ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

അപ്രതിഭാഗ്യമായ വിധിയുടെ ശക്തിയാൽ, വെള്ളമുടി അവസാനത്തിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ, ഈ ശിശുവിനെ നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തിനായി സർവശക്തനായ വിഷ്ണു അയച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ലോകത്ത് അവൻ “വിഷ്ണുരാത” എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനാകും—വിഷ്ണുവിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ. സംശയമില്ല, അവൻ മഹാഭക്തനും മഹാത്മാവും ആയിരിക്കും. അപ്പോൾ യുദിഷ്ഠിരൻ ചോദിച്ചു: “ഈ കുഞ്ഞ് നമ്മുടെ രാജകുലത്തിലെ മഹാത്മാക്കളായ ധർമ്മവീരന്മാരുടെ സദ്മാർഗം അനുസരിക്കുംവോ? സദ്ജനങ്ങളും ജ്ഞാനികളും പുകഴ്ത്തുന്ന മഹാന്മാരുടെ മർഗം?” ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “പൃതയുടെ പുത്രാ, അവൻ ജനങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ രക്ഷകനായിരിക്കും, മനുഷ്യരിൽ ഇക്ഷ്വാകുവിനെപ്പോലെ, ബ്രാഹ്മണന്മാരോടു ഭക്തിയും സത്യംപോലും ദശരഥപുത്രൻ രാമനെയും പോലെ. അവൻ ശിബി രാജാവിനെപോലെ ദാനശീലനും അഭയദാനിയും ആയിരിക്കും; യജ്ഞക്കാർക്കിടയിൽ ദുഷ്യന്തപുത്രന്റെപോലെ തന്റെ വംശത്തിന്റെ മഹത്വം വ്യാപിപ്പിക്കും. അർജുനന്മാരെപ്പോലും ധനുര്‍വിദ്യയിൽ പ്രഥമനായിരിക്കും; അഗ്നിയെപ്പോലെ അപരാജിതനും സമുദ്രത്തെപ്പോലെ കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവനും. മൃഗങ്ങളിൽ സിംഹംപോലെ ധീരനും, ഹിമാലയത്തെപ്പോലെ സ്ഥിരതയുള്ളവനും, ഭൂമിയെപ്പോലെ ക്ഷമയും മാതാപിതാക്കളെപ്പോലെ സഹിഷ്ണുതയും അവനിൽ കാണാം. അവൻ തന്റെ പിതാമഹനെപ്പോലെ നീതിയിലും, ശിവനെപ്പോലെ ദയയിലും, ലക്ഷ്മിക്കു ഭഗവാന്റെപോലെ സർവ്വജീവികൾക്ക് അഭയദാനിയും ആയിരിക്കും. കൃഷ്ണഭക്തനായി, അവൻ എല്ലാ ഉത്തമഗുണങ്ങളും മഹത്വവും കൈവരിക്കും; രന്തിദേവനെപ്പോലെ ദാനശീലനും, യയാതിയെപ്പോലെ ധർമ്മനിഷ്ഠനും. ബലിയെപ്പോലെ ദൃഢനിശ്ചയവും, പ്രഹ്ലാദനെപ്പോലെ കൃഷ്ണഭക്തിയും അവനിൽ കാണാം; അശ്വമേധയജ്ഞങ്ങൾ നടത്തും, മൂത്തവരെ സേവിക്കും. രാജകുലത്തിലെ മഹാത്മാക്കളെ അവൻ ജനിപ്പിക്കും; ധർമ്മത്തിനായി, കലി യുഗത്തിൽ കലിയെ നിയന്ത്രിക്കും. ടക്ഷകൻ എന്ന പാമ്പ്, ഒരു സന്യാസിയുടെ പുത്രൻ അയച്ചതിനെ കുറിച്ച് അവൻ മരണസംഭവം കേട്ടപ്പോൾ, സകലബന്ധങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ഹരിയുടെ അഭയത്തിൽ പ്രവേശിക്കും. ആത്മതത്ത്വം അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, വ്യാസപുത്രനിൽ നിന്ന് ഉപദേശങ്ങൾ കേട്ട ശേഷം, ഗംഗയിലേയ്ക്ക് ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭയമില്ലാതെ ഹരിയുടെ ലോകത്തിൽ പ്രവേശിക്കും. ഇങ്ങനെ രാജാവിനെ ഉപദേശിച്ച ശേഷം, സകല പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണന്മാർ ആദരപൂർവ്വം തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി. ഈ കുഞ്ഞ് “പരിക്ഷിത്” എന്ന പേരിൽ ലോകത്ത് പ്രസിദ്ധനാകും; അവൻ മുമ്പ് കണ്ട കാര്യങ്ങൾ ഓർത്ത്, ഈ ലോകത്തിലെ മനുഷ്യരെ പരിശോധിക്കും. ആ രാജകുമാരൻ, വളരുന്ന ചന്ദ്രനെപ്പോലെ, പിതാവിന്റെ ദൈനംദിന പരിചരണത്തിൽ വൃദ്ധി പ്രാപിച്ചു. സഹോദരനുമാരോട് അകൃത്യമായ കുറ്റം തീർക്കാൻ അശ്വമേധയജ്ഞം നടത്താൻ ആഗ്രഹിച്ച രാജാവ്, സമ്പത്ത് സമ്പാദിച്ചു, നികുതിയും ശിക്ഷയും ഒഴികെയുള്ള മാർഗങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു. അച്യുതന്റെ പ്രചോദനത്തിൽ, സഹോദരന്മാർ വടക്കുനിന്ന് ധാരാളം സമ്പത്ത് കൊണ്ടുവന്നു. അങ്ങനെ സമ്പത്തിനെ ഉപയോഗിച്ച്, ധർമ്മപുത്രൻ യുദിഷ്ഠിരൻ, ഭയഭക്തിയോടെ ഹരിയെ ആരാധിച്ച്, മൂന്നു അശ്വമേധയജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി. രാജാവിന്റെ ക്ഷണനപ്രകാരം, ബ്രാഹ്മണന്മാർ രാജാവിനെ അഭിഷേകമെടുത്ത ശേഷം, ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ, സുഹൃത്തുക്കളോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ, കുറേ മാസങ്ങൾ അവിടെയിരുന്നു. പിന്നീട്, രാജാവിന്റെ അനുമതിയോടെ, കൃഷ്ണൻ അർജുനനും യദുകുലവുമൊപ്പമാക്കി ദ്വാരകയിലേയ്ക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. ഹരിയുടെ ബാലവയസ്സിലെ ഈ രക്ഷകൃത്യം, വ്രജത്തിലെ ബാലന്മാർ അവരുടെ ബാല്യത്തിൽ കണ്ടു, അതിനെ അത്ഭുതമായി പുകഴ്ത്തി. അതിൽ അത്ഭുതമൊന്നുമില്ല; പരമസൃഷ്ടാവ് തന്റെ ലീലകൾക്കായി മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു. അഘാസുരൻ പോലും, അവന്റെ സ്പർശത്തിൽ പാപങ്ങൾ കഴുകി, അത്മസമത്വം പ്രാപിച്ചു—പാപികൾക്ക് അത്ര ദുർലഭം. ഒരു പ്രാവശ്യം പോലും ഭഗവാന്റെ രൂപം മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചവൻ, പരമഭക്തിമാർഗം പ്രാപിച്ചു; പിന്നെ, മായയില്ലാതെ, നിത്യാത്മാനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നവൻ എത്ര വലിയ ഭാഗ്യവാൻ! സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ, ദ്വിജന്മാരേ, യുദിഷ്ഠിരൻ കൃഷ്ണന്റെ അത്ഭുതകൃത്യങ്ങൾ കേട്ട ശേഷം, ആ പുണ്യകഥയിൽ മനസ്സുംകൂടി, വീണ്ടും ശുകനെ ചോദിച്ചു. രാജാവ് ചോദിച്ചു: “ബ്രാഹ്മണേ, ഹരിയുടെ ബാല്യത്തിൽ നടന്നത്, ബാല്യത്തിൽ ബാലന്മാർ പാടിയത്, അപ്പോൾ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ, എങ്ങനെ യുവാവസ്ഥയിൽ പാടാൻ കഴിഞ്ഞു? മഹായോഗീ, മഹാഗുരു, ദയവായി ഈ പരമ അത്ഭുതം എന്നെക്കായി വിവരിക്കുക; ഇതിന് ഹരിയുടെ മായയൊഴികെ മറ്റൊരു കാരണം ഇല്ല.” “ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാന്മാരാണ് ഞങ്ങൾ, ഗുരുവേ, ഞങ്ങൾ വെറും ക്ഷത്രിയർ എന്ന പേരിലാണ്; കാരണം, കൃഷ്ണന്റെ പുണ്യകഥകൾ നിങ്ങൾക്കു നിന്നു എന്നും ആമൃതംപോലെ ആസ്വദിക്കുന്നു.” ശ്രീസൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ബദരായണപുത്രൻ, അനന്തഹൃദയത്തിൽ ലയിച്ച ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ഓർമ്മയോടെ പുറത്തേക്കുള്ള ദൃഷ്ടി തിരിച്ചെടുത്തു; അത്ഭുതഭാഗവതഭക്തനോടു ദൈർഘ്യവായി ഉത്തരം പറഞ്ഞു. “ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതുപോലെ, ഞാൻ ഹരിയുടെ ലീലാവതാരങ്ങളും കൃത്യങ്ങളും പൂർണമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വീണുപോയി, ഇടറിപ്പോയി, ദുഃഖിതരായി, മുറിഞ്ഞു, സഹായം ഇല്ല—ഇതിൽ ആരും ‘ഹരിക്ക് നമസ്കാരം’ എന്ന് ഉച്ചരിച്ചാൽ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.” “അനന്തനായ ഭഗവാന്റെ മഹത്വം കേൾക്കുമ്പോൾ, അവൻ മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, അവരുടെ കഷ്ടതകൾ പൂര്‍ണ്ണമായി ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; സൂര്യനും ശക്തമായ കാറ്റും ഇരുണ്ടും മേഘവും നീക്കുന്നതുപോലെ.” “ഭഗവാന്റെ ലീലകൾ പറയാത്ത, ശൂന്യമായ, അസത്യമുള്ള കഥകൾ പറയരുത്; സത്യം, മംഗളം, പവിത്രം—all that is auspicious—is only that which brings forth the Lord’s virtues.” “ഭഗവാന്റെ ഗുണങ്ങൾ പാടുമ്പോൾ, അതാണ് മനസ്സിന്റെ ഉത്സവം, അതാണ് സദാ പുതുമയും ആസ്വാദ്യവും; അതാണ് ദുഃഖസമുദ്രം ഉണക്കുന്നത്.” “ഹരിയുടെ മഹത്വം പാടാത്ത, എത്ര അലങ്കാരമുള്ളതായാലും, വാക്കുകൾ കാക്കയുടെ കുളിമടംപോലെയാണ്; ആച്യുതൻ ഉള്ളിടത്ത്, ശുദ്ധഭക്തന്മാരാണ്.” “അനന്തനാമവും ഗുണവും ഉള്ള വാക്കുകൾ, പദം പദം അപാകൃതമായാലും, മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾ കഴുകുന്നു; സജ്ജനർ അതു കേൾക്കും, പാടും, ചൊല്ലും.” “അച്യുതാ, നിഷ്കാമമായ കർമ്മവും, ശുദ്ധജ്ഞാനവും, ഭഗവാനോടു ഭക്തിയില്ലാതെ പ്രകാശിക്കില്ല; അതിനാൽ, ഭഗവാന്റെ കീർത്തി പാടാതെ, എത്ര ഉത്തമമായ കർമ്മമെങ്കിലും, ദീർഘകാലം നന്മ നൽകില്ല.” “കുലവും ആശ്രമവും അനുസരിച്ച്, പ്രശസ്തിയും ഐശ്വര്യവും നേടാൻ നടത്തുന്ന എല്ലാ ശ്രമങ്ങളും, ഹരിയുടെ ഗുണങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ കേൾക്കാനും പാടാനും വഴി ഹരിയുടെ പാദസ്മരണയിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ഉത്തമം.” “കൃഷ്ണന്റെ പാദസ്മരണം എല്ലാ അശുഭതകളും നശിപ്പിക്കുന്നു, നന്മ നൽകുന്നു; മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു, അന്തർയാമിയായ ഭഗവാനോട് പരമഭക്തി നൽകുന്നു, ജ്ഞാനവും വൈരാഗ്യവും ഉണർത്തുന്നു.” “ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, നിങ്ങൾ മഹാഭാഗ്യവാന്മാരാണ്; കാരണം, നിങ്ങൾ നാരായണനെ, ദേവതകളുടെ ദേവനായ, സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ ആത്മനായ, ഭഗവാനെ, ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിരമായി ധ്യാനിച്ച്, നിരന്തരം ആരാധിക്കുന്നു.