ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

പാണ്ഡു മഹാരഥൻ അന്തരിച്ച ശേഷം, കുഞ്ഞുങ്ങളെ വളർത്തുന്ന കുന്തി, വിധവയായി, പലപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ خاطرം അനേകം കഷ്ടങ്ങൾ സഹിച്ചു; ഒരു കുട്ടിയോടു കൂടിയ അമ്മയെപ്പോലെ, അവൾ എല്ലായ്പ്പോഴും സഹനത്തോടെ മുന്നോട്ട് നടന്നു. ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നത്, നിങ്ങൾക്കുണ്ടായ എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും കാലത്തിന്റെ കൃത്യമാണ്; ലോകം, അതിലെ ഭരണാധികാരികൾ ഉൾപ്പെടെ, കാറ്റിൽ പറക്കുന്ന മേഘങ്ങളെന്നപോലെ, കാലത്തിന്റെ ആധീനത്തിലാണ്. ധർമ്മപുത്രൻ രാജാവായിരിക്കുന്നു, ഭീമൻ ഗദ wield ചെയ്യുന്നു, കൃഷ്ണൻ ഗാണ്ഡീവം കൈവശം വയ്ക്കുന്നു, കൃഷ്ണൻ നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്‌—അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോൾ ദുഃഖം എങ്ങിനെയാണ് ഉണ്ടാകാൻ? രാജാവേ, ആരും അവന്റെ ഉദ്ദേശം അറിയുന്നില്ല; enquiries ഉള്ളവർ പോലും അതിൽ ഭ്രമിക്കുന്നു, ജ്ഞാനികൾ പോലും. അതിനാൽ, ഭാരതശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവേ, ഇതെല്ലാം വിധിയുടെ ക്രമീകരണമാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം; അങ്ങിനെ നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ, രക്ഷയില്ലാത്തവനായ നീ, ഒരു രക്ഷകനായി ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം. ഈ കൃഷ്ണൻ തന്നെയാണ്, ആദി നാരായണൻ, വൃഷ്ണികളിൽ മറഞ്ഞ്, തന്റെ മായയാൽ ലോകത്തെ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നവൻ. ഭഗവാൻ ശിവൻ, ദിവ്യ സന്യാസി നാരായ, ഭഗവാൻ കപിലൻ—ഈ രഹസ്യ ശക്തി അറിയുന്നവരാണ്. നിങ്ങൾ മാതൃസഹോദരൻ, പ്രിയ സുഹൃത്ത്, ഉത്തമ ഉപദേഷ്ടാവ്, മന്ത്രിയും ദൂതനും രഥശാരഥിയും ആക്കി വിശ്വസിച്ചവൻ—അവൻ തന്നെയാണ്. സകലത്തിനും ആത്മാവായ, സമദർശിയുമായ, advaita, അഹങ്കാരമില്ലാത്തവനിൽ, ആളുകളുടെ മനസ്സിൽ അവൻ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വ്യത്യാസങ്ങളിൽ ഒരുപാട് തെറ്റുകൾ ഉണ്ടാവുന്നില്ല. എങ്കിലും, രാജാവേ, ഭക്തികൾക്ക് അവൻ കാണിക്കുന്ന ദയ കാണുക: ഞാൻ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കാൻ പോകുമ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ തന്നെ എന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. യോഗി ഭക്തിയോടെ മനസ്സും വാണിയും അവനിൽ ആകൃതമാക്കി അവന്റെ നാമം ഉച്ചരിച്ചാൽ, ആ യോഗി, ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ, ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും പ്രവൃത്തികൾക്കും മോചിതനാകും. ദേവതകളുടെ അതിയായ ഭഗവാൻ, ഞാൻ ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കട്ടെ; ചിരിയുള്ള മുഖം, reddish കണ്ണുകൾ, പ്രകാശമുള്ള കമലമൂല്യമായ countenance, നാലു കൈകൾ—അവൻ എന്റെ മുന്നിൽ, എന്റെ ധ്യാനമാർഗ്ഗമായി നിലകൊള്ളുന്നു. സൂതൻ പറയുന്നു: യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, അമ്പു കിടക്കയിൽ കിടക്കുന്ന ഭീഷ്മനോട് വിവിധ വർഗ്ഗങ്ങളുടെയും, varnashrama dharma യുടെയും, നിരസനവും ആസക്തിയും സംബന്ധിച്ചുള്ള കർമ്മങ്ങൾ, ദാനധർമ്മം, രാജധർമ്മം, മോക്ഷം, സ്ത്രീധർമ്മം, ഭഗവത്ഭക്തി, അവയുടെ വിഭാഗങ്ങൾ, യോഗം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു; സന്യാസികൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു. ഈ മഹർഷി, സത്യം അറിയുന്നവൻ, ധർമ്മം, ധനം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവയുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളും മാർഗ്ഗങ്ങളും, കഥകളും ചരിത്രങ്ങളിലൂടെയും വിശദമായി വിശദീകരിച്ചു. ധർമ്മം expound ചെയ്യുമ്പോൾ, ആ ശുഭമയമായ സമയമെത്തി—യോഗികൾ ഇച്ഛാനുസാരമായി മരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉത്തരായാണ. പിന്നെ, തന്റെ വാക്കുകൾ, ആയിരം നദികളിൽ ഒഴുകുന്ന പോലെ, പിൻവലിച്ചു, മനസ്സിൽ Primeval Person—കൃഷ്ണൻ, പീതാംബരധാരിയായ, നാലു കൈകൾ, കണ്ണുകൾ അടച്ചതല്ലാത്ത, തന്റെ മുന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ—അവനിൽ ആകൃതമാക്കി. ശുദ്ധമായ concentration, എല്ലാ ദുഃഖങ്ങൾ നീങ്ങി, യുദ്ധത്തിലെ ക്ഷീണം ദർശനത്തിലൂടെ മാറി, senses പ്രവർത്തനങ്ങൾ അവസാനിപ്പിച്ചു, departing ചെയ്യുമ്പോൾ ജനാർദനനെ praise ചെയ്തു. ശ്രീ ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോൾ ആ thirsty ഇല്ലാതെ, സാത്വതന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട, സർവ്വവ്യാപിയായ, സ്വാനന്ദം പ്രാപിച്ച, ചിലപ്പോൾ പ്രകൃതിലേയ്ക്കു പ്രവേശിച്ച് ജനനപ്രവാഹം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ആ ഭഗവാനിൽ അടിയുറച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു. എന്റെ ശുദ്ധഭക്തി, മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും delight ആയ, തമാലവൃക്ഷത്തിൻറെ നിറമുള്ള, സൂര്യകിരണങ്ങളേപ്പോലുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച, curly locks ഉളള, കമലമുഖം, അർജുനന്റെ സുഹൃത്ത്—അവനിൽ നിലകൊള്ളട്ടെ. യുദ്ധത്തിൽ, കഠിനമായി പണിയെടുത്തതിന്റെ sweat മുഖത്ത്, കുതിരകളുടെ പുക കൊണ്ട് മുടി പൊടിയുള്ള, armor പ്രകാശമുള്ള, എന്റെ അമ്പുകൾ അവന്റെ ത്വക്ക് പിഴിഞ്ഞപ്പോൾ—കൃഷ്ണൻ, എന്റെ യഥാർത്ഥ ആത്മാവ്, എനിക്കായി നിലകൊള്ളട്ടെ. തന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ചാരിയം രണ്ട് സൈന്യങ്ങൾക്കിടയിൽ നിർത്തി; ശത്രുസൈന്യത്തിന്റെ ജീവൻ സംരക്ഷിച്ചപ്പോൾ, പാർഥന്റെ സുഹൃത്ത്, അവരുടെ ശക്തി എടുത്തു; അവനിൽ എന്റെ ഭക്തി നിലകൊള്ളട്ടെ. ശത്രുസൈന്യം കണ്ടു, ബന്ധുക്കളെ കൊല്ലുന്നതിൽ പാപം തോന്നി, അർജുനൻ ദുഃഖത്തിൽ അകപ്പെട്ടപ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ ആത്മജ്ഞാനത്തിൽ അർജുനന്റെ ഭ്രമം നീക്കി; അവന്റെ കമലപാദങ്ങളിൽ പരമഭക്തി എനിക്കുണ്ടാകട്ടെ. എന്റെ വാഗ്ദാനം നിറവേറ്റാൻ തന്റെ വാഗ്ദാനം ഉപേക്ഷിച്ച്, രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടിയ്, മേൽവസ്ത്രം വീണ, ചൂരി കൈയിൽ, ആനയെ കൊല്ലാൻ ഹരിയെന്നപോലെ മുന്നേറിയ്. തീവ്രമായ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് വംശം തകർന്നു, ശരീരം രക്തത്തിൽ മൂടി, അക്രമി എന്നെ കൊല്ലാൻ ഓടിയ്—ആ മുകുന്ദൻ എനിക്കു അഭയമായിരിക്കട്ടെ. മരണം വരുമ്പോൾ, അർജുനന്റെ രഥത്തിൽ നിൽക്കുന്ന, reins, ചൂരി കൈയിൽ, അവനെ കണ്ടു, ഇവിടെ കൊല്ലപ്പെട്ടവർ യഥാർത്ഥ രൂപം പ്രാപിച്ച—അവൻ, ആ ഭഗവാൻ, എന്റെ ഭക്തി നിലകൊള്ളട്ടെ. ഗോപ്പിയർ, graceful ആയി, charming laughter, സ്നേഹവും കൃത്രിമ കോപവും നിറഞ്ഞ കൺതിരിവുകൾ, കൃഷ്ണന്റെ കളികൾ imitation ചെയ്തു, ഭാവനയിലും ഭ്രമത്തിലുമായിരുന്നു; കാരണം, അവർ അവന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ മുഴുമിയായിരുന്നു. യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ രാജസൂയ യാഗത്തിലെ രാജസഭയിൽ, സന്യാസികളും രാജാക്കന്മാരും ചുറ്റുമുള്ളപ്പോൾ, അവൻ മാത്രം പൂജ്യനായി, എന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് ദർശനമായ്, അവൻ തന്നെ തന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം എനിക്കു വെളിപ്പെടുത്തി. ഇപ്പോൾ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു: ജന്മമില്ലാത്ത, എല്ലാ ജീവികളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഉള്ളവൻ, ഓരോരുത്തരും അവരുടെ മനസ്സനുസരിച്ച് വ്യത്യസ്തമായി കാണുന്നു; ഒരേ സൂര്യൻ പല reflections ൽ പലതായാണ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്; എന്റെ ഭ്രമം നീങ്ങി. സൂതൻ പറയുന്നു: അങ്ങനെ, ഭീഷ്മൻ തന്റെ മനസ്സും വാക്കും ദൃഷ്ടിയും കൃഷ്ണനിൽ ആകൃതമാക്കി, ആത്മാവിനെ പരമാത്മാവിൽ ലയിപ്പിച്ചു, ശ്വാസം പിൻവലിച്ചു, നിലയ്ക്കുന്നു. ഭീഷ്മൻ അദ്വൈത ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിക്കുന്നതറിഞ്ഞ്, എല്ലാവരും, പകലിന്റെ അവസാനം പക്ഷികൾ ശാന്തമാകുന്നതുപോലെ, മൗനത്തിലായി. അപ്പോൾ, ദേവതകളും മനുഷ്യരും താളങ്ങൾ അടിച്ചു; ധർമ്മവാൻ praise ചെയ്തു, ആകാശത്തിൽ നിന്നു പൂക്കൾ മഴയായി വീണു. ഭീഷ്മൻ അന്തരിച്ച ശേഷം, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, ഭാർഗവപുത്രൻ, departed souls ന് വേണ്ടിയുള്ള ശുദ്ധകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു; എങ്കിലും, കുറേ കാലം ദുഃഖത്തിൽ ആയിരുന്നു. സന്തോഷം നിറഞ്ഞ സന്യാസികൾ, കൃഷ്ണനെ രഹസ്യനാമങ്ങളിൽ praise ചെയ്തു, ഹൃദയം കൃഷ്ണനിൽ സമർപ്പിച്ച്, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. പിന്നീട്, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, കൃഷ്ണനോടൊപ്പം, ഗജാഹ്വയയിലേക്ക് പോയി, അച്ഛനെയും ഗന്ധാരിയായ സന്യാസിനിയെയും ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അച്ഛന്റെ അനുമതിയും, കൃഷ്ണന്റെ സമ്മതവും ലഭിച്ച ശേഷം, മഹാബലശാലിയായ രാജാവ്, പിതാവും പിതാമഹനും കൈവശം വെച്ചിരുന്ന രാജ്യം ധർമ്മപൂർവ്വം ഭരിച്ചു. കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ അമ്മ, repeatedly, മകനെ അനുമോദിച്ചു; അവളുടെ മുലയിൽ നിന്നും പാലും, കണ്ണുകളിൽ നിന്നു ശുഭമായ കണ്ണീരും ഒഴുകി. ജനങ്ങൾ രാജ്ഞിയോട് പറഞ്ഞു: 'നല്ല ഭാഗ്യത്താൽ, നിങ്ങളുടെ മകൻ, ദുഃഖം നീക്കുന്നവൻ, ദീർഘകാലം അകന്ന ശേഷം വീണ്ടുമെത്തി, ഭൂമണ്ഡലത്തെ സംരക്ഷിക്കും.' നിശ്ചയമായും, രാജ്ഞിയേ, നിങ്ങൾ distressed നീക്കുന്ന ഭഗവാനെ പൂജിച്ചു; അവനെ മനസ്സിൽ ശാന്തമായി ധ്യാനിക്കുന്നവർ, അത്രയും പ്രയാസമുള്ള മരണത്തെ പോലും ജയിക്കുന്നു.