ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

അവൻ പതിയെ എഴുന്നേറ്റു, കണ്ണുകൾ തുടച്ചു, കഴുത്ത് താഴ്ത്തി, മുകുന്ദനെ നോക്കി നിന്നു. കയ്യുകൾ ചേർത്ത് ഭക്ത്യാദരത്തോടെ, വിനയത്തിലും ശാന്തിയിലും നിറഞ്ഞവൻ, വിറയലോടും, കണ്ണീരോടെ, ശബ്ദം കെട്ടുപിടിച്ച് സംസാരിച്ചു. അർജ്ജുനൻ ദ്വാരകയിലേക്ക് ബന്ധുക്കളെ കാണാനും മഹത്വമുള്ള കൃഷ്ണന്റെ കാര്യങ്ങൾ അറിയാനും പോയ ശേഷം, സുഹൃത്ത് സുതൻ പറഞ്ഞു: പല മാസം പിന്നിട്ടിട്ടും അർജ്ജുനൻ തിരിച്ചു വന്നില്ല; അപ്പോൾ, കുരുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ, ഭയാനകമായ ദുരിതസൂചനകൾ ദൃശ്യമാകാൻ തുടങ്ങി. അവൻ കാലത്തിന്റെ ഭയങ്കരമായ പ്രവൃത്തി, പ്രകൃതിവിരുദ്ധമായ സംഭവങ്ങൾ, മനുഷ്യരുടെ സ്വഭാവത്തിൽ വന്ന മാറ്റങ്ങൾ—കോപം, ലാലസം, കപടത എന്നിവയാൽ ആകൃഷ്ടരായി—കണ്ടു. ഇടപാടുകൾ വളരെയധികം വഞ്ചനാപരമായി മാറി, സൗഹൃദങ്ങൾ കപടതയാൽ മലിനമായി, പിതാക്കന്മാരും മാതാക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും സഹോദരന്മാരും ഭർത്താവുമാരും ഭാര്യകളും തമ്മിൽ വഴക്കുകൾ ഉണ്ടായി. ഇങ്ങനെ ദുരിതസൂചനകൾ മനുഷ്യരിൽ കാലം മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോൾ, രാജാവ്, ലോകത്തിൽ ലാലസം, അധർമ്മം എന്നിവ ഉയരുന്നുണ്ടെന്ന് കണ്ടു, തന്റെ ഇളയ സഹോദരനോട് സംസാരിച്ചു. യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു: അർജ്ജുനനെ ദ്വാരകയിലേക്ക് അയച്ചത് ബന്ധുക്കളെ കാണാനും മഹത്വമുള്ള കൃഷ്ണന്റെ കാര്യമറിയാനുമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഏഴു മാസം കഴിഞ്ഞു, നിന്റെ ഇളയ സഹോദരൻ ഭീമസേനനും തിരിച്ചു വന്നിട്ടില്ല; എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് എനിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല. ദൈവികമഹർഷി പ്രവചിച്ച ആ സമയമെത്തിയോ? ഭഗവാൻ തന്റെ ഭൂലീല ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന സമയമോ അതു? അവന്റെ കൃപയാൽ നമുക്ക് ധനം, രാജ്യം, ഭാര്യമാർ, ജീവൻ, കുടുംബം, പ്രജകൾ, ശത്രുക്കളിൽ ജയം, ലോകങ്ങൾ—എല്ലാം ലഭിച്ചു. ഈ ദിശകളിൽ, പുരുഷവ്യാഘ്രനേ, ദൈവികവും ഭൂമിയിലെയും ശരീരത്തിലെയും ഭയാനകമായ ദുരിതസൂചനകൾ സമീപത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതും, നമ്മിൽ ഭയം, ആശങ്ക എന്നിവ ഉണർത്തുന്നതും കാണുന്നു. എന്റെ ചുണ്ടുകൾ, കണ്ണുകൾ, കൈകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും വിറയ്ക്കുന്നു; ഹൃദയം അസ്ഥിരമാണ്; നിർഭാഗ്യമായോ എന്തോ അടുത്ത് വരുന്നു എന്നുറപ്പാണ്. തീപോലെ ഉള്ളവായുള്ള പെണ്ണനായിരം സൂര്യോദയത്തിൽ നിലവിളിക്കുന്നു; പ്രിയനേ, ഈ നായ എന്നെ ഭയക്കുന്നതുപോലെ നിലവിളിക്കുന്നു. മൃഗങ്ങൾ ഇടതും വലതും വട്ടം കറങ്ങുന്നു; പുരുഷശ്രേഷ്ഠനേ, എന്റെ കുതിരകൾ കരയുന്നതും ഞാൻ കാണുന്നു. ഈ പ്രാവ്, മരണദൂതൻപോലെയും, ആന്ത് മനസ്സിനെ അലറിപ്പെടുത്തുന്നതും, രാത്രികോഴിയുടെ നിലവിളിയും ഉറക്കമില്ലായ്മയുടെയും ശൂന്യതയുടെയും സൂചനകളാണ്. ദിശകൾ പുകകൊണ്ട് നിറയുന്നു, അമ്പരപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിൽ പർവ്വതങ്ങളോടൊപ്പം ആകാശം വിറയ്ക്കുന്നു, പ്രിയനേ, വലിയ ഇടിമിന്നലുകളും ഇടിയുമുണ്ട്. കാറ്റ് കഠിനമായി വീശി പൊടി, ഇരുട്ട് എന്നിവ പടർന്ന്, മേഘങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും രക്തം മഴവിടുന്നു; അതീവ ഭയാനകമായാണ് ഇത്. സൂര്യന്റെ പ്രകാശം മങ്ങിപ്പോയതും, ഗ്രഹങ്ങൾ ആകാശത്ത് കൂട്ടിയിടിക്കുന്നതും, ആകാശം തീപിടിച്ചുപോലെയും അന്യജീവികളാൽ നിറഞ്ഞതുമായിരിക്കുന്നു. നദികളും ഒഴുക്കുകളും അലയുന്നുണ്ട്; തടാകങ്ങളും മനസ്സുകളും അശാന്തമാണ്; നെയ്യിട്ടാലും അഗ്നി കത്തുന്നില്ല; ഈ കാലം എന്ത് കൊണ്ടുവരുമോ? കുട്ടിക്കാലികൾ അമ്മകളുടെ പാൽ കുടിക്കുന്നില്ല; പശുക്കൾ പാൽ നൽകുന്നില്ല; കണ്ണീരോടെ പശുക്കൾ കരയുന്നു; കാളകൾ ആനന്ദിക്കുന്നില്ല. ദേവതകൾ കരയുന്നതും പനി പിടിച്ചതും വിറയ്ക്കുന്നതും കാണുന്നു; ഈ നഗരങ്ങൾ, ഗ്രാമങ്ങൾ, തോട്ടങ്ങൾ, തടാകങ്ങൾ, ആശ്രമങ്ങൾ—എല്ലാം തിളക്കം, ആനന്ദം എന്നിവ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എന്തൊരു ദുർഭാഗ്യമാണ് ഇവ കാണിക്കുന്നത്? ഈ മഹാദുരിതസൂചനകളാൽ ഭൂമി ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങൾക്കും അവന്റെ ഭാഗ്യത്താൽ സമ്പന്നരായ മഹാപുരുഷന്മാർക്കും വിട്ടു പോയിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഭൂമി ഐശ്വര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച് മനസ്സിൽ ആശങ്കയോടെയിരുന്നപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണനേ, വാനരധ്വജം ചുമന്നവൻ യദുനഗരിയിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു വന്നു. അവൻ മുമ്പത്തെപ്പോലെ അല്ലാതെ, രാജാവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു, വിഷാദത്തോടെ, മുഖം താഴ്ത്തി, കൺപൂക്കളിൽ നിന്നു കണ്ണുനീർ വീഴുന്നവനായി ദൃശ്യമായി. ഹൃദയം വിഷമത്തോടെ, രൂപം മാറ്റപ്പെട്ട സഹോദരനെ കണ്ട രാജാവ് സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇടയിൽ നാരായണന്റെ വാക്കുകൾ ഓർത്തു ചോദിച്ചു: യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ചോദിച്ചു: അനർതനഗരിയിലെ നമ്മുടെ ബന്ധുക്കളായ മധുക്കൾ, ഭോജന്മാർ, ദശാര്ഹന്മാർ, ആഹുക്കന്മാർ, സാത്വതന്മാർ, അന്ധകന്മാർ, വൃഷ്ണികൾ—എല്ലാവരും സുഖമായിട്ടുണ്ടോ? ശൂരൻ, നമ്മുടെ മാതാമഹൻ, അവന്റെ ഭാര്യയും സുഖമായിട്ടുണ്ടോ? നമ്മുടെ അമ്മാവനും അവന്റെ ഇളയ സഹോദരന്മാരും, അനകദുണ്ടുഭിയും, സുഖമായിട്ടുണ്ടോ? ഏഴു സഹോദരിമാരും അവരുടെ ഭർത്താക്കന്മാരും മറ്റു അമ്മാവന്മാരും അവരുടെ മക്കളും മരുമക്കളും, ദേവകി മുഖ്യയായവരും—all സുഖമായിട്ടുണ്ടോ? ആഹുക്ക രാജാവും അവന്റെ ദുഷ്ടപുത്രനും ഇളയ സഹോദരനും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുവോ? ഹൃദികയും അവന്റെ മകനും അക്രൂറനും ജയന്തനും ഗദയും ശരണനും—all സുഖമായിട്ടുണ്ടോ? ശത്രുജിത്ത് മുതലായവർ സുരക്ഷിതരാണോ? സാത്വതന്മാരുടെ നാഥനായ രാമൻ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നുവോ? വൃഷ്ണികളിൽ പ്രധാനനായ പ്രദ്യുമ്നൻ, മഹാരഥി, സുഖമായിട്ടുണ്ടോ? ആനിരുദ്ധൻ, ആസക്തിയിൽ ആഴമുള്ളവൻ, വളർന്ന് അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ? സുഷേണൻ, ചരുദേശൻ, ജാംബവതിയുടെ മകൻ സാംബൻ, കർഷ്ണികളിൽ പ്രധാനരായ മറ്റു മക്കൾ, ഋഷഭൻ മുതലായവർ—all സുഖമായിട്ടുണ്ടോ? തത്തുപോലെ, ശൗരിയുടെ അനുയായികളായ ശ്രുതദേവൻ, ഉദ്ധവൻ, സുനന്ദൻ, നന്ദൻ, ശിരീഷാന്യൻ, മറ്റ് സാത്വതപ്രമുഖന്മാർ—all സുഖമായിട്ടുണ്ടോ? രാമനും കൃഷ്ണനും എന്നിങ്ങനെയുള്ളവരുടെ ഭുജശക്തിയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവരും സുരക്ഷിതരാണോ? സൗഹൃദബന്ധത്തിലൂടെ ബന്ധപ്പെട്ടു നമുക്ക് ഭദ്രത ആശംസിക്കുന്നവരുണ്ടോ? ഗോവിന്ദൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരോടു ഭക്തിയുള്ളവനും ഭക്തന്മാരോടു സ്‌നേഹമുള്ളവനും സുധർമ്മനഗരിയിൽ സുഹൃത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നുവോ? ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും സുരക്ഷയ്ക്കും ഐശ്വര്യത്തിനും വേണ്ടി ആ ആദിപുരുഷൻ, അനന്തസഹോദരൻ, യദുകുലസാഗരത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നതാണോ? യദുക്കൾ സ്വന്തം നഗരത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട്, ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ കൊണ്ട് സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട്, പരമാനന്ദത്തിൽ മഹാവീരന്മാരായി കളിക്കുന്നു. പാദസേവനത്തിൽ പ്രധാനമായ ദൗത്യത്തിൽ സത്യയും മറ്റുള്ള പതിനാറായിരം സ്ത്രീകളും ദിവ്യസുന്ദരിമാരെ പോലും സൗന്ദര്യത്തിൽ ജയിച്ച്, ഇന്ദ്രന്റെ പ്രിയഭാര്യകൾക്ക് അർഹമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ പ്രാപിക്കുന്നു. പ്രധാന യദുക്കൾ, ശക്തിയുള്ള ഭുജങ്ങൾ ഉയർത്തി, ഭയമില്ലാതെ, ദേവന്മാർക്കു യോഗ്യമായ സുധർമ്മസഭയിൽ പാദങ്ങൾ കൊണ്ടു കടന്നുകയറി അതിനെ അവിടേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. പ്രിയനേ, നീ രോഗമില്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നുണ്ടോ? നിന്റെ തേജസ് ക്ഷീണിച്ചുപോയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നുന്നു. നീ എന്തെങ്കിലും ലഭിച്ചില്ലയോ, അപമാനിക്കപ്പെട്ടോ, ദീർഘകാലം അകലെ കഴിഞ്ഞോ?