ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ശ്രീമദ് ഭാഗവതം എന്ന ഈ പുണ്യപുരാണം, അതിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ട്, ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവ നേടാൻ ഏറ്റവും വിശ്വസ്തമായ മാർഗ്ഗം ആണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അതിനെക്കുറിച്ച് കുമാരന്മാർ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾക്ക് അറിയേണ്ടതെല്ലാം ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇതിൽ കൂടുതൽ എന്താണ് അറിയാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? ഭൗതിക സുഖവും, മോക്ഷവും നൽകുന്ന ഭാഗവതം തന്നെയാണ്.” കുമാരന്മാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, അവർ ഭാഗവത കഥ പ്രൊജ്ജ്വലിതമായ മനസ്സോടെ പാരായണം ചെയ്തു. ഈ കഥ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുകയും, പുണ്യഫലങ്ങൾ നൽകുകയും, ഭൗതിക സുഖവും മോക്ഷവും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഏഴുദിനങ്ങൾ, മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ച എല്ലാ ഭാവികളും, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ ഈ കഥ കേട്ടു; അതിനുശേഷം, അവർ പരമപുരുഷനെ, ദേവതകളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായി, സന്തോഷത്തോടെ സ്തുതിച്ചു. അവസാനത്തിൽ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ, വൈരാഗ്യത്തിന്റെ, ഭക്തിയുടെ ശക്തി പരമാവധി ഉയർന്നു; യുവത്വം പോലെ ഒരു ഉല്ലാസം എല്ലാ ഭാവികളെയും ആകർഷിച്ചു. നാരദൻ, തന്റെ ലക്ഷ്യം കൈവരിച്ചും, ഇച്ഛാപൂർത്തിയുമുണ്ടാക്കി, അതുല്യാനന്ദത്തിൽ മുങ്ങി, ശരീരമാകെ രോമാഞ്ചം അനുഭവിച്ചു. അവശേഷം, ശ്രദ്ധയോടെ കഥ കേട്ട നാരദൻ, ഭഗവാന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, കൈകൾ ചേർത്ത്, പ്രേമത്തിൽ ശബ്ദം ചതഞ്ഞു, അവരെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: “ഞാൻ ഭാഗ്യവാനാണ്, നിങ്ങളുടെ അതുല്യ കരുണയുടെ ഫലമായി, ഇന്ന് ഞാൻ ഹരിയെ, പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നവനെ, പ്രാപിച്ചു. എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിൽ കേൾവിയാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം, കാരണം കേൾവിയിലൂടെ മാത്രം, വൈകുണ്ഠത്തിൽ വസിക്കുന്ന കൃഷ്ണനെ പ്രാപിക്കാൻ സാധിക്കുന്നു.” ഇങ്ങനെ നാരദൻ സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, യോഗികളിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ ശുകൻ അവിടെയെത്തി. അപ്പോൾ, പതിനാറു വയസ്സുള്ള, ജ്ഞാനസാഗരത്തിലെ ചന്ദ്രൻ, വ്യാസന്റെ പുത്രൻ, discourse അവസാനിച്ച ശേഷം, തന്റെ പ്രാപ്തിയിൽ തൃപ്തനായവനായി, സ്നേഹത്തോടെ, മൃദുവായ ശബ്ദത്തിൽ, ഭാഗവതം പാരായണം ആരംഭിച്ചു. അവനെ കണ്ട സഭ, അവന്റെ അതുല്യപ്രഭയെ കണ്ടു, ഉടൻ എഴുന്നേറ്റ്, ശ്രേഷ്ഠാസനം സമർപ്പിച്ചു; ദേവതകളിൽ സന്യാസി, സ്നേഹത്തോടെ ആദരിച്ചു. ആശ്വസിച്ച് ഇരുന്നശേഷം, ശുകൻ പറഞ്ഞു: “ഭാഗവതം, വേദങ്ങളുടെ കാമധേനുവിന്റെ പാകമായ ഫലമാണ്; എന്റെ വായിലൂടെ ഒഴുകുന്ന അമൃതം നിറഞ്ഞതാണിത്. ഭൂമിയിലെ രസികന്മാർ, ഈ ഭാഗവതത്തിന്റെ സാരവും, essence-ഉം, വീണ്ടും വീണ്ടും പാൻ ചെയ്യുക.” ഈ ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിൽ, മഹാമുനി രചിച്ചതിൽ, കപടധർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു; ഇത് അസൂയയില്ലാത്ത, ശുദ്ധഹൃദയമുള്ളവർക്കാണ് ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. യഥാർത്ഥ, ഉപകാരപ്രദമായ സത്യം ഇവിടെ വെളിപ്പെടുന്നു, മൂന്ന് ദു:ഖങ്ങൾ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്നു. മറ്റൊരു ശാസ്ത്രം വേണ്ടതില്ല; ഇവിടെ, ഭഗവാൻ, ശ്രവണമെഴുതിയ, സത്യസന്ധമായ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഉടൻ ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു. ഭാഗവതം, പുരാണങ്ങളിൽ മുത്താണ്, വൈഷ്ണവരുടെ നിധി; ഇതിൽ, പരമഹംസന്മാരുടെ നിർമലജ്ഞാനം പാടപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ, നിർഗുണജ്ഞാനവും, ജ്ഞാന-വൈരാഗ്യ-ഭക്തിയും വെളിപ്പെടുന്നു; ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുകയും, പാരായണം ചെയ്യുകയും, ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്താൽ, മനുഷ്യൻ മോക്ഷം നേടുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ, സത്യലോകത്തിൽ, കൈലാസത്തിൽ, വൈകുണ്ഠത്തിൽ പോലും ഈ രസമില്ല; അതിനാൽ, ഭാഗ്യശാലികളായവരേ, ഈ രസം എപ്പോഴും പാൻ ചെയ്യുക, വിട്ടുപോകരുത്. അവസാനം, ബാദരായണൻ (വ്യാസൻ) സഭയിൽ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചപ്പോൾ, ഹരി അവിടെയെത്തി, പ്രഹ്ലാദൻ, ബലി, ഉദ്ധവൻ, അർജുനൻ തുടങ്ങിയവരെ ചുറ്റി; നാരദൻ, ദേവതകളിൽ സന്യാസി, അവനെയും കൂട്ടുകാരെയും ആദരിച്ചു. ഹരിയെ, ദീപ്തമായ, ശ്രേഷ്ഠാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതും, അവനെ മുൻപിൽ സ്തുതിക്കുന്നതും കണ്ടു; ശിവൻ പാർവതിയോടൊപ്പം, ബ്രഹ്മാവ് തൻ്റെ കമലാസനത്തിൽ, അവിടെയെത്തി, സ്തുതിയിനെയും കാണാൻ. പ്രഹ്ലാദൻ താളം പിടിച്ചു, ഉദ്ധവൻ ഘടികാരമോ, നാരദൻ വീണയോ, അർജുനൻ ഗാനമേധാവിയായി, ഇന്ദ്രൻ മൃദംഗം വായിച്ചു, “ജയ! ജയ! കുമാരന്മാർ, ഈ സ്തുതിയിൽ എത്ര കഴിവാണ്!” എന്ന് പറഞ്ഞു. മുൻപിൽ, വ്യാസന്റെ പുത്രൻ (ശുകൻ) ഒഴുകുന്ന കാവ്യത്തിൽ പാരായണം ചെയ്തു. അവിടെ, ഹരി, ശിവ, ബ്രഹ്മാവ് എന്നിവർ, ഭക്തരാശിയിൽ കലാകാരന്മാരെപോലെ, നൃത്തം ചെയ്തു. ഈ അത്ഭുത സ്തുതിയ്ക്ക് സാക്ഷിയായ ഹരി, ആനന്ദത്തിൽ, പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളുടെ ഭക്തിയനുസരിച്ച്, ഒരു വരം ചോദിക്കുക; നിങ്ങളുടെ പാരായണവും സ്തുതിയും എനിക്ക് ഇപ്പൊഴെ പ്രസാദം നൽകുന്നു.” ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവർ, പ്രേമത്തിൽ മുങ്ങി, ഹരിയെ സന്തോഷത്തോടെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: “പർവതങ്ങളിലും, സർപ്പങ്ങളിലും, എല്ലാ ഭക്തരിലും, നിങ്ങൾ എപ്പോഴും ഓർമ്മിക്കപ്പെടണം; ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം.” അച്യുതൻ “അങ്ങനെയാകട്ടെ” എന്ന് പറഞ്ഞ് അദൃശ്യനായി. നാരദൻ അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിച്ചു, ശുകനും മറ്റു സന്യാസികളും അങ്ങനെ ചെയ്തു. ആനന്ദത്തോടെയും, മായയില്ലാതെ, അവർ ദിവ്യകഥയുടെ അമൃതം പാൻ ചെയ്ത്, തിരിച്ചു പോയി. ഭക്തി, തന്റെ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്, ശുകൻ തന്റെ ശാസ്ത്രത്തിൽ നിലനിര്‍ത്തി. ഇങ്ങനെ, ഭാഗവതം സേവിച്ചാൽ, വൈഷ്ണവരുടെ മനസ്സു ഹരിയിലേയ്ക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു. ദാരിദ്ര്യം, ദു:ഖം, ജ്വരം, മായാസുരന്റെ ചൂഷണം, ഭവസാഗരത്തിൽ വീണവർ—ഭാഗവതം അവരുടെ ഉത്തമത്തിനായി മുഴങ്ങുന്നു. ശൗനകൻ ചോദിച്ചു: “ശുകൻ രാജാവിനോട് 언제 സംസാരിച്ചു? ഗോകർണൻ വീണ്ടും 언제 പാരായണം ചെയ്തു? ദേവതകളിലെ സന്യാസി ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് 언제 സംസാരിച്ചു? എന്റെ സംശയം ദൂരീകരിക്കുക.” സൂതൻ പറഞ്ഞു: “കൃഷ്ണന്റെ യാത്രയ്ക്ക് മുപ്പത് വർഷം കഴിഞ്ഞ്, കലി പുരോഗമിച്ചപ്പോൾ, ഭാദ്രപദ മാസത്തിലെ ശുദ്ധപക്ഷത്തിലെ ഒൻപതാം ദിവസം, ശുകൻ കഥ ആരംഭിച്ചു. പാർിക്ഷിതിന്റെ ശ്രവണത്തിനു ശേഷം, കലി യുഗത്തിൽ ഇരുനൂറ് വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ശുദ്ധമായ, പുണ്യമായ ഒൻപതാം ദിവസം, ഗോകർണൻ, പശുവിൽ ജനിച്ച, കഥ പാരായണം ചെയ്തു. അതിനു ശേഷം, കലി യുഗം മുപ്പത് വർഷം കൂടി പുരോഗമിച്ചപ്പോൾ, കാർത്തിക മാസത്തിലെ ശുദ്ധപക്ഷത്തിലെ ഒൻപതാം ദിവസം, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രന്മാർ കഥ പാരായണം ചെയ്തു.” “ഇങ്ങനെ, പാപരഹിതനായവരേ, നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതെല്ലാം ഞാൻ വിവരണമാക്കി; കലി യുഗത്തിൽ, ഭവരോഗം നശിപ്പിക്കുന്ന ഭാഗവത കഥയാണ്. കൃഷ്ണനു പ്രിയമായ ഈ കഥ, എല്ലാ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നു, മോക്ഷത്തിന് ഏക കാരണമാണ്, ഭക്തിയുടെ ലീല ഉണർത്തുന്നു. ധാർമ്മികർ ഭക്തിയോടെ ഈ കഥ പാൻ ചെയ്യട്ടെ; ഈ ലോകത്തിൽ തീർഥയാത്രയും, സേവനവും വേണ്ടതില്ല.” “തൻ്റെ ഭൃത്യൻ കയറുപിടിച്ച് നിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, യമൻ അവന്റെ കാതിൽ ചുച്ച് പറയുമെന്നു പറയുന്നു: ‘ഭാഗവതകഥയിൽ ലയിച്ചവരെ ഒഴിവാക്കുക; ഞാൻ മറ്റുള്ളവരുടെ കോപത്തിന് പ്രഭുവാണ്, പക്ഷേ വൈഷ്ണവരുടെ കോപത്തിന് അല്ല.’” “ഈ ശൂന്യമായ ലോകത്ത്, ഇന്ദ്രിയവിഷം കൊണ്ട് മനസ്സു കുഴപ്പമുള്ളവരേ, ഒരു അർധക്ഷണമെങ്കിലും, ശുകന്റെ അമൃതശ്ലോകങ്ങൾ കേൾക്കുക; നിങ്ങളുടെ ഉത്തമത്തിനായി. തെറ്റായ വഴിയിൽ, ചോരകഥകൾ കേൾക്കാനൊന്നു തിരിയേണ്ടതില്ല; പാർിക്ഷിതൻ തന്നെ, liberation നൽകുന്ന ഈ കഥ ശ്രവിച്ചു.” “ശുകൻ പാടിയ, രസപ്രവാഹം ഒഴുകുന്ന ഈ കഥ, പാരായണം ചെയ്യുന്നവന്റെ കംഠത്തിൽ ബന്ധിക്കുന്നു; അവൻ വൈകുണ്ഠത്തിലെ പ്രഭുവായി മാറുന്നു.” “ഇങ്ങനെ, ഏറ്റവും ഗൂഢമായ സത്യം, എല്ലാ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ കൊണ്ടും സ്ഥാപിതമായത്, ഒരുമിച്ച് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങൾ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ, ഈ ലോകത്തിൽ ശുകന്റെ കഥയേക്കാൾ ശുദ്ധമായത് ഒന്നുമില്ല—പരമാനന്ദത്തിനായി, പന്ത്രണ്ട് പുസ്തകങ്ങളുടെ സാരവും പാൻ ചെയ്യുക.” “ആർക്കും, ഈ കഥ ഭക്തിയോടെ പതിവായി കേൾക്കുന്നവർക്കും, ശുദ്ധവൈഷ്ണവരോട് പാരായണം ചെയ്യുന്നവർക്കും, ഈ കർമ്മം ശരിയായി നിർവഹിച്ചാൽ, ഫലം ലഭിക്കും; അവർക്കു ഈ ലോകത്തിൽ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അപ്രാപ്യമായ ഒന്നുമില്ല.” ശൗനകൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: “നാരദൻ യാത്ര ചെയ്തശേഷം, ബാദരായണൻ, അവന്റെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി, എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് പറയൂ.” സൂതൻ പറഞ്ഞു: “ദിവ്യമായ സരസ്വതി നദിയുടെ പടിഞ്ഞാറ് തീരത്ത്, ശമ്യപ്രാസം എന്ന ഒരു ആശ്രമം ഉണ്ട്, സന്യാസികളുടെ സംഗമത്തിന് പ്രശസ്തമായത്.” ആ ആശ്രമത്തിൽ, ബദരിതരങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, വ്യാസൻ ഇരുന്നു, വെള്ളം കൊണ്ടു ശുദ്ധീകരിച്ച്, തന്റെ മനസ്സിനെ സ്വയമിഷ്ടത്തോടെ ഏകാഗ്രമാക്കി. ഭക്തിയാൽ ശുദ്ധവും, സ്തിരവുമായ മനസ്സോടെ, അവൻ സമ്പൂർണപുരുഷനെയും, അവനിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന മായയെയും ദർശിച്ചു. മായയാൽ, ജീവൻ, സ്വഭാവത്തിൽ അതീതനായതും, സ്വയം മൂന്ന് ഗുണങ്ങളിൽ നിർമ്മിതനെന്ന് ഭാവിക്കുകയും, ദു:ഖം അനുഭവിക്കുന്നതും, മായയുടെ കാരണമായതും, അങ്ങനെയാണ്. ഇങ്ങനെ, ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിന്റെ മഹത്വവും, അതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന അനുഭവങ്ങളും, ശ്രവണവും, പാരായണവും, ഭക്തിയും, ജ്ഞാനവും, വൈരാഗ്യവും, ദൈവസാക്ഷാത്കാരവും, ഈ കഥയിൽ വെളിപ്പെട്ടു.