ഒരു കാലത്ത്, പാപങ്ങളെ ശാന്തമാക്കാൻ, ഭഗവാന്റെ ആയിരം നാമങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കേണ്ടതിന്റെ മഹിമയെക്കുറിച്ച് ഒരു പ്രാചീന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നു. ഈ നാമങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നതിലൂടെ, എല്ലാം ഫലപ്രദമായി മാറും; അതിനേക്കാൾ വലിയതൊന്നുമില്ല. തുടർന്ന്, അന്ന്, പന്ത്രണ്ടു ബ്രാഹ്മണന്മാരെ മധുരമായ അരിശ്ശേരി, തേൻ എന്നിവയാൽ ഭക്ഷിപ്പിക്കുകയും, ഒരു പശുവും സ്വർണം നൽകുകയും ചെയ്യണം. അവരുടെ വാഗ്ദാനം പൂർത്തിയാക്കാൻ, ഒരു ഗോൾഡ് സിംഹം മൂന്ന് പലയ്ക്ക് ഭാരം ഉണ്ടാക്കിയും, അതിന്റെ മുകളിൽ സുന്ദരമായ എഴുത്തിൽ എഴുതിയ പുസ്തകം സ്ഥാപിക്കണം. ഈ ചടങ്ങിൽ, ആദ്യം ക്ഷണിക്കുക, പിന്നെ അനുബന്ധമായ എല്ലാ ചടങ്ങുകൾക്കൊപ്പം ആവശ്യമായ സമ്മാനങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, അലങ്കാരങ്ങൾ, സുഗന്ധങ്ങൾ എന്നിവ നൽകണം. ഈ സേവനങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച ശേഷം, ഒരു സദാചാരിയായ ഗുരുവിന് നൽകുന്നവർ, ഈ ലോകത്തിന്റെ ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും; ഇങ്ങനെ, നിശ്ചിതമായ ചടങ്ങുകൾ നടത്തുന്നതിലൂടെ, എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യും. ഈ ശുഭമായ പുരാണം, ശ്രീമദ് ഭാഗവതം, ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു; ധർമ്മം, ഇഷ്ടം, സമൃദ്ധി, മോക്ഷം എന്നിവ നേടാനുള്ള മാർഗം എന്നതിൽ സംശയമില്ല. ഈ വചനങ്ങൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, കുമാരന്മാർ പറഞ്ഞു: "ഇതുവരെ എല്ലാം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; നിങ്ങൾക്ക് കേൾക്കാൻ എന്തെങ്കിലും വേണമോ?" കാരണം, ശ്രീമദ് ഭാഗവതം തന്നെ ആനന്ദവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു. സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മഹാന്മാരും ഭാഗവതത്തിന്റെ കഥ ഉച്ചരിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാ ജീവികളും നിയന്ത്രിത മനസ്സോടെ ഏഴ് ദിവസങ്ങളോളം കേൾക്കുകയും, അതിനുശേഷം gods-കളുടെ കിരീടത്തിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനായ ഭഗവാനെ പ്രശംസിക്കുകയും ചെയ്തു. ആശയങ്ങൾ, വിട്ടുവീഴ്ച, ഭക്തി എന്നിവയുടെ ശക്തി അതിന്റെ ഉച്ചത്തിൽ എത്തുകയും, എല്ലാ ജീവികളെയും ആകർഷിക്കുന്ന ഒരു യുവാവിന്റെ ഉത്സാഹം ഉയർന്നുയർന്നു. നാരായണൻ തന്റെ ലക്ഷ്യം കൈവരിച്ച്, അതിന്റെ ആനന്ദത്തിൽ മുഴുകി, തന്റെ ശരീരം മുഴുവനും ഉല്ലാസത്തോടെ നിറഞ്ഞു. നാരായണൻ, ഈ കഥ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുമ്പോൾ, ഭഗവാന്റെ പ്രിയം, കൈകളെ ചേർത്തു, പ്രണയത്താൽ ശബ്ദം മുട്ടി, അവരോട് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഭാഗ്യം പ്രാപിച്ചു, നിങ്ങൾക്കു നന്ദി; ഞാൻ ഭഗവാനായ ഹരിയെ, എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്നതിനെ കാണുന്നു." "എല്ലാ ധർമ്മപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ, കേൾക്കൽ ഏറ്റവും ഉത്തമം, ഭിക്ഷുക്കളെ, കാരണം കേൾക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രം, കൃഷ്ണനെ, വൈകുണ്ഠത്തിൽ വസിക്കുന്നവനെ, നേടുന്നു." സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഈ സമയത്ത്, മഹാന്മാരായ നാരായണൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, യോഗികളുടെ അദ്ധിപതിയായ ശുകൻ അവിടെ എത്തി. അപ്പോൾ, അറുപത്തിയേഴുകാരനായ വ്യാസൻ്റെ മകൻ, അറിവിന്റെ മഹാസാഗരത്തിന്റെ ചന്ദ്രൻ, എത്തി; സംഭാഷണത്തിന്റെ അവസാനം, തന്റെ സ്വന്തമായ പ്രാപ്തിയിൽ നിറഞ്ഞു, ഭഗവതം പ്രിയത്തോടെ, മൃദുവായി ഉച്ചരിക്കാനാരംഭിച്ചു. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, സന്നിധാനത്തിൽ, അവന്റെ അതുല്യമായ പ്രകാശം കണ്ട എല്ലാവരും ഉടൻ ഉയർന്നു, മഹാസീറ്റ് അവനോട് സമർപ്പിക്കുകയും, gods-കളുടെ സദ്ഗുരുവായ ശുകൻ, അവനെ സ്നേഹത്തോടെ ആദരിക്കുകയും ചെയ്തു. "എന്റെ ശുദ്ധമായ വചനങ്ങൾ കേൾക്കുക," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ശ്രീ ശുകൻ പറഞ്ഞു: "ഭാഗവതം, വേദങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം പൂർത്തിയാക്കുന്ന വൃക്ഷത്തിന്റെ പഴം, ശുകന്റെ വായിൽ നിന്നും ഒഴുകുന്ന അമ്പലത്തിൻറെ നക്ഷത്രം; ഭൂമിയിൽ ഉള്ള അനുഭവശീലികൾ, ഈ ഭാഗവതത്തിന്റെ സാരവും വീണ്ടും വീണ്ടും കുടിക്കണം." "ഇവിടെ, മഹാൻ സഞ്ജീവനമായ ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിൽ, എല്ലാ കള്ള മതങ്ങൾ തള്ളിയിട്ടു; ഇത്, ദ്വേഷം ഇല്ലാത്ത ശുദ്ധ ഹൃദയക്കാർക്കാണ്. യഥാർത്ഥ, ഗുണകരമായ യാഥാർത്ഥ്യം ഇവിടെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു, മൂന്നു തരം ദു:ഖങ്ങൾ uprooting ചെയ്യുന്നു. മറ്റ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്ക് എന്ത് ആവശ്യമുണ്ട്? ഇവിടെ, ഭഗവാൻ, സത്യസന്ധമായവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഉടനെ ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു." "ശ്രീമദ് ഭാഗവതം, പുരാണങ്ങളുടെ കിരീടം, വൈഷ്ണവന്മാരുടെ സമ്പത്താണ്; ഇതിൽ, പരമഹംസരുടെ അശുദ്ധമില്ലാത്ത ജ്ഞാനം പ്രചരിക്കുന്നു. കേൾക്കൽ, ഉച്ചരിക്കൽ, ഭക്തിയോടെ ആലോചിക്കൽ വഴി, ഒരാൾ മോചിതനാകുന്നു." "സ്വർഗത്തിൽ, സത്യലോകത്തിൽ, കയിലാസത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ വൈകുണ്ഠത്തിൽ, ഈ രുചി കാണാനില്ല; അതിനാൽ, ഭാഗ്യവാന്മാരായവർ, എപ്പോഴും ഇത് കുടിക്കണം—ഇത് വിട്ടുപോകാൻ അനുവദിക്കരുത്." സൂതൻ പറഞ്ഞു: ബാദരായണൻ (വ്യാസൻ) ഈ സന്നിധിയിൽ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ഹരി അവിടെ പ്രഹ്ലാദൻ, ബലി, ഉദ്ദവൻ, അർജുൻ എന്നിവരുടെ ചുറ്റും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; gods-കളുടെ മഹാന്മാരായ നാരായണൻ അവനെ ആദരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഹരിയെ, പ്രകാശമേറിയ, ഉയർന്ന ആസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതിനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവർ അവന്റെ പ്രശംസകൾ ആവിഷ്കരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തുടർന്ന്, ശിവൻ, പാർവതി, ബ്രഹ്മൻ എന്നിവരും അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ, ഈ മഹാന്മാരുടെ പ്രശംസയെ കാണാൻ. പ്രഹ്ലാദൻ ചിംഗലുകൾ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച്, ഉദ്ദവൻ ഉല്ലാസത്തോടെ കരം കളിച്ചു, gods-കളുടെ മഹാന്മാർ, സംഗീതത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള വീണ കൈയ്യിൽ എടുത്തു, അർജുൻ ഈ താളത്തിന്റെ നേതാവായി; ഇന്ദ്രൻ മൃദംഗം വാദിച്ചു, "വിജയം! വിജയം! നിങ്ങൾ ഈ പ്രശംസയിൽ എത്ര പ്രാവീണ്യമുള്ളവരല്ലേ, ഒറ്റക്കുമാരന്മാർ!" മുന്നിൽ, വ്യാസന്റെ മകൻ (ശുക) ഒഴുകുന്ന രചനയിൽ ഉച്ചരിച്ചു. അവിടെ, മദ്ധ്യത്തിൽ, മൂന്ന് (ഹരി, ശിവ, ബ്രഹ്മ) ഒന്നിച്ച് നൃത്തം ചെയ്തു, ഏറ്റവും പ്രകാശമുള്ള ഭക്തന്മാരുടെ ഇടയിൽ നടന്മാരായി. ഈ അതുല്യമായ പ്രശംസയെ കാണുമ്പോൾ, ഹരി സന്തോഷത്തോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലെ ഭക്തിയനുസരിച്ച്, എനിക്ക് ഒരു ബൂൺ ചോദിക്കുക; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കഥയും പ്രശംസയും കേൾക്കുന്നതിൽ സന്തുഷ്ടനാണ്." ഈ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, അവർ പ്രണയത്തിൽ ആഴത്തിൽ ചലിച്ചു, സന്തോഷത്തോടെ ഹരിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു. "മലകളും പാമ്പുകളും, എല്ലാ ഭക്തന്മാരും, നിങ്ങൾയെ പരിശ്രമത്തോടെ ഓർക്കട്ടെ—ഈ ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹമാണ്, ഇത് പൂർത്തിയാക്കണം." "അങ്ങനെ ആയിരിക്കട്ടെ," അച്യുതൻ അപ്രത്യക്ഷമായി. പിന്നീട്, നാരായണൻ, ശുക, മറ്റ് സന്ന്യാസികളും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ നമസ്കാരം ചെയ്തു. സന്തോഷത്തോടു കൂടിയുള്ള അവരുടെയൊരു ഭ്രമം ദൂരം നീക്കിയപ്പോൾ, എല്ലാവരും ദിവ്യകഥയുടെ അമൃതം കുടിച്ച് പോയി. അതിന്റെ ഭക്തി, തന്റെ മക്കളോടൊപ്പം സംരക്ഷിതമായിരുന്നു, ശുകൻ തന്റെ സ്വന്തം ഗ്രന്ഥത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചുവന്നു. ഇങ്ങനെ, ഭാഗവതത്തെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെ, വൈഷ്ണവന്മാരുടെ മനസ്സ് ഹരിയിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു. ദാരിദ്ര്യം, ദു:ഖം, ജ്വരം എന്നിവ കൊണ്ട് ദു:ഖിതരായവർ, ഭ്രമത്തിന്റെ ദൈവത്താൽ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവരും, ലോകത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിലേക്ക് തള്ളപ്പെട്ടവരും—ഭാഗവതം അവരുടെ നന്മയ്ക്ക് ഗുജരിക്കുന്നു. ശൗനകൻ ചോദിച്ചു: "ശുകൻ രാജാവിനോട് എപ്പോൾ സംസാരിച്ചു? ഗോകർണൻ വീണ്ടും എപ്പോൾ സംസാരിച്ചു? gods-കളുടെ മഹാന്മാർ ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് എപ്പോൾ സംസാരിച്ചു? ദയവായി ഈ സംശയം നീക്കുക." സൂതൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണന്റെ പുറപ്പെടലിന് മുപ്പത് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, കാളി മുന്നോട്ട് വന്നപ്പോൾ, ഭാദ്രപദ മാസത്തിലെ പ്രകാശവാർഷികത്തിന്റെ ഒമ്പതാം ദിവസം, ശുകൻ കഥ പറയാൻ ആരംഭിച്ചു. പരീക്ഷിതന്റെ കേൾവിയുടെ അവസാനം, കാളിയിൽ, രണ്ട് നൂറ് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഗോകർണൻ, ഒരു പശുവിന്റെ മക്കളിൽ ജനിച്ചവൻ, ഈ കഥ ഉച്ചരിച്ചു. അപ്പോൾ, കാളി മുപ്പത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, കർത്താവിന്റെ മക്കൾ ഈ കഥ ഉച്ചരിച്ചു. ഇങ്ങനെ, പാപമില്ലാത്തവനേ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞു, നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതുപോലെ: കാളിയിൽ, ലോകത്തിന്റെ ദു:ഖത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന ഭാഗവതത്തിന്റെ കഥ. ഈ കഥ, കൃഷ്ണനോട് പ്രിയപ്പെട്ടത്, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു, മോക്ഷത്തിന്റെ ഏക കാരണമാകുന്നു, ഭക്തിയുടെ കളി ഉൽപ്പന്നമാക്കുന്നു. ഈ കഥയെ ആദരിക്കുകയും, എന്ത് ആവശ്യമാണ്, ഈ ലോകത്ത് തീർത്ഥാടനമോ, ചടങ്ങുകളോ? ഭഗവാന്റെ സേവനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവനാണ്, തന്റെ തന്നെ ദാസനെ കാണുമ്പോൾ, യമൻ തന്റെ കാതിൽ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞുപോകുന്നു: "ഭഗവാന്റെ കഥകളാൽ മയക്കപ്പെട്ടവരെ ഒഴിവാക്കുക; ഞാൻ മറ്റുള്ളവരുടെ കൌപനത്തിന്റെ കർത്താവാണ്, പക്ഷേ വൈഷ്ണവന്മാരുടെ കർത്താവല്ല." ഈ അസ്ഥിത്വമുള്ള ലോകത്ത്, ചിന്തകൾ ഇന്ദ്രിയവസ്തുക്കളുടെ വിഷത്തോടെ കുഴഞ്ഞിരിക്കുന്നപ്പോൾ, ശുകന്റെ അമൃതം പോലെ ഉള്ള ശ്ലോകങ്ങൾ, നിങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, ഒരു നിമിഷം പോലും കുടിക്കുക. എന്തിന്, തെറ്റായ വഴിയിൽ അനാവശ്യമായി നടക്കണം, താഴെയുള്ള കഥകൾ കേൾക്കാൻ, പരീക്ഷിതൻ തന്നെ മോക്ഷം നൽകുന്ന കഥ കേൾക്കാൻ? ശുകൻ പറഞ്ഞ കഥ, രസത്തിന്റെ ഒഴുക്കിൽ ഒഴുകുന്നു, അതിനെ ഉച്ചരിക്കുന്നവനെ തൊട്ടുപിടിക്കുന്നു—അവൻ വൈകുണ്ഠത്തിന്റെ ഭർത്താവാകുന്നു. ഇങ്ങനെ, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ പ്രമാണമായി സ്ഥാപിച്ച ഏറ്റവും രഹസ്യമായ സത്യം, നിങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കൽ തന്നെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; Scriptures-കളുടെ സമാഹാരത്തെ അവലോകനം ചെയ്ത ശേഷം, ഈ ലോകത്ത് ശുകന്റെ കഥ പോലെ ശുദ്ധമായതൊന്നുമില്ല—മഹാനന്ദത്തിനായി, പന്ത്രണ്ട് പുസ്തകങ്ങളുടെ സാരവും കുടിക്കണം.