ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

സ്വയം തന്റെ ശക്തിയാൽ പ്രേരിതനായി, ഭഗവാൻ തന്റെ ജീവശക്തിയായ പ്രകൃതിയെ പിന്തുടർന്നു. സൃഷ്ടിക്കേണ്ടതെന്ന ആഗ്രഹത്താൽ, ആ രൂപരഹിതമായ ആത്മാവിന് നാമവും രൂപവും നല്കുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുകൊണ്ട്, ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ കർത്താവായ അവൻ അതിനെ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചു. ഈ ഭഗവാന്റെ വാസസ്ഥലം, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ച്, പ്രാണവായുവിനെ നിയന്ത്രിച്ച്, അശേഷഭക്തിയാൽ മനസ്സു ശുദ്ധീകരിച്ച മഹർഷിമാർ ദർശിക്കുന്നു; അത്തരം ഭഗവാൻ സത്യത്തിൽ സകലഭവനാശനത്തിനും യോഗ്യനാണ്. വേദങ്ങളിലും, രഹസ്യമായി തത്വജ്ഞന്മാരാൽ പാടപ്പെടുന്ന അവന്റെ സൌഹൃദവും, കഥകളും, ഈ ഏകേശ്വരൻ ലോകത്തിന്റെ ആത്മാവായ അവൻ, തന്റെ ലീലാവിലാസത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കുകയും, സംരക്ഷിക്കുകയും, സംഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; എന്നാൽ അവയ്ക്കൊന്നിലും അർപ്പിതനല്ല. ധർമ്മവിരുദ്ധമായി ഇരുണ്ട മനസ്സുള്ള രാജാക്കന്മാർ ഭരിക്കുന്നിടത്തൊക്കെയും, ലോകക്ഷേമത്തിനായി, സത്വതരിൽ നിന്നും, ധനം, സത്യം, കാരുണ്യം, കീർത്തി എന്നിവ കൈവശമാക്കി, അവൻ യുക്തമായ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു—പ്രത്യക്ഷം, പ്രത്യക്ഷം, യುಗം തോറും. യദുവംശം എത്ര മഹത്വം നിറഞ്ഞതും, മധുവനം എത്ര പരിശുദ്ധവുമാണ്! ശ്രീപതിയായ ഈ പുരുഷോത്തമൻ അവിടെ ജനിച്ചും സഞ്ചരിച്ചും ലോകത്തെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു. സ്വർഗത്തിന്റെ കീർത്തിയെ മറികടക്കുന്ന കുശസ്ഥലിയും, ഭൂമിയെ പുണ്യവതിയാക്കുന്ന അവിടത്തെ ജനങ്ങളും ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്; കാരണം അവിടവരെ അവരുടെ ഭഗവാന്റെ ഹാസ്യപൂർണ്ണമായ ദർശനം നിത്യവും ലഭിക്കുന്നു. ഈ സ്ത്രീകൾ വ്രതങ്ങൾ, സ്നാനങ്ങൾ, ഹോമങ്ങൾ, മറ്റ് ആചാരങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ ഭഗവാനെ ആരാധിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ തന്നെയാണ് അവൻ അവരെ വിവാഹം കഴിച്ച് കൈ പിടിച്ചത്. വ്രജയിലെ സ്ത്രീകൾ അവന്റെ സ്നേഹപൂർണ്ണമായ വാക്കുകളുടെ അമൃതം പാനമാക്കി, അവനിൽ മുഴുവൻ ലീനരായി. സ്വയംവരയിൽ അവന്റെ വീര്യത്തിന്റെ വിലകൊടുത്തു ജയിച്ച സ്ത്രീകളും, ശിശുപാലാദി മഹാരാജാക്കന്മാരെ ജയിച്ച ശേഷം, പ്രദ്യുമ്നനും സാംബനും പോലെയുള്ള രാജകുമാരന്മാരുടെ പുത്രിമാരും, ഭൗമാസുരനെ കൊല്ലുന്നതിലൂടെ മോചിതരായ പെൺമക്കളും ആയിരക്കണക്കിന് അവന്റെ അടുക്കൽ എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു. ഈ സ്ത്രീകൾ, ആചാരവും ശുദ്ധിയും ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടും, പരമസ്ത്രീഭാവം നേടിയിരിക്കുന്നു; കാരണം, അവരുടെ കമലനയനായ ഭർത്താവ് അവരോടൊപ്പം വീടുകൾ വിട്ടുപോകുന്നില്ല, ഹൃദയത്തിൽ അവന്റെ സാന്നിധ്യം സ്പർശിക്കുന്നു. നഗരത്തിലെ സ്ത്രീകൾ ഇങ്ങനെ പരസ്പരം സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ഹരി ഹസ്യപൂർവ്വം അവരെ അംഗീകരിച്ച് മുന്നോട്ട് നടന്നു. അജാതശത്രു, മധുവിന്റെ ശത്രുവായ ഭഗവാന്റെ സുരക്ഷയ്ക്കായി, സ്നേഹത്താലും ഭയത്താലും, തന്റെ ചതുരംഗസേനയെ നിയോഗിച്ചു. ശേഷം, ദൂരത്ത് നിന്ന് വന്നുകൊണ്ടിരുന്ന, വേർപാടിന്റെ ദു:ഖത്തിൽ ആയിരുന്ന കൗരവരെ കൃഷ്ണൻ സ്‌നേഹപൂർവ്വം മനസ്സിലാക്കി, അവരെ തിരികെ പോകാൻ സമ്മതിപ്പിച്ചു; പിന്നെ തന്റെ പ്രിയജനങ്ങളോടൊപ്പം സ്വന്തം നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അവൻ കുരുക്കളുടെ ദേശം, ജാംഗലങ്ങൾ, പാഞ്ചാലം, സൂരസേന, യമുനാതീരങ്ങൾ, ബ്രഹ്മാവർത്തം, കുരുക്ഷേത്രം, മത്സ്യ, സാരസ്വത ദേശങ്ങൾ എന്നിവ കടന്നു. മരുധന്വയുടെ മരുഭൂമി കടന്ന്, സൗവീര, ആभीर ദേശങ്ങളിലേക്കും, പിന്നെ ആനർട്ടത്തിലേക്കും ഭാർഗവനോടൊപ്പം, കുതിരകൾ കുറച്ച് ക്ഷീണിച്ച നിലയിൽ, സഞ്ചരിച്ചു. ഓരോ സ്ഥലത്തും, ഹരിയെ അവിടത്തെ ജനങ്ങൾ യഥോചിതം ആദരിച്ചു. വൈകുന്നേരം, അവൻ പടിഞ്ഞാറോട്ട് തിരിഞ്ഞ്, പശുക്കളുടെ ഇടയിലേക്ക്, ചാരലോകത്തേക്ക് പോയി. "പരമേശ്വരാ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സേവകരും അനുയായികളുമാണ്; മഹർഷിയുടെ കൃപയാൽ ഭഗവാന്റെ ദർശനം ലഭിച്ചുവല്ലോ; ഞങ്ങൾ അനുമതി തേടുന്നു, യാത്രയെടുക്കട്ടെ," എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. "ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ നിങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾ പാടാൻ, ചെവികൾ നിങ്ങളുടെ കഥകൾ കേൾക്കാൻ, കൈകൾ നിങ്ങളുടെ സേവനത്തിനായി, മനസ്സുകൾ നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങളിൽ, തലകൾ സ്മരണയിൽ നമിക്കാനായി, കണ്ണുകൾ നിങ്ങളെ പ്രത്യക്ഷമാക്കുന്ന മഹാത്മാക്കളെ കാണാനായി ഉപയോഗിക്കട്ടെ," എന്ന് അവർ പ്രാർത്ഥിച്ചു. ശുകൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ അവരെ ഇരുവരും സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ഗോകുലപതി, ഉരളിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്ന അവൻ, ഹസ്യപൂർവ്വം ദേവന്മാരോട് സംസാരിച്ചു. "ഈ കാര്യം എനിക്കു മുമ്പേ അറിയാമായിരുന്നു; ദയാമയനായ മഹർഷി പറഞ്ഞതുപോലെ, ധനത്തിന്റെ അഹങ്കാരത്തിൽ ആന്ധരായവരുടെ വാക്കുകൾകൊണ്ടു നിങ്ങൾ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടരായി, എന്റെ കൃപ ലഭിച്ചു. ധാർമ്മികരും സമബുദ്ധികളുമായ് എന്നിൽ ഭക്തിയുള്ളവർക്കു, എന്നെ ദർശിച്ചാൽ ബന്ധനം ഇല്ല; സൂര്യനു കണ്ണുകളെ ബന്ധിക്കാത്തതുപോലെ. ഇനി, നളകൂബരാ, നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ച പരമഭക്തി നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഉണർന്നിരിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ ലോകത്തിലേക്ക് മടങ്ങിക്കൊള്ളൂ," എന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. ശുകൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ ഭഗവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഇരുവരും അവനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത്, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിച്ചു, ഉരളിനടുത്ത് നിന്ന് ഉത്തരദിശയിലേക്ക് യാത്രയായി. ഇങ്ങനെ, പരമഭഗവാൻ ഭക്തിയിലൂടെ സാക്ഷാത്കൃതനായി; ഭക്തിയില്ലാതെ പണ്ഡിതന്മാർക്കും അവനെ കാണാൻ സാധിക്കില്ല. അവന്റെ ജനനം, കർമ്മങ്ങൾ എന്നിവ മറ്റുള്ളവർക്കുള്ള നിയമങ്ങൾക്ക് വിധേയമല്ല; അവയ്ക്ക് കാരണമായ അഹങ്കാരത്തെ തള്ളിക്കളയാനാണ് മായയാൽ അവയ്ക്ക് അർപ്പിതമായത്. ഇത് ബ്രഹ്മാ കല്പം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു—വ്യത്യാസങ്ങളോടെ, പ്രാഥമികവും ദ്വിതീയവുമായ സൃഷ്ടി ഇതിൽ നടക്കുന്നു. കാലത്തിന്റെ അളവുകളും, കല്പത്തിന്റെ രൂപവും, പദ്മകല്പം നേരത്തെ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. ശൗനകൻ ചോദിച്ചു: സുതാ, വിഡുരൻ തന്റെ ബന്ധുക്കളെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഭൂമിയിലെ തീർത്ഥാടനങ്ങൾ നടത്തിയതും, പിന്നെ തിരികെ വന്നതുമെന്തുകൊണ്ടാണെന്നു ദയവായി വിശദീകരിക്കൂ. വ്യാസപുത്രനായ വിഡുരനും, കൗശാരവനായ മഹർഷിയും നടത്തിയ ആത്മവിചാര സംവാദം എന്താണെന്നു പറയൂ; അല്ലെങ്കിൽ, ആ മഹാത്മാവ് ചോദിച്ചപ്പോൾ സത്യവാക്യം പറഞ്ഞതെന്താണെന്നും. സൂതൻ പറഞ്ഞു: മഹർഷി പാർിക്ഷിതിനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞ മറുപടി ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളോട് വിശദീകരിക്കാം; രാജാവിന്റെ ചോദ്യാനുസൃതമായി കേൾക്കൂ. രാജാവ് ചോദിച്ചു: ലോകത്തിന്റെയും എന്റെ ആത്മാവിന്റെയും കർത്താവായ ഭഗവാന്റെ ഏത് കൃത്യത്തിൽ കൃഷ്ണൻ അവന്റെ കീർത്തി വർദ്ധിപ്പിച്ചു? ദയവായി വിശദീകരിക്കൂ. ശ്രീനാരദൻ പറഞ്ഞു: അസുരന്മാർ, ദൈവങ്ങൾ കൈവശം പിടിച്ച യുദ്ധത്തിൽ തോറ്റപ്പോൾ, അവർ മായ, മഹാമായാവിയായ അചാര്യനെ ആശ്രയിച്ചു. അവൻ സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, ഇരുമ്പ് എന്നിവകൊണ്ടു മൂന്നു നഗരങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു; അവ ദുർലഭവും, സൂക്ഷ്മമായ ബന്ധങ്ങളാലും, അത്യന്തം ശക്തമായ പ്രതിരോധങ്ങളാലും സംരക്ഷിതവുമായിരുന്നു. ആ നഗരങ്ങളാൽ, അസുരസേനകളും അവരുടെ നേതാക്കളും, പുരാതന വൈരസ്മരണയോടെ, മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ ലോകങ്ങളുടെ ഭരണാധികാരികളും അവരുടെ നേതാക്കളും ഭഗവാനെ അഭ്യർത്ഥിച്ച്, നമസ്കരിച്ച്, "ദൈവമേ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കൂ; ത്രിപുരവാസികൾ ഞങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു," എന്നു പറഞ്ഞു. ഭഗവാൻ അവരെ അനുഗ്രഹിച്ച്, "ഭയപ്പെടേണ്ട," എന്ന് പറഞ്ഞു, വില്ലിൽ അമ്പു ഘടിച്ച് നഗരങ്ങളിൽ ആയുധം പ്രയോഗിച്ചു. സൂര്യന്റെ വൃത്തത്തിൽ നിന്നു തീപോലെ ജ്വലിച്ച അമ്പുകൾ ഉയർന്നു; വെളിച്ചത്തിന്റെ കിരണങ്ങൾപോലെ, അവ നഗരങ്ങളെ സമീപിച്ചപ്പോൾ കാണാനാകാതെ പോയി. അവ കൊണ്ട് ബാധിക്കപ്പെട്ട് നഗരവാസികൾ എല്ലാവരും ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തി വീണു; മഹായോഗിയായ മായ അവരെ ശേഖരിച്ചു, അമൃതകിണറ്റിൽ ഇടിച്ചു. അമൃതസ്പർശം ലഭിച്ച അവർ, വജ്രംപോലെ ശക്തരായി, മഹാശക്തിയോടെ, മേഘങ്ങൾ ചിതറിക്കുന്ന മിന്നലുപോലെ ഉയർന്നു. അവന്റെ സംയമം തകർന്നതും, വൃഷധ്വജൻ വിഷാദത്തിലായതും കണ്ടു, വിഷ്ണു അവിടെ മറ്റൊരു മാർഗം ആലോചിച്ചു.