ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

രാജാവിനെ ഉപദേശിച്ച ശേഷം, ആ മഹത്വമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാർ, രാജാവിന്റെ ആദരവോടെ, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി. ഈ ബാലൻ ലോകത്തിൽ പരിക്ഷിത് എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി. അവൻ മുമ്പ് കണ്ടതിനെ ഓർത്തു, ഈ ലോകത്തിലെ മനുഷ്യരെ പരിശോധിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ആ രാജകുമാരൻ വളരെയധികം വേഗത്തിൽ വളർന്നു; വളരുന്ന ചന്ദ്രനെ പോലെ, അവന്റെ അച്ഛൻ അവനെ പ്രണയത്തോടെ ദിനംപ്രതി വളർത്തി. അവന്റെ ബന്ധുക്കളോടുള്ള അപരാധം പരിഹരിക്കാൻ അശ്വമേധയാഗം നടത്തണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച രാജാവ്, സമ്പത്ത് സമ്പാദിച്ചതിനുശേഷം, നികുതി പിഴ തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് പകരം മറ്റ് മാർഗങ്ങൾ ആലോചിച്ചു. രാജാവിന്റെ മനസ്സിലുള്ള ഈ ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കിയ അവന്റെ സഹോദരങ്ങൾ, അച്യുതന്റെ പ്രേരണയാൽ, വടക്കേ ദിക്കിൽ നിന്ന് സമൃദ്ധമായ ധനം കൊണ്ടുവന്നു. ഈ സമ്പത്ത് ഉപയോഗിച്ച്, ധർമ്മപുത്രനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ഭയഭക്തികളോടും ആചാരപൂർവവും ഹരിയെ ആരാധിച്ച് മൂന്നു അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തി. രാജാവിന്റെ ക്ഷണപ്രകാരം, ഭഗവാൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരാൽ രാജാവിന്റെ അഭിഷേകം നടത്തിയ ശേഷം, സുഹൃത്തുക്കളോടുള്ള സ്‌നേഹത്താൽ കുറേ മാസങ്ങൾ അവിടെ താമസിച്ചു. പിന്നീട്, രാജാവിന്റെ അനുമതിയോടെ, കൃഷ്ണൻ തന്റെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം അർജ്ജുനനും യദുക്കളുമൊത്ത് ദ്വാരകയിലേക്ക് യാത്രയായി. ഹരിയുടെ ബാല്യത്തിലെ ഈ കർമ്മം—ഭക്തന്റെ രക്ഷ—വ്രജയിലേ കുട്ടികൾ അവരുടെ യൗവനത്തിൽ അത്ഭുതത്തോടെ പരസ്പരം സംസാരിച്ചിരുന്നത് കണ്ടു. പരമസ്രഷ്ടാവായ ഭഗവാൻ മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച് ലീലകൾ നടത്തുന്നത് അത്ഭുതമല്ല. അഘാസുരൻ പോലെയുള്ള പാപികൾ പോലും അവന്റെ സ്പർശനത്തിൽ പാപങ്ങൾ കഴുകി, അതുല്യമായ ആത്മസാമ്യം പ്രാപിച്ചു. കൈവശം ഇല്ലാതെ ഒരിക്കൽ പോലും ഭഗവാന്റെ രൂപം മനസ്സിൽ സ്ഥാപിച്ചവൻ പരമഭക്തിപഥം പ്രാപിച്ചു; എങ്കിൽ മായയില്ലാതെ സദാ ആത്മാനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നവന്റെ സ്ഥിതി എത്ര ഉന്നതമായിരിക്കും! ഇതു കേട്ട യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, മനസ്സിൽ ആ വിശുദ്ധകഥയിൽ ലയിച്ച്, വീണ്ടും ശുകനെ ചോദിച്ചു: “ഹരിയുടെ ബാല്യത്തിൽ നടന്നത് കുട്ടികൾ അവരുടെ യൗവനത്തിൽ പാടുന്നതെങ്ങനെ? അപ്പോൾ മറ്റൊരു കാലഘട്ടമായിരുന്നല്ലോ? മഹായോഗീ, ഗുരോ, ദയവായി ഈ അത്ഭുതം എനിക്കു വിശദീകരിക്കൂ. ഇതെല്ലാം ഹരിയുടെ മായയാണ്; മറ്റൊരു കാരണമില്ല. നാം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്, ഗുരുവേ, നാം ക്ഷത്രിയന്മാർ എന്ന പേരിൽ മാത്രം അറിയപ്പെടുന്നവരാണെങ്കിലും, കൃഷ്ണന്റെ അമൃതമായ കഥകൾ നിങ്ങളിൽ നിന്ന് നിരന്തരം ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയുന്നു. അങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അനന്തഹൃദയത്തിൽ ലയിച്ച ബദരായണപുത്രൻ, വൈദ്യുതിയുടെ പോലെ പുറംബോധം വീണ്ടെടുത്തു, ആ ഭാഗവതപ്രധാനനായ രാജാവിനോട് ക്രമേണ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവരേ, നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതുപോലെ, ഞാൻ ഇവിടെ ഭഗവാന്റെ ലീലാവതാരങ്ങളും കർമ്മങ്ങളും മുഴുവൻ വിവരിച്ചു. വീണുപോകുകയോ, തടങ്ങുകയോ, കഷ്ടപ്പെടുകയോ, മുറിവേൽക്കുകയോ, സഹായം ഇല്ലാതാവുകയോ ചെയ്യുന്നവൻ ‘ഹരിക്ക് നമസ്കാരം’ എന്ന് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചാൽ പാപമൊക്കെയും നശിക്കുന്നു. ശ്രവണമൂലം ശക്തി അനുഭവപ്പെടുന്ന അനന്തനായ ഭഗവാനെ മഹത്വത്തോടെ ഗായനം ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ ജനങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അവരുടെ ദു:ഖം മുഴുവൻ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; സൂര്യനും ശക്തമായ കാറ്റും ഇരുട്ടും മേഘവും നീക്കുന്നതുപോലെ. ഭഗവാന്റെ പരമാത്മാവിനെ സംബന്ധിക്കാത്ത ശൂന്യമായ വാക്കുകളും വ്യാജകഥകളും പറയേണ്ടതല്ല; ഹരിയുടെ ഗുണങ്ങൾ ഉണർത്തുന്നതേ മാത്രമാണ് സത്യം, മംഗളം, പവിത്രം. ഭഗവാന്റെ മഹത്വം പാടുമ്പോൾ മാത്രം ആനന്ദകരവും ആഹ്ലാദകരവും എപ്പോഴും പുതുമയും ഉല്ലാസവും നിറഞ്ഞതും മനസ്സിന് മഹാമഹോത്സവമായും ദു:ഖസമുദ്രം ഉണക്കുന്നതും ആകുന്നു. ഹരിയുടെ മഹത്വം പാടാത്ത, എത്ര മനോഹരമായാലും, വാക്കുകൾ കാക്കകളുടെ കുളിമറ്റംപോലെയാണ്; ഹംസകൾ അവിടെ പോകില്ല; അച്യുതൻ ഉള്ളിടത്ത് മാത്രം ശുദ്ധഭക്തർ ഉണ്ടാകും. അനന്തഭഗവാന്റെ നാമവും ഗുണങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വാക്കുകൾ, അക്ഷരദോഷമുണ്ടായാലും, പാപങ്ങൾ കഴുകിത്തള്ളുന്നു; സജ്ജന്മാർ അതു ശ്രവിക്കുകയും പാടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഭക്തിയില്ലാതെ ചെയ്ത നിരാശയുക്തമായ കർമ്മവും, ശുദ്ധജ്ഞാനവും പോലും, അച്യുതാ, പ്രകാശിക്കില്ല; എങ്കിൽ ഭഗവാനോട് സമർപ്പിക്കാത്ത വലിയ കർമ്മങ്ങൾ എങ്ങനെയാണു നിത്യശ്രേയസ് നൽകുക? യശസ്സിനും ഐശ്വര്യത്തിനും വേണ്ടി ചെയ്യുന്ന എല്ലാ പരിശ്രമവും, വർണ്ണാശ്രമധർമം, തപസ്സ്, പഠനം എന്നിവയൊക്കെയും ഹരിയുടെ ഗുണങ്ങൾ ഭക്തിപൂർവ്വം ശ്രവിച്ച് പാടുന്നതിലൂടെ ശ്രീധരന്റെ പാദസ്മരണയെ ഉറപ്പാക്കുമ്പോഴേ അതിന് പരമോന്നതത്വം ലഭിക്കുക. കൃഷ്ണന്റെ പാദസ്മരണം എല്ലാ അശുഭത്വവും നീക്കി ക്ഷേമം നൽകുന്നു; മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; അന്തർയാമിയായ ഭഗവാനിലേക്കുള്ള പരമഭക്തി, അനുഭവസഹിതമായ ജ്ഞാനം, വൈരാഗ്യം എന്നിവ നൽകുന്നു. നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ദ്വിജന്മാർ ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്; കാരണം, നിങ്ങൾ നാരായണനെ, ദേവാദിദേവനായ ഭഗവാനെ, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും ആത്മാവായ ഭഗവാനെ, ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിരമായി സ്ഥാപിച്ച് ആരാധിക്കുന്നു. ഞാനും അതേ ആത്മതത്വം ഓർത്തിരിക്കുന്നു; അതിനെ ഞാൻ മുൻകാലത്ത് പരമമുനിയുടേയും മഹർഷിമാരുടേയും സന്നിധിയിൽ, പാർിക്ഷിതൻ ഉപവാസം പാലിക്കുമ്പോൾ, ശ്രവിച്ചിരുന്നു. ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ശക്തിയുള്ള ഭഗവാന്റെ മഹത്വപരമായ കർമ്മങ്ങൾ ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഇവിടെ വിവരിച്ചു; അവന്റെ മഹത്വം എല്ലാ ദു:ഖവും നശിപ്പിക്കുന്നു. അകമ്പടിയില്ലാതെ, വിശ്വാസപൂർവ്വം, ഈ കഥയെ ദിനംപ്രതി പാരായണം ചെയ്യുകയോ ശ്രവിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവൻ ശുദ്ധനാവുന്നു. പക്ഷേ, ഈ കഥ ചന്ദ്രമാസത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാമോ പതിനൊന്നാമോ ദിവസങ്ങളിൽ ശ്രവിക്കുന്നത് ദീർഘായുസ് നൽകുന്നു; ഉപവാസത്തോടെ ആത്മനിയന്ത്രണമോടെ പാരായണം ചെയ്താൽ പാപമുക്തനാവുന്നു. പുഷ്കര, മഥുരാ, ദ്വാരക എന്നീ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിൽ ഉപവാസത്തോടെ ആത്മനിയന്ത്രണമോടെ ഈ കഥ പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ ഭയമില്ലാത്തവനാവുന്നു. ആരുടെ മഹത്വം പാടാനും ശ്രവിക്കാനും ദേവന്മാർ, മുനികൾ, സിദ്ധന്മാർ, പിതൃകൾ, മനുക്കൾ, രാജാക്കന്മാർ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു, അവന്റെ കഥ പാടുന്നവർക്കും ശ്രവിക്കുന്നവർക്കും. ദ്വിജൻ ഋഗ്, യജുർ, സാമവേദങ്ങൾ അഭ്യസിച്ചാൽ തേന്, നെയ്യ്, പാലിന്റെ പ്രവാഹങ്ങൾ പോലെയുള്ള ഫലങ്ങൾ പ്രാപിക്കുന്നു. ഭക്തിയുള്ള ദ്വിജൻ ഈ പുരാണസമാഹാരം അഭ്യസിച്ചാൽ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു. പാരായണം ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ ജ്ഞാനം പ്രാപിക്കുന്നു; ക്ഷത്രിയൻ സമുദ്രാധിപത്യം; വൈശ്യൻ ധനാധിപത്യം; ശൂദ്രൻ പാപമുക്തനാവുന്നു. മറ്റിടങ്ങളിൽ ഹരിയുടെ മഹത്വം നിരന്തരം പാടപ്പെടുന്നില്ല; എന്നാൽ ഇവിടെ, വിശാലമായ രൂപമുള്ള ഭഗവാന്റെ കഥകൾ ഓരോ ശ്ലോകവും പൂർണ്ണമായി പാടപ്പെടുന്നു. ജന്മമില്ലാത്ത, അനന്തനായ, സത്യസ്വരൂപനായ, ബ്രഹ്മ, ഇന്ദ്ര, ശിവ എന്നീ ദേവന്മാർക്കും ഗ്രഹിക്കാനാകാത്ത മഹത്വമുള്ള, സൃഷ്ടി-സ്ഥിതി-സംഹാരങ്ങളുടെ കാരണമായ അച്യുതനേ, ഞാൻ നമസ്ക്കരിക്കുന്നു. ദേവതകളിൽ പരമമായ, സ്വശക്തിയിൽ ആകാശസ്ഥലങ്ങളെയും ചലനവുമുള്ള ലോകങ്ങളെയും സൃഷ്ടിക്കുന്ന, ഭാഗ്യവാന്മാർ മാത്രം അനുഭവിക്കുന്ന ഭഗവാനേ, ഞാൻ നമസ്ക്കരിക്കുന്നു. സ്വന്തം ആനന്ദത്തിൽ ലയിച്ച് മറ്റൊന്നിലും ആകൃഷ്ടനാകാതെ, ജയിക്കാനാകാത്ത ഭഗവാന്റെ ലീലകളാൽ ആകർഷിക്കപ്പെട്ട, കരുണയാൽ ഈ പുരാണം വെളിപ്പെടുത്തിയ, സത്യപ്രകാശമായ പാപനാശിയായ ഈ കഥ ലോകത്തിനു നൽകിയ വ്യാസപുത്രനേ ഞാൻ നമസ്ക്കരിക്കുന്നു.