ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കാലം മുന്നോട്ട് പോവുന്നതിനോടൊപ്പം മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ ഇടപാടുകൾ വളരെയധികം വക്രവും, വഞ്ചനയും നിറഞ്ഞതുമാകുകയായിരുന്നു. പിതാക്കളും മാതാക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും സഹോദരന്മാരുമൊപ്പം ദമ്പതികൾക്കിടയിലും വഴക്കുകളും പിണക്കങ്ങളും ഉയർന്നു. ഈവിധം ഭയാനകമായ അശുഭസൂചനകൾ ദിശകളിൽ പ്രത്യക്ഷമായപ്പോൾ, ആധിപത്യവും അദ്ധർമ്മവും വർദ്ധിക്കുന്നതും കണ്ട രാജാവ് തന്റെ അനിയനോടു സംസാരിച്ചു. യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു: അർജ്ജുനൻ ദ്വാരകയിലേക്കു പോയതും, അവിടെ ഉള്ള ബന്ധുക്കളെയും മഹാത്മാവായ കൃഷ്ണന്റെ പ്രവർത്തികളും അറിയാനായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഏഴു മാസം കഴിഞ്ഞിട്ടും, ഭീമസേനൻ തിരികെ വന്നിട്ടില്ല; എന്തുകൊണ്ടാണെന്നു എനിക്ക് അറിവില്ല. ദിവ്യപ്രഭാഷകൻ പ്രവചിച്ചിരുന്ന കാലം ഇതാണോ—ഭഗവാൻ ഭൂമിയിൽ തന്റെ ലീലകൾ അവസാനിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന സമയം? അവന്റെ കൃപയാൽ നമുക്ക് ധനവും രാജ്യവും ഭാര്യമാരും ജീവനും കുടുംബവും പ്രജകളും ശത്രുക്കളിൽ വിജയവും ലോകങ്ങളും ലഭിച്ചു. നീ കാണുന്നുവോ, പുരുഷവൃന്ദശ്രേഷ്ഠാ, ഈ ദൈവികവും ഭൂതലവും ദേഹികവുമായ ഭയാനകമായ സൂചനകൾ ചുറ്റും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; അവ നമ്മെ ഭയത്തിലും ആശങ്കയിലും ആക്കുന്നു. എന്റെ തുണ്ടുകളും കണ്ണുകളും കൈകളും വീണ്ടും വീണ്ടും വിറയ്ക്കുന്നു; ഹൃദയം സ്ഥിരതയില്ലാതെ ഉണരുന്നു; നിർഭാഗ്യകരമായ എന്തോ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നു എന്നുറപ്പാണ്. തീപൊള്ളുന്ന വായുള്ള പെൺനരി ഉദയസൂര്യനിലേക്കു കുരയ്ക്കുന്നു; ഈ നായ് എന്റെ അടുത്ത് ഭയപ്പെട്ടവൻപോലെ നിലവിളിക്കുന്നു. മൃഗങ്ങൾ എങ്കലെയും വലതുവശത്തും ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്നു; എന്റെ കുതിരകൾ കരയുന്നുവെന്ന് ഞാൻ കാണുന്നു. ഈ പ്രാവിന്റെ വരവ്, മരണം സൂചിപ്പിക്കുന്നതും, ആണ്ടി പാമ്പ് പോലുള്ള പാമ്പിന്റെ നിലവിളിയും, രാത്രിയുടെ പാമ്പിന്റെ കുരലും—all മനസ്സിനെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നു; ഉറക്കമില്ലായ്മയും ശൂന്യതയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ദിശകൾ പുകകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, കിഴക്കേയും പടിഞ്ഞാറേയും കിഴക്കൻ കിഴക്കേയും മലകളും വിറയ്ക്കുന്നു; വലിയ ഇടിമിന്നലും ഇടിയുമുണ്ട്. കാറ്റ് കടുപ്പത്തോടെ വീശുന്നു, പൊടിയും ഇരുട്ടും പടർന്നിരിക്കുന്നു; മേഘങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും രക്തം പെയ്യുന്നു—ഭയാനകമായ രീതിയിൽ. സൂര്യൻ തന്റെ പ്രകാശം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; ഗ്രഹങ്ങൾ ആകാശത്തിൽ കൂട്ടിയിടിക്കുന്നു; ആകാശം തീപിടിച്ച പോലെ, അന്യഭൂതങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നദികളും തോടുകളും കലങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; തടാകങ്ങളും മനസ്സുകളും അസ്ഥിരമാണ്; അഗ്നി, നെയ്യിട്ടാലും, ജ്വലിക്കുന്നില്ല. ഈ കാലം എന്തു കൊണ്ടുവരും? കன்றുകാലികൾ അമ്മയുടെ പാൽ കുടിക്കുന്നില്ല; പശുക്കൾ പാൽ നൽകുന്നില്ല; അവ കണ്ണുനീർ ചൊരിയുന്നു; കാളകൾ സന്തോഷിക്കുന്നില്ല. ദേവതകൾ കരയുന്നു, വിയർക്കുന്നു, വിറയ്ക്കുന്നു; പട്ടണങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളും തോട്ടങ്ങളും തടാകങ്ങളും ആശ്രമങ്ങളും—all their splendor and joy have faded. ഇവ എന്തു ദുരന്തം സൂചിപ്പിക്കുന്നു? ഈ മഹാസൂചനകളാൽ ഞാൻ കരുതുന്നു, ഭൂമി ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങൾക്കുമേൽ നിന്നിരുന്ന ആ മഹാത്മാക്കളെയും അവരിൽ ഉള്ള ഐശ്വര്യത്തെയും നഷ്ടപ്പെട്ടു; ഭൂമി തങ്ങളുടെ ഭാഗ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, മനസ്സിൽ വലിയ ആശങ്കയോടെ, അഞ്ജനയുടെ പതാകയുള്ളവൻ—അർജ്ജുനൻ—യാദവരുടെ നഗരം വിട്ട് മടങ്ങി വന്നു. അവനെ കാൽപാദങ്ങളിൽ വീണുകിടക്കുന്ന നിലയിൽ, മുമ്പത്തെപ്പോലെ അല്ലാതെ, വിഷാദത്തിൽ മുങ്ങി, മുഖം താഴ്ത്തി, കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ജലബിന്ദുക്കൾ ചൊരിയുന്ന നിലയിൽ രാജാവ് കണ്ടു. സഹോദരന്റെ മനസ്സും രൂപവും കലങ്ങിയിരിക്കുന്നതും കണ്ട രാജാവ്, സുഹൃത്തുക്കളുടെ മദ്ധ്യേ, നാരദന്റെ വാക്കുകൾ ഓർത്തുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു: യുധിഷ്ഠിരൻ ചോദിച്ചു: അനർത നഗരത്തിലുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധുക്കളായ മധുക്കൾ, ഭോജന്മാർ, ദശാർഹന്മാർ, ആഹുക്കന്മാർ, സാത്വതന്മാർ, അന്ധകന്മാർ, വൃഷ്ണികൾ—all are they well? നമ്മുടെ മാതാമഹനായ ശൂരനും അവന്റെ ഭാര്യയും, അമ്മാവന്മാർ, അനകദുണ്ടുഭിയും അവന്റെ അനിയന്മാരും—all are they safe? ഏഴ് സഹോദരിമാരും അവരുടെ ഭർത്താക്കന്മാരും മറ്റു അമ്മാവന്മാരും അവരുടെ പുത്രന്മാരും മരുമക്കളും, ദേവകിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ, എല്ലാവരും സുഖമായിരിക്കുന്നു എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. അഹൂക രാജാവും, അവന്റെ ദുഷ്ടപുത്രനും അനിയനും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നാണോ? ഹൃദികയും അവന്റെ പുത്രനും അക്രൂരനും ജയന്തനും ഗദയും ശരണനും—all are they well? ശത്രുജിത് മുതലായവരും സുഖമായിരിക്കുന്നു എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. സാത്വതരുടെ പ്രഭുവായ രാമനും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു എന്നാണോ? വൃഷ്ണികളിൽ പ്രഭാവശാലിയായ മഹാരഥിയായ പ്രദ്യുമ്നനും, ആനിരുദ്ധനും—all are they blessed and flourishing? സുഷേനൻ, ചരുദേശൻ, ജാംബവതിയുടെ പുത്രനായ സംബൻ, കാർഷ്ണ്യരുടെ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ, അവരുടെ പുത്രന്മാർ—രിഷഭൻ മുതലായവർ—all are they well? ശൗരിയുടെ അനുയായികളായ ശ്രുതദേവൻ, ഉദ്ധവൻ, സുനന്ദൻ, നന്ദൻ, ശിരിഷാന്യൻ, മറ്റ് സാത്വതപ്രധാനന്മാർ—all are they well? രാമനും കൃഷ്ണനും എന്നിങ്ങനെ ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ ആശ്രയിക്കുന്നവർക്കും, സ്നേഹബന്ധത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടവർക്കും നമ്മുടെ ക്ഷേമം ഓർമ്മയുണ്ടോ? ഗോവിന്ദൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരോടു ഭക്തിയും ഭക്തജനങ്ങളോടു സ്‌നേഹവുമുള്ള ഭഗവാൻ, സുധർമ്മാ നഗരത്തിൽ സുഹൃത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നുണ്ടോ? ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും സുരക്ഷക്കും ഐശ്വര്യത്തിനുമായി, അതി പുരാതനനും അനന്തനും സ്നേഹിതനുമായ ആ മനുഷ്യൻ യദുകുലസാഗരത്തിൽ ഇപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നുണ്ടോ? യദുക്കൾ അവരുടെ നഗരത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുകയും, ബലവാന്മാരായ ഭുജങ്ങൾ കൊണ്ട് സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും, മഹാവീരന്മാരെപ്പോലെ പരമാനന്ദത്തിൽ കളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സത്യമറ്റു തുടങ്ങി പതിനാറായിരം സ്ത്രീകൾ, ഭഗവാന്റെ പാദസേവനത്തിലൂടെ, ദിവ്യസുന്ദരികളായ ദേവതകളെയും പോലും സൗന്ദര്യത്തിൽ ജയിച്ച്, ഇന്ദ്രഭാര്യകൾക്ക് അർഹമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ പ്രാപിക്കുന്നു. ശക്തിയുള്ള ഭുജങ്ങളാൽ ജീവിക്കുന്ന യദുക്കളുടെ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ, ഭയമില്ലാതെ, ദേവന്മാർക്കു യോഗ്യമായ സുധർമാസഭയിൽ തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ കൊണ്ടു അതിനെ കൊണ്ടുവന്ന് പ്രവേശിക്കുന്നു. പ്രിയ സഹോദരാ, നീ രോഗമുക്തനായി തുടരുന്നുണ്ടോ? എനിക്ക് തോന്നുന്നു, നിന്റെ തേജസ് ക്ഷയിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു. എന്തെങ്കിലും ലഭിക്കാതിരുന്നതോ, അപമാനിതനാകേണ്ടി വന്നതോ, ദീർഘകാലം അകലംപോയതോ കൊണ്ടാണോ ഇതു? അശുഭമായ ശബ്ദങ്ങളോ മറ്റ് ഉപദ്രവങ്ങളോ നിന്നെ ബാധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് അഭ്യർത്ഥകർക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്തതും ദാനവും നൽകാൻ കഴിയാതിരുന്നോ? ആശ്രയദായകനായ നീ, അഭയം തേടി വന്ന ബ്രാഹ്മണനെയോ ബാലനെയോ പശുവിനെയോ മുതിർന്നവനെയോ രോഗിയെയോ സ്ത്രീയെയോ മറ്റേതെങ്കിലും ജീവിയെ അഭയം നിഷേധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? സമീപിക്കരുതാത്ത സ്ത്രീയെ സമീപിച്ചോ, സമീപിക്കേണ്ടവളെ സമീപിക്കാതിരുന്നോ, അല്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് കൂട്ടായ്മയായവളോട് അശുഭം ഉണ്ടായോ? ഉത്തമമായോ അധമമായോ മാർഗങ്ങളിൽ തോറ്റുപോയോ? മുതിർന്നവരും കുട്ടികളും പങ്കിടേണ്ട ഭക്ഷണം നീ ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിച്ചോ? നിന്റെ ശേഷിക്കതികമോ അപമാനകരമായോ എന്തെങ്കിലും പ്രവർത്തി ചെയ്തോ? ഇങ്ങനെ, മഹാ ഭയാനകമായ സൂചനകളുടെ ഭാരം മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു, യുധിഷ്ഠിരൻ തന്റെ സഹോദരനോട് ഉറ്റസ്നേഹത്തോടെയും വിഷമത്തോടെയും ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.