ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

പാരിക്ഷിതിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്നതിൽ, ബ്രഹ്മണന്മാർ പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയായിരുന്നു: impartialതയിൽ തന്റെ പിതാമഹനോട് സമം, ശിവനിൽ കാണുന്ന ദയയിൽ സമം, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും ആശ്രയമായ ഒരാൾ, ലക്ഷ്മിക്ക് ഭഗവാൻ എങ്ങനെയോ, അങ്ങനെ പാരിക്ഷിതും. കൃഷ്ണഭക്തിയിൽ അർപ്പിതനായ അവൻ, എല്ലാ ഉത്തമ ഗുണങ്ങളും മഹത്വവും നിറഞ്ഞവൻ, rantidevaപോലെ ദാനശീലനും yayatiപോലെ ധർമ്മശീലനും. നിശ്ചയത്തിൽ ബലിപോലും, കൃഷ്ണഭക്തിയിൽ പ്രഹ്ലാദപോലും, അശ്വമേധ യാഗങ്ങൾ നടത്തും, മുതിർന്നവരെ സേവിക്കും. രാജകുലത്തിലെ മഹർഷികളെ ജനിപ്പിക്കും, വഴിതെറ്റുന്നവരെ ശാസിക്കും, ഭൂമിയിൽ കലിയെ നിയന്ത്രിക്കും—ധർമ്മത്തിനായി. തക്ഷകൻ്റെ വരവിലൂടെ approaching മരണത്തെ കേട്ടു, സപ്തകുമാരൻ്റെ മകൻ അയച്ചതുപോലെ, പാരിക്ഷിത് എല്ലാ ബന്ധങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ഹരിയുടെ സാനിധ്യം നേടും. സ്വയത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, വ്യാസപുത്രനിൽ നിന്ന് ശാസ്ത്രം കേൾക്കും, ഗംഗയിൽ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭയമില്ലാതെ നേരെ ഹരിയുടെ ലോകത്തേക്ക് പോകും. രാജാവിനെ ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ച ശേഷം, ആ ബ്രഹ്മണന്മാർ, ആദരപൂർവ്വം, തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി. പാരിക്ഷിത് എന്ന പേരിൽ ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തനായവൻ, മുൻകാലത്തിൽ കണ്ടതിനെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, ഈ ലോകത്തിലെ മാനുഷരെ പരിശോധിക്കും. ആ രാജകുമാരൻ, waxing moonപോലെ വേഗത്തിൽ വളർന്നു, പിതാവിന്റെ പ്രീതി കൊണ്ടും, വൃന്ദം പോലെ വളർന്നു. സഹോദരന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള കുറ്റം പരിഹരിക്കാൻ അശ്വമേധ യാഗം നടത്താൻ ആഗ്രഹിച്ചു, രാജാവ് സമ്പത്ത് നേടി, നികുതി, ശിക്ഷ എന്നിവയല്ലാതെ മറ്റ് മാർഗങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു. അവന്റെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി, അച്യുതന്റെ പ്രേരണയാൽ, സഹോദരന്മാർ വടക്കുനിന്ന് ധാരാളം സമ്പത്ത് കൊണ്ടുവന്നു. അങ്ങനെ സമ്പത്ത് സമാഹരിച്ച്, ധർമ്മപുത്രൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, ഭയവും ഭക്തിയും കൊണ്ട് ഹരിയെ ആരാധിച്ച്, മൂന്ന് അശ്വമേധ യാഗങ്ങൾ നടത്തി. രാജാവിന്റെ ക്ഷണനപ്രകാരം, ഭഗവാൻ, ബ്രഹ്മണന്മാർക്ക് രാജാവിനെ അഭിഷേകം നടത്തിയ ശേഷം, സുഹൃത്തുക്കളോടുള്ള സ്‌നേഹത്തിൽ കുറേ മാസങ്ങൾ അവിടെയുണ്ടായി. അവസാനം, രാജാവിന്റെ അനുമതിയോടെ, കൃഷ്ണൻ, ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം, അർജുനനും യദുക്കളും കൂടെ, ദ്വാരകയിലേക്ക് യാത്രയെടുത്തു. ഹരിയുടെ ഈ ബാല്യകാല ലീല, ഭക്തനെ രക്ഷിച്ച സംഭവം, വ്രജത്തിലെ ബാലങ്ങൾ അവരുടെ യൗവനത്തിൽ അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു. പരമാത്മാവായ സൃഷ്ടാവൻ, മാനുഷ രൂപം സ്വീകരിച്ച് ലീലകൾ നടത്തുന്നത് അത്ഭുതമല്ല; അഘാസുരന്റെ പാപങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ സ്പർശം കൊണ്ട് നീങ്ങി, ആത്മതുല്യതയെ ലഭിച്ചു—പാപികൾക്ക് അത്ഭുതകരമായത്. ഒരിക്കൽ ഭഗവാന്റെ രൂപം മനസ്സിൽ സ്ഥാപിച്ചവൻ, പരമഭക്തി മാർഗം നേടി; അപ്പോൾ, മായയില്ലാതെ, നിത്യാത്മാനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നവന്റെ കാര്യത്തിൽ എങ്ങനെ? സൂതൻ പറയുന്നു: അങ്ങനെ, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, കൃഷ്ണന്റെ അത്ഭുതകരമായ ലീലകൾ കേട്ട ശേഷം, മനസ്സിൽ ആ കഥയിൽ ആഴമായി, വീണ്ടും ശുകദേവനോട് ചോദിച്ചു. രാജാവ് ചോദിച്ചു: ഹരിയുടെ ബാല്യകാലത്തിൽ ചെയ്തത്, ബാലങ്ങൾ അവരുടെ യൗവനത്തിൽ എങ്ങനെ പാടാൻ സാധിച്ചു? അതോ, വേറൊരു കാലഘട്ടത്തിൽ സംഭവിച്ചതല്ലേ? മഹായോഗി, ഗുരുവേ, ഈ പരമ അത്ഭുതം ദയവായി പറയൂ; ഇതെല്ലാം ഹരിയുടെ മായയുടെ പ്രവർത്തിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നല്ല. ഞങ്ങൾ ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാന്മാർ, ഗുരുവേ, ഞങ്ങൾ ക്ഷത്രിയർ എന്ന പേരിൽ മാത്രം, കാരണം കൃഷ്ണന്റെ ലീലകൾ നിങ്ങളുടെ മുഖം വഴി നിത്യമായി പാനിക്കുന്നു. ശ്രീസൂതൻ പറയുന്നു: ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ബദരായണപുത്രൻ, whose senses infinite ഹൃദയത്തിൽ ലയിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു, ഓർമ്മയിലായി, ദൃശ്യബോധം വീണ്ടെടുത്ത്, ആ ഭാഗവതപ്രധാനനെ ശാന്തമായി ഉത്തരം പറഞ്ഞു. "ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവരേ, നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതുപോലെ, ഞാൻ ആ ഭഗവാന്റെ ലീലാവതാരങ്ങളും കർമ്മങ്ങളും മുഴുവൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വീണുപോവുകയോ, ഇടറുകയോ, വിഷമത്തിലാകുകയോ, വെട്ടിപ്പൊക്കുകയോ, സഹായം ഇല്ലാതെ പോവുകയോ ചെയ്യുന്നവൻ, 'ഹരിക്ക് നമസ്കാരം' എന്നത് ഉച്ചരിച്ചാൽ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും. അവ്യക്തമായ ആ അനന്ത ഭഗവാനെ ഗാനം ചെയ്യുമ്പോൾ, കേൾക്കുന്നതിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശക്തി അനുഭവപ്പെടുന്നു; ഭഗവാൻ മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, അവരുടെ ദുരിതം മുഴുവൻ നീക്കുന്നു—സൂര്യനും ശക്തമായ കാറ്റും ഇരുട്ടും മേഘവും നീക്കുന്നതുപോലെ. ഭഗവാന്റെ പരമത്വം പറയാത്ത, ശൂന്യമായ, കപടമായ കഥകൾ പറയേണ്ടതല്ല; സത്യം, മംഗളം, പവിത്രം—all are only those which bring forth the Lord's virtues. ഭഗവാന്റെ ഗുണങ്ങൾ പാടുമ്പോൾ, അതാണ് delightful, charming, ever fresh, ever new; മനസ്സിന് perpetual festival; മനുഷ്യരുടെ ദുഃഖസമുദ്രം ഉണക്കുന്നത്. ഹരിയുടെ കീർത്തി proclaim ചെയ്യാത്ത, എത്ര അലങ്കാരമുള്ളതായാലും, വാക്കുകൾ crow's bathing placeപോലാണ്; swans അവിടെയില്ല; അച്യുതൻ ഉള്ളിടത്ത്, അവിടെയാണ് ശുദ്ധഭക്തന്മാർ. അനന്ത ഭഗവാന്റെ നാമവും ഗുണങ്ങളും ഉള്ള, metrical defect ഉണ്ടായാലും, ആ വാക്കുകൾ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നു; സദ്ജനർ അതു കേൾക്കും, പാടും, പുനരാവൃതം ചെയ്യും. അച്യുതനോടുള്ള ഭക്തിയില്ലാത്ത, ആസക്തിയില്ലാത്ത കർമ്മം, pure knowledge shine ചെയ്യില്ല; ഭഗവാനെ അർപ്പിക്കാത്ത, ഉത്തമമായ കർമ്മങ്ങൾ പോലും, നിത്യശ്രേയസ്സ് നൽകില്ല. യശസ്സിനും ഐശ്വര്യത്തിനും വേണ്ടി, വർണ്ണാശ്രമധർമ്മം, austerity, study, എല്ലാം, ശ്രീധരന്റെ പാദസ്മരണയിലേക്ക് എത്തിച്ചാൽ മാത്രം, അതാണ് പരമമായത്; ഹരിയുടെ ഗുണങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുമ്പോൾ. കൃഷ്ണന്റെ പാദസ്മരണ, എല്ലാ അശുഭതയും നീക്കി, ശുഭം നൽകുന്നു; മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു, അന്തർയാമിയായ ഭഗവാന്റെ പരമഭക്തി നൽകുന്നു, ജ്ഞാനവും വൈരാഗ്യവും അനുഭവം കൂടെ നൽകുന്നു. ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ നിങ്ങൾ ഭാഗ്യവാന്മാർ, നിത്യമായി നാരായണനെ, ദേവദേവൻ, ruler, soul of all beings, ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിരമായി സ്ഥാപിച്ച്, ആരാധിക്കുന്നു. ഞാനും, സത്യസ്വരൂപം, supreme sageയുടെ വായിൽ നിന്ന്, പാരിക്ഷിതൻ ഉപവാസം പാലിച്ചപ്പോൾ, മഹർഷിമാരുടെ സാനിധ്യത്തിൽ, കേട്ടതിന്റെ സ്മരണം വീണ്ടും ലഭിച്ചു. ബ്രഹ്മണന്മാരേ, ഞാൻ thus Lord of mighty actsന്റെ glorious deeds പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവന്റെ മഹത്വം എല്ലാ ദുഃഖം നശിപ്പിക്കുന്നു. യാരെങ്കിലും, mental steadiness, faithകൊണ്ട്, ഈ കഥ ദിവസവും, ഒരു നിമിഷം പോലും, പുനരാവൃതം ചെയ്യുകയോ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ, purification ലഭിക്കും. പക്ഷേ, lunar fortnightil twelfth or eleventh day കേൾക്കുമ്പോൾ, ദീർഘായുസ്സും; self-control, fasting, recitation—പാപമുക്തി. self-controlled, fasting, Puṣkara, Mathurā, Dvārakāയിൽ ഈ കഥ recite ചെയ്താൽ, ഭയമില്ല. ഭഗവാന്റെ ഗുണങ്ങൾ praise ചെയ്യുമ്പോൾ, കേൾക്കുമ്പോൾ, gods, sages, perfected beings, ancestors, Manus, kings—songs or listening—desires grant ചെയ്യുന്നു. ദ്വിജൻ, Ṛg, Yajur, Sāma Vedas പഠിച്ചാൽ, honey, clarified butter, milk streamsപോലുള്ള ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും." ഇങ്ങനെ, ഭഗവാന്റെ മഹത്വം, പാരിക്ഷിതിന്റെ ജീവിതം, യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ ഭക്തി, ബ്രഹ്മണന്മാരുടെ വചനങ്ങൾ—എല്ലാം ഭക്തിപരമായി, ശാന്തമായി, ഹരിയുടെ ഗുണങ്ങൾ പാടുമ്പോൾ, മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിൽ perpetual festival, ദുഃഖം ഉണക്കുന്നു, purification നൽകുന്നു.