ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഹരി എന്ന ദൈവത്തിന്റെ സ്തുതിയാൽ, ആരെങ്കിലും വീണുപോകുകയോ, ഇടറുകയോ, ദുഃഖിതനാകുകയോ, വെട്ടിക്കളയപ്പെടുകയോ, അശക്തനാകുകയോ ചെയ്താൽ, “ഹരിക്ക് നമസ്കാരം” എന്നത് ഉച്ചത്തിൽ ഉരിയാടുമ്പോൾ, അവന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നീങ്ങി പോകുന്നു. അനന്തമായ ശക്തിയുള്ള ഈ ദൈവത്തെ ശ്രവിക്കുകയും സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അവരുടെ എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; സൂര്യനും ശക്തമായ കാറ്റും ഇരുട്ടും മേഘങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുന്നതുപോലെ. ദൈവത്തിന്റെ അതിശയമായ ഗുണങ്ങളെ പറയാത്ത, ശൂന്യമായ വാക്കുകളും കള്ളകഥകളും പറയരുത്; സത്യം, മംഗളം, പവിത്രം—all of these shine forth only when Hariയുടെ ഗുണങ്ങൾ ഉയർത്തിപ്പറയപ്പെടുന്നു. Hariയുടെ ഗുണഗാനങ്ങൾ തന്നെയാണ് മനസ്സിന് സദാ ഉത്സവം, സദാ പുതുമയും ആകർഷകത്വവും നിറയുന്നതും, ദുഃഖത്തിന്റെ സമുദ്രം ഉണക്കുന്നതുമാണ്. എത്ര മനോഹരവും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായ വാക്കുകളാണെങ്കിലും, ഹരിയുടെ മഹത്വം ലോകത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതിന്റെ സ്തുതി ഇല്ലെങ്കിൽ, അതാകുന്നു കാക്കയുടെ കുളിമുറി; അതിൽ ഹംസകൾ വരില്ല. അച്യുതന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ മാത്രം ശുദ്ധഭക്തർ ഉണ്ടാകും. അനന്തദൈവത്തിന്റെ നാമവും ഗുണവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വാക്കുകൾ—even if they lack poetic perfection—മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നു; ധർമ്മജനം അതു കേൾക്കുകയും പാടി പ്രസംഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അച്യുതാ, ഭക്തിയില്ലാതെ—even if actions are detached or pure knowledge is gained—അവ shine ചെയ്യില്ല; ദൈവത്തിന് സമർപ്പിക്കാത്ത നല്ല പ്രവൃത്തികൾ പോലും നന്മ നൽകുന്നില്ല. കുലധർമ്മം, വാനപ്രസ്ഥം, austerity, പഠനം—ഇവയൊക്കെ ശ്രീവധരന്റെ പാദസ്മരണയെ ഉണർത്തുന്ന ഹരിയുടെ ഗുണങ്ങൾ ശ്രവിക്കുകയും സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ഉന്നതമായത്. കൃഷ്ണന്റെ പാദസ്മരണം എല്ലാ അശുഭതയും നശിപ്പിക്കുകയും, മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും, അന്തർയാമിയായ ദൈവത്തിൽ പരമഭക്തി നൽകുകയും, ജ്ഞാനവും വൈരാഗ്യവും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ twice-born, constantly Narayana, the God of gods, ruler, soul of all beings, steadily in their hearts, worshipping—അവരെ വളരെ ഭാഗ്യവാന്മാർ ആകുന്നു. ഞാനും, മഹാമുനിയുടെ വായിൽ നിന്നു, രാജാവ് പരീക്ഷിത്ത് ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ചപ്പോൾ, മഹാമുനികൾക്കിടയിൽ, ആത്മതത്ത്വം കേട്ടതിന്റെ സത്യം വീണ്ടും ഓർമ്മവന്നു. ബ്രാഹ്മണന്മാരെ, ഞാൻ മഹാവീര്യശാലിയായ ദൈവത്തിന്റെ glorious deeds നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവന്റെ മഹത്വം എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു. ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ, മനസ്സു ചലിക്കാതെ, ഈ കഥ ദിവസവും കേൾക്കുകയോ പറയുകയോ ചെയ്യുന്നവൻ ശുദ്ധനാകുന്നു. ചൊവ്വയോ ഏകാദശിയോ ഈ കഥ കേൾക്കുന്നത് ദീർഘായുസ്സ് നൽകുന്നു; ഉപവാസം പാലിച്ച്, ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടെ, ഈ കഥ പറയുന്നവൻ പാപമുക്തനാകുന്നു. ഉപവാസവും ആത്മനിയന്ത്രണവും പാലിച്ച്, പുഷ്കര, മഥുര, ദ്വാരകാ എന്നിവയിൽ ഈ കഥ പറയുന്നവൻ ഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ കേൾക്കുകയും സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെ ദേവതകൾ, മുനികൾ, സിദ്ധന്മാർ, പിതൃകൾ, മനു, രാജാക്കൻമാർ—all of them grant desires. Rig, Yajur, Sama Vedas പഠിക്കുന്ന twice-born, തേൻ, നെയ്യ്, പാലിന്റെ ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു. ഈ പുരാണം ഭക്തിയോടെ പഠിക്കുന്ന twice-born, ദൈവം പറഞ്ഞ പരമപദം നേടുന്നു. പഠനം വഴി ബ്രാഹ്മണൻ ജ്ഞാനം, ക്ഷത്രിയൻ സമുദ്രാധിപത്യം, വൈശ്യൻ ധനാധിപത്യം, ശൂദ്രൻ പാപമുക്തി—all are attained. കലി യുഗത്തിലെ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ഹരിയെ മറ്റിടങ്ങളിൽ സ്തുതിയില്ല; ഇവിടെ, ദൈവത്തിന്റെ സർവ്വവ്യാപി രൂപം, ഈ കഥകളിൽ, പദ്യങ്ങൾ പദ്യമായി, പൂർണ്ണമായി പ്രസംഗിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ, അജൻ, അനന്തൻ, സത്യം, whose power creates, sustains, dissolves the universe, whom even Brahma, Indra, Shiva grasp difficultly—അച്യുതനേ, നമസ്കാരം ചെയ്യുന്നു. ദൈവങ്ങളിൽ പരമമായ, whose own power creates the worlds and whose abode only the blessed attain—അവനേ, നമസ്കാരം. വ്യാസപുത്രനേ, whose mind absorbed in bliss, who was drawn by the unconquered Lord's play, out of compassion revealed this Purana, the lamp of truth, destroyer of all sin—നമസ്കാരം. സൂതൻ പറയുന്നു: വിദുരൻ, തന്റെ തീർത്ഥയാത്രയിൽ മൈത്രേയനിൽ നിന്ന് ആത്മതത്ത്വം പഠിച്ച ശേഷം, ഹസ്തിനാപുരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി, അറിവിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റിയവനായി. കൗഷാരവമുനിയുടെ മുമ്പിൽ വിദുരൻ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചിരുന്ന കാലം മുഴുവൻ, അവൻ ഗോവിന്ദനിൽ ഏകഭക്തി വളർത്തി; പിന്നീട് ചോദ്യങ്ങൾ അവസാനിപ്പിച്ചു. വിദുരൻ തിരിച്ചെത്തിയതിനെ കണ്ട ധർമ്മപുത്രനും സഹോദരന്മാരും, ധൃതരാഷ്ട്രൻ, യുയുത്സു, സൂതൻ, കൃപാചാര്യൻ, പൃഥ, ഗാന്ധാരി, ദ്രൗപദി, സുഭദ്ര, ഉത്തര, കൃപി, പാണ്ഡുവിന്റെ മറ്റു ഭാര്യമാർ, അവരുടെ പുത്രന്മാർ, സ്ത്രീ ബന്ധുക്കൾ—all rose up with delight, as if life itself had returned; proper approaches, embraces, salutations. വിരഹത്തിൽ നിന്നുള്ള longing കൊണ്ട്, അവർ പ്രേമം നിറഞ്ഞ കണ്ണുനീർ ഒഴിച്ചു; രാജാവ്, അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ച്, സീറ്റ് നൽകുകയും, സ്വാഗതം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം, വിശ്രമിച്ച്, സുഖകരമായി ഇരുന്നപ്പോൾ, humilityയോടെ രാജാവ്, എല്ലാവരും കേൾക്കുന്ന വിധത്തിൽ, സംസാരിച്ചു: “നിനക്ക് ഞങ്ങളെ ഓർമ്മയുണ്ടോ? നിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ വളർന്ന ഞങ്ങൾ, അമ്മയോടൊപ്പം വിഷം, തീ തുടങ്ങിയ അപകടങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപെട്ടവരാണ്. ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചപ്പോൾ, എങ്ങനെ ജീവിച്ചു? പ്രധാന തീർത്ഥങ്ങൾ സന്ദർശിച്ചോ? ഭക്തന്മാരായ നിനക്കു തന്നെ തീർത്ഥങ്ങൾ; mace dhariനെ ഹൃദയത്തിൽ ധരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, sacred sites പോലും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും, കൃഷ്ണഭക്തർ, കണ്ടോ? യദവർ അവരുടെ നഗരത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നുണ്ടോ?” ധർമ്മരാജൻ ചോദിച്ചതിനാൽ, വിദുരൻ അനുഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം, യദു വംശത്തിന്റെ നാശം ഒഴികെ, വിശദമായി പറഞ്ഞു. അതികഷ്ടമായ, സഹിക്കാനാവാത്ത ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, compassion കൊണ്ടും, മറ്റുള്ളവരുടെ ദുഃഖം കാണാൻ കഴിയാതെ, അതു വിവരിച്ചില്ല. അദ്ദേഹം കുറേ കാലം അവിടെ, honored and happy like a god, തന്റെ മൂത്ത സഹോദരനു ഉത്തമം, എല്ലാവർക്കും സന്തോഷം നൽകുന്നവനായി, താമസിച്ചു. അർയമ, തെറ്റു ചെയ്തവരെ ശിക്ഷിച്ചു; യമൻ, ശാപം മൂലം, നൂറു വർഷം ശൂദ്രനായി നിലനിന്നു. യുധിഷ്ഠിരൻ, രാജ്യം വീണ്ടെടുത്തു, തന്റെ കൊച്ചുമകനു വംശാധിപത്യം ഉറപ്പാക്കിയതും, സഹോദരന്മാരും ലോകരക്ഷകരെപ്പോലെ, പരമസമൃദ്ധിയിൽ സന്തോഷിച്ചു. ഇങ്ങനെ, വീടും ബന്ധങ്ങളും, worldly pursuits എന്നിവയിൽ അകപ്പെട്ടവർക്കും, അതിലേറെ ശ്രദ്ധിക്കാത്തവർക്കും, അതിജീവിക്കാൻ അത്യന്തം കഠിനമായ കാലം, അനാവരതം, ശ്രദ്ധിക്കാതെ കടന്നു പോയി.