഖിക്കുകയോ അതിയായി സന്തോഷിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല, കാരണം അവർ ആത്മാവിന്റെ ഗുണങ്ങളിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

നാധൌതപാദാപ്രയതാ നാര്ദ്രപാദാ ഉദക്ശിരാഃ। ശയീത നാപരാങ്നാന്യൈര്ന നഗ്നാ ന ച സന്ധ്യയോഃ

കാൽ കഴുകാതെ കിടക്കരുത്; കാൽ നനഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴും തല നനഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴും കിടക്കരുത്; മറ്റുള്ളവർ നൽകിയ ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്; നഗ്നരായി കിടക്കരുത്; പ്രഭാതത്തിലും സന്ധ്യാകാലത്തും കിടക്കരുത്.

ധൌതവാസാ ശുചിര്നിത്യം സര്വമങ്ഗലസംയുതാ। പൂജയേത്പ്രാതരാശാത്പ്രാഗ്ഗോവിപ്രാഞ്ശ്രിയമച്യുതമ്

എപ്പോഴും ശുദ്ധവും വസ്ത്രം കഴുകിയതും ധരിച്ച്, എല്ലാ മംഗളവും ഉള്ളവനായി, പ്രഭാതഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പ് പശുക്കളെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ഐശ്വര്യത്തെയും അച്യുതനെയും ആരാധിക്കണം.

സ്ത്രിയോ വീരവതീശ്ചാര്ചേത്സ്രഗ്ഗന്ധബലിമണ്ഡനൈഃ। പതിം ചാര്ച്യോപതിഷ്ഠേത ധ്യായേത്കോഷ്ഠഗതം ച തമ്

സ്ത്രീകളും ധൈര്യമുള്ളവരും പൂവും സുഗന്ധവും നിവേദ്യവും അലങ്കാരവും ഉപയോഗിച്ച് ആരാധിക്കണം; ഭർത്താവിനെ ആരാധിച്ച ശേഷം, അവനെ സേവിക്കുകയും ഗർഭത്തിൽ വസിക്കുന്നവനായി ധ്യാനിക്കുകയും വേണം.

സാംവത്സരം പുംസവനം വ്രതമേതദവിപ്ലുതമ്। ധാരയിഷ്യസി ചേത്തുഭ്യം ശക്രഹാ ഭവിതാ സുതഃ

നീ ഈ പുംസവന വ്രതം ഒരു വർഷം ഭംഗിയായി പാലിച്ചാൽ, ഇന്ദ്രനെ ജയിക്കുന്ന ഒരു മകൻ നിനക്കു ജനിക്കും.

ബാഢമിത്യഭ്യുപേത്യാഥ ദിതീ രാജന്മഹാമനാഃ। കശ്യപാദ്ഗര്ഭമാധത്ത വ്രതം ചാഞ്ജോ ദധാര സാ

'ശരി' എന്ന് സമ്മതിച്ച്, മഹത്തായ മനസ്സുള്ള ദിതിയും കശ്യപന്റെ വിത്ത് സ്വീകരിച്ചു, ആ വ്രതം വിശ്വസ്തമായി അനുഷ്ഠിച്ചു.

മാതൃഷ്വസുരഭിപ്രായമിന്ദ്ര ആജ്ഞായ മാനദ। ശുശ്രൂഷണേനാശ്രമസ്ഥാം ദിതിം പര്യചരത്കവിഃ

മാതുലിയായ ദിതിയുടെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി, മാന്യനായ രാജാവേ, ഇന്ദ്രൻ ആശ്രമത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ദിതിയെ ഭക്തിയോടെ സേവിച്ചു.

നിത്യം വനാത്സുമനസഃ ഫലമൂലസമിത്കുശാന്। പത്രാങ്കുരമൃദോഽപശ്ച കാലേ കാല ഉപാഹരത്

അവൻ കാടിൽ നിന്ന് നിത്യവും പൂക്കൾ, പഴങ്ങൾ, ദർഭ, കുശ, ഇല, മുള, മണ്ണ്, വെള്ളം എന്നിവ സമയോചിതമായി കൊണ്ടുവന്നു.

ഏവം തസ്യാ വ്രതസ്ഥായാ വ്രതച്ഛിദ്രം ഹരിര്നൃപ। പ്രേപ്സുഃ പര്യചരജ്ജിഹ്മോ മൃഗഹേവ മൃഗാകൃതിഃ

അവൾ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ഹരി ആ വ്രതം ഭംഗം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഒരു മൃഗം മറ്റൊരു മൃഗത്തെ പോലെ വഞ്ചനാപരമായി സേവിച്ചു.

നാധ്യഗച്ഛദ്വ്രതച്ഛിദ്രം തത്പരോഽഥ മഹീപതേ। ചിന്താം തീവ്രാം ഗതഃ ശക്രഃ കേന മേ സ്യാച്ഛിവം ത്വിഹ

രാജാവേ, ഇന്ദ്രൻ ആ വ്രതത്തിൽ ഒരു പോക്കുമില്ലെന്ന് കണ്ടു; എങ്ങനെ തന്റെ ഉദ്ദേശം സാധിക്കും എന്ന് ആലോചിച്ച്, അവൻ വലിയ ഉത്കണ്ഠയിൽ ആകുന്നു.

ഏകദാ സാ തു സന്ധ്യായാമുച്ഛിഷ്ടാ വ്രതകര്ശിതാ। അസ്പൃഷ്ടവാര്യധൌതാങ്ഘ്രിഃ സുഷ്വാപ വിധിമോഹിതാ

ഒരു സന്ധ്യാകാലത്ത്, വ്രതം പാലിച്ചു ക്ഷീണിച്ച ദിതി ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, കാൽ കഴുകാതെയും വെള്ളത്തിൽ കഴുകാതെയും, വിധിയുടെ പ്രഭാവത്തിൽ ഉറങ്ങിപ്പോയി.

ലബ്ധ്വാ തദന്തരം ശക്രോ നിദ്രാ പഹൃതചേതസഃ। ദിതേഃ പ്രവിഷ്ട ഉദരം യോഗേശോ യോഗമായയാ

അവളുടെ മനസ്സ് ഉറക്കത്തിൽ ആകുമ്പോൾ, ആ അവസരം ഉപയോഗിച്ച് യോഗശക്തിയാൽ ഇന്ദ്രൻ ദിതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

ചകര്ത സപ്തധാ ഗര്ഭം വജ്രേണ കനകപ്രഭമ്। രുദന്തം സപ്തധൈകൈകം മാ രോദീരിതി താന്പുനഃ

സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ള ഗർഭത്തെ ഇന്ദ്രൻ വജ്രം കൊണ്ട് ഏഴായി കീറിക്കളഞ്ഞു; ഓരോന്നും കരയുമ്പോൾ, 'കരയരുത്' എന്ന് അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.

തമൂചുഃ പാട്യമാനാസ്തേ സര്വേ പ്രാഞ്ജലയോ നൃപ। കിം ന ഇന്ദ്ര ജിഘാംസസി ഭ്രാതരോ മരുതസ്തവ

രാജാവേ, കീറപ്പെടുമ്പോൾ അവർ എല്ലാവരും കയ്യുകൂപ്പി ചോദിച്ചു: 'ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ നിന്റെ സഹോദരന്മാരായ മരുതുകൾ അല്ലേ? നീ ഞങ്ങളെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തിന്?'

മാ ഭൈഷ്ട ഭ്രാതരോ മഹ്യം യൂയമിത്യാഹ കൌശികഃ। അനന്യഭാവാന്പാര്ഷദാനാത്മനോ മരുതാം ഗണാന്

കൗശികൻ പറഞ്ഞു: 'സഹോദരന്മാരേ, ഭയപ്പെടേണ്ട; നിങ്ങൾ എനിക്ക് പ്രിയരാണ്. നിങ്ങൾ എന്റെ ഭൃത്യന്മാരും മരുതുകളുടെ കൂട്ടവും ആണു, മറ്റൊന്നിനും ആശ്രയമില്ലാത്തവർ.'

ന മമാര ദിതേര്ഗര്ഭഃ ശ്രീനിവാസാനുകമ്പയാ। ബഹുധാ കുലിശക്ഷുണ്ണോ ദ്രൌണ്യസ്ത്രേണ യഥാ ഭവാന്

ശ്രീനിവാസന്റെ കൃപയാൽ, ദിതിയുടെ ഗർഭം മരിച്ചില്ല; വജ്രം കൊണ്ട് പലതവണ അടിച്ചിട്ടും, നീ ദ്രോണന്റെ ആയുധം നേരിട്ടപ്പോലെ അതു നിലനിന്നു.

സകൃദിഷ്ട്വാദിപുരുഷം പുരുഷോ യാതി സാമ്യതാമ്। സംവത്സരം കിഞ്ചിദൂനം ദിത്യാ യദ്ധരിരര്ചിതഃ

ആദിപുരുഷനെ ഒരിക്കൽ പോലും ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ ഒരാൾക്ക് സമത്വം ലഭിക്കും; ദിതി ഒരു വർഷം മുഴുവൻ ഹരിയെ ആരാധിച്ചു.

സജൂരിന്ദ്രേണ പഞ്ചാശദ്ദേവാസ്തേ മരുതോഽഭവന്। വ്യപോഹ്യ മാതൃദോഷം തേ ഹരിണാ സോമപാഃ കൃതാഃ

ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ആ അമ്പത് ദേവന്മാർ മരുതുകളായി; അമ്മയുടെ പാപം നീക്കി, ഹരിയുടെ കൃപയാൽ അവർ സോമപാനം ചെയ്യാൻ യോഗ്യരായി.

ദിതിരുത്ഥായ ദദൃശേ കുമാരാനനലപ്രഭാന്। ഇന്ദ്രേണ സഹിതാന്ദേവീ പര്യതുഷ്യദനിന്ദിതാ

ദിതി എഴുന്നേറ്റ്, അഗ്നിപോലുള്ള പ്രകാശം ഉള്ള തന്റെ മക്കളെയും, ദേവിയെയും, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കാണുകയും ചെയ്തു.

അഥേന്ദ്രമാഹ താതാഹമാദിത്യാനാം ഭയാവഹമ്। അപത്യമിച്ഛന്ത്യചരം വ്രതമേതത്സുദുഷ്കരമ്

അപ്പോൾ ദിതി ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു: 'മകനേ, ആദിത്യന്മാർക്ക് ഭയം ഉണ്ടാക്കുന്ന ഈ പ്രയാസമുള്ള വ്രതം ഞാൻ ഒരു മകനായി ആഗ്രഹിച്ചാണ് സ്വീകരിച്ചത്.'

ഏകഃ സങ്കല്പിതഃ പുത്രഃ സപ്ത സപ്താഭവന്കഥമ്। യദി തേ വിദിതം പുത്ര സത്യം കഥയ മാ മൃഷാ

'ഒരു മകനാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത്, പക്ഷേ ഏഴായി ഏഴായി എങ്ങനെ മാറി? മകനേ, നിനക്ക് അറിയാമെങ്കിൽ സത്യം പറയൂ, എന്നെ വഞ്ചിക്കരുത്.'

ഇന്ദ്ര ഉവാച। അമ്ബ തേഽഹം വ്യവസിതമുപധാര്യാഗതോഽന്തികമ്। ലബ്ധാന്തരോഽച്ഛിദം ഗര്ഭമര്ഥബുദ്ധിര്ന ധര്മദൃക്

ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: 'അമ്മേ, നിന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് മനസ്സിലാക്കി ഞാൻ അടുത്ത് വന്നു. അവസരം കണ്ടപ്പോൾ, ഞാൻ ഗർഭം വിഭജിച്ചു; എന്റെ മനസ്സ് ലക്ഷ്യത്തിലായിരുന്നു, ധർമ്മത്തിൽ അല്ല.'

കൃത്തോ മേ സപ്തധാ ഗര്ഭ ആസന്സപ്ത കുമാരകാഃ। തേഽപി ചൈകൈകശോ വൃക്ണാഃ സപ്തധാ നാപി മമ്രിരേ

'ഞാൻ നിന്റെ ഗർഭം ഏഴായി വിഭജിച്ചു, അതിൽ നിന്ന് ഏഴ് മക്കൾ ജനിച്ചു. അവരിൽ ഓരോരുത്തരെയും വീണ്ടും ഏഴായി വിഭജിച്ചെങ്കിലും, ആരും മരിച്ചില്ല.'

തതസ്തത്പരമാശ്ചര്യം വീക്ഷ്യ വ്യവസിതം മയാ। മഹാപുരുഷപൂജായാഃ സിദ്ധിഃ കാപ്യാനുഷങ്ഗിണീ

'അപ്പോൾ, എന്റെ ഇടപെടലിൽ ഉണ്ടായ ഈ അത്ഭുതകരമായ ഫലം കണ്ടപ്പോൾ, മഹാപുരുഷനെ ആരാധിച്ചതിന്റെ ഫലമായാണിത് എന്നറിഞ്ഞു.'

ആരാധനം ഭഗവത ഈഹമാനാ നിരാശിഷഃ। യേ തു നേച്ഛന്ത്യപി പരം തേ സ്വാര്ഥകുശലാഃ സ്മൃതാഃ

'ആശകൾ ഇല്ലാതെ ഭഗവാനെ ആരാധിക്കുന്നവർ, ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കാതിരുന്നാലും, യഥാർത്ഥത്തിൽ ജ്ഞാനികളാണ്; സ്വാർത്ഥം മാത്രം നോക്കുന്നവർക്ക് അങ്ങനെ പറയാനാവില്ല.'

ആരാധ്യാത്മപ്രദം ദേവം സ്വാത്മാനം ജഗദീശ്വരമ്। കോ വൃണീത ഗുണസ്പര്ശം ബുധഃ സ്യാന്നരകേഽപി യത്

'സ്വാത്മാവിനെയും ലോകാധിപതിയെയും ദൈവത്തെ ആരാധിക്കാമെങ്കിൽ, ജ്ഞാനിയാരാണ് നരകത്തിലേക്കും നയിക്കുന്ന ഗുണങ്ങളുടെ സ്പർശം തിരഞ്ഞെടുക്കുക?'

തദിദം മമ ദൌര്ജന്യം ബാലിശസ്യ മഹീയസി। ക്ഷന്തുമര്ഹസി മാതസ്ത്വം ദിഷ്ട്യാ ഗര്ഭോ മൃതോത്ഥിതഃ

'അമ്മേ, ഞാൻ ബാലിഷനും ദുഷ്ടനും ആയതിനാൽ ചെയ്ത ഈ വലിയ പാപം നീ ക്ഷമിക്കണം. ഭാഗ്യവശാൽ നിന്റെ ഗർഭം വീണ്ടും ജീവിച്ചു.'

ശ്രീശുക ഉവാച। ഇന്ദ്രസ്തയാഭ്യനുജ്ഞാതഃ ശുദ്ധഭാവേന തുഷ്ടയാ। മരുദ്ഭിഃ സഹ താം നത്വാ ജഗാമ ത്രിദിവം പ്രഭുഃ

ശ്രീശുകൻ പറഞ്ഞു: അവളാൽ അനുമതി ലഭിച്ച ഇന്ദ്രൻ, മനസ്സിൽ ശുദ്ധിയോടെ സന്തോഷത്തോടെ, മരുതുകളോടൊപ്പം അവളെ വണങ്ങി സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.

ഏവം തേ സര്വമാഖ്യാതം യന്മാം ത്വം പരിപൃച്ഛസി। മങ്ഗലം മരുതാം ജന്മ കിം ഭൂയഃ കഥയാമി തേ

'നീ എന്നോട് ചോദിച്ച എല്ലാം, മരുതുകളുടെ മംഗളജനനം, ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇനി എന്ത് പറയണം?'