ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ വംശത്തില് ഒരു പ്രത്യേകതയുള്ള കഥയാണ് ഇതില് പറയപ്പെടുന്നത്. രുക്മിയുടെ കൊച്ചുമകളെ വിവാഹം ചെയ്തവന് വജ്ര എന്ന പുത്രന് ജനിച്ചു. യദു വംശത്തിന്റെ നാശത്തില് നിന്ന് വജ്രന് മാത്രം രക്ഷപ്പെട്ടു. വജ്രനില് നിന്ന് പ്രതിബാഹു ജനിച്ചു; പ്രതിബാഹുവില് നിന്ന് സുബാഹു; സുബാഹുവില് നിന്ന് ശാന്തസേന; ശാന്തസേനയില് നിന്ന് ശതസേന എന്ന പുത്രന് ജനിച്ചു. ഈ വംശത്തില് ആരും ദാരിദ്ര്യവാനായിരുന്നില്ല, വംശം കുറവായിരുന്നില്ല, ദീര്ഘായുസ്സില്ലാത്തവരായിരുന്നില്ല, ദുർബലനായിരുന്നില്ല, ബ്രാഹ്മണന്മാരോടു ഭക്തിയില്ലാത്തവരായിരുന്നില്ല. രാജാവേ, യദു വംശത്തില് ജനിച്ച പുരുഷന്മാരുടെ പ്രസിദ്ധമായ പ്രവര്ത്തികളെ എണ്ണാന് പത്തു ആയിരം വര്ഷങ്ങള് കൊണ്ടും കഴിയില്ല. ഈ യദു വംശത്തില് മൂന്ന് കോടി എണ്പത്തിയെട്ട് ആയിരം രാജകുമാരന്മാര് കുടുംബഗുരുക്കളില് നിന്ന് ഉപദേശമേറ്റവരായി ജനിച്ചെന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. യദവന്മാരെ, ആ മഹാപുരുഷന്മാരെ, ആരാണ് എണ്ണാന് കഴിവുള്ളത്? അഹൂകന് പോലും ലക്ഷക്കണക്കിന് യദവന്മാരുടെ ഇടയില് ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നതാണ്. ദേവാസുര യുദ്ധത്തില് കൊല്ലപ്പെട്ട കഠിനമായ ദൈത്യന്മാര് മനുഷ്യരായി ജനിച്ചു, അഭിമാനത്തോടെ ജനങ്ങളെ പീഡിപ്പിച്ചു. അവരെ കീഴടക്കാന് ദേവന്മാര് ഹരിയുടെ ആജ്ഞയോടെ യദു വംശത്തില് മനുഷ്യരായി ജനിച്ചു; നൂറ് കുടുംബങ്ങളിലും കൂടാതെ ഒന്നില് കൂടി ദേവതകള് ജനിച്ചു. അവരില് ഹരി, അതായത് ശ്രീകൃഷ്ണന്, തന്റെ മഹത്വം കൊണ്ട് എല്ലാ യദവന്മാരും വളര്ന്നതും, തനിക്കു പിന്നാലെ വന്നതും ആകുന്നു. വൃശ്ണികള് കൃഷ്ണനില് മുഴുവനായി ലയിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട്, കിടക്കയിലോ, ഇരിപ്പിടത്തിലോ, നടക്കുമ്പോഴോ, സംസാരത്തിലോ, കളികളിലോ, കുളിക്കുമ്പോഴോ, മറ്റു പ്രവൃത്തികളിലോ, അവര് തങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം തിരിച്ചറിയാതെ പോയിരുന്നു. കൃഷ്ണന് യദു വംശത്തില് ജനിച്ചപ്പോള് ഭൂമിയെ പുണ്യഭൂമിയാക്കി; ദിവ്യ നദി കൃഷ്ണന്റെ പാദജലത്തില് കഴുകി ശുദ്ധി നേടി; അവനെ സ്നേഹിച്ചവരും ദ്വേഷിച്ചവരും അവന്റെ അജയത്വത്തില് കീഴടക്കപ്പെട്ട് യഥാർത്ഥ രൂപം പ്രാപിച്ചു; അവന്റെ നാമം, ശുഭത്വം നല്കുന്നതും കേള്ക്കുമ്പോഴോ പറയുമ്പോഴോ, യദു വംശത്തെ പുണ്യവംശമായി സ്ഥാപിച്ചു; അതുകൊണ്ട്, കാലചക്രം കൈവശം വച്ച കൃഷ്ണന് ഭൂഭാരമൊഴിച്ചെന്നത് അതിശയിപ്പിക്കേണ്ടതല്ല. ദേവകിയില് ജനിച്ച, എല്ലാ ജീവികളുടെ അധിഷ്ഠാനമായ, യദു വംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠന്മാരുടെ ഇടയില് വളഞ്ഞ്, തന്റെ തന്നെ കൈകളാല് അധർമ്മം നശിപ്പിച്ച, ചലനങ്ങളും അചലനങ്ങളും ഉള്ളവരുടെ ദുഃഖം തന്റെ മനോഹരമായ ചിരി നിറഞ്ഞ മുഖം കൊണ്ട് നീക്കിയ, വ്രജയിലും നഗരത്തിലുമുള്ള സ്ത്രീകളില് കാമദേവനെ വളർത്തിയ കൃഷ്ണന് വിജയം. ഇങ്ങനെ, യദു വംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ കൃഷ്ണന്റെ, തന്റെ തന്നെ പാതയെ സംരക്ഷിക്കാന് ഉചിതമായ ലീലാപുരുഷാര്ത്ഥങ്ങള് ചെയ്ത, കര്മ്മബന്ധങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന പ്രവൃത്തികള് കേള്ക്കട്ടെ, അവന്റെ പാത പിന്തുടരാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്ക്ക്. മുകുന്ദന്റെ മഹത്വം നിറഞ്ഞ കഥകള് കേള്ക്കുകയോ, പാടുകയോ, ധ്യാനിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവന്, ഭക്തിയിലൂടെ, മരണത്തിന്റെ വേഗതയിലും അപ്പുറത്തുള്ള അവന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും; കൃഷ്ണനു വേണ്ടി രാജാക്കന്മാര് പോലും വീട്ടുവിട് കാട്ടിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്. ഇങ്ങനെ, ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിലെ ദശമസ്കന്ദത്തിലെ രണ്ടാംഭാഗത്തിലെ 'ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പ്രവൃത്തികളുടെ വിവരണം' എന്ന നൂറ്റമ്പതാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. പാരമഹംസന്മാരുടെ ശാസ്ത്രമായ ഈ മഹാപുരാണം ഇതില് സമ്പൂർണ്ണമാകുന്നു.