ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

അവിടെയിടെയായി, ദ്വിജന്മാർ—അവതാരാതീതനും ഗുണാത്മകനുമായ ശ്രീകൃഷ്ണനോടു—ശുഭാശംസകൾ ഉച്ചരിച്ചു; ചിലത് യുക്തമായതും ചിലത് അതിനേക്കാൾ വ്യത്യസ്തമായതുമായിരുന്നു. കൌരവ രാജാവിന്റെ നഗരത്തിലെ സ്ത്രീകൾ പരസ്പരം മനോഹരമായ സംഭാഷണം നടത്തി; അവളുടെ മനസ്സുകൾ മുഴുവൻ മഹാത്മാവിൽ ലയിച്ചിരുന്നു, ആ സംഭാഷണം കേൾക്കുന്നവരെല്ലാവർക്കും ആകർഷകമായിരുന്നു. അവ സ്ത്രീകൾ പറഞ്ഞു: “ഇവനാണ് പ്രാചീനപുരുഷൻ, ഗുണങ്ങൾ ഉദിച്ചുമുന്നേ സ്വതന്ത്രനായി, സർവ്വാത്മാവായി, സർവ്വാധിപനായ്, പ്രളയരാത്രിയിൽ സ്വശക്തി അപ്രകടമായ് നിലകൊണ്ടിരുന്നവൻ.” പിന്നെ, തന്റെ സ്വശക്തിയാൽ പ്രേരിതനായി, സൃഷ്ടിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, രൂപരഹിതനായ ആത്മാവിന് നാമവും രൂപവും നൽകുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ രചയിതാവായ കൃഷ്ണൻ സൃഷ്ടിയെ ആരംഭിച്ചു. മഹർഷിമാർ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ച്, പ്രാണനെ നിയന്ത്രിച്ച്, ഭക്തിയിൽ മനസ്സു ശുദ്ധീകരിച്ചവരാണ് ആ പരമധാമം അനുഭവിക്കുന്നത്; അങ്ങനെയുള്ള ഈ ഭഗവാൻ സകലഭവനാശം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ അർഹനാണ്. അവനോടുള്ള സൗഹൃദം വേദങ്ങളിലും ഗൂഢമായി രഹസ്യജ്ഞന്മാരും പാടുന്നു; അവൻ ഏകാധിപതി, സർവ്വാത്മാവ്, ലീലാഭാവത്തിൽ സൃഷ്ടി, സംഹാരം, സംരക്ഷണം ചെയ്യുന്നു, എന്നാൽ അതിൽ ഒരു ബന്ധവും നിൽക്കുന്നില്ല. ധർമ്മഹീനമായ രാജാക്കന്മാർ ഭുവിയിൽ അധർമത്തിൽ ജീവിക്കുമ്പോൾ, സാത്വതകുലത്തിൽ നിന്നു ലോകക്ഷേമത്തിനായി, സൗഭാഗ്യവും സത്യമും കരുണയും കീർത്തിയും ധരിച്ച്, അവൻ യഥാസമയം അവതാരമെടുക്കുന്നു. യദുകുലം എത്ര മഹത്വമുള്ളതാണെന്നു, മധുവനവും എത്ര വിശുദ്ധമാണെന്നു അവർ പറഞ്ഞു; അവിടെയാണ് ശ്രീപതി ജനിച്ചും സഞ്ചരിച്ചും ലോകത്തെ ആനന്ദിപ്പിച്ചത്. കുശസ്ഥലീ എന്ന നഗരം സ്വർഗ്ഗത്തേക്കാൾ പ്രശസ്തിയും ഭൂമിക്ക് പുണ്യവും നൽകുന്നു; അവിടെയുള്ളവർക്കു ഭാഗ്യമായത്, അവൻ അവരോടു സദാ സ്നേഹപൂർവ്വം നഗരത്തിൽ വസിക്കുന്നു, അവന്റെ ഹാസ്യപൂർണ്ണമായ മുഖം അവർക്കു നിരന്തരം ദർശിക്കാൻ സാധിക്കുന്നു. ഈ സ്ത്രീകൾ വ്രതങ്ങൾ, സ്നാനങ്ങൾ, ഹോമങ്ങൾ തുടങ്ങിയ അനുഷ്ഠാനങ്ങൾകൊണ്ട് ഭഗവാനെ ആരാധിച്ചു; അവൻ അവരെ വിവാഹം കഴിച്ചു; വ്രജത്തിലെ സ്ത്രീകൾ അവന്റെ സ്നേഹപൂർണ്ണമായ വചനങ്ങൾ പാനമാക്കി, പൂർണ്ണമായും അവനിൽ ലയിച്ചു. സ്വയംവരത്തിൽ, ശിശുപാലാദികളായ ശക്തരായ രാജാക്കന്മാരെ ജയിച്ച്, ധൈര്യത്തിന്റെ വിലകൊടുത്തു അവൻ ജയിച്ചവരും, പ്രദ്യുമ്നൻ, സംബ തുടങ്ങിയ രാജകുമാരന്മാരുടെ പുത്രിമാരെ ഭൗമാസുരനെ സംഹരിച്ച് മോചിപ്പിച്ചവളും ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകൾ അവനുമായി ചേർന്നു. ഈ സ്ത്രീകൾ, ആചാരവും ശുദ്ധിയും ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടും, പരമസ്ത്രീത്വം പ്രാപിച്ചു; കാരണം, കമലനയനനായ ഭർത്താവ് ഒരിക്കലും അവരുടെ ഭവനം വിട്ടുപോകുന്നില്ല, ഹൃദയത്തിൽ സാന്നിധ്യം നൽകുന്നു. നഗരത്തിലെ സ്ത്രീകൾ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ഹരി അവരെ ഹസിച്ചുനോക്കി, അവരുടെ വാക്കുകൾ അംഗീകരിച്ച് വഴിയേ നടന്നു. അജാതശത്രു, മധുദ്വിഷ്ടാവിന്റെ സുരക്ഷയ്ക്കായി, സ്നേഹത്താലും ഭയത്താലും നാലുവിധസേനയുമായി കാവൽ നിൽക്കാൻ നിയോഗിച്ചു. ശൗരി, ദൂരത്തു നിന്നെത്തിയ കൌരവന്മാർക്ക് വേർപാടിന്റെ ദുഃഖം അനുഭവപ്പെട്ടതറിഞ്ഞ്, സ്നേഹപൂർവ്വം അവരെ മടക്കയയച്ചു, പ്രിയജനങ്ങളോടൊപ്പം സ്വന്തം നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അവൻ കൌരുവർ, ജാംഗല, പാഞ്ചാല, ശൂരസേന, യമുനയുടെ തീരങ്ങൾ, ബ്രഹ്മാവർത്തം, കുരുക്ഷേത്രം, മത്സ്യ, സാരസ്വത പ്രദേശങ്ങൾ കടന്നു. പിന്നീട് മരുഭൂമിയായ മരുദ്ധന്വയും, സൗവീര, ആഭീര ദേശങ്ങളും, തുടർന്ന് ആനർത പ്രദേശവും ഭാർഗവനോടൊപ്പം, കുറെ ക്ഷീണിച്ച കുതിരകളോടും കൂടി കടന്നു. ഓരോ പ്രദേശത്തും ഹരിയെ പ്രാദേശികവർഗ്ഗങ്ങൾ യഥായോഗ്യം ആദരിച്ചു; വൈകുന്നേരം പశുപാലനത്തിനായി പശുപ്രദേശത്തേക്കു പടിഞ്ഞാറോട്ട് തിരിഞ്ഞു. അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ പറഞ്ഞു: “പരമേശ്വരാ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ദാസന്മാരും അനുയായികളും, നിങ്ങളുടെ ദർശനം മഹർഷിയുടെ കൃപയാൽ ലഭിച്ചു; ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ വിടപറയട്ടെ.” “നിങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾ മാത്രം ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകളിൽ വരട്ടെ, നിങ്ങളുടെ കഥകൾ മാത്രം ഞങ്ങളുടെ ചെവികൾ കേൾക്കട്ടെ, നിങ്ങളുടെ സേവനത്തിനായി ഞങ്ങളുടെ കൈകൾ പ്രവർത്തിക്കട്ടെ, നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങളിൽ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ ലയിക്കട്ടെ; സ്മരണയിൽ ഞങ്ങളുടെ തലകുനിയട്ടെ, ലോകാശ്രയനായ നിങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന മഹാത്മാക്കളെ ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കാണട്ടെ.” ശുകൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ അവർ ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ഗോക്കുലനാഥൻ, ഉരലിൽ കെട്ടിയ കൃഷ്ണൻ, ഹസിച്ചുകൊണ്ട് ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: “ഇത് എനിക്ക് മുമ്പേ തന്നെ മഹർഷി പറഞ്ഞുതന്നിരുന്നു; ധനസമ്പത്താൽ അന്ധരായവരുടെ വാക്കുകൾകൊണ്ട് നിങ്ങൾ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടരായി, എന്റെ കൃപ ലഭിച്ചു.” “സമബുദ്ധിയുള്ള, പൂർണ്ണമായ ഭക്തിയുള്ള ധർമാത്മാക്കൾക്ക് എന്റെ ദർശനത്തിൽ ബദ്ധതയില്ല; സൂര്യന്റെ പ്രകാശം മനുഷ്യരുടെ കണ്ണുകൾക്ക് ബദ്ധതയില്ലാത്തതുപോലെ.” “നളകൂബരാ, നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കും എനിക്ക് ആഗ്രഹിച്ച പരമഭക്തി ഹൃദയത്തിൽ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലത്തിലേക്ക് മടങ്ങൂ.” ശുകൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതോടെ, അവർ അവനെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു, ഉരലിനെ വീണ്ടും വന്ദിച്ചു, ഉത്തരദിക്കിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഈ രീതിയിൽ, പരമഭഗവാൻ ഭക്തിയിലൂടെ വെളിപ്പെട്ടു; ഭക്തിയില്ലാതെ ജ്ഞാനികൾക്കും അവനെ കാണാൻ കഴിയില്ല. അവന്റെ ജന്മവും കർമ്മവും മറ്റുള്ളവർക്കുള്ള നിയമങ്ങൾക്കു വിധേയമല്ല; ഈ കർമ്മങ്ങൾ മായയാൽ അവനിൽ കല്പിക്കപ്പെട്ടവയാണ്, കര്‍ത്തൃത്വഭ്രമം നിഷേധിക്കാനാണ് ഇതെല്ലാം. ഇതാണ് ബ്രഹ്മയുടെ കല്പം; ഇതിൽ സൃഷ്ടിയുടെ പൊതുവായ പ്രക്രിയയും, പ്രാഥമികവും ദ്വിതീയവുമായ സൃഷ്ടിയും നടക്കുന്നു. കാലത്തിന്റെ അളവും, കല്പത്തിന്റെ രൂപവും, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ പദ്മകല്പവും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം—ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ. ശൗനകൻ ചോദിച്ചു: “ഹേ സൂതാ, ഭഗവത്ഭക്തനായ വിദ്യുരൻ ബന്ധുക്കളെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഭൂമിയിലെ തീർത്ഥാടനത്തിന് പോയതും, പിന്നീട് തിരിച്ചു വന്നതും, അതിന്റെ കാരണം എന്നിവ ദയവായി പറയൂ.” “വ്യാസപുത്രനായ വിദ്യുരനും കൗശാരവമുനിയും തമ്മിലുള്ള ആത്മവിചാരസംഭാഷണവും, മഹാത്മാവ് ചോദിക്കുമ്പോൾ സത്യം പറഞ്ഞതും ദയവായി വിശദീകരിക്കൂ.” സൂതൻ പറഞ്ഞു: “പരിപ്പാവനനായ രാജാവായ പരീക്ഷിതൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ മഹർഷി പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു—ശ്രദ്ധിക്കൂ.” രാജാവ് ചോദിച്ചു: “ഭഗവാന്റെ ഏത് കർമ്മത്തിലാണ് അവന്റെ യശസ്‌ കൃഷ്ണനാൽ വർദ്ധിച്ചത്? ദയവായി വിശദീകരിക്കൂ.” ശ്രീനാരദൻ പറഞ്ഞു: “ദേവന്മാർ, അവനിൽ നിന്നു ശക്തി ലഭിച്ച്, അസുരന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ചപ്പോൾ, തോറ്റ അസുരന്മാർ മഹാമായാവിയായ മായാനുഭവിയുമായി അഭയം തേടി.” “അവൻ സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, ഇരുമ്പ്—ഇവയിൽ നിർമ്മിച്ച, സൂക്ഷ്മമായ ബന്ധങ്ങളാൽ ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ട, ദുർജ്ജയമായ കാവലുകളുള്ള മൂന്നു നഗരങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.” “ആ നഗരങ്ങളുമായി, അസുരസൈന്യങ്ങളും അവരുടെ നായകരും, പുരാതന വൈരമനുസ്മരിച്ച്, മൂന്നു ലോകങ്ങളും നശിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.” അപ്പോൾ ലോകങ്ങളുടെ അധിപന്മാർ ഭഗവാനെ സമീപിച്ചു, നമസ്കരിച്ചു: “ദേവാ, ഞങ്ങൾ നശിക്കപ്പെടുന്നു; ത്രിപുരവാസികൾ നിന്നെ സംരക്ഷിക്കണമേ!” ഭഗവാൻ അവരെ അനുഗ്രഹിച്ച് പറഞ്ഞു: “ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല,” എന്ന് പറഞ്ഞു, തന്റെ ധനുസ്സിൽ അമ്പ് ചാർത്തി നഗരങ്ങളിലേക്കു ഒരു ആയുധം പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. അപ്പോൾ സൂര്യന്റെ ഭാസ്കരനിൽ നിന്ന് അഗ്നിപോലുള്ള അമ്പുകൾ പുറപ്പെട്ടു; വെളിച്ചത്തിന്റെ കിരണങ്ങൾപോലെ, നഗരങ്ങളിലേക്കെത്തുമ്പോൾ അവയെ ആരും കാണാനായില്ല.