ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കാലം മുന്നോട്ട് പോവുന്നതിനൊപ്പം മനുഷ്യരിടയിൽ ഭയാനകമായ അശുഭ സൂചനകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ, മഹാരാജാവ് യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, ജനങ്ങളിൽ മോഹവും അധർമ്മവും ഉയരുന്നുവെന്ന് കണ്ടു, തന്റെ ഇളയ സഹോദരനോടു സംസാരിച്ചു. അർജ്ജുനൻ ദ്വാരകയിലേക്കു പോയതും, അവിടെ തന്റെ ബന്ധുക്കളെയും മഹാത്മാവായ കൃഷ്ണന്റെ വിശിഷ്ട കൃത്യങ്ങളെയും അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചതുമാണ്. ഇപ്പൊഴേക്ക് ഏഴു മാസം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, എന്നാൽ നിന്റെ ഇളയ സഹോദരൻ ഭീമസേനൻ മടങ്ങിയെത്തിയിട്ടില്ല; അതിന്റെ കാരണം എനിക്ക് ഒരു വിധത്തിലും അറിയില്ല. ദൈവീയ മുനിയുടെ വാക്കുപോലെ, ഈ ലോകത്തിൽ ഭഗവാൻ തന്റെ ലീലകൾ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ട സമയമോ എന്ന ആശങ്കയുണ്ട്. അവന്റെ കൃപയാൽ നമുക്ക് ധനം, രാജ്യം, ഭാര്യമാർ, ആയുസ്സ്, കുടുംബം, ജനങ്ങൾ, ശത്രു ജയങ്ങൾ, ലോകങ്ങൾ — എല്ലാം ലഭിച്ചു. നോക്കൂ, മനുഷ്യരെല്ലാവരെയും ഭയത്തിലും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലും ആക്കുന്ന ദിവ്യമായും ഭൂമിയിലുമുള്ളതും ശരീരത്തിലുമുള്ളതുമായ ഭയാനകമായ സൂചനകൾ എവിടെയും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. എന്റെ തോളുകൾ, കണ്ണുകൾ, കൈകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും വിറയുന്നു; ഹൃദയം സ്ഥിരതയില്ലാതെ ഉല്ലാസരഹിതമാണ്; നിർഭാഗ്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ അടുത്ത് വരുന്നു. തീപൊള്ളുന്ന വായുള്ള പെണ്ണനായ നരി ഉദയസൂര്യനു നേരെ കുരയ്ക്കുന്നു; ഒരു നായ എനിക്കു ഭയത്തോടെ കരയുന്നു. മൃഗങ്ങൾ എനിക്ക് ഇടത്തും വലത്തും ചുറ്റി നടക്കുന്നു; എന്റെ കുതിരകൾ കരയുന്നതും കാണുന്നു. മരണദൂതനായ പാരാവതം, മനസ്സിനെ അലറിക്കുന്ന ആന്ത്, രാത്രിയിൽ കുരച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആന്ത്—ഇവയെല്ലാം ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടതും ശൂന്യതയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ദിക്കുകൾ പുകകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അലയുന്ന മലകളോടൊപ്പം അക്ഷങ്ങൾ വിറയുന്നു; വലിയ ഇടിമിന്നലും ഉണ്ട്. കാറ്റ് കഠിനമായി വീശുന്നു, പൊടിയും ഇരുട്ടും പരത്തുന്നു; മേഘങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും രക്തം പെയ്യുന്നു. സൂര്യന്റെ പ്രകാശം മങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു; ഗ്രഹങ്ങൾ ആകാശത്തിൽ കൂട്ടിയിടിക്കുന്നു; ആകാശം അന്യജീവികളാൽ നിറഞ്ഞ് തീപിടിച്ചതുപോലെയാണ്. നദികളും കായലുകളും ഉന്മാദത്തിലാണ്; മനസ്സുകളും അശാന്തമാണ്; നെയ്യിടുമ്പോഴും തീ കത്തുന്നില്ല. ഈ കാലം എന്ത് കൊണ്ടുവരുമോ? കറ്റകൾ അമ്മകളുടെ പാൽ കുടിക്കാറില്ല; പശുക്കൾക്ക് പാൽ വരാറില്ല; അവയുടെ മുഖം കണ്ണീർ നിറഞ്ഞു നിലവിളിക്കുന്നു; കാളകൾ സന്തോഷം കാണിക്കുന്നില്ല. ദേവതകൾ കരയുന്നതും വിയർക്കുന്നതും വിറയുന്നതും പോലെ തോന്നുന്നു; പട്ടണങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളും തോട്ടങ്ങളും കായലുകളും ആശ്രമങ്ങളും തിളക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടു സന്തോഷരഹിതമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഈ ദുരന്തം എന്താണെന്നറിയില്ല. ഈ മഹാ സൂചനകളെക്കണ്ട്, ഭൂമി ഭഗവാന്റെ പതങ്ങൾക്കും അവന്റെ ഭാഗ്യത്തോടെ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട മഹാത്മാക്കളുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ നിന്നും വഞ്ചിതയായി, ഐശ്വര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു, ഈ ഭയാനക സൂചനകളാൽ ഉത്കണ്ഠിതനായിരിക്കുമ്പോൾ, കപിധ്വജൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന അർജ്ജുനൻ യദുക്കളുടെ നഗരത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങി വന്നു. അവനെ, മുമ്പത്തെപ്പോലെ അല്ലാതെ, ഭയവും ദുഃഖവും നിറഞ്ഞ മുഖത്തോട് കൂടെ, കണ്ണുകളിൽ നിന്നു കണ്ണുനീർ ചൊരിയുന്ന നിലയിൽ, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ തന്റെ കാലടികൾക്കരികിൽ വീണു കിടക്കുന്നതായി കണ്ടു. ഹൃദയം വിഷണ്ണമായും രൂപം മാറിയുമുള്ള സഹോദരനെ കാണുമ്പോൾ, രാജാവ് സുഹൃത്തുക്കളുടെ നടുവിൽ നാരായണന്റെ വാക്കുകൾ ഓർത്ത് അർജ്ജുനനോട് ചോദിച്ചു: അനർത്തനഗരത്തിലെ നമ്മുടെ ബന്ധുക്കൾ—മധുക്കൾ, ഭോജന്മാർ, ദശാർഹന്മാർ, ആഹുക്കന്മാർ, സാത്വതന്മാർ, അന്തകന്മാർ, വൃശ്യന്മാർ—സുഖമായിരിക്കുമോ? നമ്മുടെ മാതാമഹനായ ശൂരനും അവന്റെ ഭാര്യയും സുഖമായിരിക്കുന്നുണ്ടോ? നമ്മുടെ അമ്മാവനും അവന്റെ സഹോദരന്മാരും—അനകദുണ്ടുഭിയും—ക്ഷേമമാണോ? ഏഴു സഹോദരിമാർ, അവരുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ, മറ്റ് അമ്മാവന്മാർ, അവരുടെ പുത്രന്മാർ, മരുമക്കൾ, ദേവകി തുടങ്ങിയവർ എല്ലാവരും സുഖമാണോ? അഹുക രാജാവും അവന്റെ ദുഷ്ടപുത്രനും സഹോദരനും ജീവിച്ചിരിക്കുമോ? ഹൃദികയും അവന്റെ പുത്രനും അക്രൂരനും ജയന്തനും ഗദയും ശരണമുമൊക്കെ സുഖമാണോ? ശത്രുജിത്ത് മുതലായവരും സുഖമാണോ? സാത്വതരുടെ പ്രഭുവായ രാമൻ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചിരിക്കുമോ? വൃശ്യന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രഭാവശാലിയായ രഥികനായ പ്രദ്യുമ്നൻ സുഖമാണോ? ആനിരുദ്ധൻ, തന്റെ വികാരങ്ങളിൽ ആഴപ്പെട്ടവൻ, വളരുന്നുണ്ടോ? സുശേനൻ, ചരുദേശൻ, ജാംബവതിയുടെ മകൻ സാംബൻ, മറ്റു കർഷ്ണികൾ, അവരുടെ പുത്രന്മാർ—ഋഷഭൻ മുതലായവർ—എല്ലാവരും സുഖമാണോ? ശൗരിയുടെ അനുയായികളായ ശ്രുതദേവൻ, ഉദ്ധവൻ, സുനന്ദൻ, നന്ദൻ, ശിരിഷാന്യൻ മുതലായ പ്രധാന സാത്വതന്മാർ സുഖമാണോ? രാമനും കൃഷ്ണനും ആശ്രയിക്കുന്നവരെല്ലാം സുരക്ഷിതരാണോ? സൗഹൃദബന്ധത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടവർ നമ്മുടെ ക്ഷേമം ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? ഗോവിന്ദൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരോടു ഭക്തിയും ഭക്തജനങ്ങളോടു സ്നേഹവുമുള്ള ഭഗവാൻ, സുധർമ്മാ നഗരിയിൽ സുഹൃത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ടോ? ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, ആദികാലത്തെ അനന്ത സുഹൃത്ത്, മനുഷ്യരൂപത്തിൽ യദുകുലസാഗരത്തിൽ തുടരുന്നുണ്ടോ? തങ്ങളുടെ നഗരത്തിൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്ന യദുക്കൾ, ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ കൊണ്ട് സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട്, മഹാ വീരന്മാരെപ്പോലെ പരമാനന്ദത്തിൽ കളിക്കുന്നു. സത്യയും മറ്റു പതിനാറായിരം സ്ത്രീകളും, ഭഗവാന്റെ പാദസേവനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട്, ദിവ്യതയിലും സൗന്ദര്യത്തിലും ദേവതകളെയും പരാജയപ്പെടുത്തി, ഇന്ദ്രഭാര്യകൾക്കു യോജിച്ച അനുഗ്രഹങ്ങൾ നേടുന്നു. ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ ഉയർത്തി നിരന്തരം ഭയരഹിതരായി ജീവിക്കുന്ന യദുക്കളുടെ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ, ദേവന്മാർക്കു യോജിച്ച സുധർമ്മാ സഭാമന്ദപത്തിൽ തങ്ങളുടെ കാലുകളാൽ ബലാത്കാരം പ്രവേശിക്കുന്നു; അതിനെ അവർ അവിടേക്ക് കൊണ്ടുവന്നതുമാണ്. പ്രിയ സഹോദരാ, നീ രോഗരഹിതനാണോ? നിന്റെ തേജസ് മങ്ങിപ്പോയതുപോലെ തോന്നുന്നു. നിന്നെ ദു:ഖിതനാക്കുന്ന കാരണമെന്താണ്? എന്തെങ്കിലും ലഭിക്കാതിരിഞ്ഞോ, അപമാനമേറ്റോ, ദീർഘകാലം അകന്നിരിഞ്ഞോ? അശുഭമായ ശബ്ദങ്ങളോ മറ്റേതെങ്കിലും ദു:ഖകരമായ സംഭവങ്ങളോ നിന്നെ ബാധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? മനസ്സിൽ ആഗ്രഹം തോന്നി, അപേക്ഷിച്ചവർക്കു നൽകേണ്ടതും വാഗ്ദാനം ചെയ്തതും നല്കാതിരുന്നതാണോ? ശരണാഗതനായ ബ്രാഹ്മണനോ ബാലനോ പശുവോ മൂത്തവയസ്സുകാരനോ രോഗിയോ സ്ത്രീയോ മറ്റേതെങ്കിലും ജീവിയോ നിന്നെ ആശ്രയിച്ചപ്പോൾ നീ അവരെ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടോ? നീ സമീപിക്കരുതാത്ത സ്ത്രീയിലേക്കോ, സമീപിക്കേണ്ടവളിലേക്കോ, കൂടെയാക്കിയവളിലേക്കോ നീ സമീപിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഉന്നതമായോ താഴ്ന്നതായോ മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ തോറ്റുപോയതാണോ? മുതിർന്നവരോടും കുട്ടികളോടും പങ്കിടേണ്ട ഭക്ഷണം നീ ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിച്ചിട്ടുണ്ടോ? നിനക്ക് യോജിക്കാത്തതോ അപമാനകരമായതോ പ്രവർത്തി ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ? പ്രിയമേ, നിന്റെ സ്വന്തം ബന്ധുക്കൾ നിന്നെ മനസ്സിൽ ശൂന്യനാക്കുന്നു, നഷ്ടപ്പെട്ടതായി അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടോ? അല്ലെങ്കിൽ വേറേതെങ്കിലും കാരണമാണോ? അതല്ലെങ്കിൽ, ഈ ദു:ഖത്തിന് മറ്റൊരു കാരണം ഇല്ല.