ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കഠിനമായ വേട്ടക്കാരൻ, തന്റെ ലക്ഷ്യം നേടിയതിൽ തൃപ്തനായി, ആ പാറവ, അതിന്റെ കൂട്ടുകാരിയും കുഞ്ഞുങ്ങളും—സാക്ഷാൽ ഗൃഹസ്ഥരായ കുടുംബം—തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ഇങ്ങനെ, മനസ്സ് സമാധാനമില്ലാതെ, ദ്വന്ദ്വങ്ങളിൽ ആസ്വദിക്കുന്ന, കുടുംബത്തിൽ മമതയോടെ ജീവിതം നയിക്കുന്ന ഒരു ഗൃഹസ്ഥൻ, പക്ഷിയെപ്പോലെ ബന്ധങ്ങളിൽ കുടുങ്ങി താഴേക്ക് വീഴുന്നു. മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ചിട്ടും, മോക്ഷത്തിന്റെ വാതിൽ തുറന്നിരിക്കുന്നതിൽ നിന്നും, പക്ഷിയെപ്പോലെ കുടുംബബന്ധങ്ങളിൽ അകപ്പെട്ട് കഴിയുന്നവനെ, ഉയരത്തിൽ എത്തി വീണ്ടും താഴേക്ക് വീണവനെന്നു പറയുന്നു. അതിനുശേഷം, സുതൻ പറഞ്ഞു: departed relatives-നു ജലതർപ്പണം അർപ്പിക്കാൻ, കൃഷ്ണാ നയിച്ച സ്ത്രീകൾ ഗംഗയിലേക്ക് പോയി. അവർ ജലതർപ്പണം ചെയ്തതും, വീണ്ടും ദുഃഖത്തിൽ ആഴമായി വിലപിച്ചതും, ഹരിയുടെ പാദങ്ങൾ കൊണ്ടും, അജ്ജനമായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ സാന്നിധ്യത്താലും ശുദ്ധമായ ആ നദിയിൽ കുളിച്ചു. അവിടെ, മാധവൻ, കുരുവിന്റെ രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ, തന്റെ അനിയൻ, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ ഗാന്ധാരി, പൃഥാ, കൃഷ്ണാ എന്നിവരോടൊപ്പം ഇരുന്നുനോക്കി. അവൻ, സന്യാസിമാരോടൊപ്പം, ബന്ധുക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ട് ദുഃഖത്തിൽ ആഴമായിരുന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു; എല്ലാ ജീവികളിലും അപ്രതിഭതമായ കാലത്തിന്റെ പ്രവാഹം അവർക്കു കാണിച്ചു. അജാതശത്രുവിന്, ചതിക്കാരന്മാർ എടുത്ത അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാജ്യം തിരിച്ചുകൊടുത്തു; കസയുടെ സ്പർശത്തിൽ പാപം പിടിച്ചിരുന്ന രാജാക്കന്മാരെ വധിച്ചു; തന്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കി. അജാതശത്രുവിന് മൂന്ന് അശ്വമേധ യജ്ഞങ്ങൾ ഭംഗിയോടെ നടത്തിച്ചു; ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ തന്റെ ശുദ്ധമായ യശസ് എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും വ്യാപിപ്പിച്ചു. പാണ്ഡവന്മാരോടൊപ്പം, സാത്യകിയും ഉദ്ധവനും കൂടെ, വ്യാസനും മറ്റു സന്യാസിമാരും ആദരിച്ചപ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ അവരെ ആദരിച്ച് വിട പറഞ്ഞു. ബ്രാഹ്മണാ, ദ്വാരകയിലേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ച്, കൃഷ്ണൻ തന്റെ രഥത്തിൽ കയറി യാത്രയാകുമ്പോൾ, ഉത്തരാ ഭയത്തിൽ ഓടിയെത്തി. ഉത്തരാ പറഞ്ഞു: രക്ഷിക്കേണം, രക്ഷിക്കേണം, മഹായോഗി, ദേവതകളുടെ ദൈവം, ലോകത്തിന്റെ നാഥാ! മരണഭയം എല്ലാ ദിശകളിലും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഈ സമയത്ത്, നിങ്ങളെ കൂടാതെ മറ്റൊരു അഭയം ഞാൻ കാണുന്നില്ല. ഒരു ദഹിക്കുന്ന ഇരുമ്പ് അമ്പ് എന്റെ ദിശയിൽ വരുന്നു; അതു എന്നെ ദഹിച്ചാലും, എന്റെ ഗർഭസ്ഥ ശിശുവിനെ രക്ഷിക്കേണം, പ്രഭു! സുതൻ പറഞ്ഞു: ഉത്തരയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ഭക്തന്മാരോടു സ്നേഹമുള്ള കൃഷ്ണൻ, ദ്രോണപുത്രന്റെ ആയുധം പാണ്ഡവവംശം നശിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അപ്പോൾ, അമ്പുകൾ ജ്വലിച്ച് വരുന്നത് കണ്ട പഞ്ചപാണ്ഡവന്മാർ, പ്രതിരോധത്തിന് തങ്ങളുടെ ആയുധങ്ങൾ എടുത്തു. ഭഗവാൻ, തന്റെ ഭക്തന്മാർക്കു നേരിട്ട ദുരന്തം കണ്ടപ്പോൾ, തന്റെ സ്വന്തം ആയുധമായ സുദർശന ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് അവരെ സംരക്ഷിച്ചു. ഹരി, യോഗനാഥൻ, എല്ലാ ജീവികളിലും ആത്മരൂപത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ, തന്റെ ശക്തിയിൽ ഉത്തരയുടെ ഗർഭത്തെ സംരക്ഷിച്ചു. ബ്രഹ്മശിരസ് ആയുധം അപ്രതിഭതവും പ്രതിരോധിക്കാനാവാത്തതുമാണെങ്കിലും, വൈഷ്ണവ ശക്തിയിൽ അതു അടക്കപ്പെട്ടു. അച്യുതൻ, അത്ഭുതങ്ങൾ നിറഞ്ഞവൻ, ജനനം, നിലനിൽപ്പ്, നാശം—all divine illusion—അതിനാൽ ഇതിൽ അത്ഭുതം കാണേണ്ടതില്ല. ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, തന്റെ മക്കളോടും കൃഷ്ണയോടും കൂടെ, ധാർമ്മികയായ പൃഥാ, യാത്രയാകാൻ തയ്യാറായ കൃഷ്ണനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: കുന്തി പറഞ്ഞു: ഞാൻ ആദി പുരുഷനായോ, ഭഗവാനായോ, പ്രകൃതിക്ക് അതീതനായോ, ഉള്ളിലുമുള്ളതും പുറത്തുമുള്ളതുമായോ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും അദൃശ്യനായോ, നിങ്ങളെ വണങ്ങുന്നു. മായയുടെ മറയിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന, അജ്ഞാനികളാൽ കാണപ്പെടാത്ത, actors hidden by costume പോലെ, നിങ്ങളുടെ സത്വം അറിയാനാവുന്നില്ല. ശുദ്ധഹൃദയമുള്ള സന്യാസിമാരുടെ ഭക്തി സ്ഥാപിക്കാൻ, സ്ത്രീകൾക്ക് നിങ്ങളെ കാണാൻ എങ്ങനെ സാധിക്കും? കൃഷ്ണ, വാസുദേവ, ദേവകിയുടെ പുത്രൻ, നന്ദൻ, ഗോവിന്ദ—പുനഃപുനം വണങ്ങുന്നു. താമരനാഭൻ, താമരമാലയുള്ളവൻ, താമരനയനൻ, താമരപാദങ്ങൾ ഉള്ളവൻ—നിങ്ങളെ വണങ്ങുന്നു. ഹൃഷീകേശൻ, ദുഷ്ടനായ കംസന്റെ തടവിൽ ദുഃഖത്തിൽ ആയിരുന്ന ദേവകിയെ മോചിപ്പിച്ചതുപോലെ, ഭഗവാനേ, എന്റെ മക്കളെയും എന്നെയും നിരവധി ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് പലതവണ രക്ഷിച്ചു. വിഷം, മഹാഗ്നി, മനുഷ്യഭക്ഷകൻ, ദുഷ്ടരുടെ സഭ, വനത്തിൽ കഷ്ടങ്ങൾ, ശക്തരായ യോദ്ധാക്കളുമായുള്ള യുദ്ധങ്ങൾ, ദ്രോണപുത്രന്റെ ആയുധം—ഹരിയേ, എല്ലാം നിന്ന് സംരക്ഷിച്ചു. ലോകത്തിന്റെ ഗുരുവേ, ആ ദുരിതങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉണ്ടായാലും, നിങ്ങളെ വീണ്ടും കാണാൻ കഴിയട്ടെ; കാരണം, നിങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ, പുനർജന്മം കാണേണ്ടതില്ല. ജനനം, സമ്പത്ത്, വിദ്യ, സൗന്ദര്യം എന്നിവയിൽ അഭിമാനിക്കുന്നവർക്കു നിങ്ങളെ ശരിയായി അഭിസംബോധന ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല; ഇല്ലാത്തവർക്കാണ് നിങ്ങൾ ലഭ്യമാകുന്നത്. നിങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവരുടെ സമ്പത്താണ്, ഗുണങ്ങളിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമായ പ്രവർത്തനമുള്ളവൻ, ആത്മാവിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നവൻ, ശാന്തൻ, മോക്ഷത്തിന്റെ നാഥൻ—നിങ്ങളെ വണങ്ങുന്നു. ഞാൻ നിങ്ങളെ അനാദി, അനന്തൻ, സർവവ്യാപി, കാലം, എല്ലാ ജീവികളിലും ഒരുപോലെ ചലിക്കുന്നവൻ, പരസ്പര വിരോധം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ എന്നിങ്ങനെ കാണുന്നു. ഭഗവാനേ, നിങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശം ആരും അറിയുന്നില്ല; നിങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികൾ മനുഷ്യരെ കളിയാക്കുന്നതാണ്; നിങ്ങൾക്ക് കനിവോ ദ്വേഷമോ ഇല്ല, പക്ഷേ മനുഷ്യർ മനസ്സിൽ ഭാഗികത വയ്ക്കുന്നു. ഈ ലോകത്തിലെ ജീവികൾ, മൃഗം, മനുഷ്യൻ, ജലജീവി—അജൻ, പ്രവർത്തനമില്ലാത്ത ആത്മാവിന്റെ ജനനം, പ്രവർത്തികൾ—ഇവ ഏറ്റവും വലിയ കളിയാണ്. ഗോപികൾ, നിങ്ങളുടെ ദുഷ്പ്രവൃത്തിക്ക് കയര് കൊണ്ടു ബന്ധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, ഭയത്തിൽ കണ്ണ് നീര്, കണ്ണ് അഞ്ഞ്, മുഖം താഴ്ത്തി നില്ക്കുന്നത്—ഇത് അത്ഭുതം തന്നെയാണ്, കാരണം ഭയപ്പെടുന്നവരും നിങ്ങളെ ഭയപ്പെടുന്നു. ചിലർ പറയുന്നു, അജൻ, യദു വംശത്തിൽ ധർമ്മികരുടെ യശസിന് വേണ്ടി ജനിച്ചു, മലയ മലയിൽ ചന്ദനമരമുണ്ടാവുന്നതുപോലെ. മറ്റുചിലർ പറയുന്നു, വാസുദേവനും ദേവകിയും അപേക്ഷിച്ചതിനാൽ, ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാനും, ദേവതകളെ ദ്വേഷിക്കുന്നവരെ നശിപ്പിക്കാനുമാണ് അജൻ ജനിച്ചത്. ചിലർ പറയുന്നു, ഭൂമി ഭാരത്തിൽ തളർന്നപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ അപേക്ഷയിൽ, അജൻ ജനിച്ചു, ഭൂഭാരമൊഴിപ്പിക്കാൻ. മറ്റുചിലർ, ലോകത്തിലെ അജ്ഞാനം, വാസന, പ്രവൃത്തിയിൽ ദുരിതപ്പെടുന്നവർക്കു കേൾക്കാനും ഓർക്കാനും യോഗ്യമായ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യാൻ അജൻ വന്നതാണെന്നു പറയുന്നു. നിങ്ങളുടെ ഈ ദൈവിക പ്രവർത്തികൾ എപ്പോഴും കേൾക്കുന്ന, പാടുന്ന, സ്തുതിക്കുന്ന, ഓർക്കുന്ന, ആനന്ദിക്കുന്നവർ, ഈ ലോകത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രവാഹം അവസാനിപ്പിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ താമരപാദങ്ങൾ വേഗം കാണുന്നു. ഭഗവാനേ, രാജസിംഹാസനത്തിൽ പറ്റിയ പാപത്തിൽ കുടുങ്ങിയ, നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങൾ മാത്രമാണ് അഭയം എന്ന് കരുതുന്ന, ഭക്തരായ ഞങ്ങളെ ഇപ്പോൾ ഉപേക്ഷിക്കുമോ?