ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

നാരദൻ ഭക്തിയോട് പറഞ്ഞു: "ഏകാന്തമായ ജ്ഞാനത്തിന്റെ വഴി, പാപരഹിതനായവനേ, ഞാൻ ഈ സകലവും ആത്മാവിൽ കാണുന്നു. അതുകൊണ്ട് നീ വിഷാദം അണിയേണ്ടതില്ല; ഹരി നിനക്കു മംഗലവും അനുഗ്രഹവും നൽകും." സൂതൻ പറയുന്നു: നാരദന്റെ ഈ വാക്കുകൾ ഉടനെ മനസ്സിലാക്കിയ മഹർഷി വീണ്ടും സംസാരിച്ചു. നാരദൻ പറഞ്ഞു: "കുട്ടി, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. ഈ യോഗവും, കഠിനമായ കലിയുഗവും നന്മയും, യോഗമാർഗവും, തപസ്സും അപ്രത്യക്ഷമാക്കി. ജനങ്ങൾ അഘാസുരനെപ്പോലെ, കപടവും ദുഷ്ടതയും നിറഞ്ഞ പ്രവർത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ സത്പുരുഷന്മാർ ദുഃഖിതരായിരിക്കുമ്പോൾ ദുഷ്ടന്മാർ സന്തോഷിക്കുന്നു; എന്നാൽ ധീരതയോടെ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന ജ്ഞാനികൾ മാത്രമാണ് സത്യം അറിയുന്നവർ." "ഈ അശുദ്ധരെയും കാണുമ്പോൾ ഭൂമി ഭാരവാഹിയാകുന്നു; വർഷം കഴിഞ്ഞ് വർഷം, ക്രമേണ മംഗലവും കാണുന്നില്ല. ഇപ്പോൾ ആരും നിനെയും നിന്റെ പുത്രന്മാരെയും ഒന്നിച്ച് കാണുന്നില്ല; ബന്ധത്തിന്റെ അന്ധതയിൽ മുങ്ങിയവർ അവഗണിച്ചിരിക്കുന്നു, നിന്റെ അവസ്ഥ ക്ഷീണത്തിലേക്ക് എത്തി." "വൃന്ദാവനത്തിൽ ചേർന്നതുകൊണ്ട്, നീ വീണ്ടും യൗവനവും പുതുമയും പ്രാപിച്ചു; വൃന്ദാവനം ഭാഗ്യവാനാണ്, അവിടെ ഭക്തിയും നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ഇവിടെ, സ്വീകരിക്കാൻ ആരുമില്ലാത്തതിനാൽ, വൃദ്ധത പോലും ഈ രണ്ടുപേരെയും വിട്ടുപോകുന്നില്ല; ചെറിയ ആത്മസന്തോഷം കൊണ്ട് അവര്ക്ക് വിശ്രമം ലഭിച്ചുവെന്ന് തോന്നുന്നു." ഇതിനു ശേഷം ഭക്തി ചോദിച്ചു: "അശുദ്ധമായ കലിയെ രാജാവ് പരീക്ഷിതൻ എങ്ങനെ സ്ഥാപിച്ചു? കലിയുടെ ആരംഭത്തിൽ, സകല ധർമ്മത്തിന്റെ സാരവും എവിടേയ്ക്ക് പോയി? കരുണാനിധിയായ ഹരിയാൽ പോലും എങ്ങനെ അധർമ്മം കാണപ്പെടുന്നു? എന്റെ സംശയങ്ങൾ നീ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് നീക്കം ചെയ്യുക; ഞാൻ സന്തോഷിക്കും." നാരദൻ പറഞ്ഞു: "നീ ചോദിച്ചതിനാൽ, കുട്ടി, സ്നേഹത്തോടെ കേൾക്കൂ; ഞാൻ സകലവും പറയാം, ഭാഗ്യവതിയേ, നിന്റെ ദുഃഖം അകറ്റപ്പെടും. മുകുന്ദൻ, ഭഗവാൻ, ഭൂമിയെ വിട്ട് തന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് തിരികെ പോയതോടെ, ആ ദിവസം മുതൽ കലിയുഗം എത്തി, സകല ധർമ്മമാർഗ്ഗങ്ങളെയും തടഞ്ഞു." "രാജാവ് ദിശകൾ കീഴടക്കുന്നതിനിടെ, കലിയെ കണ്ടു; കലിയും വിഷമത്തിൽ അഭയം തേടി; ഞാൻ അവനെ കൊല്ലാതെ, തേൻ ശേഖരിക്കുന്നവൻ തേനീച്ചയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു. തപസ്സും, യോഗവും, ധ്യാനവും ലഭിക്കാത്ത ഫലങ്ങൾ, കലിയിൽ കേശവന്റെ സ്തുതിയിലൂടെ പൂർണ്ണമായി ലഭിക്കുന്നു." "കലിയെ ഏകരൂപമായും, സാരവും ദ്രവ്യവും ഇല്ലാത്തതായും കണ്ടു, വിശ്ണുരാതൻ കലിയെ കലിയിൽ ജനിക്കുന്നവരുടെ സന്തോഷത്തിനായി സ്ഥാപിച്ചു. ദുഷ്ടപ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടു, സാരവും എല്ലായിടത്തും നിന്നു പോയി; ഭൂമിയിൽ വസ്തുക്കൾ വിത്തില്ലാത്ത പാളങ്ങളായി മാത്രം നിലനിൽക്കുന്നു." "ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഭാഗവതം എല്ലാ വീടുകളിലും, എല്ലാ ആളുകളിലും പ്രചരിപ്പിച്ചു; പക്ഷേ, പ്രതിഫലത്തിന്റെ ആസക്തിയാൽ, കഥകളുടെ സാരവും അകന്നു. അത്യന്തം ഭയാനകവും അധികമായ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്ന, നാസ്തികരും, നരകവാസികളും, അവർ പോലും തീർത്ഥങ്ങളിൽ നിലനിൽക്കുന്നുവെങ്കിലും, തീർത്ഥങ്ങളുടെ സാരവും അകന്നു." "വലിയ ആസക്തിയും, ക്രോധവും, ലോഭവും, ദാഹവും ഉള്ളവരും തപസ്സിൽ ഏർപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും, തപസ്സിന്റെ യഥാർത്ഥ സാരവും അകന്നു. മനസ്സിന്റെ പരാജയത്താൽ, ലോഭം, കപടത, വ്യഭിചാരം, ശാസ്ത്രപഠനം—ഇവയിലൂടെ ധ്യാന-യോഗത്തിന്റെ ഫലവും നഷ്ടപ്പെട്ടു." "പണ്ഡിതന്മാർ അവരുടെ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം, മന്ദഗവകളെപ്പോലെ സന്തോഷിക്കുന്നു; പുത്രന്മാർ ഉണ്ടാക്കുന്നതിൽ നിപുണരായെങ്കിലും, മോക്ഷം നേടുന്നതിൽ അശക്തരാണ്. യഥാർത്ഥ വൈഷ്ണവത്വം എവിടെയും കാണുന്നില്ല, മതപരമ്പരാഗത നേതാക്കളിലും പോലും; അതുകൊണ്ട് യഥാർത്ഥ സാരവും എല്ലായിടത്തും നഷ്ടപ്പെട്ടു." "പക്ഷേ, ഇതാണ് കാലത്തിന്റെ സ്വഭാവം; ആരെയാണ് കുറ്റപ്പെടുത്താൻ? അതിനാൽ, പദ്മനയനായ ഭഗവാൻ സമീപം നിന്നു സഹിക്കുന്നു." സൂതൻ പറയുന്നു: ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടവർ വലിയ അത്ഭുതത്തോടെ നിറഞ്ഞു. ഭക്തി വീണ്ടും സംസാരിച്ചു: "ശൗനക, ഇതും കേൾക്കൂ." ഭക്തി പറഞ്ഞു: "ദേവന്മാരിൽ മഹർഷിയായവനേ, നീ ഭാഗ്യവാനാണ്, എന്റെ ഭാഗ്യത്തിൽ നീ ഇവിടെ എത്തി. ഈ ലോകത്തിൽ സത്പുരുഷന്മാരെ കാണുന്നത് സകല സിദ്ധികളും നൽകുന്നു." "ജയ, ജയ, മായയുടെ ആധാരമായ ദേഹമുള്ളവനേ, ഒരു വാക്കിൽ സകലവാക്യങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ! അവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ധ്രുവൻ ശാശ്വതാവസ്ഥയെ പ്രാപിച്ചു. ബ്രഹ്മയുടെ പുത്രനായ, സകല മംഗലത്തിന്റെ പാത്രമായ നിനക്ക് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു." ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിന്റെ മഹത്വം—രണ്ടാം അധ്യായം. ഭക്തിയുടെ ദുഃഖം നീക്കുവാൻ നാരദന്റെ ശ്രമം. നാരദൻ പറഞ്ഞു: "കുട്ടി, നീ അനാവശ്യമായി ദുഃഖിക്കുന്നതെന്ത്? അത്രയും വിഷമത്തിൽ പെടേണ്ടതില്ല. ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പദ്മപാദങ്ങളെ ഓർക്കൂ; നിന്റെ ദുഃഖം അകറ്റപ്പെടും." "അവൻ ദ്രൗപദിയെ കൗരവരുടെ ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചു, ഗോപികമാരെ സംരക്ഷിച്ചു; ആ കൃഷ്ണൻ എവിടെയാണ് ഇപ്പോൾ?" "പക്ഷേ, ഭക്തിയേ, നീ അവനു ജീവതിലും പ്രിയപ്പെട്ടവളാണ്. നീ വിളിച്ചാൽ, ഭഗവാൻ താഴ്ന്നവരുടെ വീടുകളിലും വരുന്നു." "ആദ്യത്തെ മൂന്ന് യുഗങ്ങളിൽ സത്യം, ജ്ഞാനം, വൈരാഗ്യം മോക്ഷത്തിന് മാർഗ്ഗമായിരുന്നു; എന്നാൽ കലിയിൽ, ഭക്തി മാത്രം ബ്രഹ്മസമ്യോഗം നൽകുന്നു." "ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച്, ചൈതന്യസ്വരൂപനായവൻ, നിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ, പരമാനന്ദത്തിന്റെ മനോഹരമായ രൂപം, കൃഷ്ണന്റെ പ്രിയമായതിനെ സൃഷ്ടിച്ചു." "കൈകൂപ്പി, നീ ഒരിക്കൽ ചോദിച്ചു: 'എന്ത് ചെയ്യണം?' അപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ നിർദ്ദേശിച്ചു: 'എന്റെ ഭക്തന്മാരെ പോഷിപ്പിക്കൂ.'" "നീ ആ കല്പന സ്വീകരിച്ചു; ഹരി സന്തോഷിച്ചു. മോക്ഷത്തെ ദാസിയായി, ഈ രണ്ട്—ജ്ഞാനവും വൈരാഗ്യവും—നിനക്ക് നൽകി." "വൈകുണ്ഠത്തിൽ നീ നിന്റെ സ്വരൂപംകൊണ്ട് പോഷിപ്പിക്കുന്നു; ഭൂമിയിൽ ഭക്തന്മാരെ പോഷിപ്പിക്കാൻ നിന്റെ ഛായാരൂപം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു." "മോക്ഷവും, ജ്ഞാനവും, വൈരാഗ്യവും സഹിതം നീ ഭൂമിയിൽ എത്തി; കൃതയുഗം മുതൽ ദ്വാപരാന്തം വരെ നീ വലിയ സന്തോഷത്തിൽ നിലനിന്നു." "കലിയിൽ, മോക്ഷം, കപടതകൊണ്ട് നശിച്ചു; നിന്റെ കല്പനയാൽ, അവൾ വീണ്ടും വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് തിരികെ പോയി." "മോക്ഷം ഇവിടെ വരികയും പോകികയും ചെയ്യുന്നു, നീ ഓർക്കുമ്പോൾ; ഈ രണ്ട്, നീ പുത്രന്മാരാക്കി, നിന്റെ കൂടെ സംരക്ഷിക്കുന്നു." "അവഗണനകൊണ്ട്, നിന്റെ രണ്ട് പുത്രന്മാർ കലിയിൽ ക്ഷീണിതരും വൃദ്ധരുമായിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ, നീ വിഷമിക്കേണ്ട; ഞാൻ ഒരു മാർഗ്ഗം ചിന്തിക്കും." "സുന്ദരിയായവളേ, കലിയെന്ന യുഗം പോലെയൊന്നും ഇല്ല; ആ യുഗത്തിൽ, ഞാൻ നിന്നെ ഓരോ വീടിലും, എല്ലാ ആളുകളിലും സ്ഥാപിക്കും." "മറ്റു കർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, മഹോത്സവങ്ങൾക്കു മുൻഗണന നൽകി, അപ്പോൾ ഞാൻ ഹരിയെ സേവിക്കുകയോ, നിന്നെ ലോകത്ത് വ്യാപിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല." ഇങ്ങനെ, നാരദൻ ഭക്തിയോടും, ജ്ഞാന-വൈരാഗ്യത്തോടും, ഉദാരമായ സ്നേഹത്തിൽ, കാലത്തിന്റെ ഗതി, ഭക്തിയുടെ സ്ഥിതി, കലിയുടെ സ്വഭാവം എന്നിവയെപ്പറ്റി സ്നേഹപൂർവ്വം വിവരിച്ചു.