ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

രാജാവിന്റെ അനുമതിയോടെ, കൃഷ്ണൻ തന്റെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം അർജുനനും യദു വർഗ്ഗക്കാരും ചേർന്ന് ദ്വാരകയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. ഹരിയുടെ ബാല്യകാല സത്കര്മ്മം, ഭക്തനെ രക്ഷിച്ച അത്ഭുതം, വ്രജയിലെ ബാലന്മാർ അവരുടെ യൗവനത്തിൽ ആ സാക്ഷ്യം കണ്ടു, അതിനെ അതിശയപൂർവ്വം തമ്മിൽ പറഞ്ഞുകൂടി. ഈ ദിവ്യകൃത്യം, മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ച് ലീലകൾ നടത്തുന്ന പരമസൃഷ്ടാവിന് അസാധാരണമല്ല; അഘാസുരൻ പോലും, അവന്റെ സ്പർശനത്തിൽ പാപങ്ങൾ കഴുകി, അതി ദുഷ്ടന്മാർക്ക് അപൂർവമായ ആത്മസമത്വം നേടുകയായിരുന്നു. പ്രഭുവിന്റെ രൂപം മനസ്സിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം സ്ഥാപിച്ചവനും പരമഭക്തി നേടുന്നു; അങ്ങനെ, മായയിൽ നിന്ന് മോചിതനായവൻ, ശാശ്വതാത്മാവിന്റെ ആനന്ദം നിരന്തരം അനുഭവിക്കുന്നവൻ എത്ര മഹത്വം നേടുമെന്നത് സംശയമില്ല. ഈ അത്ഭുതങ്ങൾ കേട്ട യുദിഷ്ഠിരൻ, മനസ്സിൽ ആ ദിവ്യകഥയിൽ ലയിച്ചു, സുകദേവനോടു വീണ്ടും ചോദിച്ചു. "ഹരിയുടെ ബാല്യത്തിൽ ചെയ്ത അത്ഭുതം, യൗവനത്തിൽ ബാലന്മാർ പാടുന്നതെങ്ങനെ, വ്യത്യസ്ത കാലഘട്ടങ്ങളിലാണല്ലോ സംഭവിച്ചത്?" എന്നായിരുന്നു രാജാവിന്റെ ചോദ്യം. "മഹായോഗി, ഗുരുവേ, ദൈവത്തിന്റെ മായയുടെ മഹത്വം തന്നെയാണ് ഇതിന്റെ കാരണം; മറ്റൊന്നുമില്ല," എന്ന് യുദിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു. "ഗുരുവേ, ഞങ്ങൾ ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും ഭാഗ്യശാലികളാണ്; ക്ഷത്രിയരെന്നു പേരുള്ളവരായിട്ടും, കൃഷ്ണന്റെ ദിവ്യകഥകളുടെ അമൃതം നിങ്ങൾ continually നൽകുന്നു." അപ്പോൾ, സുതൻ പറഞ്ഞു: "ഈ ചോദ്യം കേട്ട ബദരായണപുത്രൻ, അനന്തഹൃദയത്തിൽ ലയിച്ചവൻ, ദൃശ്യബോധം പുനരധ്യയനം ചെയ്ത്, ആ ഭാഗവതപ്രധാനനായ രാജാവിനോട് പതിയSlowly ഉത്തരം പറഞ്ഞു." "ദ്വിജന്മാരുടെ ശ്രേഷ്ഠരേ, നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതുപോലെ, ഞാൻ പ്രഭുവിന്റെ ലീലാവതാരങ്ങളും ദിവ്യകൃത്യങ്ങളും മുഴുവനായി വിവരിച്ചു. പതിച്ചുപോയതും, വീണുപോയതും, distressed ആയതും, മുറിയപ്പെട്ടതും, helpless ആയതും, 'ഹരിക്ക് നമസ്കാരം' എന്ന് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചാൽ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം." "അനന്തനായ പ്രഭുവിന്റെ മഹത്വം കേൾക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ശക്തി മനസ്സിൽ തെളിയുമ്പോൾ, അവൻ ആളുകളുടെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, അവരുടെ ദുഃഖം പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; സൂര്യനും ശക്തമായ കാറ്റും ഇരുണ്ടതയും മേഘവും നീക്കം ചെയ്യുന്നതുപോലെ." "ദൈവത്തെ സംബന്ധിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ശൂന്യവാക്കുകളും കള്ളകഥകളും പറയേണ്ടതല്ല; സത്യം, മംഗളം, പവിത്രം—all are only those which bring forth the Lord's virtues. കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വങ്ങൾ പാടുമ്പോൾ, അതാണ് delightful, charming, fresh, ever new; മനസ്സിന്റെ വലിയ ഉത്സവം; ആളുകളുടെ ദുഃഖസാഗരം ഉണക്കുന്നത്." "ഹരിയുടെ മഹത്വം proclaim ചെയ്യാത്ത, അലങ്കാരപൂർണ്ണമായ വാക്കുകൾ, crow-കളുടെ കുളിമേടുപോലെയാണ്; swan-കൾ അവിടെയില്ല; അച്യുതൻ ഉള്ളിടത്താണ് ശുദ്ധഭക്തർ. അപ്രമിതനായ പ്രഭുവിന്റെ നാമവും ഗുണങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വാക്കുകൾ, അപൂർവമായ metrical fault ഉണ്ടെങ്കിലും, ആളുകളുടെ പാപങ്ങൾ കഴുകുന്നു; സദ്ഭവങ്ങൾ കേൾക്കുന്നു, പാടുന്നു, വായിക്കുന്നു." "അച്യുതാ, ഇച്ഛാരഹിതമായ കർമ്മവും, ശുദ്ധജ്ഞാനവും, ഭക്തി ഇല്ലാതെ പ്രകാശിക്കില്ല; അതിനാൽ, ദൈവത്തിന് അർപ്പിക്കാത്ത, ഏറ്റവും നല്ല കർമ്മങ്ങൾ പോലും, ദീർഘകാലം ഫലപ്രദമല്ല. പ്രശസ്തിയും ഐശ്വര്യവും നേടാനുള്ള എല്ലാ ശ്രമങ്ങളും, വർണ്ണാശ്രമധർമ്മം, austerity, പഠനം—ഇവയൊക്കെ പരമമായത്, ഹരിയുടെ ഗുണങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുകയും പാടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ശ്രീധരന്റെ പാദസ്മരണയെ ഉറപ്പാക്കുമ്പോൾ." "കൃഷ്ണന്റെ പാദസ്മരണം എല്ലാ അശുഭതയും നശിപ്പിക്കുകയും, മംഗലം നൽകുകയും, മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും, അന്തർയാമിയായ പ്രഭുവിൽ പരമഭക്തി നൽകുകയും, ജ്ഞാനവും വൈരാഗ്യവും അനുഭവത്തോടെ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ദ്വിജന്മാരിൽ നിങ്ങൾ ഏറ്റവും ഭാഗ്യശാലികൾ; നാരായണനെ, ദേവതകളുടെ ദേവനായ പ്രഭുവിനെ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ആത്മാവായവനെ, ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിരമായി ധ്യാനിച്ച്, പൂർണ്ണമായും ആരാധിക്കുന്നു." "ഞാനും, ഈ ആത്മസത്യം, ആദ്യകാലത്ത് പരീക്ഷിതൻ ഉപവാസം പാലിക്കുമ്പോൾ, മഹർഷിമാരുടെ സാന്നിധിയിൽ, പരമമുനിയുടെ വായിൽ നിന്ന് കേട്ടതിന്റെ സ്മരണയിലാണു. ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഞാൻ thus, ദിവ്യകൃത്യങ്ങൾ, മഹാകർമ്മങ്ങൾ, പാപനാശം ചെയ്യുന്ന പ്രഭുവിന്റെ മഹത്വം പറയുകയാണു." "ഉറച്ച മനസ്സും faith ഉം ഉള്ളവൻ, ഈ കഥ ദിവസവും പാടുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ, ഒരക്ഷണം പോലും, പവിത്രനാകുന്നു. ചന്ദ്രപക്ഷത്തിലെ ദ്വാദശി, ഏകാദശി ദിവസങ്ങളിൽ കേൾക്കുമ്പോൾ ദീർഘായുസ്സും, ഉപവാസം പാലിച്ച്, ആത്മസംയമനം കൊണ്ട് പാടുമ്പോൾ, പാപമുക്തനാകുന്നു. ഉപവാസം പാലിച്ച്, ആത്മസംയമനം കൊണ്ട്, പുഷ്കര, മഥുര, ദ്വാരക എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഈ ശൃംഖല പാടുന്നവൻ, ഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു." "പ്രഭുവിന്റെ ഗുണങ്ങൾ praise ചെയ്യാനും കേൾക്കാനും, ദേവതകൾ, മഹർഷികൾ, സിദ്ധർ, പിതൃകൾ, മനു, രാജാക്കന്മാർ, പാടുന്നവർക്കും കേൾക്കുന്നവർക്കും ഇച്ഛിതഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു. ദ്വിജൻ, ഋഗ്, യജുർ, സാമ വേദങ്ങൾ പഠിച്ചാൽ, തേൻ, നെയ്യ്, പാലിന്റെ പ്രവാഹങ്ങൾക്കുള്ള ഫലങ്ങൾ നേടുന്നു. ഭക്തിയോടെ ഈ പുരാണശൃംഖല പഠിച്ച ദ്വിജൻ, പ്രഭുവിന്റെ പരമപദം നേടുന്നു." "പഠനത്തിലൂടെ, ബ്രാഹ്മണൻ ജ്ഞാനം നേടുന്നു; ക്ഷത്രിയൻ സമുദ്രാധിപത്യം; വൈശ്യൻ ധനാധിപത്യം; ശൂദ്രൻ പാപത്തിൽ നിന്ന് ശുദ്ധനാകുന്നു. മറ്റിടങ്ങളിൽ, ഹരിയുടെ മഹത്വം, കലിയുഗത്തിലെ അശുദ്ധി നശിപ്പിക്കുന്ന പ്രഭു, സ്ഥിരമായി പാടുന്നില്ല; എന്നാൽ ഇവിടെ, അനന്തരൂപനായ പ്രഭു, ഈ കഥകളിൽ, ഓരോ ശ്ലോകത്തിലും പൂർണ്ണമായി പാടപ്പെടുന്നു." "ജന്മമില്ലാത്ത, അനന്ത, സത്ആത്മാവായ, സൃഷ്ടി-സ്ഥിതി-ലയം നടത്തുന്ന, praise grasp ചെയ്യാൻ ദേവതകൾക്കും അസാധ്യമായ, അച്യുതനായ താങ്കളെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ദേവതകളിൽ പരമമായ, സൃഷ്ടി-സ്ഥിതിലയങ്ങൾ ആകൃതീകരിക്കുന്ന, blessed-മാർക്ക് മാത്രം abode realize ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന, ശാശ്വതനായ പ്രഭുവിന് നമസ്കാരം." "വ്യാസപുത്രനോട് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; ആത്മാനന്ദത്തിൽ ലയിച്ച, മറ്റൊന്നും ഇല്ലാത്ത, അജേയനായ പ്രഭുവിന്റെ ലീലയിൽ ആകർഷിതനായ, കരുണയോടെ ഈ പുരാണം, സത്യം എന്ന ദീപം, പാപനാശം ചെയ്യുന്നവൻ, ലോകത്തിനു വെളിച്ചം നൽകുന്നു." പിന്നീട്, സുതൻ പറഞ്ഞു: "വിദുരൻ, മൈത്രേയരിൽ നിന്ന് ആത്മപഥം അറിഞ്ഞ്, തീർത്ഥയാത്രയിൽ ജ്ഞാനതൃപ്തി നേടി, ഹസ്തിനാപുരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. കൗഷാരവമുനിയുടെ സാന്നിധിയിൽ, ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ, അദ്ദേഹം ഗോവിന്ദനിൽ അനന്യഭക്തി നേടി; പിന്നീട്, ചോദ്യം ചെയ്യലിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിന്നു." അവന്റെ ബന്ധു തിരിച്ചെത്തിയതറിഞ്ഞ്, ധർമപുത്രനും സഹോദരന്മാരും, ധൃതരാഷ്ട്രനും, യുയുത്സുവും, സുതനും, കൃപയും, പൃഥയും, ഗാന്താരി, ദ്രൗപദി, സുഭദ്ര, ഉത്തര, കൃപി, പാണ്ഡുവിന്റെ മറ്റു ഭാര്യമാർ, അവരുടെ പുത്രന്മാർ, സ്ത്രീബന്ധുക്കൾ—all rose up with delight, ജീവൻ തന്നെ ശരീരത്തിൽ തിരിച്ചെത്തിയതുപോലെ, ശരിയായ രീതിയിൽ സമീപിച്ചു, അണിയിച്ചും നമസ്കരിച്ചും സ്വീകരിച്ചു. വിരഹത്തിൽ നിന്നുള്ള longing കൊണ്ട്, അവർ സ്നേഹത്തിന്റെ കണ്ണീരൊഴുക്കി; രാജാവു അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ച്, ഇരിപ്പിടം നൽകി, ഹൃദയപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു. ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, വിശ്രമിച്ച്, സുഖമായി ഇരുന്ന ശേഷം, humility-യോടെ രാജാവ്, എല്ലാവരും കേൾക്കുന്നപോലെ, സംസാരിച്ചു.