ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

രാജാവ് തന്റെ ദുഃഖം ഭഗവത്ഭവന Naradaയോട് തുറന്ന് പറഞ്ഞു: “ഹേ ബ്രാഹ്മണാ, എന്റെ മകൻ, വെറും അഞ്ചു വയസ്സുകാരൻ, തന്റെ അമ്മയോടൊപ്പം ഒരു ക്രൂരഹൃദയ സ്ത്രീയാൽ വനത്തിലേക്ക് പുറന്തളിയപ്പെട്ടു. അവൻ മഹാനായ ഒരു സന്യാസിയാണ്. അവൻ വനത്തിൽ സഹായമില്ലാതെ, ക്ഷീണിതനായി, വിശപ്പോടെ, കിടന്നുറങ്ങുമ്പോൾ, അവന്റെ പുഷ്പംപോലെയുള്ള മുഖം ഉണങ്ങിയിരിക്കുന്നു; കാട്ടിലെ ഭയങ്കരമായ വൃക്കുകൾ അവനെ ദോഷം ചെയ്യാതിരിക്കട്ടെ.” രാജാവ് ദുഃഖത്തിൽ പറഞ്ഞു: “അയ്യോ, എന്റെ ദുർഭാഗ്യം! ഒരു സ്ത്രീ എന്നെ കീഴടക്കി. സ്നേഹത്തോടെ എന്റെ മടിയിൽ കയറിയവന്ന ആ നിരപരാധിയെയും ഞാൻ സ്വീകരിച്ചില്ല; എത്ര നികൃഷ്ടനാണ് ഞാൻ!” Narada മഹർഷി രാജാവിനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു: “ജനങ്ങളുടെ രക്ഷകനേ, നിന്റെ മകനെ ദേവതകൾ സംരക്ഷിക്കുന്നു; അവന്റെ മഹത്വം അറിയാതെ നീ ദുഃഖിക്കുന്നു. അവന്റെ കീർത്തി ലോകമാകെ വ്യാപിക്കും. ലോകരക്ഷകരും ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത ഒരു മഹാദുഷ്കരമായ പ്രവർത്തി അവൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഉടൻ തന്നെ, അവൻ നിനക്ക് വലിയ കീർത്തി നേടിക്കൊടുക്കും.” Maitreya പറഞ്ഞു: “ദൈവമഹർഷി Naradaയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ്, രാജകീയ ഐശ്വര്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, തന്റെ മകനെ മാത്രം ചിന്തിച്ചു. അവിടെ, ശുദ്ധീകരണവും ആചാരവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, രാജാവ് ഒരു രാത്രി ഉണർന്നിരുന്ന്, മനസ്സാക്ഷരമായി, Naradaയുടെ ഉപദേശപ്രകാരം പരമപുരുഷനെ സേവിച്ചു.” മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, വടപ്പഴവും കുളപ്പഴവും മാത്രം ഭക്ഷിച്ചു, ഒരു മാസം Hariയെ ആരാധിച്ചു. രണ്ടാം മാസത്തിൽ, ആറാം ദിവസങ്ങളിൽ വീണ ഇലകളും പുല്ലും മുതലായവ കൊണ്ട് ഭക്ഷണം ഒരുക്കി, ഭഗവാനെ ആരാധിച്ചു. മൂന്നാം മാസത്തിൽ, ഒമ്പതാം ദിവസങ്ങളിൽ വെള്ളം മാത്രം കഴിച്ചു, ധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ച് ഭഗവാനെ സമീപിച്ചു. നാലാം മാസത്തിൽ, പന്ത്രണ്ടാം ദിവസങ്ങളിൽ വായു മാത്രം ഭക്ഷണം, ശ്വാസത്തെ നിയന്ത്രിച്ച്, ഭഗവാനെ ധ്യാനിച്ചു. അഞ്ചാം മാസം വന്നപ്പോൾ, രാജകുമാരൻ ശ്വാസത്തെ പൂര്‍ണമായി നിയന്ത്രിച്ച്, ഒരു കാലിൽ നില്ക്കുന്നു; അചഞ്ചലനായ്, സ്തംഭംപോലെ, പരമാത്മാവിൽ ധ്യാനിച്ചു. മനസ്സിനെ എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നുമെടുക്കി, ഹൃദയത്തിൽ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ സങ്കേതത്തിൽ, ഭഗവാന്റെ രൂപത്തിൽ മാത്രം ധ്യാനിച്ചു; മറ്റൊന്നും കാണുന്നില്ല. അവൻ പരമാത്മാവിനെ, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായ മഹാഭൂതങ്ങളെയും, മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും സംരക്ഷിച്ചപ്പോൾ, ആ ലോകങ്ങൾ വിറച്ചു. രാജകുമാരൻ ഒരു കാലിൽ നില്ക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ വലിയ വിരലിന്റെ ഭാരം കൊണ്ട് ഭൂമി അവൻ നില്ക്കുന്നിടത്ത് കുനിഞ്ഞു; ആനയുടെ തൂക്കത്തിൽ കട്ടകയിലുണ്ടാകുന്ന കുലുങ്ങൽപോലെ. അവൻ സർവ്വവിശ്വത്തിന്റെ ആത്മാവിൽ ധ്യാനിച്ചപ്പോൾ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അടച്ചുവെച്ച്, അചഞ്ചലമായ ഏകാഗ്രതയിൽ, ലോകങ്ങളുടെയും ലോകരക്ഷകരുടെയും ശ്വാസം തടഞ്ഞു; അവർ Hariയെ അഭയം തേടി. ദേവതകൾ പറഞ്ഞു: “ഹേ ഭഗവാനേ, എല്ലാ ജീവികളിലും, ചലനസ്ഥിരങ്ങളിലുമുള്ള ഈശ്വരനിൽ, ഇത്രയും ശക്തമായ പ്രാണനിയന്ത്രണം ഞങ്ങൾ കണ്ടിട്ടില്ല. ദയവായി ഞങ്ങൾക്കു ഈ ദുരിതത്തിൽ നിന്നും മോചനം നൽകൂ; ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ, പരമശരണിയെ, അഭയം തേടിയിരിക്കുന്നു.” ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: “ഭയപ്പെടേണ്ട. ഞാൻ ഈ ബാലനെ ഈ ദുഷ്കരമായ തപസ്സിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങിക്കും. നിങ്ങളുടെ ലോകങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങൂ. അവൻ എന്നോടൊപ്പം ലയിച്ചുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങളുടെ ശ്വാസം തടഞ്ഞത്, ഹേ ഉത്താനപാദപുത്രന്മാരേ.” Suta പറഞ്ഞു: “അങ്ങനെ, തന്റെ പ്രജകൾക്ക് ദോഷം വരുത്താതിരിക്കാനും, സർവധർമ്മങ്ങൾ അറിയാനുമുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ, രാജാവ് Devavrata കിടന്നിരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. അതിനിടെ, അവന്റെ സഹോദരന്മാർ, പൊന്നുകൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച കുതിരകളിൽ, രഥങ്ങളിൽ, മഹർഷിമാരായ Vyasa, Dhaumya മുതലായവരും അനുഗമിച്ചു. ഭഗവാൻ, Dhananjayaയോടൊപ്പം, രഥത്തിൽ എത്തി; അവരിൽ, രാജാവ് Yaksha കുലത്തിലെ Kuberaപോലെ പ്രകാശിച്ചു. Bhishma ഭൂമിയിൽ വീണിരിക്കുന്ന 모습을, ദൈവം സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് വീണതുപോലെ, Pandavaർ, അവരുടെ അനുയായികളും ചക്രധാരിയുമായ Krishnaയും, ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിച്ചു. അവിടെ, ബ്രാഹ്മണരിൽ പ്രധാനമായ മഹർഷികൾ, ദൈവമഹർഷികൾ, രാജമഹർഷികൾ, ഭാരതകുലത്തിലെ പ്രധാനിയെ കാണാൻ എത്തി. Parvata, Narada, Dhaumya, ബദരായണ മഹർഷി, Brihadasva, Bharadvaja ശിഷ്യരോടൊപ്പം, Renukaപുത്രൻ എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. Vasishtha, Indrapramada, Trita, Gritsamada, Asita, Kakshivan, Gautama, Atri, Kaushika, Sudarshana എന്നിവരും. Kashyapa, Angiras മുതലായ ശുദ്ധഹൃദയ മഹർഷികളും ശിഷ്യരോടൊപ്പം എത്തിയിരുന്നു. അവരെ കണ്ടു, അത്യന്തം ഭാഗ്യശാലികൾ, Vasusിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവൻ, ധർമ്മജ്ഞൻ, സ്ഥലം-കാലം എന്നിവയുടെ യഥാർത്ഥ വ്യത്യാസം അറിയുന്നവൻ, അവരെ ആദരിച്ചു. അവൻ, തന്റെ മഹത്വം അറിയുന്ന Krishnaയെ, സർവ്വലോകങ്ങളുടെ നാഥനായും, ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവനായി, സ്വമായയാൽ രൂപം എടുത്തവനായി, ആരാധിച്ചു. Pandavaർ, വിനയത്തോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും, കണ്ണുകൾ ആഴമായ സ്നേഹത്തിൽ നിന്നുള്ള കണ്ണീരാൽ മൂടിയവരായി, ഇരുന്നപ്പോൾ, Bhishma അവരോട് പറഞ്ഞു: “അയ്യോ, എത്ര ദുഃഖകരം, എത്ര അന്യായം! ധർമ്മപുത്രന്മാരേ, നിങ്ങൾ ദുഃഖിതരായും, ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഭക്തരായും, ധർമ്മത്തിന് സമർപ്പിതരായും, അച്യുതനോടു സ്നേഹമുള്ളവരായും, ദുഃഖത്തിൽ ജീവിക്കാൻ അർഹരല്ല. Pandava മഹാരഥി Pandu പോയതോടെ, Kunti, ബാല്യത്തിൽ, വിധവയായി, നിങ്ങൾക്കായി പല കഷ്ടതകളും സഹിച്ചു, മാതാവിനെപ്പോലെ. നിങ്ങൾക്കുള്ള ദുഃഖം എല്ലാം ഞാൻ കാലത്തിന്റെ പ്രവർത്തിയാണെന്ന് കരുതുന്നു; ലോകവും അതിലെ ഭരണാധികാരികളും കാലത്തിന്റെ അധീനത്തിലാണ്, കാറ്റ് മേഘങ്ങളെ ഓടിച്ചുപോലെയാണ്. ധർമ്മപുത്രൻ രാജാവായും, Bhima ഗദാവാഹകനായും, Krishna Gandiva വില്ല് പിടിച്ചവനായി, Krishna സുഹൃത്ത് ആയി, നിങ്ങൾക്കു എങ്ങനെ ദുഃഖം ഉണ്ടാകും? രാജാവേ, അവന്റെ ആഗ്രഹം ആരും അറിയുന്നില്ല; enquiry ഉള്ളവരും, ജ്ഞാനികൾ പോലും അതിൽ കുഴപ്പപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, ഭാരതകുലത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ, ഇതിനെ വിധിയുടെ ക്രമമെന്നു മനസ്സിലാക്കണം; അങ്ങനെ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, പ്രജാപതി ആയി, നിങ്ങൾ ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം. ഇവൻ ഭഗവാൻ Narayana തന്നെയാണ്, Vrishniകുലത്തിൽ മറഞ്ഞ്, ലോകത്തെ തന്റെ മായയാൽ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നവൻ. അവന്റെ ഏറ്റവും രഹസ്യമായ ശക്തി, Shiva, Narada, Kapila Bhagavan എന്നിവർക്കാണ് അറിയാവുന്നത്. നിങ്ങൾ മാതൃഭാഗത്തെ ബന്ധുവായി, പ്രിയ സുഹൃത്തായി, ഉത്തമ ഉപദേഷ്ടാവായി, മന്ത്രിയായി, ദൂതനായി, രഥികനായും, സ്നേഹത്താൽ തിരഞ്ഞെടുത്തവൻ, അവൻ സർവ്വജീവികളുടെ ആത്മാവാണ്, എല്ലാവരെയും സമദർശിയായി കാണുന്നവൻ, അദ്വിതീയനും അഹങ്കാരമില്ലാത്തവൻ; അവൻ ജനങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന വ്യത്യാസങ്ങളിൽ ഒരുപാട് പാപം ഇല്ല. എങ്കിലും, രാജാവേ, ഏകഭക്തിയുള്ളവരോടുള്ള അവന്റെ ദയ കാണൂ: ഞാൻ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ, Krishna തന്നെ എന്റെ മുന്നിൽ എത്തി.” ഇങ്ങനെ, ഭഗവത്ഭവന Naradaയുടെ പ്രഭാവം, Pandavaർ, Bhishma, മഹർഷികൾ, ഭഗവാൻ Krishna എന്നിവരുടെ സാനിധ്യം, സ്നേഹം, ദയ, ധർമ്മം, വിധി എന്നിവയുടെ മഹത്വം ഈ കഥയിൽ തെളിയുന്നു.