ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

സൂതൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം, കൃഷ്ണയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ സ്ത്രീകൾ, തങ്ങളുടെ അന്തരിച്ച ബന്ധുക്കൾക്കായി ജലതർപ്പണം അർപ്പിക്കാൻ, ഗംഗാനദിയിലേക്കു പോയി. അവർ ജലതർപ്പണം നടത്തി, വീണ്ടും ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി വിലപിച്ചു; ശേഷം, ഹരിയുടെ പാദപങ്കജങ്ങളും അജജനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെയും സ്പർശനത്തിലൂടെ വിശുദ്ധമായ ആ നദിയിൽ അവർ സ്നാനം ചെയ്തു. അവിടെ, മാധവൻ കുരുവിൻറെ രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രനെ, തന്റെ അനിയനായ ഭാവയോടൊപ്പം, ഗന്ധാരിയും, മക്കളുടെ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയിരുന്ന പൃഥയും, കൃഷ്ണയും ഒപ്പം ഇരിപ്പതും കണ്ടു. അപ്പോൾ, മഹർഷിമാരോടൊപ്പം, കൃഷ്ണൻ, ബന്ധുക്കളെ നഷ്ടപ്പെടുത്തി ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു; സകല ജീവികളിലും മറക്കാനാവാത്ത കാലചക്രത്തിന്റെ അനിവാര്യത അവർക്കു വ്യക്തമാക്കി. അജാതശത്രുവിന്, ചതിയന്മാർ കളിയിൽ കൊണ്ടുപോയ രാജ്യം തിരികെ നൽകി, കചയുടെ സ്പർശത്തിൽ മലിനമായിരുന്ന അധർമ്മരാജാക്കളെ സംഹരിച്ചു, കൃഷ്ണൻ തന്റെ ലക്ഷ്യം നേട്ടമാക്കി. അജാതശത്രുവിനോടു കൊണ്ട് ഉത്തമമായി ഒരുക്കിയ മൂന്നു അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തിച്ചു; അങ്ങനെ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ തന്റെ വിശുദ്ധമായ കീർത്തി എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും വ്യാപിപ്പിച്ചു. പാണ്ഡുപുത്രന്മാരോടു വിടപറഞ്ഞ്, സത്യകിയും ഉദ്ധവനും ഒപ്പം, വ്യാസനും മറ്റു മഹർഷിമാരും ആദരിച്ച്, കൃഷ്ണനും അവരെ ആദരിച്ചു. ബ്രാഹ്മണനേ, ദ്വാരകയിലേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ച് കൃഷ്ണൻ രഥത്തിൽ കയറി; അപ്പോൾ, ഭയത്തിൽ വിറയുന്ന ഉത്തരാ ഓടിവന്ന് അദ്ദേഹത്തെ നേരിട്ടു. ഉത്തരാ പറഞ്ഞു: രക്ഷിക്കണേ, രക്ഷിക്കണേ, മഹായോഗീ, ദേവാദിദേവാ, ലോകനാഥാ! എനിക്കു മരണഭയം ചുറ്റുമാണ്; നിന്നോടു പുറമെ മറ്റൊരു ശരണം കാണുന്നില്ല. പ്രഭോ, ഒരു ദഹിക്കുന്ന ഇരുമ്പ് അമ്പ് എന്റെ ദിശയിൽ വേഗത്തിൽ വരുന്നു! അതു എന്നെ ദഹിപ്പിക്കട്ടെ; എന്നാൽ, സ്വാമീ, എന്റെ ഗർഭസ്ഥശിശുവിനെ രക്ഷിക്കണമേ. ഉത്തരയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഭക്തജനപ്രിയനായ ഭഗവാൻ, ദ്രോണപുത്രന്റെ ആയുധം പാണ്ഡവവംശം നശിപ്പിക്കാനാണ് ലക്ഷ്യമെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അപ്പോൾ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, പഞ്ചപാണ്ഡവർ ആഗ്നിയമ്പുകൾ തങ്ങളുടെ ദിശയിൽ വരുന്നത് കണ്ടു, തങ്ങളുടേതായ ആയുധങ്ങൾ എടുത്തു പ്രതിരോധം തുടങ്ങി. കൃഷ്ണനിൽ മാത്രം മനസ്സു നിർത്തിയവർക്കു ഈ മഹാപ്രശ്നം സംഭവിക്കുന്നത് കണ്ടു, കൃഷ്ണൻ തന്റെ സ്വന്തം ആയുധമായ സുദർശനചക്രം ഉപയോഗിച്ച് തന്റെ ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചു. യോഗേശ്വരനായ ഹരി, എല്ലാ ജീവികളിലും അന്തർയാമിയായി പാർക്കുന്നവൻ, തന്റെ ശക്തിയാൽ കുരുവംശജയായ ഉത്തരയുടെ ഗർഭത്തെ മൂടി സംരക്ഷിച്ചു. ബ്രഹ്മശിരസ് ആയുധം അപ്രതിഹതവും അപരിഹാര്യവുമാണെങ്കിലും, ഭൃഗുകുലത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ, നിങ്ങളുടെ വൈഷ്ണവശക്തിയുടെ മുമ്പിൽ അതു നിർജ്ജീവമായി. ഇതിൽ അത്ഭുതം ഒന്നുമില്ല; അച്യുതനിൽ എല്ലാ അത്ഭുതങ്ങളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവൻ ജനനമില്ലാത്തവൻ, തന്റെ ദിവ്യമായ മായയാൽ ഈ ലോകം സൃഷ്ടിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ബ്രഹ്മായുധത്തിന്റെ ഭീഷണിയിൽ നിന്ന് മുക്തയായ ഉത്തരയും മക്കളും കൃഷ്ണനോടൊപ്പം അകന്നു നിന്നപ്പോൾ, ധർമ്മനിഷ്ഠയായ പൃഥാ, കൃഷ്ണൻ യാത്ര പോകാൻ ഒരുക്കമാക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: കുന്തി പറഞ്ഞു: പ്രഭോ, ആദിപുരുഷനായ, പ്രകൃതിയിൽ നിന്നുമപ്പുറമുള്ളവനായ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഉള്ളിലും പുറത്തും നിലകൊള്ളുന്നവനായ, നിനക്കു ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. മായയുടെ മറയിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനേ, അക്ഷരനും അജ്ഞേയനുമായ നിനക്കു, ഭ്രമിതമായ ദൃഷ്ടിയുള്ളവർ നിന്നെ കാണുന്നില്ല; ഒരു നടൻ വേഷത്തിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ. പരമവൈരാഗ്യശാലികളായ, ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ള മഹർഷിമാരിൽ ഭക്തി സ്ഥാപിക്കാനായി നീ അവതരിച്ചുവെങ്കിലും, ഞങ്ങൾ സ്ത്രീകൾ എങ്ങനെയുള്ളവരാണ് നിന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ? കൃഷ്ണ, വാസുദേവ, ദേവകിപുത്ര, നന്ദഗോപാല, ഗോവിന്ദ—നിനക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. കുമുദനാഭ, കമലമാല, കമലനയന, കമലപാദ—നിനക്കു നമസ്കാരം, നിന്റെ പാദപദ്മങ്ങൾക്ക് നമസ്കാരം. കംസൻ ദുഷ്ടനായവൻ ദീർഘകാലം തടവിൽ ഇട്ടു ദുഃഖിപ്പിച്ച ദേവകിയെ ഹൃഷീകേശൻ മോചിപ്പിച്ചതു പോലെ, പ്രഭോ, ഞാനും മക്കളും അനവധി അപകടങ്ങളിൽ നിന്നു നീ സംരക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിഷം, മഹാനാളം, മാനുഷഭക്ഷകൻ, ദുഷ്ടസഭ, വനവാസത്തിലെ കഷ്ടങ്ങൾ, അനവധി യുദ്ധങ്ങൾ, ദ്രൗണയുടെ ആയുധം—ഇതെല്ലാം ഹരിയേ, നീ ഞങ്ങളെ രക്ഷിച്ചു. ലോകഗുരുവേ, ഈเภทങ്ങൾ എപ്പോഴും ഞങ്ങളിലേക്ക് വരട്ടെ; അങ്ങനെ, നിന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും കാണാൻ കഴിയട്ടെ; കാരണം, നിന്നെ കാണുമ്പോൾ വീണ്ടും ജനനം കാണേണ്ടതില്ല. ജനനം, സമ്പത്ത്, വിദ്യ, സൗന്ദര്യം—ഇവയിൽ അഭിമാനിക്കുന്നവർക്കു നിന്നെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അഭിസംബോധന ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല; ആസ്വാദനമില്ലാത്തവർക്കു മാത്രമാണ് നീ ലഭ്യമാകുന്നത്. അകിംചനസമ്പത്തായ, ഗുണരഹിതകർമ്മിയായ, ആത്മരമനായ, ശാന്തനായ, മുക്തിപ്രഭുവായ നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. നിനക്ക് ആദിയുമില്ല അന്ത്യവും ഇല്ല, സർവ്വവ്യാപിയായ, എല്ലാ ജീവികളിലെയും വ്യത്യാസങ്ങൾക്ക് കാരണമായ, കാലരൂപിയായവനാണ് നീ എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. പ്രഭോ, നിന്റെ ഉദ്ദേശം ആരും അറിയുന്നില്ല; ലോകത്തിൽ നിന്റെ പ്രവർത്തികൾ മനുഷ്യരെ പരിഹസിക്കുന്നവയാണു പോലെയാണ്; നിനക്ക് അനുരാഗമോ ദ്വേഷമോ ഇല്ലെങ്കിലും, മനുഷ്യർ മനസ്സിൽ പാർശ്വപാതം കാണുന്നു. ജന്മവും കർമ്മവും ഈ ലോകാത്മാവിന്റെ, അജൻമാവിന്റെ, നിർവ്യപാരിയുടെ, മൃഗ, മനുഷ്യ, ജലചരന്മാരുടെ ഇടയിൽ—ഇതെല്ലാം പരമ പരിഹാസമാണ്. ഗോപിക നിനക്ക് കെട്ടുവാൻ കയറെടുത്തു, നീ ചെയ്ത കളിയ്ക്കു പേടിച്ചു കണ്ണുനിറയെ കണ്ണീരും കജലും പുരട്ടി, ഭയത്തിൽ തല താഴ്ത്തിയപ്പോൾ—even ഭയപ്പെടുത്തുന്നവർക്കും ഭയമാകുന്നവനായ നിനക്ക്—ഇത് അത്ഭുതമാണ്. ചിലർ പറയുന്നു: അജൻമാവായ നീ, യദുകുലത്തിലെ ധർമശീലികളുടെ മഹത്വത്തിനായി, മലയപർവ്വതത്തിൽ ചന്ദനം വളരുന്നതുപോലെ, ജനിച്ചുവെന്ന്. മറ്റുചിലർ പറയുന്നു: വസുദേവനും ദേവകിയും പ്രാർത്ഥിച്ചതിനാൽ, ദൈവദ്വിഷ്ടന്മാരെ സംഹരിച്ച് ലോകത്തെ സംരക്ഷിക്കാൻ, അജൻമാവായ നീ അവതരിച്ചുവെന്ന്. മറ്റുചിലർ പറയുന്നു: ഭൂമി ഭാരത്തിൽ തളർന്നപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ അപേക്ഷയിൽ, കടലിൽ മുങ്ങുന്ന ഒരു കപ്പലിനെ പോലെ, ഭൂഭാരം ലഘൂകരിക്കാൻ നീ അവതരിച്ചുവെന്ന്. മറ്റുചിലർ പറയുന്നു: അജ്ഞാനം, കാമം, കർമ്മം എന്നിവയിൽ പീഡിതരായ ലോകവാസികൾക്ക് ശ്രവണവും സ്മരണയും യോഗ്യമായ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാൻ നീ വന്നുവെന്ന്. നിന്റെ കർമ്മങ്ങൾ ഇവിടെ നിരന്തരം കേൾക്കുന്ന, പാടുന്ന, സ്തുതിക്കുന്ന, സ്മരിക്കുന്ന, ആനന്ദിക്കുന്നവർ, ഈ സാംസാരികവാഹിനിക്ക് അവസാനം വരുത്തുന്ന നിന്റെ പാദപദ്മങ്ങൾ ഉടൻ കാണും. പ്രഭോ, രാജാധിപതിയും അതിന്റെ പാപങ്ങളും ഞങ്ങൾക്കുണ്ടെങ്കിലും, നിന്റെ പാദപദ്മങ്ങൾ ഒഴികെ മറ്റൊരു ശരണം ഇല്ലാത്ത, നിന്നിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന ഞങ്ങളെ നീ ഇപ്പോൾ ഉപേക്ഷിക്കുമോ? പാണ്ഡവരും യദുക്കളും പേരും രൂപം മാത്രമാണ്; ഹൃഷീകേശനെ കാണാതിരിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതുപോലെയാണ്. ഗദാധരാ, നിന്റെ പാദചിഹ്നങ്ങൾ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ ഭൂമി ഇനി തിളങ്ങുകയില്ല. നിന്റെ ദൃഷ്ടിയാൽ ഈ ദേശങ്ങൾ സമൃദ്ധമാണ്, ഔഷധികളും വൃക്ഷങ്ങളും പാകമായിരിക്കുന്നു; കാടുകളും പർവ്വതങ്ങളും നദികളും സമുദ്രങ്ങളും—all നിന്റെ കൃപയാൽ.