ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ശൗനകാദിമുനിമാരുടെ അടിയന്തരമായ ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കി, സൂത മഹർഷി അവരോട് ആദരവോടെ പറഞ്ഞു: "കൃഷ്ണപാദസേവനത്തിലൂടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളിൽനിന്നും അകറ്റായി, തന്റെ ജനങ്ങളോട് ഒരു പിതാവുപോലെ സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറി യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ഭരതഭൂമിയെ ഭരിച്ചു. അവനു സമ്പത്തും, യാഗങ്ങളും, രാജ്യം, ഭാര്യമാർ, സഹോദരന്മാർ, ജംബുദ്വീപത്തിൽ ആധിപത്യം, ആകാശത്തോളം ഉയർന്ന കീർത്തി—ഇവയൊക്കെയും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, മുകുന്ദനിൽ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കിയവർക്കു ദേവന്മാർ പോലും മോഹിക്കുന്ന ആകാംക്ഷകൾക്ക് എന്ത് വിലയുണ്ട്? ഒരു വിശപ്പുള്ള രാജാവിന് മറ്റ് വസ്തുക്കൾ സന്തോഷം നൽകുന്നതുപോലെ, അവയ്ക്കു മാത്രമാണ് അവയെ ആസ്വദിച്ചത്. ഭൃഗുവംശജനായവരെ, ഒരു മഹാവീര്യശാലിയായ ശിശു തന്റെ മാതാവിന്റെ ഗർഭത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു ഭയാനകായുധത്തിന്റെ ജ്വാലയിൽ ദഹിക്കപ്പെടുന്ന സമയത്ത്, അവൻ ഒരു അതിശയകരമായ പുരുഷനെ കണ്ട്. അതു നിർമലവും, വിരൽത്തുമ്പ് വലിപ്പവും, കനകമുകുടം ധരിച്ചും, കന്യക നിറത്തിലും, മഞ്ഞവസ്ത്രം ധരിച്ചും, അത്ഭുതകരമായ ദർശനവും, അപരാജിതനുമായ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ പുരുഷൻ നാലു ദീർഘമായ ഭുജങ്ങളോടെ, കനകകുണ്ടലങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടും, രക്തവർണ്ണമായ കണ്ണുകളോടെ, ഗദയുമായി, ആ ശിശുവിന്റെ ചുറ്റും എല്ലാദിശകളിലും ചുറ്റി നടന്നു; അത്ഭുതമാകുന്ന ഒരു ജ്വലിക്കുന്ന ഉല്കപോലെ ഗദ ചുറ്റി കാട്ടി. അവൻ തന്റെ ഗദയാൽ ആ ആയുധത്തിന്റെ തീപിടിച്ച ശക്തിയെ നീക്കി; പശുക്കളുടെ നാഥൻ മൂടൽമഞ്ഞ് നീക്കുന്നതുപോലെ. ശിശു അതു കണ്ട് അത്ഭുതത്തോടെ 'ഇവൻ ആരാണ്?' എന്ന് ചിന്തിച്ചു. അപകടം ഒഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം, അളവറ്റതുമായ, ധർമ്മത്തിന്റെ രക്ഷകനായ, സർവ്വവ്യാപിയായ ആ ഭഗവാൻ, പത്തുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ശിശുവിന്റെ കണ്ണിനു മുമ്പിൽ തന്നെ അദൃശ്യനായി. ശുഭലക്ഷണങ്ങൾ മുഴുവനും ഉദിച്ചുയർന്ന്, ഗ്രഹങ്ങൾ അനുകൂലമായപ്പോൾ, പാണ്ഡുവംശത്തിൽ പുനരാവിഷ്കൃതനായി, പാണ്ഡുവിന്റെ ശക്തിയോടെ ആ ശിശു ജനിച്ചു. അതിനാൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ രാജാവ്, ധൗമ്യൻ, കൃപാചാര്യൻ എന്നിവരെയും മറ്റു ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും വിളിച്ചു, ശിശുവിന്റെ ജാതകം നോക്കി, ശുഭശാന്തികൾ നടത്തി. ധർമ്മവിദ്യയുള്ള രാജാവ്, പിറവിയുള്ള പുണ്യസ്ഥലത്ത് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് സ്വർണം, പശു, ഭൂമി, ഗ്രാമങ്ങൾ, ആനകൾ, കുതിരകൾ, ഉത്തമമായ ഭക്ഷണം എന്നിവ ദാനം ചെയ്തു. സന്തുഷ്ടരായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ, വിനയമുള്ള രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'പുരുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവേ, നിങ്ങളുടെ വംശത്തിൽ ഇദ്ദേഹമാണ് അത്ഭുതം.' 'വിധിയുടെ അതിക്രമിക്കാൻ കഴിയാത്ത ആഗ്രഹത്താൽ, വെള്ളമുടി അവസാനിക്കുമ്പോൾ, സർവ്വശക്തനായ വിഷ്ണു നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തിനായി ഇദ്ദേഹത്തെ അയച്ചിരിക്കുന്നു.' 'അതിനാൽ, ഇദ്ദേഹം ലോകത്ത് വിഷ്ണുരാത എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനാകും; ഈശ്വരനാൽ സംരക്ഷിതൻ. സംശയമില്ല, ഇദ്ദേഹം മഹാഭക്തനും മഹാത്മാവും ആകും.' യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ചോദിച്ചു: 'ഈ ശിശു നമ്മുടെ വംശത്തിലെ മഹാത്മാക്കളായ, ധാർമ്മികരായ, സദാചാരപ്രശസ്തരായ രാജസന്മാരുടെ പാത പിന്തുടരുമോ?' ബ്രാഹ്മണന്മാർ പറഞ്ഞു: 'പ്രഥയുടെ പുത്രനേ, ഇദ്ദേഹം ജനങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ രക്ഷകനായിരിക്കും; മനുഷ്യരിൽ ഇക്ഷ്വാകുവിനെപ്പോലെയും, ബ്രാഹ്മണഭക്തനായി സത്യവാനായ രാമനെപ്പോലെയും.' 'ദാനശീലനും അഭയദായകനുമായ് ഔശീനരവംശത്തിലെ ശിബിയെപ്പോലെയും, യജ്ഞങ്ങളിൽ തന്റെ വംശത്തിന്റെ കീർത്തി പടർത്തുന്ന ദുശ്യന്തപുത്രനെപ്പോലെയും.' 'അർജുനന്മാരെപ്പോലെയുള്ള ധനുര്‍വിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യവും, തീപോലെയും അതിജയിക്കാനാവാത്തവനും, സമുദ്രത്തെപ്പോലെയും കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവനും.' 'മൃഗങ്ങളിൽ സിംഹത്തെപ്പോലെയും, ഹിമാലയത്തെപ്പോലെയുള്ള സ്ഥിരതയും, ഭൂമിയെപ്പോലെയുള്ള ക്ഷമയും, മാതാപിതാക്കളെപ്പോലെയുള്ള സഹിഷ്ണുതയും.' 'പിതാമഹനെപ്പോലെ സമദർശിയും, ശിവനെപ്പോലെ ദയാനിധിയും, സർവ്വജനങ്ങൾക്കു അഭയസങ്കടം, ലക്ഷ്മിക്ക് ഭഗവാൻ എങ്ങിനെയോ അങ്ങനെ.' 'കൃഷ്ണഭക്തനായ ഇദ്ദേഹം എല്ലാ ഉത്തമഗുണങ്ങളാലും മഹത്വത്താലും സമ്പന്നനാണ്; രന്തിദേവനെപ്പോലെയുള്ള ദാനശീലിയും, യയാതിയെപ്പോലെയുള്ള ധാർമ്മികനും.' 'ബലിയെപ്പോലെയുള്ള ധൈര്യവും, പ്രഹ്ലാദനെപ്പോലെയുള്ള കൃഷ്ണഭക്തിയും; അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തുകയും മുതിർന്നവരെ സേവിക്കുകയും ചെയ്യും.' 'രാജർഷിമാരുടെ വംശജനും, പാതം തെറ്റുന്നവരെ ശാസിക്കുന്നവനും; ഭൂമിയിൽ ധർമ്മത്തിനായി കലിയെ നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യും.' 'മഹർഷിപുത്രൻ അയക്കുന്ന തക്ഷകന്റെ കൈയിൽ തന്റെ മരണം അടുത്തുവന്നെന്ന് അറിഞ്ഞ്, എല്ലാ ബന്ധങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ഹരിയുടെ സാന്നിധ്യം പ്രാപിക്കും.' 'ആത്മതത്ത്വം അറിയാനാഗ്രഹിച്ച്, വ്യാസപുത്രനിൽ നിന്ന് ഉപദേശം കേട്ടു, ഗംഗാതടത്തിൽ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭയമില്ലാതെ പരമപദം പ്രാപിക്കും.' ബ്രാഹ്മണന്മാർ രാജാവിനെ ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ച ശേഷം, അവർ എല്ലാവരും ആദരവോടെ സ്വന്തം വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി. ഈ ശിശു, തന്റെ മുമ്പത്തെ ദർശനം ഓർത്തുകൊണ്ട്, ലോകത്തിൽ ആളുകളെ പരിശോധിച്ചതുകൊണ്ട്, പരിക്ഷിത് എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി. രാജകുമാരൻ വളരെയധികം വേഗത്തിൽ വളർന്നു; പിതാവിന്റെ പ്രേമം കൊണ്ടും, ദിവസേന ഇന്ധനക്കഷ്ണങ്ങൾ ചേർക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ വളർന്നു. സഹോദരന്മാരോടും ബന്ധുക്കളോടും ചെയ്ത കുറ്റത്തിന് പ്രായശ്ചിത്തമായി അശ്വമേധയാഗം നടത്താൻ രാജാവ് ആഗ്രഹിച്ചു; സമ്പത്ത് ലഭിച്ചിട്ടും, നികുതി ശിക്ഷ മുതലായവയല്ലാതെ മറ്റു മാർഗങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചു. അച്യുതന്റെ പ്രേരണയാൽ സഹോദരന്മാർ വടക്കൻ ദിശയിൽ നിന്ന് ധനസമ്പത്ത് സമാഹരിച്ച് കൊണ്ടുവന്നു. അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ധർമ്മപുത്രനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ഭയഭക്തികളോടെ ഹരിയെ ആരാധിച്ച് മൂന്നു അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തി. രാജാവിന്റെ ക്ഷണക്കേട്ട്, കൃഷ്ണൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കു രാജാവിനെ അഭിഷേകം നടത്തിച്ച ശേഷം, സുഹൃത്തുക്കളോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ കുറേ മാസങ്ങൾ അവിടെയിരുന്നു. പിന്നീട്, രാജാവിന്റെ അനുമതിയോടെ, കൃഷ്ണൻ അർജുനനും യാദവരും കൂടെ ദ്വാരകയിലേക്ക് യാത്രയായി. ഹരിയുടെ ബാല്യകാലത്തിലെ ഈ അത്ഭുതകരമായ ഭക്തരക്ഷാനുഭവം, വ്രജത്തിലെ ബാലന്മാർ അവരുടെ യൗവനത്തിൽ അത്ഭുതത്തോടെ പരസ്പരം പറഞ്ഞുപറഞ്ഞു. പരമസ്രഷ്ടാവായ ഭഗവാൻ, തന്റെ ലീലക്ക് മനുഷ്യരൂപം ധരിക്കുന്നതിൽ അത്ഭുതം ഒന്നുമില്ല; അഘാസുരൻ പോലും ഭഗവാന്റെ സ്പർശത്തിൽ പാപങ്ങൾ കഴുകി, അത്യന്തം ദുഷ്ടർക്കും ദുർലഭമായ ആത്മസമ്യത പ്രാപിച്ചു. ഒരു പ്രാവശ്യം പോലും ഭഗവാന്റെ രൂപം മനസ്സിൽ സ്ഥാപിച്ചവൻ പരമഭക്തിമാർഗം പ്രാപിച്ചു; അതിനാൽ, മായയില്ലാതെ, സർവ്വകാലവും നിത്യാനന്ദത്തിൽ ലീനനായവൻ എത്രയോ ഉന്നതനാണ്! ഇങ്ങനെ, കൃഷ്ണന്റെ അത്ഭുതകരമായ കർമ്മങ്ങൾ കേട്ടു, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ മനസ്സിൽ ആ വിശുദ്ധകഥയിൽ ലയിച്ച്, വീണ്ടും ശുകനെ ചോദിച്ചു: 'കൃഷ്ണൻ ബാല്യത്തിൽ ചെയ്ത ഈ പ്രവർത്തി, യൗവനത്തിലെ ബാലന്മാർ എങ്ങനെ പാട്ടുപാടിയിരിക്കുന്നു? അന്ന് നടന്നത് മറ്റൊരു കാലഘട്ടത്തിലല്ലേ? മഹായോഗിയേ, ഗുരുനാഥനേ, ഈ പരമവിചിത്രം ദയവായി എന്നോട് വിശദമായി പറയണം. ഹരിയുടെ മായയല്ലാതെ ഇതിന് മറ്റേതെങ്കിലും കാരണം ഉണ്ടാകാനാവില്ല.