ഞാൻ ദ്രാവിഡദേശത്ത് ജനിച്ചു, കര്ണാടകയിൽ വളർന്നു, മഹാരാഷ്ട്രയും ഗുജരഭൂമിയിലും ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ വയസ്സായവളായി. എന്നാൽ കലി യുഗത്തിന്റെ അതിക്രൂരമായ സ്വാധീനത്തിൽ, അവിടുത്തെ മതച്യുതരാൽ ഞാൻ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു, ദുർബലയായി. എനിക്കും എന്റെ പുത്രന്മാർക്കും ദീർഘകാലം ദുർബലതയിൽ കഴിയേണ്ടി വന്നു. പിന്നീട് ഞാൻ വീണ്ടും വൃന്ദാവനത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, വീണ്ടും യൗവനവും സൗന്ദര്യവും പ്രാപിച്ചു, ഒരു ഉജ്ജ്വലമായ യുവതിയായി, അത്യുത്തമമായ രൂപം നേടി. എന്നാൽ ഇവിടെ എന്റെ രണ്ടു പുത്രന്മാർ ക്ഷീണിതരായി കിടക്കുന്നു; ഈ സ്ഥലം വിട്ട് മറ്റൊരു ദേശത്തേക്ക് പോകാൻ ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. അവർ വൃദ്ധരായി, അതിനാൽ എനിക്കു വലിയ ദുഃഖം ഉണ്ടാകുന്നു; ഞാൻ യുവതിയായിരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ പുത്രന്മാർ ഇത്ര വയസ്സായവരാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? ഞങ്ങൾ മൂവരും എപ്പോഴും ഒരുമിച്ചാണു കഴിഞ്ഞത്; എങ്കിൽ ഈ വിപരീതം എങ്ങനെയാണ് സംഭവിച്ചത്? സാധാരണയായി അമ്മ വൃദ്ധയാകുകയും പുത്രന്മാർ യുവാക്കളാകുകയും ചെയ്യണം. അതിനാൽ, ഞാൻ എന്റെ മനസ്സിൽ അത്ഭുതത്തോടെ ദുഃഖിക്കുന്നു; ഹേ യോഗനിധേ, ഹേ ജ്ഞാനിയേ, ഇതിന്റെ കാരണമെന്താണെന്ന് ദയവായി പറയൂ. നാരദൻ പറഞ്ഞു: ജ്ഞാനത്തിന്റെ വഴി ഉപയോഗിച്ച്, ഹേ പാപരഹിതയേ, ഞാൻ ഇതെല്ലാം ആത്മാവിൽ കാണുന്നു; നീ വിഷാദം അനുഭവിക്കേണ്ടതില്ല, ഹരിഭഗവാൻ നിനക്കു ശുഭത്വം നൽകും. സൂതൻ പറയുന്നു: നാരദന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടയുടൻ, മഹായോഗി സംസാരിച്ചു. നാരദൻ പറഞ്ഞു: കുട്ടിയേ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ; ഈ യോഗവും കലി യുഗത്തിന്റെ കഠിനതയും നല്ല ആചാരവും യോഗമാർഗ്ഗവും തപസ്സും ഇല്ലാതാക്കുന്നു. ജനങ്ങൾ അഘാസുരനെപ്പോലെ, കപടവും ദുഷ്ടതയും നിറഞ്ഞ പ്രവർത്തികളിൽ ഏർപ്പെടുന്നു; ധാർമ്മികർ ദുഃഖിക്കുന്നു, അധാർമ്മികർ ആനന്ദിക്കുന്നു; പക്ഷേ ധൈര്യത്തോടെ നിലകൊള്ളുന്ന ജ്ഞാനികൾ മാത്രം സത്യസന്ധരായിരിക്കുന്നു. ഈ ചണ്ഡാളന്മാരെ കണ്ടുകൊണ്ട് ഭൂമി ഭാരവാഹിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു; വർഷം കഴിഞ്ഞ് വർഷം, യാതൊരു ശുഭത്വവും കാണുന്നില്ല. ഇപ്പോൾ, ആരും നിന്നെയും പുത്രന്മാരെയും ഒരുമിച്ചുള്ളത് കാണുന്നില്ല; ആസക്തിയിൽ blinded ആയവർ നിന്നെ അവഗണിച്ചിരിക്കുന്നു, വൃദ്ധാവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. വൃന്ദാവനത്തിൽ ചേർന്നതുകൊണ്ട് നീ വീണ്ടും യൗവനവും പുതുമയും പ്രാപിച്ചു; വൃന്ദാവനം ഭാഗ്യവാനാണ്, അവിടെ ഭക്തിയും നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ഇവിടെ, സ്വീകരിക്കുന്നവരുടെ അഭാവത്തിൽ, വൃദ്ധത ഇവരിൽ നിന്നു മാറുന്നില്ല; അല്പം സ്വയം സംതൃപ്തിയിൽ അവർ വിശ്രമത്തിലാണ്. ഭക്തി ചോദിച്ചു: കലി യുഗം impurities നിറഞ്ഞതല്ലേ? രാജാവ് പരിചിതൻ എങ്ങനെ കലി യുഗം സ്ഥാപിച്ചു? കലി യുഗം തുടങ്ങുമ്പോൾ, എല്ലാ ധർമ്മത്തിന്റെ സാരഭാഗം എവിടേക്ക് പോയി? ഹരിഭഗവാന്റെ ദയയാൽ പോലും എങ്ങനെ അധർമ്മം കാണപ്പെടുന്നു? എന്റെ സംശയം നീക്കൂ, ഞാൻ സന്തോഷം അനുഭവിക്കും. നാരദൻ പറഞ്ഞു: നീ ചോദിച്ചതിനാൽ, കുട്ടിയേ, സ്നേഹത്തോടെ കേൾക്കൂ; ഞാൻ എല്ലാം പറയാം, ഭാഗ്യശാലിയായവളേ, നിന്റെ സംശയം നീങ്ങും. മുകുന്ദൻ, ഭഗവാൻ, ഭൂമിയെ വിട്ട് തന്റെ സ്വസ്ഥലത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, അതേ ദിവസം മുതൽ കലി യുഗം വന്നത്, എല്ലാ ധർമ്മമാർഗ്ഗങ്ങളും തടഞ്ഞു. രാജാവ് ദിശകളിൽ വിജയിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ, കലി, ദുഃഖിതനായി, അഭയം തേടിയപ്പോൾ, ഞാൻ അവനെ കൊല്ലാതെ, തേൻ ശേഖരിക്കുന്നവൻ തേൻചെടിയിലെ തുള്ളിയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, അവനെ ജീവിക്കാൻ അനുവദിച്ചു. തപസ്സും യോഗവും ധ്യാനവും കൊണ്ട് ലഭിക്കാത്ത ഫലം, കലി യുഗത്തിൽ കേശവന്റെ ഗാനം കൊണ്ട് പൂർണ്ണമായി ലഭിക്കുന്നു. കലി യുഗം substance ഇല്ലാതെ, uniform ആയി, വിഷ്ണുരാതൻ അവനെ സ്ഥാപിച്ചു, കലി യുഗത്തിൽ ജനിച്ചവർക്കു സന്തോഷം നൽകാൻ. ദുഷ്പ്രവർത്തനങ്ങൾ കാരണം, സാരഭാഗം എല്ലായിടത്തും നഷ്ടപ്പെട്ടു; ഭൂമിയിൽ വസ്തുക്കൾ താണില്ലാത്ത husk പോലെയാണ്. ബ്രാഹ്മണർ ഭാഗവതം ഓരോ വീടിലും, ഓരോ മനുഷ്യനും പഠിപ്പിച്ചു; പക്ഷേ, ഫീസിനുള്ള ലോഭം കൊണ്ടു കഥകളുടെ സാരഭാഗം നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഭയാനകവും, അകൃത്യങ്ങളും ചെയ്യുന്ന, നാസ്തികരും, നരകവാസികളും, വിശുദ്ധസ്ഥലങ്ങളിൽ പോലും നിലനിൽക്കുന്നു; പക്ഷേ, വിശുദ്ധതയുടെ സാരം നഷ്ടപ്പെട്ടു. വലിയ ആഗ്രഹം, ക്രോധം, ലോഭം, ദാഹം എന്നിവ കൊണ്ടു മനസ്സു ഉണർന്നവരും തപസ്സിൽ ഏർപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ തപസ്സിന്റെ യഥാർത്ഥ സാരഭാഗം നഷ്ടപ്പെട്ടു. മനസ്സിന്റെ തോൽവിയും, ലോഭവും, കപടതയും, മതച്യുതതയും, scriptures പഠിക്കുന്നതിൽ പോലും, ധ്യാനവും യോഗവും ഫലം ലഭിക്കുന്നില്ല. പണ്ഡിതർ അവരുടെ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം കാളകളെപ്പോലെ സന്തോഷിക്കുന്നു, പുത്രന്മാർ സൃഷ്ടിക്കാൻ പ്രാവീണ്യം കാണിക്കുന്നു; മോക്ഷം നേടാൻ പ്രാവീണ്യം ഇല്ല. വൈഷ്ണവത്വം യഥാർത്ഥത്തിൽ, paramparayil leaders-ലും കാണുന്നില്ല; അതിനാൽ സത്യം എല്ലായിടത്തും നശിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇത് യുഗത്തിന്റെ സ്വഭാവമാണ്; ആരെ കുറ്റപ്പെടുത്താനാണ്? അതിനാൽ, പദ്മനയനായ ഭഗവാൻ സഹിച്ചു, സമീപത്തുനിന്നു നിലകൊള്ളുന്നു. സൂതൻ പറയുന്നു: ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവർ വലിയ അത്ഭുതത്തിൽ നിറഞ്ഞു. ഭക്തി വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "ഇതും കേൾക്കൂ, ശൗനക." ഭക്തി പറഞ്ഞു: "ദേവന്മാരിൽ മഹാനായ സജ്ജനേ, നീ ഇവിടെ വന്നത് എന്റെ ഭാഗ്യമാണ്; സജ്ജനരുടെ ദർശനം ഈ ലോകത്തിൽ എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്നു." "ജയജയ, മായയുടെ അടിസ്ഥാനമായ ശരീരമുള്ളവനു; ഒരു വാക്കിൽ എല്ലാ വാക്യങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കുന്നവനു! അവന്റെ കൃപയിൽ, ധ്രുവൻ ശാശ്വതമായ സ്ഥാനം പ്രാപിച്ചു. ബ്രഹ്മയുടെ പുത്രനായ, എല്ലാ ശുഭത്വത്തിന്റെ പാത്രമായ നാരദനു ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു." ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിന്റെ മഹത്വം – രണ്ടാം അധ്യായം. ഭക്തിയുടെ ദുഃഖം നീക്കാൻ നാരദന്റെ ശ്രമം. നാരദൻ പറഞ്ഞു: "കുട്ടിയേ, നീ അനാവശ്യമായി ദുഃഖിക്കുന്നതെന്തിന്? ഈ ആശങ്കയിൽ നീ തളർന്നുപോയിരിക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പാദം ഓർത്താൽ, നിന്റെ ദുഃഖം മാറും." "അവൻ ദ്രൗപദിയെ കൗരവരുടെ ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചു, ഗോപികമാരെ സംരക്ഷിച്ചു; ആ കൃഷ്ണൻ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ്?" "പക്ഷേ, ഭക്തിയേ, നീ എപ്പോഴും അവനു ജീവനിലും പ്രിയപ്പെട്ടവളാണ്. നീ വിളിച്ചാൽ, കൃഷ്ണൻ താഴ്ന്നവരുടെ വീടുകളിലും വരും." "ആദി മൂന്ന് യുഗങ്ങളിൽ സത്യം, ജ്ഞാനം, വൈരാഗ്യം എന്നിവ മോക്ഷത്തിനുള്ള മാർഗ്ഗമായിരുന്നു; എന്നാൽ കലി യുഗത്തിൽ ഭക്തി മാത്രമാണ് ബ്രഹ്മത്തിൽ ഐക്യം നൽകുന്നത്." "ഇതിൽ ഉറപ്പു വരുത്തി, ചൈതന്യസ്വരൂപനായവൻ നിന്നെ, അതേ സ്വഭാവമുള്ള, കൃഷ്ണന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട, പരമാനന്ദസ്വരൂപമായ സൗന്ദര്യവതിയായി സൃഷ്ടിച്ചു." "കൈകൂപ്പി നീ ഒരിക്കൽ ചോദിച്ചു: 'എനിക്ക് ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണ്?' അപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: 'എന്റെ ഭക്തന്മാരെ പോഷിപ്പിക്കു.'" "നീ ആ കല്പന സ്വീകരിച്ചു, ഹരി സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചു. മോക്ഷം ഒരു ദാസിയായി, ഈ രണ്ടു – ജ്ഞാനം, വൈരാഗ്യം – നിന്നെ അനുഗമിച്ചു." ഇങ്ങനെ, ഭക്തിയുടെ ദുഃഖം, യുഗങ്ങളുടെ മാറ്റം, കലി യുഗത്തിന്റെ ദോഷങ്ങൾ, ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ മഹത്വം, നാരദന്റെ ഉപദേശം എന്നിവയിലൂടെ, ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിന്റെ മഹത്വം അനുഭവപ്പെടുന്നു.